پرش به محتوا

آرگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اساطیر یونان باستان
آرگو
یونانی: Ἀργώ
موضوع‌های اساطیر یونان باستان

آ ا ب پ ت ج چ خ د ر ز ژ س
ش ف ک گ ل م ن و ه ی

آرگو (یونانی باستان: Ἀργώ، ت.«Argṓ») در اسطوره‌شناسی یونانی کشتی بود، که توسط آرگوس و با کمک آتنا ساخته شد و یاسون و آرگونوت‌ها به‌وسیلهٔ آن برای پیدا کردن پشم زرین سفر کردند. آرگو که نامش به معنای «سریع» است، تندروترین کشتی ساخته شده در آن زمان بود. این کشتی در بندر پاگاسای در تسالی و به‌طور کامل از الوار متعلق به کوه پلیون ساخته شده بود، بجز پوزهٔ کشتی که قطعه‌ای از یک بلوط مقدس بود که ایزدبانو آتنا آن را از معبد زئوس (یا جنگلی مقدس) واقع در دودونا آورده بود. این قطعه چوب، پیشگویی می‌کرد، و در مواقعی می‌توانست حرف بزند.[۱][۲]

آرگو بزرگ‌ترین کشتی بود که تا آن زمان ساخته شده بود و خدمهٔ آن غیر از یاسون شامل آرگوس، سازندهٔ کشتی آرگو؛ تیفیس سکاندار؛ هراکلس، پهلوان نامدار؛ اورفئوس نوازنده؛ کستور و پولوکس، برادران هلن؛ پلئوس، پدر آشیل؛ ملئاگروس، شکارچی معروف گراز کالیدونیان؛ لائرتز و اُتولوکوس، پدر و پدر بزرگ اودیسئوس؛ هیلاس و بسیاری از پهلوانانی بود که از سرتاسر یونان به این کشتی آمده بودند. آرگو در زمانی مناسب، حرکت خود را به سمت دریای سیاه در شمال آغاز کرد. در سفر به کولخیس، سرنشینان آن با ماجراهای گوناگون روبرو شدند.

سفر دریایی

[ویرایش]

این آتنا بود که به تیفیس یاد داد بادبان‌ها را به دکل کشتی وصل کند، چرا که او سکاندار کشتی بود و باید طرز کار کشتی را می‌دانست.[۳] منابع دیگر می‌گویند که او قبلاً به همراه دو عضو دیگر ملوان بوده است، به همین دلیل او برای هدایت کشتی انتخاب شد.[۴] همچنین گفته می‌شود که لینکئوس به هدایت کشتی کمک می‌کرده است زیرا او در شب و روز دید بسیار خوبی داشته است.

این کشتی آذوقه کافی، مانند گلدان‌های نگهدارنده آب، برای خدمه حمل می‌کرد و چهار روز طول می‌کشید تا مجدد مجبور به شارژ آن شوند.[۵] اقلام دیگری مانند یک سه‌پایه برنزی نیز در کشتی حمل می‌شد. هرودوت ادعا کرده است که این سه‌پایهٔ برنزی پس از گم شدن آرگونوت‌ها در دریاچه تریتونیس و نیاز به کمک، به تریتون پیشکش شد.[۶] گفته شده بود که کشتی باید ۱۲ روز روی خشکی حمل می‌شد تا دوباره به مسیر اصلی خود برگردد.[۷]

گفته شده که آرگو مورد علاقهٔ نرئیدها بوده است، که در کنار تریتون و در مواقع خطر به هدایت کشتی در طی سفر آرگونات‌ها کمک می‌کردند.[۸]

پس از سفر

[ویرایش]
آرگو ناویس - نجوم پرودروموس ۱۶۹۰

پس از سفر موفقیت‌آمیزش، آرگو در باریکه کورینس به پوزئیدون تقدیم شد. از آنجا که این کشتی یک شیء مقدس بود و با کمک خدایان ساخته شده بود، علاوه بر تقدیم به خدایان، به یک بنای یادبود نیز تبدیل شد.[۹] سال‌ها بعد، تیرچه‌ای چوبی از بالای کشتی افتاد و یاسون را در حالی که روی زمین خوابیده بود، کشت.[۱۰] سپس او به آسمان منتقل شد و به صورت فلکی آرگو ناویس تبدیل شد.[۱۱]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. "Argo (AR-goh)" (به انگلیسی). mythweb.com. Archived from the original on 11 September 2016. Retrieved August 21, 2016.
  2. James Hunter. "Argo" (به انگلیسی). pantheon.org. Archived from the original on 16 June 2008. Retrieved August 21, 2016.
  3. "The Argo". Jason and the Argonauts. Retrieved 2016-04-10.
  4. Jackson, Steven (1997). "Argo: The First Ship?". Rheinisches Museum für Philologie. Neue Folge. 140 (3/4): 249–257. JSTOR 41234283.
  5. Sleeswyk, Andre Wegener; Meijer, Fik (January 1998). "The Water Supply of the Argo and Other Oared Ships". The Mariner's Mirror. 84 (2): 131–138. doi:10.1080/00253359.1998.10656684.
  6. Herodotus; Strassler, Robert B.; Purvis, Andrea L. (2009). The landmark Herodotus : the histories. New York: Anchor Books. ISBN 978-1-4000-3114-6. OCLC 264043716.
  7. How, W. W.; Wells, J. (1991). A commentary on Herodotus with introduction and appendixes. Oxford [Oxfordshire]: Oxford University Press. ISBN 0-19-814384-2. OCLC 18558958.
  8. Conington, John (1876). Commentary on Vergil's Aeneid, Volume 1. London: Whittaker and Co. pp. Lines 144.
  9. P. Ovidius Naso (1813). Commentary on the Heroides of Ovid. London. pp. Hypsipyle Jasoni lines 3–6.
  10. Euripides; Murray, Gilbert (1912). The Medea. Translated into English rhyming verse with explanatory notes by Gilbert Murray. Robarts - University of Toronto. New York Oxford University Press. pp. 77–78, 96.
  11.  This article incorporates text from a publication now in the public domainChambers, Ephraim, ed. (1728). "Argo". Cyclopædia, or an Universal Dictionary of Arts and Sciences (1st ed.). James and John Knapton, et al. p. 132.