آرمنفیلم
| پرونده:Armenfilm logo.webp | |
| نام پیشین | هامو بیک-نازاریان «هایکینو» استودیو |
|---|---|
| نوع | شرکت سهامی عام (۱۹۲۳–۲۰۰۵; ۲۰۱۵–اکنون) شرکت سهامی خاص (۲۰۰۵–۲۰۱۵) |
| صنعت | صنعت فیلم |
| بنیانگذاری | ۱۶ آوریل ۱۹۲۳ |
| بنیانگذار | هامو بیک-نازاریان دانیل دزنونی |
| دفتر مرکزی | ایروان،  ارمنستان |
| مالک | دولت ارمنستان |
هامو بیک-نازاریان «هایکینو» استودیو (ارمنی: Համո Բեկնազարյանի «Հայֆիլմ» կինոստուդիան یا آرمنفیلم روسی: Арменфильм) یک استودیو فیلمسازی ارمنستانی مستقر در شهر ایروان است. این استودیو در تاریخ ۱۶ آوریل ۱۹۲۳ به عنوان بخش تولیدی سازمان سینمای دولتی شوروی با مدیریت دانیل دزنونی تأسیس شد.
آرمنفیلم در سال ۲۰۰۵ توسط دولت با شرایط ویژه به سرمایهگذار خصوصی فروخته شد.
فیلمهای برگزیده
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ناموس (۱۹۲۵) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- زاره (۱۹۲۶) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- شور و شورشور (۱۹۲۶) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- خزپوش (۱۹۲۸) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- روح شیطان (۱۹۲۸) – به کارگردانی پاتواکان بارخوداریان و میخائیل گلاوانی
- کیکوس (۱۹۳۱) - به کارگردانی پاتواکان بارخوداریان
- گیکور (۱۹۳۴) - به کارگردانی آماسیا مارتیروسیان
- پپو (۱۹۳۵) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- کارو (۱۹۳۷) – به کارگردانی آرتاشس های-آرتیان و س. تایتس
- زانگهزور (۱۹۳۸) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان و Yakov Dukor
- نازار شجاع (۱۹۴۰) – به کارگردانی آماسیا مارتیروسیان
- داویت بک (۱۹۴۴) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- Dark Is the Night (۱۹۴۵) – به کارگردانی بوریس بارنت
- آناهیت (۱۹۴۷) – به کارگردانی هامو بیک-نازاریان
- ترانه نخستین عشق (۱۹۵۸) – به کارگردانی یوری ارزنکیان و لائرت واغارشیان
- پسران گروه موسیقی ارتش (۱۹۶۰) – به کارگردانی هنریک مالیان و هنریک مارگاریان
- جادهای بهسوی سیرک (۱۹۶۳) – به کارگردانی هنریک مالیان و لوون ایساهاکیان
- سلام، این منم! (۱۹۶۶) – به کارگردانی فرونزه دولاتیان
- رنگ انار (۱۹۶۹) – به کارگردانی سرگئی پاراجانف
- ما کوههای خود هستیم (۱۹۶۹) – به کارگردانی هنریک مالیان
- قلب من در کوهساران (۱۹۷۵) – به کارگردانی لوون گریگوریان
- فصلهای سال (۱۹۷۵) – فیلم کوتاه، به کارگردانی آرتاوازد پلشیان
- Delivery (۱۹۷۶) – به کارگردانی فرونزه دولاتیان
- ناهاپت (۱۹۷۷) – به کارگردانی هنریک مالیان
- توت (فیلم) (۱۹۷۹) – به کارگردانی گنادی ملکونیان
- اوه، گئورگ (۱۹۷۹) – به کارگردانی سارگیس پطروسیان
- کیکوس (۱۹۷۹) – پویانمایی، به کارگردانی روبرت ساهاکیانتس
- یک تکه از آسمان (۱۹۸۰) – به کارگردانی هنریک مالیان
- گیکور (۱۹۸۲) – به کارگردانی سرگئی ایسرائلیان
- تانگوی کودکی ما (۱۹۸۴) – به کارگردانی آلبرت مکرتچیان[۱]
- درس (۱۹۸۷) – پویانمایی، به کارگردانی روبرت ساهاکیانتس
- en:The 13th Apostle (۱۹۸۸) – به کارگردانی سورن بابایان
- حسرت (۱۹۹۰) – به کارگردانی فرونزه دولاتیان
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Armenian Cinema". Parajanov-Vartanov Institute (in English). 2017-02-09. Retrieved 2025-03-02.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Armenfilm». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری] وبگاههای موضوعی | |
|---|---|
| لغتنامهها و دایره المعارفها | |
| کنترل استاندارد |
 | این یک مقالهٔ خرد مرتبط به یک فیلم ارمنستانی یا دیاسپورای ارمنی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |