آرامگاه شیخ ابوالمفاخر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آرامگاه شیخ ابوالمفاخر
Abolmafakher Ghayen.jpg
نام آرامگاه شیخ ابوالمفاخر
کشور  ایران
استان خراسان جنوبی
شهرستان قائنات
اطلاعات اثر
کاربری آرامگاه
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۳۷۷
تاریخ ثبت ملی ۲۳ مرداد ۱۳۷۸

مقبره شیخ ابوالمفاخر مربوط به سدهٔ سیزدهم است و در ۲ کیلومتری جنوب شهرستان قائنات واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱]

آرامگاه ابوالمفاخر قاینی رای شما Rate this 1 stars out of 5. Rate this 2 stars out of 5. Rate this 3 stars out of 5. Rate this 4 stars out of 5. Rate this 5 stars out of 5. میانگین (2 آرا)The average rating is 3.0 stars out of 5.

 چاپ ارسال به دوستان

Error loading player: No playable sources found «ابومحمد حسن ابن منصور» مشهور به «ابوالمفاخر» از رجال علم دیانت و سیاست، فقیه، محدث و ریاضیدان قرن ششم هجری است. وي عالم، محدث، فقيه، رياضيدان و اهل سياست بود .

بنای مقبره ابوالمفاخر به فاصله یک کیلومتری از جنوب شهر قائن در جوار گورستانی قدیمی واقع شده است. 454 مترمربع عرصه و 454 مترمربع نیز اعیان این بنا است.

ساختمان آرامگاه که از خشت و گل ساخته شده ، دارای پلان مربع شکل است که چهار زاویه آن را با پخ کردن به هشت ضلعی تبدیل نموده‌اند . ورودی آن در جانب جنوب تعبیه شده و دارای ایوانی به ارتفاع قریب به 4 متر است که طاق تویزه آن را در برگرفته است . پس از عبور از این ایوان شبستان کوچکی با طاق گنبدی ، زائر را به داخل گنبدخانه رهنمون می‌سازد . بر فراز بقعه ، گنبدی شلجمی نیمه بلند قرار دارد که ساقه‌ای حدود یک متری در آن ایجاد شده و چهار روزنه جهت نورگیری تعبیه شده است .

گنبد خانه یا اتاق اصلی مقبره از نمای بیرونی به ‌صورت مربع و در فضای داخلی دارای زوایایی است که اجزاء و عناصر معماری به خصوص طاق نماها در آن شکل گرفته است.

وجود فیلپوش‌ها در چهار گوشه بنا، گنبد بر فراز مدفن ابوالمفاخر را ممکن کرده که در بخشی از آن نیز تزئینات رسمی ‌بندی ساده‌ای ایجاد شده است.

این بنا که در دوره‌ی قاجار بنیان شده به شماره 2377 و در تاریخ 23 مرداد سال 1378 در فهرست آثار ملّی و تاریخی کشور به ثبت رسیده است.

ابومحمد در قريه ميريک شاخنات متولد شد . در قاين به شغل قضاوت پرداخت . چون آوازه او در سراسر ايران منتشر شد ، بهرام شاه غزنوي او را به غزنين دعوت کرد . سال 547 هـ .ق مردم غزنين استقبال با شکوهي از وي به عمل آوردند . سلطان او را به نخست وزيري خويش برگزيد و 29 سال در اين منصب باقي ماند . پيوسته بزرگان دولت و حکما و شعراي بلند منزلت متوجه او بودند و خانه او مرجع رجال بود . شيخ ابوالمفاخر در شهر غزنين دارالقضا ((دادگستري)) ، دارالشفاء (( بيمارستان )) ، دارالحفاظ ((شهرباني)) ، دارالوعاظ ((سالن سخنراني)) ، مدرسه ، کتابخانه ، و ... بنا نهاد . از آن جايي که وي ارادت خاصي به زيدالنار آفريز داشت اين مجموعه را زيديه ناميد . ارزش و جايگاه وي را مي توان در ميان ادبيات شاعران معروف ايران شناخت . ذکر احوال وي در کتب تاريخ حسامي، تاريخ رويختي، بهارستان آيتي، حديقه سنايي، ديوان اشعار عثمان مختاري و سيد حسن غزنوي، بزرگان قاين، کبريت الاحمر و رجال قاينات و برخي کتب ديگر آمده است. سيد حسن غزنوي از شعراي نامي ايران 230 بيت از اشعار خويش را در مدح ابوالمفاخر سروده است. عثمان مختاري نيز در 80 بيت ابوالمفاخر را مدح کرده است.

ابوالمفاخر در ايام پيري از وزارت کناره گرفت و روانه قاين شد و سر انجام سال550 هجري قمري از دنيا رفت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.