مسجد و آرامگاه حمزه، کاشمر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهبانو فرح در حرم سید حمزهٔ کاشمر، ۱۰ آذر ۱۳۵۳
شهبانو فرح در بازدید از حرم سید حمزهٔ کاشمر، ۱۰ آذر ۱۳۵۳
اطلاعات
مکان کاشمر
مذهب اسلام، شیعه اثناعشری
پایه‌گذاری‌شده در دوره صفوی
معماری
گنبد(ها) ۲
مناره(ها) ۲
باغمزار کاشمر
نام باغمزار کاشمر
کشور  ایران
استان استان خراسان رضوی
شهرستان کاشمر
اطلاعات اثر
نام محلی باغمزار
نام‌های دیگر بقعهٔ متبرکهٔ امامزاده حمزه بن حمزه بن موسی بن جعفر
کاربری امامزاده، مسجد، باغ، گورستان،گردشگری
دیرینگی دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر دوره صفوی
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۸۷۳۸
تاریخ ثبت ملی ۱۰ خرداد ۱۳۸۲

مسجد و آرامگاه حمزه در کاشمر یا باغ‌مزار، کهن‌ترین مسجد در کاشمر، دربرگیرندهٔ آرامگاه منسوب به حمزه بن حمزه بن موسی کاظم، باغ و گورستان عمومی می‌باشد و نزد شیعیان به عنوان یک امامزاده گرامی داشته می‌شود. این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۷۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران با دیرینگی صفوی به ثبت رسیده است.[۱]

ساختار[ویرایش]

ساختمان این مسجد دارای گنبدی بلند با کاشی کاری سبز رنگ و ایوان آیینه کاری شده و ۲ گلدسته است. نمای درون گنبد و اطراف رواق نیز آیینه کاری شده است. در باغ آن، سروهای کهن برپاست. مجموعهٔ باغ‌مزارِ کاشمر، حدود هشت هکتار مساحت دارد و در مرکز شهر جای گرفته است. ساختمان و بارگاه امامزاده سیدحمزه بر سکویی مرتفع قرار دارد و تزئینات آن شامل کاشی‌کاری معرق، آینه‌کاری و دیگر عناصر تزئینی می‌شود؛ بازسازی بنای فعلی امامزاده با تلاس مهندس فتحی بوده که با سرمایهٔ خود آن را نوسازی کرده است. بیشترین تغییرات ساختمان، از سال ۱۳۹۹ قمری است، صحن و غرفه‌های آن در فاصله سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶] با تلاش اداره اوقاف کاشمر احداث شد که به سنگ مرمرین طوسی مفروش و دیوارها با کاشی‌کاری لعابی تزئین شده است.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستارها[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  2. http://iqna.ir/fa/news/3520023/امامزاده-سیدحمزهع-کاشمر-پناهگاه-مسافران-دیار-خورشید

منابع[ویرایش]

  • ایرج سعادتمند توندری. ترشیز ۱ - (نگاهی به تاریخ و جغرافیای شهرستان کاشمر). چاپ اول. مشهد: موسسه فرهنگی هنری و انتشاراتی ضریح آفتاب، ۱۳۸۴. ۲۹۶.