آخرین روزهای زمستان (۱۳۸۹)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مستند آخرین روزهای زمستان
کارگردان مهرداد اسکویی
تهیه‌کننده مهرداد اسکویی
نویسنده مهرداد اسکویی
موسیقی مرتضی سعیدی
فیلم‌برداری اشکان اشکانی
تدوین فرید دغاغله
شرکت
تولید
اسکویی فیلم
توزیع‌کننده نسرین میرشب
تاریخ‌های انتشار
۱۳۹۰
مدت زمان
۵۲ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی

«آخرین روزهای زمستان»، اپیزود دوم[۱] سه‌گانه‌ای است که مهرداد اسکویی دربارهٔ کودکان کانون اصلاح و تربیت ساخته است. این فیلم مستند داستان زندگی هفت نوجوان زیر ۱۵ سال است که در کانون اصلاح و تربیت تهران زندگی می‌کنند.[۲]

جشنواره‌ها[ویرایش]

  • جشنواره بین‌المللی مستند «EDGE»، نیوزلند، ۲۰۱۲[۳]
  • جشنواره کودکان و نوجوانان «ماه»، فرانسه، پاریس ۲۰۱۲[۴]
  • جشنواره فیلم مستند آمستردام، هلند، ۲۰۱۲[۵]
  • یازدهمین دوره جشنواره «لاسال»، فرانسه، پاریس، ۲۰۱۲[۶]
  • بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی مستند ایدفا، آمستردام، هلند، ۲۰۱۱[۷]
  • جشنواره فرهنگی «آنیان»، فرانسه، پاریس، ۲۰۱۲[۸]
  • جشنواره بین‌المللی سینمایی «مرزها»، ایتالیا، رم، ۲۰۱۴[۹]
  • جشنوارهٔ فیلم «اکنون خاورمیانه» ایتالیا، رم، ۲۰۱۲[۱۰]
  • هفتمین جشنواره فیلم‌های شرقی، ژنو، سویس، ۲۰۱۲[۱۱]
  • دوازدهین جشنواره بین‌المللی «Escales» فرانسه، پاریس، ۲۰۱۲[۱۲]
  • بیست و دومین دوره جشنواره بین‌المللی «نشانه‌های زندگی»، کلرمند فران، فرانسه، پاریس، ۲۰۱۲[۱۳]
  • چهارمین جشنواره «فیلم پلیس»، تهران، ایران، ۱۳۹۰[۱۴]
  • پنجمین جشنوارهٔ بین الملی «سینما حقیقت»، تهران، ایران، ۱۳۹۰
  • جشنواره «فرهنگی»، آنیان، فرانسه، ۲۰۱۲[۱۵]

جوایز جهانی[ویرایش]

  • جایزه بهترین فیلم مستند در بخش Doc U Award از بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام (IDFA)، هلند، ۲۰۱۱[۱۶]
  • جایزه بهترین فیلم مستند (GOLDEN FIFOG) از هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های شرقی، ژنو، سوئیس، ۲۰۱۲[۱۷]
  • جایزه بهترین فیلم مستند در بخش داوری جوان از دوازدهمین جشنواره فیلم مستند Escales، لاروشل، فرانسه، ۲۰۱۲[۱۸][۱۹]
  • جایزه ویژه هیئت داوران از بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم Traces de vies، کلرمونت فران، فرانسه، ۲۰۱۲[۲۰]
  • جایزه اول «Competition Jeunesse» جشنواره فیلم مستند Escales، رُشل، فرانسه، ۲۰۱۲[۲۱]
  • جایزه ویژه هیئت داوران از بیست و دومین جشنواره فیلم مستند «نشانه‌های زندگی»، فرانسه، پاریس، ۲۰۱۲[۲۲]
  • جایزه توت سیاه از بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند، آمستردام، هلند، ۲۰۱۱[۲]

نقدو نظر[ویرایش]

بخشی از نقد لوران جیان بر فیلم آخرین روزهای زمستان با ترجمه منا درانی[ویرایش]

آنها ده تا چهارده ساله هستند، از تلویزیون فوتبال تماشا می‌کنند. هرکدام یک عروسک پارچه‌ای دارند، با این حال در این سنین یا اعتیاد داشته‌اند یا دزدی می‌کرده‌اند… صحنهٔ آغازین فیلم؛ یک گروه فیلمساز را نشان می‌دهد که مجوز دارند از یک کانون اصلاح و تربیت در تهران فیلم تهیه کنند. مهرداد اسکویی؛ کارگردان و عکاس، در قالب پلان‌سکانس‌هایی از زندگی روزمرهٔ بچه‌ها تصویربرداری کند. آنها به طرزی باورنکردنی، در خوابگاهشان نمایش بازی می‌کنند و با استفاده از لغات حقوقی دقیق جریان قضایی و محکومیت خود را با جدیت بازی می‌کنند. او از تک تک آنها به آرامی سؤال می‌پرسد و آنها با پختگی و آگاهی از وضعیت، خودشان را فاش می‌کنند، که بسیار تکان‌دهنده است.[۲۳]

بخش از نقد احمد میر احسان بر فیلم آخرین روزهای زمستان[ویرایش]

مهرداد اسکویی با روزهای بی‌تقویم، یک فیلم سرآمد دیجیتالی که دوستش دارم، گام مهمی در این گونه برداشته و رها از دیدگاه‌هایی که می‌کوشند برای آن سوی آب‌ها فیلم بسازند، با احترام به کار و تلاش مددکارانی که زندگی‌شان را در شرایط سخت و طاقت‌فرسا و بی‌توجهی‌ها، صمیمانه صرف یاددهی به کودکان آسیب دیده جامعه و گنگ ما می‌کنند، کوشیده بدون تعصب، بدون آنچه غلو و اغراق در سیاه‌نمایی نام داده‌اند، با ذکر همه اتفاقات واقعی موجود، ضمناً از فاجعه‌ای حرف بزند که اصلاً قابلیت دفاع ندارد و تا ریشه‌ای حل نشود، حل نخواهد شد. در همین آخرین روزهای زمستان در صحنه‌ای، فیلمساز از پسرک معتادی که در کانون اعتیادش را ترک کرده می‌پرسد اگر بیرون بروی، باز معتاد خواهی شد؟ و او صادقانه پاسخ می‌دهد بله و ما می‌بینیم که با آن همه زمینهٔ فراهم و اوضاع آشفته جامعه‌ای که به جای سر و سامان دادن به زندگی، آن همه نمایش و دروغ و شعار و آز قدرت و به‌به گویی‌های دل به خواهانه و نفی همکاری جدی مردمی آگاه و رفتاری که بر هر بحران سرپوش می‌نهد، غوغا می‌کند و مثل نقل و نبات مواد مخدر یافت می‌شود، خوب چه دلیلی دارد که در این احوال فرساینده و پر از بیگاری و تبه‌کاری و تباه‌زدگی رایج، این موجود تیره بخت به جای اولش برنگردد.[۲۴]

منابع[ویرایش]

  1. "اکران عمومی مستند آخرین روزهای زمستان برای دومین‌بار در فرانسه". رای بُن مستند. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ http://www.cinematajrobi.ir/vdce.f8wbjh8xz9bij.html
  3. http://cinemakhabar.ir/NewsDetails.aspx?ID=24428
  4. http://isna.ir/news/92070804808/اکران-عمومی-مستند-مهرداد-اسکویی-برای-دومین-بار-در-فرانسه
  5. http://www.aryanews.com/News.aspx?code=20150530143205171&svc=65
  6. http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=98173&Serv=0&SGr=0
  7. http://anthropology.ir/node/11689
  8. http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2631369
  9. http://isna.ir/news/93050502732/نمایش-هفت-مستند-ایرانی-در-جشنواره-ایتالیایی
  10. http://isna.ir/news/91012307391/تمركز-جشنواره-ي-اكنون-خاورميانه-بر-آثار-مستند-مهرداد-اسكويي
  11. http://afarineshdaily.ir/afarinesh/News.aspx?NID=99432
  12. http://isna.ir/news/91082415676/یک-جایزه-بین-المللی-دیگر-برای-آخرین-روز-های-زمستان-دعوت-ایدفا
  13. http://isna.ir/news/91091809631/جایزه-ی-ویژه-ی-فرانسوی-ها-به-آخرین-روزهای-زمستان-اسکویی
  14. http://www1.jamejamonline.ir/newstext2.aspx?newsnum=100845828014
  15. http://www.isna.ir/news/91090803763/روایت-مهرداد-اسکویی-از-نمایش-آخرین-روزهای-زمستان-در-فرانسه
  16. "The Last Days of Winter". International Documentary Film Festival Amsterdam. 
  17. "آخرین روزهای زمستان» برگزیدهٔ جشنوارهٔ فیلم‌های شرقی «ژنو»". خبرآنلاین. 
  18. "The Last Days of Winter". Dreamlab Films. 
  19. "مستند «آخرین روزهای زمستان»، برنده جایزه جشنواره فرانسوی". سایت طاووس، نشریهٔ الکترونیکی "نشر هنر ایران". 
  20. "جایزهٔ ویژهٔ فرانسوی‌ها به «آخرین روزهای زمستان» اسکویی". خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا). 
  21. http://www.tavoosonline.com/News/NewsDetailFa.aspx?src=21070
  22. http://www.ghatreh.com/news/nn12039663/جایزه-ویژه-فرانسوی-آخرین-روزهای-زمستان-اسکویی
  23. "دو یادداشت دربارهٔ «آخرین روزهای زمستان» و اظهارات کیس کول سفیر هلند در اهداء جایزه پرنس کلاوس به مهرداد اسکویی". «انسان‌شناسی و فرهنگ». 
  24. "بزهکاری کودکان از نگاه یک مستندساز (در بارهٔ آخرین روزهای زمستان مهرداد اسکویی)". “ومستند”سایت سینمای مستند. 

پیوند به بیرون[ویرایش]