آتشکده نوشیجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آتشکده نوشیجان
Abdoli.jpg
باقی مانده آتش کده نوشیجان (ملایر"مل آگر: تپه‌های آتش) تنها اثر مانده از دوران ماد‌ها[۱]
نام آتشکده نوشیجان
کشور  ایران
استان استان همدان
شهرستان ملایر
اطلاعات اثر
نام‌های دیگر تپه نوشی‌جان
کاربری آتشکده
دیرینگی مادها
دورهٔ ساخت اثر مادها
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۷۶۳
تاریخ ثبت ملی ۳ بهمن ۱۳۴۶

آتشکده نوشیجان نامِ آتشکده‌ای باستانی در ایران است. این اثر در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۲]

موقعیت[ویرایش]

آتشکده نوشیجان در حدود ۲۰ کیلومتری شمال غرب ملایر ، در منطقه‌ای به نام شورکات در بالای تپه ای طبیعی به ارتفاع حدود ۳۷ متر قرار گرفته است.[۳]

تاریخچه و کاوش ها[ویرایش]

کاوش ها[ویرایش]

از سال ۱۳۴۶ خورشیدی به سرپرستی دیوید استروناخ حفریات علمی در این محل آغاز گردید که منجر به شناسایی سه دورهٔ فرهنگی در سه طبقه مجزا شد. طبقه سوم متعلق به دوره اشکانیان، طبقه دوم مربوط به هخامنشیان و طبقه اول به مادها تعلق دارد.

این تپه محل استقرار مادها از نیمه دوم قرن هشتم تا نیمه اول قرن ششم پیش از میلاد بوده است.

بخش‌های آتشکده[ویرایش]

در تپه نوشیجان بخش‌های مختلفی به جا مانده‌اند که عبارتند از: بنای قدیمی جبهه غربی (نخستین نیایشگاه)، تالار ستوندار (آپادانا)، معبد مرکزی (دومین نیایشگاه)، اتاق‌ها و انبارها، تونل، حصار و دژ.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «تنها اثر به جا مانده مادها». موزه علوم و فناوری جمهوری اسلامی ایران. بازبینی‌شده در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱٥. 
  2. «ارگ باستانی نوشیجان رکورددار بازدید گردشگران نوروزی ملایر». ایرنا، 16 فروردین 1394. بازبینی‌شده در 05 اسفند 1396. 
  3. «آتشکده نوشیجان». وبسایت سیری در ایران. بازبینی‌شده در ‏۱۷ آذر ۱۳۹۳.