آبیاری تحت فشار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آبیاری تحت فشار یکی از اصلی‌ترین روش‌های آبیاری است. به‌طور کلی روش‌های آبیاری به دو دستهٔ آبیاری سنتی و آبیاری نوین یا همان تحت فشار تقسیم می‌شوند. آبیاری تحت فشار خود به دو دستهٔ آبیاری بارانی و آبیاری موضعی تقسیم می‌شود. مهمترین روش آبیاری موضعی روش آبیاری قطره ای است.

اصول کار آبیاری تحت فشار[ویرایش]

بطور کلی سیستم‌های آبیاری تحت‌فشار به روش‌هایی گفته می‌شود که آب را توسط لوله و تحت فشاری بیش از فشار اتمسفر در سطح مزرعه یا باغ توزیع می‌کنند. از آن جا که در روش‌های آبیاری تحت فشار آب در بیشتر مسیر خود درون لوله قرار دارد تلفات آب در این روش کمتر از روش‌های آبیاری سنتی است.

مقایسهٔ آبیاری تحت فشار و آبیاری سنتی[ویرایش]

  1. در آبیاری تحت فشار هدر رفت آب در حدود ۱۰ تا ۲۵ درصد است حال آن که در روش‌های غرقابی سنتی ۶۰ تا ۷۰ درصد است. [۱] که این مزیت در شرایط خشکسالی کنونی کشور بسیار حائز اهمیت است.
  2. کیفیت محصول حاصل از آبیاری تحت فشار معمولاً بهتر از روش‌های سنتی است.
  3. در آبیاری تحت فشار امکان افزایش سطح زیر کشت تا دو برابر وجود دارد.
  4. متوسط عملکرد و تولید محصول در آبیاری تحت فشار بیشتر از روش‌های سنتی است.

منابع[ویرایش]

سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

آبیاری قطره ای