آبراهه دو میدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آبراهه دو میدی
Canal du Midi
Pont-canal de l'Orb004.JPG
پل اُرب که به کانال دو میدی اجازه می‌دهد از رودخانه اورب در بزیه عبور کند.
مشخصات
طول۲۴۰ کیلومتر (۱۵۰ مایل)[۱]
Maximum boat length۳۰ متر (۹۸ فوت)
Maximum boat beam۵٫۵۰ متر (۱۸٫۰ فوت)
Locks۶۵ (originally ۸۶)
Maximum height above sea level۱۸۹ متر (۶۲۰ فوت)
Minimum height above sea level۰ متر (۰ فوت)
Navigation authorityVNF
تاریخچه
Former namesکانال سلطنتی در لانگداک
Canal royal en Languedoc
Modern nameCanal du Midi
Current ownerState of France
Original ownerPierre-Paul Riquet
Principal engineerPierre-Paul Riquet
دیگر مهندس(ها)سباستین لو پرتر دو ووبن، Louis Nicolas de Clerville, François Andréossy
تاریخ تایید۱۶۶۶
آغاز ساخت‌وساز۱۶۶۷
تاریخ نخستین استفاده۲۰ مه ۱۶۸۱
تاریخ اتمام۱۵ مه ۱۶۸۱
جغرافیا
نقطهٔ آغازتولوز
نقطهٔ پایانÉtang de Thau
آغاز مختصات۴۳°۳۶′۴۰″شمالی ۱°۲۵′۰۶″شرقی / ۴۳٫۶۱۱۰۲°شمالی ۱٫۴۱۸۴۴°شرقی / 43.61102; 1.41844
پایان مختصات۴۳°۲۰′۲۴″شمالی ۳°۳۲′۲۳″شرقی / ۴۳٫۳۴۰۰۳°شمالی ۳٫۵۳۹۷۸°شرقی / 43.34003; 3.53978 Les Onglous Lighthouse
شاخه‌ای ازCanal des Deux Mers
متصل بهGaronne Lateral Canal, La Nouvelle branch, Canal de Brienne, Hérault, and Étang de Thau
Summit:Seuil de Naurouze
معیار ثبتCultural: i, ii, iv, vi
شمارهٔ ثبت۷۷۰
تاریخ ثبت۱۹۹۶

آبراهه یا کانال دو میدی (به فرانسوی: Canal du Midi; تلفظ فرانسوی: ​[kanal dy midi] ; اکسیتان: Canal del Miègjorn [ka'nal del mjɛdˈd͡ʒuɾ]) یک کانال طولانی به درازای ۲۴۰ کیلومتر (۱۵۰ مایل) در جنوب فرانسه (فرانسوی: le Midi‎)است. این آبراهه در ابتدا کانال سلطنتی در لانگداک (فرانسوی: Canal royal en Languedoc) نام داشت که توسط انقلابیون فرانسه در سال ۱۷۸۹ به کانال دو میدی تغییر نام داد. این آبراهه یکی از بزرگ‌ترین کارهای ساختمانی قرن هفدهم به حساب می‌آید.[۲]

این آبراهه رودخانه گارون را به برکه تاو (Étang de Thau) در دریای مدیترانه متصل می‌کند و همراه با کانال گارون به طول ۱۹۳-کیلومتر (۱۲۰-مایل) , کانال دوکس-مرس را تشکیل می‌دهد و اقیانوس اطلس را به دریای مدیترانه متصل می‌کند.

به بیان دقیق، «کانال دو میدی» به بخشی که ابتدا از تولوز تا مدیترانه ساخته شد اشاره دارد - هدف پروژه کانال دوکس-مرس اتصال چندین بخش از آبراه‌های قابل کشتیرانی برای پیوستن دریای مدیترانه به اقیانوس اطلس است: ابتدا آبراهه دو میدی، سپس گارون که کم و بیش بین تولوز و بوردو قابل کشتیرانی بود، سپس آبراهه جانبی گارون که بعداً ساخته شد، و در نهایت مصب ژیرون پس از بوردو.

ژان باپتیست کولبر با فرمان سلطنتی در اکتبر ۱۶۶۶، با هدف توسعه تجارت گندم، تحت نظارت پیر پل ریکه، مجوز شروع کار این آبراهه را صادر کرد و ساخت و ساز آن از ۱۶۶۶ تا ۱۶۸۱ در زمان سلطنت لویی چهاردهم به طول انجامید. آبراهه دو میدی یکی از قدیمی‌ترین کانال‌های اروپا است که هنوز در حال کار است (نمونه اولیه آن کانال Briare است).

آبراهه دو میدی در سال ۱۹۹۶ به‌عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد، زیرا مهندسی و طراحی هنری برجسته‌ای دارد، و در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان یک بنای تاریخی بین‌المللی مهندسی عمران تعیین شد.[۳][۴]

مقدمه[ویرایش]

موقعیت و مشخصات آبراهه[ویرایش]

Canal du Midi map
موقعیت آبراهه دو میدی و شاخه آن به پورت لا نوول، بخشی از مسیر کانال دو مرس از دریای مدیترانه تا اقیانوس اطلس
نمایه آبراهه دو میدی (فاصله‌ها بر حسب متر از ۰ در تولوز شروع می‌شود و ارتفاع بر حسب متر از سطح دریا)

پانویس[ویرایش]

  1. "Canal du Midi | Detailed Navigation Guide and Maps". French Waterways (به انگلیسی). Retrieved 2019-11-03.
  2. Ultimately the project cost from 17 to 18 million livres which at the time made it the second largest construction in the country after Versailles.
  3. "Canal du Midi". UNESCO World Heritage Centre. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Retrieved 23 October 2021.
  4. "Canal du Midi Designated as International Historic Civil Engineering Landmark". American Academy of Water Resources Engineers. 30 August 2016. Retrieved 1 May 2021.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]