پرش به محتوا

آبجو در سوریه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
درپوش‌های بطری آبجوی الشرق (Al-Sharq) و برادا، تولیدشده در شومن (بلغارستان), بلغارستان در سال ۱۹۸۸

قدیمی‌ترین شواهد از وجود آبجو در سوریه از الواح ابلا به دست آمده است که در سال ۱۹۷۴ در ابلا کشف شدند و به حدود ۲۵۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردند. این الواح نشان می‌دهند که شهر ابلا انواع مختلفی از آبجو را تولید می‌کرده است، از جمله نوعی که به نظر می‌رسد به نام خود شهر، یعنی «ابلا»، نام‌گذاری شده بود.[۱]

در دوران معاصر سوریه، تولید و توزیع آبجو تحت کنترل رده:دولت سوریه بود و بیشتر از طریق شبکه فروشگاه‌های زنجیره‌ای وابسته به ارتش موسوم به «نهاد اجتماعی نظامی» و همچنین مینی‌مارکت‌های مراکز شهرها به گردشگران فروخته می‌شد. تولید دو برند محلی کشور، الشرق (از حلب) و برادا (از دمشق) در سال ۲۰۱۱ به دلیل آغاز جنگ داخلی سوریه متوقف شد. کارخانه آبجوسازی «آفامیا» در سال ۲۰۱۰ در عدرا نزدیک دمشق افتتاح شد. تا پایان سال ۲۰۱۷ نیز کارخانه آبجوسازی «آرادوس» در شهر صافیتا در استان طرطوس راه‌اندازی گردید.

آبجوهای وارداتی از لبنان چندان متداول نیستند، هرچند برندهایی مانند Almaza، توبورگ، بیروت و افِس محبوب‌اند.

برندها و شرکت‌های آبجوسازی

[ویرایش]
آبجوی برادا
  • آبجوی الشرق (یا ال‌شرک)، محصول شرکت دولتی «الشرق برای محصولات غذایی» در حلب بود. این شرکت در سال ۱۹۵۴ تأسیس و به‌طور کامل در مالکیت دولت سوریه بود. این آبجو از نوع پیل لاگر بوده،[۲] دارای درصد الکل نسبتاً بالاتر (۳٫۷٪) و امتیاز کیفی بالاتری نسبت به برادا بود و بدنه‌ای با مالت متوسط داشت.
  • آبجوی برادا، محصول شرکت دولتی «برادا» در دمشق بود. این شرکت در سال ۱۹۷۷ تأسیس و کاملاً متعلق به دولت سوریه بود. برادا نیز یک پیل لاگر با کیفیت بطری‌سازی بسیار متغیر و اغلب ضعیف بود. این آبجو دارای ۳٫۴٪ الکل، رنگ زرد کدر و بدنه‌ای سبک بود.[۳] تولیدات دولتی برادا به‌خاطر کیفیت پایین و طعم کهنه شهرت داشت.[۴]
  • آبجوی آرادوس، در سال ۲۰۱۷ توسط کارخانه آبجوسازی «آرادوس» در صافیتا، استان طرطوس، با همکاری کارشناسان جمهوری چک راه‌اندازی شد. این شرکت جدیدترین تولیدکننده آبجو در سوریه است که با سرمایه‌گذاری ۱۶ میلیون دلار آمریکا و برنامه تولید سالانه ۱۵ میلیون لیتر آغاز به کار کرد. کارخانه آرادوس در صافیتا نخستین تولید انبوه آبجوی داخلی از زمان توقف تولید الشرق و برادا پس از آغاز جنگ داخلی سوریه محسوب می‌شود.[۵]

منابع

[ویرایش]
  1. Michael Dumper; Bruce E. Stanley (2006). Cities of the Middle East and North Africa: A Historical Encyclopedia. ای‌بی‌سی- کلیو. p. 141. ISBN 1-57607-919-8.
  2. "Al-Chark Brewery". www.ratebeer.com (به انگلیسی). Archived from the original on 5 May 2005. Retrieved 2021-02-06.
  3. "Barada beer". www.ratebeer.com (به انگلیسی). Archived from the original on 1 June 2005. Retrieved 2021-02-06.
  4. "Like it did for beer, Syria tries to rebrand its government". The World from PRX (به انگلیسی). August 2016. Retrieved 2 May 2021.
  5. Mounes, Maher Al. "Local brews make a comeback in Syria". تایمز اسرائیل (به انگلیسی). ISSN 0040-7909. Retrieved 2021-02-06.

پیوند به بیرون

[ویرایش]