حسین یاوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
حسین یاوری
نام شناسنامه‌ایحسین احمدیان
نام(های) دیگرحسین یاوری اصفهانی
زاده۱۲۸۵ اصفهان
تاریخ مرگ۲۲ آذر ۱۳۵۷
سبکموسیقی سنتی ایرانی
ساز(ها)نی
سازهای اصلی
نی

حسین احمدیان معروف به حسین یاوری (زادهٔ ۱۲۸۵ – درگذشتهٔ ۲۲ آذر ۱۳۵۷) نوازنده و مدرس نی ایرانی بود.

زندگی هنری[ویرایش]

حسین یاوری در سال ۱۲۸۵ در اصفهان متولد شد. او از کودکی به دلیل فوت پدرش، مجبور به کار کردن شد. در نوجوانی به موسیقی و ساز «نی» علاقه‌مند شد و از محضر «نایب اسدالله» بهره برد. از استادان وی در ادامه مسیر فراگیری موسیقی ایرانی، به هنرمندانی همچون: «آقا سید رحیم اصفهانی»، «مهدی نوایی»، «حبیب شاطر حاجی»، «رضا خان باشی»، «میرزا حسین خضوعی»، «سید محمدعلی عریضی»، «غلامرضا خان سارنج»، «محمدخان بلبلی»، «نورعلی خان برومند»، «آقا جلال کمانچه نواز نی داودی»، «علی آقا شهنازی»، «اکبرخان نوروزی»، «میرزا علی قاری میرسعیدی» می‌توان اشاره نمود. شیوه نوازندگی حسین یاوری تداوم سبک «نایب اسدالله» و «مهدی نوایی» بوده‌است. او در برنامه‌های مختلف هنرمندانی همچون «جلال تاج اصفهانی» را به عنوان نوازنده نی همراهی می‌کرد. شهرت او پس از مرگ «مهدی نوایی» در اصفهان به اوج رسید و به درخواست «ابوالحسن صبا» به تهران رفت و در اولین روزهای افتتاح رادیو در سال ۱۳۲۰ برنامه‌هایی را برای شنوندگان رادیو اجرا نمود. او در دهه ۱۳۲۰ با رادیو تهران و رادیو اصفهان همکاری داشت. از نوازندگی او چند صفحه در گنجینه موسیقی ایران باقی مانده‌است. چشمان او در میانسالی به تدریج کم سو شد و سرانجام به نابینایی کامل منجر شد. وی بر «موسیقی محلی» نیز احطه داشته‌است.
«ساسان سپنتا» دربارهٔ او اینگونه نوشته‌است: «گوشههای زیادی را در دستگاه‌های موسیقی ایرانی روایت می‌کرد. وی می‌نواخت یا با آواز می‌خواند[...] او قطعات ابتکاری نیز می‌ساخت. روزی قطعه ای را که با نام لحن مشهور باربد «مرگ شبدیز» ساخته بود، برای من نواخت [...] شیوه نوازندگی یاوری به سبک قدما بود و از حالات قوی و ضعف صدا در اجرای فیگورهای موسیقایی ردیف به نحو مطلوب استفاده می‌کرد».
«خسرو سینایی» در سال ۱۳۵۲ فیلم مستندی در مورد حسین یاوری ساخته‌است. در آن فیلم یاوری در مورد خود و نی نوازی اش صحبت کرده‌است.[۱]

شاگردان[ویرایش]

حسین یاوری شاگردان زیادی را در «نی» و «آواز ایرانی» تربیت کرده‌است که از آن جمله می‌توان به «عباس غازی»، «احمد هنرمند»، «منوچهر برجیان»، «هوشنگ بهشتی»، «محمد بطلانی»، «حسین مهیاری»، «عباس مدینه ای»، «محمدعلی حدادیان»، «عباس کاظمی»، «ابوالحسن بشارت» و … اشاره نمود.

مرگ[ویرایش]

حسین یاوری در ۲۲ آذر ۱۳۵۷ درگذشت و در «تخت فولاد اصفهان»، «تکیه خواجویی» به خاک سپرده شد. در آذر ماه ۱۳۸۶ مراسم بزرگداشت «حسین یاوری» در حوزه هنری اصفهان برگزار شد.[۲] همچنین مراسم بزرگداشتی در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۵ در بر سر مزار وی برگزار گردید.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. «نی اصفهان است…». درویش خان. ۱۹ مهر ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مه ۲۰۱۸.
  2. «بزرگداشت استاد یاوری، نی نواز فقید اصفهانی». آفتاب آنلاین. ۲۶ آذر ۱۳۸۶.
  3. «بزرگداشت استاد پیشکسوت نی در تخت فولاد». خبرگزاری ایمنا. ۲۲ آذر ۱۳۹۵.

منابع[ویرایش]