هولوکاست
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
هولوکاست (از یونانی ὁλόκαυστον)، یا «همهسوزی»، به کشتار دستهجمعی و نسلکشی نزدیک به شش میلیون نفر بخصوص یهودیان[۱] بر پایه نژاد، مذهب و ملیت در طی جنگ جهانی دوم بدست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا انتهای ۱۹۴۵ در اردوگاههای مرگ آلمان نازی، اطلاق میشود.
فهرست مندرجات |
ریشهٔ نام
واژه هولوکاست (به عبری: השואה, شوآ) اصطلاحی مذهبی و به معنای قربانی کردن یک حیوان نر طبق سنت یهودی است. اصل این واژه در یونانی ὁλόκαυστον بودهاست که واژهای است مرکب: ὅλος یعنی به تمامی، یکسر و καυστός یعنی سوزاندن.
قتلها
علاوه بر یهودیان اروپایی (اشکنازی) که قربانیان اصلی هولوکاست بودند، گروههای دیگری از جمله اسلاوها، کولیها، معلولین، کمونیستها، سوسیالیستها و همجنسگرایان لایق زندگی تشخیص داده نمیشدند روشهای کشتار آنان گرسنگی دادن،کار اجباری،شکنجه،اعدام با گلوله(که بعدا برداشته شد)یا اتاق گاز(گازهای سمی منوکسید کربن یا سیکلون ب) بود.[۲] انکارکنندگان هولوکاست وقوع این موارد را رد میکنند.[۳]
مدارک
منابع دست اول پرشماری برای بررسی هالوکاست موجود است که شامل گزارشهای نزديک به ۵۰ هزار نفر نجاتيافته از اردوگاههای مرگ، گزارش بازماندگان دیگر یعنی مخفیشدگان، شناسایینشدگان و وادارشدگان به کارِ بردهوار در کارخانهها و مزرعهها، هزاران سندِ مکتوب دولتی که رژیم فرصت از بین بردنشان را نیافت، جسدهای به جا مانده در اردوگاهها، گورهای دستهجمعی که بعدها کشف شدند، هزاران آلمانی که شاهد واقعه بودند، خاطرات نگهبانان و کارگزاران اردوگاهها و زندانها، خاطرات مقامات دولت نازی و اعترافات رهبران آلمان در دادگاههای متهمان به جنایات جنگی از جمله دادگاه نورنبرگ، میشوند.[۴]
روز جهانی قربانیان هالوکاست
در اول نوامبر سال ۲۰۰۵، مجمع عمومی سازمان ملل متحد با صدور قطعنامهای که به پیشنهاد آمریکا، استرالیا، اسرائیل، کانادا و روسیه، حمایت ۱۰۴ کشور و با اجماع تصویب شد، انکار هولوکاست را قابل پذیرش ندانست و بیست و هفتم ژانویه را برای یادبود قربانیان آن فاجعه، روز جهانی یادمان هالوکاست نامگذاری کرد. [۵] [۶]ایران تنها کشوری بود که با این قطعنامه مخالفت کرد و بررسی مساله هولوکاست در مجمع عمومی سازمان ملل را اقدامی در راستای اهداف واشنگتن و متحدانش عنوان کرد.[۷]
انکارکنندگان هالوکاست
انکار هولوکاست به تفکری گفته میشود که بر اساس آن، نسلکشی توسط آلمان نازی در جریان جنگ دوم جهانی موسوم به «هولوکاست» اتفاق نیافتاده است و یا در تعداد قربانیان «بزرگنمایی» شده است.
محمود احمدی نژاد رئیس دولت ایران یکی از مشهورترین انکارکنندگان هولوکاست بشمار میآید.[۸] که بدلیل همین موضوع مورد سرزنش برخی مقامات جامعه جهانی، از جمله دبیر کل سازمان ملل متحد قرار گرفته.[۹][۱۰]
زیر سؤال بردن نسلکشی هولوکاست، در برخی کشورها مانند آلمان، فرانسه و اتریش، جرم محسوب میشود. دلیل تصویب چنین قوانینی در این کشورها، انکار واقعیتهای تاریخی و جلوگیری از یهودستیزی و سواستفاده طرفداران حزب نازی و نژادپرستان اعلام شدهاست.[۱۱][۱۲]
نگارخانه
 |
 |
 |
 |
جُستارهای وابسته
منابع
 |
در ویکیانبار منابعی در رابطه با موجود است. |
- ↑ کشتار یهودیان (وزارت خارجه اسرائیل)
- ↑ دانپورت، جان. «فصل ۱-جنایت و جنایتکاران». محاکمات نونبرگ. تاریخ جهان. ققنوس، ۱۳۸۶، ISBN 954-311-731-6، صص ۱۱-۱۲-۵۴.
- ↑ اردوگاههای مرگ (وزارت خارجه اسرائیل)
- ↑ محمدرضا نیکفر. «دو جنبهٔ انکار هولوکاست». مجله مدرسه. خرداد ۱۳۸۵. شمارهٔ ۳
- ↑ UN creates Holocaust memorial day. بیبیسی (در تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۰۵).
سازمان ملل ؛ یادبود هولوکاست ، بی اعتنایی به حقایق! (خبرگزاری مهر) - ↑ واکنش آمريکا به کنفرانس هولوکاست در تهران (رادیو فردا)
- ↑ ایران تنها مخالف قطعنامه هولوکاست (فارسی). وبگاه خبرگزاری آفتاب (در تاریخ شنبه ۷ بهمن ۱۳۸۵). بازدید در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۸۷.
- ↑ Icon of Evil: Hitler's Mufti and the Rise of Radical Islam. David G. Dalin, John F. Rothmann. Random House, Inc., 2008 ISBN 1400066530 pp.124
- ↑ http://www.un.org/apps/news/story.asp?NewsID=16869&Cr=iran&Cr1=
- ↑ http://edition.cnn.com/2005/WORLD/meast/12/10/iran.israel/
- ↑ Denying the Holocaust, BBC
- ↑ KKK's David Duke Tells Iran Holocaust Conference That Gas Chambers Not Used to Kill Jews, FOX News
پیوند به بیرون
