نما (سینما)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نما، پلان یا شات کوچکترین جز معنایی در زبان فیلم است. و آن را با کلمه در متن مقایسه میکنند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] تعریف
نما یا پلان از نظر فنی عبارت است از تصویر و یا تصاویری که در یک زمان ممتد کار دوربین یعنی از زمان به کار افتادن دوربین تا متوقف شدن آن روی نوار فیلم ثبت شود.
[ویرایش] زمان
«مدت زمان یک پلان به طور معمول یک چهارم پانیه (۶ کادر) به بالا است. اندازهٔ پلان نرمال حدود ۳۰ پانیه یا کمی بیشتر است.»[۱]
پلانهایی با زمان بسیار طولانی هم در تاریخ سینما وجود دارد مانند فیلم طناب هیچکاک که فقط از هفت نما نشکیل شده است. یا نمای بسیار طولانی در فیلم حرفه خبرنگار آنتونیونی.
[ویرایش] انواع نما
انواع و اقسام نما وجود دارد که به دو دسته کلی تقسیم میشود.
- نمای مادر (به انگلیسی: master shot)
«نمای مادر فضای عمومی صحنه را در برمیگیرد، مثل فضای اتاق، فضای خیابان یا فضای سرسرای هتل.»[۲]
- نمای خاص (به انگلیسی: specific shot)
«نمای خاص بخش خاصی از اتاق، مثلا در ورودی آن و یا جلوی فروشگاه خاصی از خیابان خاصی را نشان میدهد.»[۳]
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- فیلد، سید. چگونه فیلمنامه بنویسیم. ترجمهٔ عباس اکبری، مسعود مدنی. چاپ چهارم، تهران: انتشارات نیلوفر، ۱۳۸۶، ISBN 978-964-448-333-2.
- مبشری، کیومرث. دکوپاژ فیلم و برنامههای تلویزیونی. حسن شیدا. چاپ دوم، تهران: نشر نی، ۱۳۷۳، ISBN 964-312-063-5.
