باغبانی و مهندسی فضای سبز
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
باغبانی دانش و فن بررسی و پژوهش در میوهشناسی، سبزیشناسی، گلشناسی، فضای سبز پارکها و بوستانها و محیط زیست و همچنین استفاده از محصولات باغبانی در صنایع غذایی است.
[ویرایش] باغبانی در ایران
پرورش نهالها، کشت درختان میوه مثل گردو، بادام، پسته، زردآلو، هلو، انار، انجیر، خرما، سیب، و گلابی از عهد باستان در سرزمین ایران معمول بودهاست.
میوههای مناطق مختلف ایران مانند پسته دامغان، گلابی نطنز، طالبی سمسوری، انار ساوه و فردوس خراسان، زردآلوی آذربایجان، خربزه اصفهان، هندوانه شریف آبادی، زعفران و زرشک خراسان، خرمای خوزستان و کرمان وبم، انگور ارومیه و قزوین و دیم شیراز شهرت زیادی دارد. پرورش گل محمدی برای گلابگیری در قمصر کاشان رواج دارد و منطقه بزرگ محلات زیر پوشش پرورش انواع و اقسام گلهای زینتی قرارگرفتهاست.
[ویرایش] مهندسی فضای سبز در ایران
اندیشیدن برای ساختن محیط زندگی بهتر، مناسب تر و متناسب با شأن انسانها و شهروندان هدف و رسالت اصلی علم مهندسی فضای سبز، مهندسی طراحی محیط و معماری منظر است. بهره گرفتن از ابزارهای سازهای و المانهای زنده مانند فون و فلور که بسته به تبحر و دانش طراح و مجری استادانه کنار هم قرار میگیرند باعث خواهند شد که انسانها نهایت لذت را از محیط زندگی خود ببرند.
ایران از سال ۱۳۷۳ با تأسیس رشته مهندسی فضای سبز در دانشگاه تبریز در مقطع کارشناسی رسماً به جرگه کشورهای دارای علم آکادمیک Landscape پیوست. دانشگاه تهران نیز بخش مهندسی فضای سبز که از زیر مجموعههای گروه باغبانی محسوب میگردد را در سال ۱۳۷۹ راه اندازی کرد. در حال حاضر دانشگاه آزاد واحدهای میانه، ابهر و چالوس هم در رشته مهندسی فضای سبز اقدام به پذیرش دانشجو میکنند. در مقطع کارشناسی ارشد رشته طراحی محیط زیست در دانشگاه تهران و واحد تحقیقات و فن آوری دانشگاه آزاد تأسیس شدهاست. معماری منظر نیز در دانشگاههای تهران و شهید بهشتی و رشتهای با عنوان طراحی منظر در دانشگاه تربیت مدرس نیز در مقطع فوق لیسانس فعالیت میکنند.
