یکپارچگی داده ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یکپارچگی داده ها یکپارچگی داده ها در وسیعترین معنای آن اشاره به اعتماد به اطلاعات بیش از چرخه زندگی خود دارد. از لحاظ تحلیلی، آن است که "صداقت بازنمودی از اطلاعات به دولت واقعی که نشان دهنده آن است که اطلاعاتی که در آن صداقت بازنمودی از چهار ویژگی اساسی و یا ویژگی های اصلیشی است، تشکیل شده است که عبارتند از: کامل، ارز / بهنگام بودن، دقت / صحت و اعتبار / مجوز. به این مفهوم که از قوانین کسب و کار در حال حاضر به طور گسترده استفاده می شود و امروزه به شش دسته که شامل قواعد داده است تقسیم می شود. داده ها را بیشتر به قسمت های جزءبر طبق تمامیت داده ها، مقررات استخراج داده ها، قوانین تغییر داده ها و مقررات استقرار داده تقسیم میکنند.

یکپارچگی داده ها در عملیات های پایگاه داده، در انبارداری خاص داده ها وبه طور کلی اطلاعات کسب و کار بسیار مهم است. یکپارچگی داده هادر پیروی از قوانین حاکم بر تمامیت داده هامهم است و باید داده ها با کیفیت بالا، صحیح، سازگار و در دسترس را تضمین کند.

قانون ارزش داده ها و یا قانون ارزش مشروط داده ها، مشخصه حوزه داده هستند. تفاوت بین این دو این است کهمشخصه اول، دامنه ای از مقادیر مجاز برای یک ویژگی داده ها که شامل تمام است. در حالی که دومی در تمام شرایط صدق نمی کند تنها زمانی که استثنا یا شرایط خاصی وجود دارد صادق است.

تعریف قانون ساختار داده هااز قوانین منطقی داده ها را برای ارتباط داده ها در مواردی که شرایط استثنا تقاضا وجود دارد. این قانون ساختار داده ها را برای درک بسیار آسان میکند. قانون ساختار داده های مشروط کمی متفاوت است که حاکی از ان است زمانی که شرایط و یا استثنائی در قوانین منطقی داده درخواست شد برای ارتباط داده است.

قانون اشتقاق داده را مشخص می کند که چگونه یک مقدار داده ها بر اساس الگوریتم، همکاران و شرایط مشتق شده است. همچنین مشخصه شرایط مقدار داده هاچگونه می تواند دوباره مشتق شود.

نگهداری داده ها مدت زمانی که داده ها می توانند/باید در یک پایگاه داده خاص باقی بمانند و ارزش داشته باشند را مشخص میکند. تعیین آنچه که می تواند با مقادیر داده ها انجام شود که اعتبار یا مفید بودن آن برای یک پایگاه داده منقضی است. قانون حفظ اطلاعات بروز، مدت زمان مشخص بروز داده است که باید حفظ شود و آنچه که می تواند با داده ها انجام شود مفید است. قانون حفظ داده ها ویژگی ای شبیه به یک قانون حفظ داده است، اما قانون حفظ داده ها تنهاویژگی با ارزش داده های خاص است که به جای کل بروز داده، صادق است.

این قوانین تمامیت داده ها، مانند هر قانون دیگر، کاملا بدون معنی آنها را اجرا نکرده و به اجرا گذاشته است.

به منظور دستیابی به یکپارچگی داده ها، این قوانین باید به طور مداوم باشد و به طور مداوم باید شامل داده هایی که در حال ورود به انبار داده ها و یا هر منبع داده دیگر باشد. هیچ چشم پوشی و یا استثنائی برای اجرای این قوانین باید وجود نداشته باشد چرا که هر گونه آرامش جزئی از اجرای می تواند به معنای نتیجهخطای خیلی زیادی شود.

تا آنجا که ممکن است، باید این قوانین تمامیت داده ها در نزدیک به ضبط اولیه از داده ها اجرا شود به طوری که می تواند به تشخیص زود هنگام و تصحیح نقض تمامیت بالقوه اقدام شود. این تا حد زیادی می تواند از ورود خطاها و تناقضات به بانک اطلاعاتی جلوگیری کند.

با اجرای دقیق و اجرای این قوانین تمامیت داده ها، میزان خطاداده ها بسیار پایین تر است بنابراین زمان کمتریدر تلاش برای عیب یابی و ردیابی نتایج محاسبات معیوب می تواند صرف می شود. به این معنی که صرفه جویی زیادی در هزینه نیروی انسانی میشود.

از آنجا که میزان خطا پایین وجود دارد، تنها داده های با کیفیت بالا است که می تواند برای ارائه پشتیبانی بهتر در تجزیه و تحلیل آماری، روند و الگوی لکه بینی و تصمیم گیری وظایف یک شرکت وجود داشته باشد. در دیجیتال امروزی سن، اطلاعات مربوط به یک کلید بزرگ ،موفقیت و داشتن اطلاعات صحیح به این معنی است که داشتن لبه بهتر بیش از رقبا است.

اکثرا دقت، داده ها را با صداقت کامل و یا کل یک ساختار است. تمام ویژگی های داده ها از جمله قوانین کسب و کار، قوانین برای قسمتهایی از داده های مربوط، تاریخ، تعاریف و اصل و نسب باید درست وکامل داده شود.

میانگین پستها در طول رشته معماری داده ها، هنگامی که توابع بر روی داده ها انجام میشوند باید از تمامیت توابع اطمینان حاصل شود. مثالهایی از توابع تبدیل داده ها، ذخیره سازی تاریخ، ذخیره سازی تعاریف (فراداده) و ذخیره دودمان داده ها از یک مکان به مکان دیگر حرکت می کند. مهم ترین جنبه از یکپارچگی داده ها در رشته معماری داده ها است که افشای داده ها، توابع و ویژگی داده است.

داده هایی را که دارای یکپارچگی است عینا در طول هر عملیات (مانند انتقال، ذخیره سازی و بازیابی) نگهداری می کنند. به عبارت ساده تر در شرایط کسب و کار، از یکپارچگی داده ها تضمین می کند که داده ها سازگار است.

در شرایط یکپارچگی پایگاه داده میتوان از روند اطمینان حاصل کرد که یک پایگاه داده باقی مانده انعکاس دقیق از جهان و گفتمان آن را مدل سازی میکند. به عبارت دیگر، مکاتبات نزدیک به واقعیت است که در پایگاه داده ذخیره می شود و دنیای واقعی و در آن مدل وجود دارد.

انواع محدودیت های تمامیت[ویرایش]

یکپارچگی داده ها به طور معمول در یک سیستم پایگاه داده توسط یک سری از محدودیت های تمامیت و یا قوانین اجرا شده است. سه نوع از محدودیت های تمامیت، بخش ذاتی از مدل داده های رابطه ای: یکپارچگی موجودیت، تمامیت و یکپارچگی ارجاعی دامنه.

یکپارچگی موجودیت مربوط به مفهوم یک کلید اصلی است. یکپارچگی موجودیت حکومت صداقت است که می گوید که هر جدول باید دارای یک کلید اصلی و ستون یا ستون انتخاب شده به عنوان کلید اصلی منحصر به فرد و غیرتهی است.

یکپارچگی ارجاعی مربوط به مفهوم یک کلید خارجی است. کشورهای تمامیت ارجاعی قانون است که هر مقدار کلید خارجی فقط می تواند در یکی از دو کشور باشد. حالت معمول از امور این است که مقدار کلید خارجی با اشاره به ارزش کلیدی اولیه از جدول در پایگاه داده است. گاهی اوقات، این قواعد کسب و کار بستگی ،به یک مقدار کلید خارجی که می تواند تهیباشد دارد. در این مورد به صراحت میتوان گفت که هر دو وجود دارد و هیچ رابطه ای بین اشیاء ارائه شده در پایگاه داده وجود ندارد و یا این که این رابطه، رابطه ای است ناشناخته.

یکپارچگی دامنه مشخص می کند که تمام ستون ها در پایگاه داده رابطه ای بر دامنه تعریف شده اعلام شده است. واحد اصلی داده ها در مدل داده رابطه ای، قلم دوم از اقلام داده ها است. اقلام داده چنین گفته می شود غیر decomposable یا اتمی. دامنه مجموعه ای از ارزش ها از همان نوع است. بنابراین دامنه استخری از ارزش ها است که ارزش واقعیدر ستونی از یک جدول کشیده می شوند و ظاهر می شود.

پایگاه داده پشتیبانی از این ویژگی ها این مسئولیت را از پایگاه داده برای اطمینان از یکپارچگی داده ها به عنوان مدل سازگاری برای ذخیره سازی داده ها و بازیابی بر عهده میگیرد.و اگر یک پایگاه داده این ویژگی را پشتیبانی نکند آن را به عهده نرم افزار میگذارد. برای اطمینان از یکپارچگی داده ها، در حالی که پایگاه داده را پشتیبانی می کند مدل سازگاری را برای ذخیره سازی داده ها و بازیابی انجام میدهد.

داشتن یک کنترل خوب و به خوبی تعریف کردن داده ها در سیستم یکپارچگی باعث افزایش ثبات (یک سیستم متمرکز انجام تمام عملیات تمامیت داده ها)، عملکرد (تمام عملیات تمامیت داده ها در ردیف همان مدل قوام انجام شده است)، قابلیت استفاده مجدد (تمام برنامه های کاربردی بهره مندی از یک سیستم تمامیت متمرکز داده ها)، و نگهداشت پذیری (یک سیستم متمرکز برای همه دولت های تمامیت داده ها) می شود.

امروزه، از آنجا که تمام پایگاه داده های مدرن از این ویژگی (نگاه کنید به مقایسه سیستم های مدیریت پایگاه داده رابطه ای)استفاره می کنند، آن را تبدیل به مسئولیت defacto از پایگاه داده برای اطمینان از درستی داده ها کرده است. سیستم های خارج از مورخ و میراث با استفاده از سیستم فایل (متن، صفحات گسترده، ISAM، فایل های مسطح، و غیره) برای مدل قوام آنها فاقد هر نوع مدل از یکپارچگی داده ها است. این امردر شرکت هامستلزم سرمایه گذاری در ایجاد سیستم های تمامیت داده ها بر اساس یک برنامه در مقدار زیادی از زمان، پول، و پرسنل که به طور موثر تکراری یکپارچگی داده ها سیستم های موجود در پایگاه داده های مدرن میتوان یافت است. بسیاری از شرکت ها، در واقع بسیاری از سیستم های پایگاه داده خود، ارائه محصولات و خدمات، مهاجرت به خارج از مورخ و میراث به پایگاه داده های مدرن برای ارائه این داده ها ویژگی های تمامیت است. این شرکت ها صرفه جویی های قابل توجهی در زمان، پول و منابعارائه می دهند چرا که آنها مجبور نیستند دوباره در هر نرم افزار یکپارچگی داده ها سیستم که باید در هر زمان مورد نیاز کسب و کارنیازمند تغییر است را انجام دهند.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/data_integrity