یودایمونیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یودایمونیا (به انگلیسی: Eudaimonia) یک کلمه یونانی که معمولاً به عنوان شادی و رفاه ترجمه شده است؛ با این حال، "شکوفایی انسان" به عنوان یک ترجمه دقیق تر ارائه شده است..[۱]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

یودایمونیا، دارای ریشه یونانی(eudaemonia) و یا (eudemonia)، که از کلمات ("eu") به معنی ("خوب") و ("daimōn") به معنی (" روح") تشکیل شده است. این یک مفهوم مرکزی در اخلاق ارسطو و فلسفه سیاسی است، که اغلب به عنوان "فضیلت" و یا "تعالی" و یا به عنوان "حکمت عملی یا اخلاقی" ترجمه شده است.[۲]در آثار ارسطو، (eudaimonia) (بر اساس سنت یونانی کهن تر) به عنوان اصطلاحی برای بالاترین مرتبه تعالی برای انسان استفاده می شود و بنابر این آن هدف فلسفه عملی، از جمله اخلاق و فلسفه سیاسی، با در نظر گرفتن ( و همچنین تجربه) آنچه در واقعیت است و چگونه می توان آن را به دست آورد.

تعریف[ویرایش]

تعاریف، فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی یونانی وجود دارد که به افلاطون نسبت داده شده است. بر این باور توسط پژوهشگران مدرن و پیروان بلا واسطه وی تعریفی که از (eudaimonia) بشرح زیر داده شده است: صفات خوب متشکل از تمام خوبی ها; توانایی که برای دارا بودن یک زندگی خوب کفایت می کند; کمال احترام به فضیلت; منابع کافی برای زندگی یک موجود زنده.

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Daniel N. Robinson. (1999). Aristotle's Psychology. Published by Daniel N. Robinson.
  2. Rosalind Hursthouse. "Virtue Ethics". Stanford Encyclopedia of Philosophy. 

پیوند به بیرون[ویرایش]