یغناب
یَغناب منطقهای در میانه رشتهکوههای زرافشان و حصار در شمال تاجیکستان است و زبان یغنابی بازمانده از زبان سغدی است. هم اکنون در ۱۶ روستا در کوهستان یغناب و برخی دیگر از مناطق تاجیکستان حدود ۱۰ هزار از یغنابیها به سر میبرند.
مردم یغناب، مسلمان و سنی مذهب هسند.
فرهنگ یغنابیان[ویرایش]
روابط ساکنان یغناب از زمانهای کهن با مردمان سایر سرزمینهای مجاور فقط در فصل گرما امکان پذیر است و در فصل زمستان با بارش برف زیاد و ریزش بهمن رفت وآمد به این مناطق قطع میشود. چنین وضعی باعث شدهاست تا زبان قدیمی مردم این قسمت از تاجیکستان و بسیاری از آداب و رسوم، سنن و ارزشهای نیاکان آریایی و ایرانی نژادها تا حدی دست نخورده بماند. بامداد نخستین روز عید نوروز پسران و دختران نوجوان یغنابی با لباسهای نو که بطور عمده شاد و از جنس اطلس است درحالی که کیسههای کوچک در دست دارند در یکجا تجمع میکنند.
کوچاندن یغنابیها[ویرایش]
یغنابیها از قدیم در ۳۳ روستای واقع در وسط سلسله کوههای زرافشان و حصار در شمال تاجیکستان به صورت دسته جمعی سکونت داشتند. مقامات حزب کمونیست تاجیکستان در اوایل دهه ۱۹۷۰ برای کوچ دادن این مردم به مناطق هموار این کشور تصمیم گرفتند. برای مردم یغنابی این اقدام پیامدهای بسیار بدی داشت. سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ تمام اهالی دره یغناب را اجباری توسط هلیکوپتر به دشت میرزاچول به واحد کشاورزی ظفرآباد بردند. آن شرایط جوی برای ساکنان کوهستان بسیار مشکل بود. مدت سه چهار سال بسیاری از مهاجران یغنابی فوت کردند و در محل جدید اقامت خود از سنن و زبان خود دور شدند.
منبع[ویرایش]
بریان آرنت برد. «تاریخ مردمان یغنابی». بازبینیشده در ژانویه ۲۰۰۹.
