یسوکای بهادر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یَسوکای بهادر رئیس قبیلهٔ کیاد از قبایل مغول و پدر چنگیز خان -خان بزرگ و جهانگشای مغول- بود. پیش از او قبایل مغول و تاتار باج‌گزار و زیر فرمان پادشاهان چین شمالی بودند. او نخستین کسی است که توانست این قبیله را از زیر این فرمانبرداری خارج کند. یسوکای برخی از قبایل مغول را به اطاعت درآورد و بعضی از طوایف تاتار را نابود ساخت. وی همچنین با پادشاه قبیلهٔ کرائیت پیمان همبستگی و برادری بست و در نبردهای میان این طوایف شرکت جست.

وی بسیار دلیر بوده است و با دیگر اقوام مغول -ازجمله تاتار و لشکر ختای- بسیار جنگیده است. او همسرهای بسیاری از اقوام مختلف داشته است که بزرگترین پسر او تموچین یا همان چنگیز خان بوده است. هنگامی که چنگیز ۱۳ ساله بوده است پدرش فوت می‌کند.

منابع[ویرایش]