گیر کردن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گیر کردن[۱] یا هنگ کردن (به انگلیسی: hang) اصطلاحی در رایانش است و به حالتی گفته می‌شود که در آن یک برنامه یا کل سامانه به ورودی‌ها پاسخ نمی‌دهد. در یک حالت رایج هنگ کردن در یک رایانه شخصی که دارای واسط گرافیکی کاربر است، تمامی پنجره‌هایی که متعلق به برنامهٔ گیرکرده هستند از کار می‌ایستند و به صفحه‌کلید یا موشی پاسخ نمی‌دهند. مکان‌نما نیز ممکن است در حالتی که نشان‌دهندهٔ منتظربودن برای پاسخ یک عملیات است بماند، مثلاً به شکل ساعت شنی یا که دایرهٔ در حال گردش درآید.

در سیستم‌عامل‌های نوین روش‌هایی برای کاربران در نظر گرفته شده است که با استفاده از آن‌ها بدون ریبوت‌کردن یا ثبت خروج برنامهٔ گیرکرده را پایان دهند. در شرایط وخیم که کل سامانه تحت تأثیر قرار گرفته باشد هیچ پنجره‌ای از هیچ برنامه‌ای به ورودی‌ها پاسخ نمی‌دهد و اغلب موشی نیز در جای خود قفل می‌شود. در چنین شرایط تقریباً همیشه تنها راه برای خروج از این وضعیت بازراه‌اندازی سیستم است که معمولاً از راه فشردن دکمهٔ روشن/خاموش یا دکمه بازنشانی انجام می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. گیر کردن [رایانه] هم‌ارزِ هنگ (به انگلیسی: hang)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «لاتین»، در دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ hang)