گیرنده گاباآ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ساختار گیرنده استیلکولین نیکوتینی (nAchR: پیدیبی 2BG9) که بسیار شبیه گیرنده GABAA است. بالا: نمای کناری از nAchR که درون غشاء سلولی قرار گرفته است. پایین: نمای گیرنده از قسمت برونسلولی غشاء.
تصویر شماتیک گیرنده GABAA. چپ: زیرواحد تکپاری GABAA که در دولایه لیپیدی (خطهای زرد متصل به دایرههای آبی) قرار گرفته است. چهار پیچه آلفا تراغشائی (۱-۴) به صورت سیلندرهایی نمایش داده شدهاند. پیوند دیسولفیدی بین دامنه برونسلولی سرشاخه C که مشخصه خانواده گیرندههای حلقه-سیستینی (که شامل گیرنده GABAA هم میشود) است توسط خط زرد نمایش داده شده است. راست: پنج زیرواحد به طور متقارن حول حفره انتقال آنیون کلرید قرار گرفتهاند. حلقههای برونسلولی برای وضوح بیشتر نمایش داده نشدهاند.
گیرنده GABAA یکی از دو کانال یونی دریچه-لیگاندی مسئول برای انتقال اثر اسید آمینوبوتریک گاما (ترارسان عصبی بازدارنده اصلی در مغز) است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «GABAA receptor»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸).
| این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |