گپ (زمین‌چهره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گپ در علوم زمین به تنگ و معبر آبی گفته می‌شود که محور ساختمان تک‌شیب (تیغه یا هوگ‌بک) را در یک رشته‌کوه شکافته باشد. چنانچه معبر آب محور تاقدیس را بریده باشد به آن کلوز می‌گویند.[۱]


منابع[ویرایش]

  1. علایی طالقانی، محمود. ژئومورفولوژی ایران. نشر قومس، ۱۳۸۶.