گوچهر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گوَچهر یا گوزهر یا به عقیدهٔ مزدیسنا ستارهای است دنبالهدار که هنگام بدنیا آمدن سیوشانس بر زمین افتد و آن را مشتعل سازد به طوری که همهٔ کانهای فلزات گداخته شود و چون سیل سوزان جاری گردد و آدمیان که به رستاخیز زنده شدهاند، باید از این سیل بگذرند. و آن بر نیکان چون شیر گرم و ملایم خواهد شد. مردمان پس از آن آزمایش پاک شوند و به بهشت روند.[۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ دانشنامهٔ مزدیسنا،، ص ۴۱۳
منابع [ویرایش]
- اوشیدری، جهانگیر. دانشنامهٔ مزدیسنا، واژه نامهٔ توضیحی آیین زرتشت. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۱ ، ISBN 964-305-307-5
|
||||||||