گونه‌های آبجو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آبجو انگلیسی روشن

گونه‌های آبجو تمایز بین دو روش معمول ساخت آبجو را توضیح می‌دهد.

آبجو زودرس[ویرایش]

آبجو زودرس نوعی از آبجو است که از مخمر بالانشین تهیه می‌شود و طعم و رایحه قوی‌تری نسبت به آبجو دیررس دارد.

آبجو انگلیسی[ویرایش]

آبجو انگلیسی یا ایل (Ale) یکی از گونه‌های رایج زودرس است که طعم رازک زیادی دارد و در نتیجه تلخ‌مزه است. میزان رایحه و طمع رازک را معمن تشخیص داد. این نوع آبجو را زیاد سرد نمی‌کنند (بین ۱۰ تا ۱۳ درجه سانتی‌گراد) تا طعم قوی خود را حفظ کند.

آبجو دیررس[ویرایش]

آبجوی دیررس از مخمر پایین‌نشین و در دمای کمتری تهیه می‌شود، در نتیجه طعم شفاف و تمیزتری دارد.

لاگر[ویرایش]

لاگر (Lager) رایج‌ترین گونه آبجوی دیررس است. به خاطر رازک پایین‌تر و رویه بارآوری که طعم کمتری را از مخمر منتقل می‌کند، لاگر طعم شیرین‌تری دارد. این نوع آبجو در دمای پایین‌تر شادابی بیشتری منتقل می‌کند.

پیوند به بیرون[ویرایش]