گوجه فرنگی

فارسی

English

گوجه فرنگی طبقه‌بندی علمی فرمانرو: گیاهان دسته: گیاهان گلدار رده: دولپه‌ای‌ها راسته: بادنجان‌سانان تیره: سیب‌زمینیان سرده: Solanum گونه: S. lycopersicum نام علمی Solanum lycopersicum لینه گوجه فرنگی (به فارسی افغانستان: بادمجان رومی)‏ (نام علمی: Solanum lycopersicum) میوه‌ای سرخ‌رنگ و آبدار است. این گیاه بومی آمریکای جنوبی و مرکزی است که طی دورهٔ استعماری اسپانیا به سایر نقاط جهان منتقل شد. انواع مختلف این گیاه امروزه در سراسر جهان پرورش داده می‌شود. گوجه فرنگی سرشار از ویتامین سی و لیکوپن است. این میوه امروزه به روش‌های محتلفی، به طور خام یا به‌عنوان یکی از مواد لازم برای تهیهٔ غذا، انواع سس و نوشیدنی مصرف می‌شود و بخش مهمی از رژیم غذایی مردم بسیاری از کشورها را تشکیل می‌دهد. کشت و پرورش این گیاه به طور کلی، مساحتی حدود سه میلیون هکتار را به خود اختصاص داده است، که نزدیک یک‌سوم کل مساحت مختص به کشت تره‌بار در جهان است. با وجود این که گوجه فرنگی در علم گیاه‌شناسی یک میوه تلقی می‌شود، اغلب به‌عنوان تره‌بار شناخته می‌شود. گوجه فرنگی به تیرهٔ سیب‌زمینیان تعلق دارد و از گیاهان چندساله است. به علت اهمیت اقتصادی، این گیاه موضوع تحقیق و پژوهش‌های بسیاری قرار دارد و در علم ژنتیک به‌عنوان یکی از گیاهان الگو شناخته می‌شود. تحقیقات انجام‌شده بر این گیاه در سال ۱۹۹۰ به تولید نخستین نوع تراریختهٔ مجاز برای مصرف و تجارت در ایالات متحده آمریکا انجامید. گیاه‌شناسی تاریخچه طرز انتقال گوجه فرنگی در جهان ۱)پرو: خاستگاه گیاه خودرو ۲)مکزیک: اولین مرکز پرورش گوجه فرنگی ۳)اروپا و آسیا: دومین مرکز پرورش گوجه فرنگی ۴)ایالات متحده آمریکا: سومین مرکز پرورش گوجه فرنگی خاستگاه گوجه فرنگی آمریکای جنوبی می‌باشد. شواهد ژنتیکی نشان می‌دهند که اجداد گوجه فرنگی گیاهانی خودرو و علفی بودند که میوه‌های کوچک سبزرنگی داشتند و در نقاط کوهستانی پرو می‌روییدند. این گیاهان گونه‌های مختلفی از سرده پیشین Lycopersicon بودند. یکی از این گونه‌ها با نام علمی Solanum lycopersicum به مکزیک منتقل شد و پس از مدتی در آن‌جا توسط بومیان پرورش یافت. تاریخ دقیق پرورش گوجه فرنگی برای اولین بار مشخص نیست. به نظر می‌رسد نخستین گوجه فرنگی پرورش‌یافته نوعی میوهٔ زردرنگ به اندازهٔ گوجه فرنگی‌های ریز گیلاسی بوده که توسط آزتک‌ها کشت می‌شده است. نوشته‌های برجامانده از این تمدن نشان می‌دهند که این میوه همراه با فلفل، ذرت و نمک آماده و مصرف می‌شد. گوجه فرنگی حدوداً از ۵۰۰ سال پیش از مسیح در جنوب مکزیک پرورش داده می‌شد. بومیان پوئبلو بر این باور بودند که کسانی که دانه‌های گوجه فرنگی را مصرف می‌کردند با نیروهای خدایان متبرک می‌شدند. در مورد انتقال گوجه فرنگی به اروپا نظریه‌های متفاوتی وجود دارد. برخی از تاریخ‌دانان بر این عقیده هستند که ارنان کورتس، مکتشف اسپانیایی، این میوه‌های کوچک زردرنگ را پس از تصرف شهر تنوکتیتلان، پایتخت آزتک‌ها در سال ۱۵۲۱، به اروپا منتقل کرد. نظریهٔ دیگر این است که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۳ نخستین فردی بود که این گیاه را به اروپا منتقل کرد. قدیمی‌ترین مدرک که از وجود گوجه فرنگی در اروپا اطلاع می‌دهد کتابی در مورد گیاه‌شناسی است که در سال ۱۵۴۴ توسط پیِترو آندرئا ماتیولی، پزشک و گیاه‌شناس ایتالیایی نوشته شده است. وی در دست‌نوشتهٔ خود از این میوه با عنوان pomo d’oro، به معنای سیب طلایی یاد کرده است. توزیع توسط اسپانیایی‌ها پس از ساکن شدن در آمریکای لاتین، اسپانیایی‌ها گوجه‌فرنگی را در اوایل قرن شانزدهم در مستعمره‌های مختلف خود در کارائیب توزیع کردند. آن‌ها هم‌چنین آن را به اروپا و جزایر فیلیپین منتقل کردند که از آن‌جا به آسیای جنوب شرقی و سپس سراسر آسیا انتقال داده شد. گوجه فرنگی به آسانی در آب‌وهوای مدیترانه‌ای رشد کرد و از حدود سال ۱۵۴۰ در این منطقه پرورش داده شد. نخستین تصویر گیاه گوجه فرنگی در اروپا توسط پیترو آندرئا ماتیولی این میوه در همان ابتدا پس از توزیع به اروپا مورد مصرف خوراکی قرار گرفت و در اوایل قرن هفدهم میلادی برای تهیهٔ غذا در اسپانیا استفاده می‌شد. نخستین کتاب آشپزی کشف شده که شامل دستورهایی برای پخت غذا با گوجه فرنگی بوده است در سال ۱۶۹۲ در ناپل منتشر شد. به نظر می‌رسد نویسندهٔ این کتاب این دستورها را از منابع اسپانیایی به‌دست آورده باشد. با این وجود این میوه در برخی نقاط چون فلورانس صرفاً مصرف تزئینی داشت و تنها در اواخر قرن هفدهم یا اوایل قرن هجدهم برای مصرف خوراکی مورد استفاده قرار گرفت. بریتانیا گوجه فرنگی تنها در اوایل سال ۱۵۹۰ در بریتانیا پرورش داده شد. یکی از نخستین کسانی که آن را کشت کرد جراحی به نام جان جرارد بود که در سال ۱۵۹۷ کتابی در مورد گیاه‌شناسی منتشر کرد که به موضوع این گیاه نیز می‌پرداخت. وی می‌دانست که گوجه فرنگی در اسپانیا و ایتالیا خورده می‌شود؛ با این وجود اعتقاد داشت که این میوه سمی است. در واقع این گیاه حاوی میزان کمی توماتین، نوعی گلیکوآلکوئید سمی است که معمولاً خطرناک نمی‌باشد. دیدگاه جرارد بر افکار عمومی تأثیر گذاشت و این گیاه در بریتانیا و مستعمره‌های آن در آمریکای شمالی به عنوان خوراکی ناسالم شناخته شد. در اواسط قرن هجدهم، گوجه فرنگی به طور گسترده در بریتانیا خورده می‌شد. در همین قرن دانشنامه بریتانیکا دربارهٔ این میوه چنین نوشت که از گوجه فرنگی به طور روزانه در سوپ‌ها و نیز به‌عنوان چاشنی استفاده می‌شود. در عصر ویکتوریا، میزان پرورش گوجه فرنگی در گلخانه به حد صنعتی رسید. آمریکای شمالی قدیمی‌ترین مدارک مربوط به کشت گوجه فرنگی در شمال آمریکا به سال ۱۷۱۰ در کارولینای جنوبی برمی‌گردد. ممکن است این گیاه از طریق کارائیب به آمریکای شمالی رسیده باشد. در اواسط این قرن، برخی از مردم هنوز بر این باور بودند که گوجه فرنگی سمی است، و به طور کلی این گیاهان بیش‌تر جنبهٔ زینتی داشتند تا مصرف خوراکی. توماس جفرسون، از بنیادگذاران ایالات متحده آمریکا مقداری از دانه‌های گوجه فرنگی را که در پاریس خورده بود به آمریکا فرستاد. به‌علت شرایط آب‌وهوایی، برخی ایالات چون فلوریدا و کالیفورنیا عمدتاً تبدیل به تولیدکنندگان گوجه فرنگی شدند. دانشگاه کالیفرنیا در دیویس به یکی از مراکز اصلی پژوهش در مورد گوجه فرنگی تبدیل شده است. رقم‌های مختلف گوجه فرنگی خاورمیانه گوجه فرنگی در اوایل قرن نوزدهم در خاورمیانه توزیع شد و غالباً به عنوان یکی از مواد لازم برای پخت غذا مصرف می‌شد. این گیاه از دو طریق وارد ایران شد: راه اول از طریق ترکیه و ارمنستان، و راه دوم از طریق سفرهای مکرر خاندان قاجار به فرانسه بود. نام اولیهٔ گوجه فرنگی در ایران بادمجان ارمنی یا رومی بود. کشت و پرورش اشکال مختلف گوجه فرنگی:۱)پهن ۲)کمی پهن ۳)گرد ۴)بلند و گرد ۵)شبیه قلب ۶)استوانه‌ای ۷)شبیه گلابی ۸) شبیه آلو رقم‌های مختلف گوجه فرنگی امروزه هزاران (نزدیک ۷۵۰۰) رقم گوجه فرنگی در سراسر جهان کشت می‌شود. این رقم‌ها در اندازه، شکل، رنگ و طعم با یک‌دیگر فرق می‌کنند. قطر آن‌ها ممکن است از ۱ یا ۲ سانتی‌متر (گوجه فرنگی ریز آلبالویی و گوجه فرنگی وحشی) تا ۱۰ سانتی‌متر (گوجه فرنگی گوشت گاوی) باشد. با این وجود بیش‌تر گوجه فرنگی‌ها در مراکز خرید قطری به اندازهٔ ۵، ۶ سانتی‌متر دارند. اغلب انواع گوجه فرنگی میوه‌هایی قرمزرنگ دارند، با این حال این میوه به رنگ‌های زرد، نارنجی، صورتی، بنفش، سبز، سیاه و سفید نیز دیده می‌شود. گوجه فرنگی‌های چندرنگ یا مخطط نیز به‌ندرت کمتری یافت می‌شوند. گوجه فرنگی‌هایی که به منظور کنسرو شدن یا تولید سوپ پرورش داده می‌شوند معمولاً کشیده (طول ۷ تا ۹ سانتی‌متر و عرض ۴ تا ۵ سانتی‌متر) و کم‌آب‌تر از سایر رقم‌ها هستند و به گوجه فرنگی‌های آلویی معروفند. تولید در سال ۲۰۰۸ حدود ۱۳۰ میلیون تن گوجه فرنگی در جهان تولید شد. چین با یک‌چهارم تولیدات جهانی (که بیش‌تر آن در بازار داخلی آن مصرف می‌شود)، و به دنبال آن ایالات متحده آمریکا، ترکیه، هند، ایتالیا، مصر و ایران بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ گوجه فرنگی در این سال بودند. ایالت کالیفرنیا ۹۰٪ تولیدات گوجه فرنگی آلویی ایالات متحده آمریکا و ۳۵٪ جهان را به خود اختصاص می‌دهد. گوجه فرنگی آلویی طبق اطلاعات اف‌ای‌او‌اس‌تی‌ای‌تی مهم‌ترین تولیدکنندگان گوجه فرنگی در جهان در سال ۲۰۰۸ کشورهای زیر بودند: کشور تولید گوجه فرنگی به تُن چین ۳۳٬۸۱۱٬۷۰۲ ایالات متحده آمریکا ۱۲٬۵۷۵٬۹۰۰ ترکیه ۱۰٬۹۸۵٬۴۰۰ هند ۱۰٬۲۶۰٬۶۰۰ ایتالیا ۵٬۹۷۶٬۹۱۲ مجموع جهانی ۱۲۹٬۶۴۹٬۸۸۳ تولید گوجه فرنگی معمولاً به دو دستهٔ مجزا تقسیم می‌شود: تولید برای مصرف تازه (گوجه فرنگی بازار) و تولید برای تبدیل (گوجه فرنگی صنعتی). گوجه فرنگی صنعتی (که معمولاً از نوع گوجه فرنگی آلویی است) حدوداً یک‌دوم تولیدات اروپایی، ۹۰٪ تولیدات ایالات متحده آمریکا و ۱۵٪ تولیدات چین را تشکیل می‌دهد (در سال ۲۰۰۸). تولید گوجه فرنگی برای مصارف صنعتی تقریباً یک‌چهارم تولید کل جهانی (۲۶٫۸ میلیون تن در سال ۲۰۰۲، به‌عبارتی ۲۳٫۴٪) را تشکیل می‌دهد. سه منطقهٔ اصلی که این نوع گوجه فرنگی را تولید می‌کنند کالیفرنیا، کشورهای نزدیک سواحل مدیترانه و چین هستند. طبق آمار فائو تولید جهانی گوجه فرنگی در سال ۲۰۰۷ به ۱۲۶٫۲ میلیون تن در مساحت ۴٫۶۳ میلیون هکتار بوده است، و به‌عبارتی بازدهی متوسط برابر ۲۷٫۳ تن در هکتار. لازم به ذکر است که تولیدات غیرتجاری (شخصی وخانوادگی) در این آمار به حساب نیامده است. کشت هایدروپونیک گوجه فرنگی طبق اطلاعات فائو گوجه فرنگی در ۱۷۰ دنیا با آب‌وهواهای مختلف کشت می‌شود. پس از سیب‌زمینی و سیب‌زمینی شیرین، گوجه فرنگی بیش‌ترین حجم تولید تره‌بار جهانی را دارد و در فهرست بالاتر از هندوانه و کلم قرار می‌گیرد. ۱۶ کشور زیر در مجموع ۸۰٪ تولید جهانی را تشکیل می‌دهند: سال ۲۰۰۷ مساحت کشت (هزار هکتار) بازده (تن بر هکتار) تولید (هزار تن) چین ۱۴۵۵ ۲۳٫۱ ۳۳٬۶۴۵ ایالات متحده آمریکا ۱۷۵ ۶۵٫۷ ۱۱٬۵۰۰ ترکیه ۲۷۰ ۳۶٫۷ ۹٬۹۲۰ هند ۴۷۹ ۱۷٫۹ ۸٬۵۸۶ مصر ۱۹۴ ۳۷٫۹ ۷٬۵۵۰ ایتالیا ۱۸۸ ۵۱٫۰ ۶٬۰۲۶ ایران ۱۴۰ ۳۵٫۷ ۵٬۰۰۰ اسپانیا ۵۶ ۶۵٫۰ ۳٬۶۱۵ برزیل ۵۷ ۵۹٫۴ ۳٬۳۶۴ مکزیک ۱۳۰ ۲۲٫۳ ۲٬۹۰۰ روسیه ۱۵۸ ۱۵٫۱ ۲٬۳۹۳ اوکراین ۸۰ ۱۹٫۰ ۱٬۵۲۰ یونان ۲۷ ۵۴٫۷ ۱٬۴۵۰ ازبکستان ۵۷ ۲۳٫۲ ۱٬۳۲۷ شیلی ۲۰ ۶۵٫۱ ۱٬۲۷۰ مراکش ۲۰ ۵۷٫۰ ۱٬۱۴۰ تولید جهانی گوجه فرنگی از سال ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۷ چهاربرابر شد و ز ۲۷٫۶ میلیون تن به ۱۰۲٫۲ میلیون تن رسید. به ایت ترتیب رشد متوسط سالانه حدود ۳٫۳۶٪ بوده است. این رشد خصوصاً در آسیا زیاد بوده است و چین تولیدات خود را هفت‌برابر و هند ۱۸٫۵برابر کرده است. گل و میوهٔ گیاه گوجه فرنگی. گوجه فرنگی ریز گیلاسی صادرات و واردات در سال ۲۰۰۶ صادرات گوجه فرنگی تازه کمی بیش از ۶ میلیون تن بود و ۴٫۸٪ تولیدات جهانی آن سال را تشکیل می‌داد. سه کشور کشور صادرکنندهٔ اصلی مکزیک، سوریه و اسپانیا بودند. نخستین کشورهای واردکنندهٔ گوجه فرنگی تازه در همان سال به‌ترتیب ایالات متحده آمریکا، آلمان، فرانسه، انگلستان و روسیه بوده‌اند. مهم‌ترین کشورهای صادرکنندهٔ گوجه فرنگی پردازش‌شده (خمیر و پوره) در سال ۲۰۰۶ به‌ترتیب چین، اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمریکا، شیلی و ترکیه بودند. کشورهای واردکنندهٔ این نوع گوجه فرنگی در همان سال به ترتیب روسیه، ژاپن، اتحادیه اروپا، مکزیک و کانادا بوده‌اند. کشور صادرات گوجه فرنگی تازه (هزار تن) مکزیک ۱٬۰۳۲ سوریه ۱٬۰۰۵ اسپانیا ۹۸۷ هلند ۷۷۷ اردن ۳۴۵ ترکیه ۲۴۷ بلژیک ۲۰۰ مراکش ۱۹۲ ایالات متحده آمریکا ۱۴۴ کانادا ۱۴۲ کشورهای مصرف‌کننده گوجه فرنگی طبق آمار فائو، مصرف جهانی گوجه فرنگی در سال ۲۰۰۳ ۱۰۲٫۸ میلیون تن بود. چین با ۲۴٫۶٪ این رقم نخستین کشور مصرف‌کنندهٔ گوجه فرنگی است و ایالات متحده آمریکا (۹٫۸٪)، هند (۸٫۷٪)، ترکیه (۵٫۹٪) و مصر (۵٫۹٪) به‌ترتیب پس از آن قرار می‌گیرند. رکورد مصرف سالانهٔ گوجه فرنگی به ازای هر یک نفر به لیبی (۱۱۷ کیلوگرم در سال) تعلق می‌گیرد. به دنبال آن یونان (۱۱۵ کیلوگرم در سال) و سایر کشورهای اطراف دریای مدیترانه (تونس، ترکیه، مصر، ایتالیا و لبنان) قرار می‌گیرند. میزان مصرف گوجه فرنگی خانگی در این آمار محاسبه نشده است. ۱۸ کشور زیر در مجموع ۷۷٪ مصارف جهانی را به خود اختصاص می‌دهند. سال ۲۰۰۳ کل مصرف (هزار تن) مصرف به ازای هر یک مفر (Kg/نفر/سال) چین ۲۵٬۲۶۵ ۱۹ ایالات متحده آمریکا ۱۰٬۱۰۹ ۳۴ هند ۶٬۸۳۶ ۶ ترکیه ۶٬۱۱۲ ۸۵ مصر ۶٬۰۷۰ ۸۴ ایتالیا ۳٬۷۹۷ ۶۶ ایران ۳٬۳۹۴ ۴۹ برزیل ۳٬۳۰۵ ۱۸ روسیه ۲٬۵۴۰ ۱۷ اسپانیا ۱٬۷۵۳ ۴۲ فرانسه ۱٬۵۵۶ ۲۵ انگلستان ۱٬۳۴۷ ۲۲ یونان ۱٬۲۶۸ ۱۱۵ مکزیک ۱٬۲۵۳ ۱۲ آلمان ۱٬۲۲۶ ۱۴ اوکراین ۱٬۱۷۰ ۲۴ ازبکستان ۱٬۰۹۶ ۴۲ ژاپن ۱٬۰۶۶ ۸ آفت و بیماری گوجه فرنگی‌ای که دچار یک بیماری باکتریایی شده است. مقاومت رقم‌های مختلف گوجه فرنگی نسبت به آفات و بیماری‌های گوناگون متفاوت است. محصولات گوجه فرنگی در معرض از بین رفتن توسط آفات، بیماری‌های قارچی، باکتریایی و ویروسی، رقابت با علف‌های هرز و شرایط آب‌وهوایی و خاکی نامساعد هستند. آفات و بیماری‌های گوجه فرنگی اغلب با آفات و بیماری‌های سایر گیاهان خانوادهٔ سیب‌زمینیان مانند بادمجان و توتون مشترک‌اند. یکی از بیماری‌های شایع گوجه فرنگی در اثر ويروس موزائيک توتون ایجاد می‌شود. انواع سفیدک و آتشک از سایر موارد شایعی هستند که موجب خرابی این محصولات می‌شوند. سن سپردار، کرم طوقه‌بر، شته، وایت‌فلای، کرم میوه گوجه فرنگی، کنه تارتن دولکه‌ای، لیسه و سوسک سیب‌زمینی کلرادو از آفات گوجه فرنگی می‌باشند. مصرف گوجه فرنگی امروزه در سراسر جهان به شیوه‌های مختلف، به‌صورت خام در انواع سالاد، و به‌طور پردازش‌شده برای تهیهٔ غذا و سوپ، سس و رُب مصرف می‌شود. آب گوجه فرنگی هم‌چنین نوشیدنی خنکی است که برای تهیهٔ برخی کوکتل‌ها چون بلادی مری استفاده می‌شود. گوجه فرنگی خاصیت اسیدی دارد و به همین دلیل ذخیره و نگاهداری آن در انبار به صورت خام، سس و رُب آسان می‌باشد. این میوه هم‌چنین می‌تواند به صورت ورقه‌های نازک خشک‌شده در روغن زیتون نگاهداری و مصرف شود. گوجه فرنگی در غذاهای مدیترانه‌ای به خصوص در ایتالیا استفادهٔ فراوان دارد و از مواد اصلی مورد نیاز برای تهیهٔ پیتزا و سس برای پاستا است. ارزش خوراکی گوجه فرنگی (خام) مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ oz) انرژی ۷۴ کیلوژول (۱۸ kcal) کربوهیدرات‌ها ۳٫۹ g قندها ۲٫۶ g فیبر ۱٫۲ g چربی ۰٫۲ g پروتئین ۰٫۹ g آب ۹۴٫۵ g ویتامین آ معادل ۴۲ میکروگرم (۵٪) - بتاکاروتن ۴۴۹ میکروگرم (۴٪) - lutein and zeaxanthin ۱۲۳ μg تیامین (ویتامین B۱) ۰٫۰۳۷ میلی‌گرم (۳٪) نیاسین (ویتامین B۳) ۰٫۵۹۴ میلی‌گرم (۴٪) ویتامین ب۶ ۰٫۰۸ میلی‌گرم (۶٪) ویتامین C ۱۴ میلی‌گرم (۲۳٪) ویتامین E ۰٫۵۴ میلی‌گرم (۴٪) ویتامین K ۷٫۹ میکروگرم (۸٪) منیزیوم ۱۱ میلی‌گرم (۳٪) منگنز ۰٫۱۱۴ میلی‌گرم (۶٪) فسفر ۲۴ میلی‌گرم (۳٪) پتاسیم ۲۳۷ میلی‌گرم (۵٪) Lycopene ۲٬۵۷۳ µg Link to USDA Database entry درصدها نسبی‌اند منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا گوجه فرنگی از لحاظ ارزش غذایی بسیار کم‌کالری (۲۰ کیلوکالری در هر ۱۰۰ گرم) و سرشار از ویتامین‌های مختلف (آ، ث و ای) و مواد معدنی است. ۹۳ تا ۹۵٪ آن را آب تشکیل می‌دهد و قندها که ۳ تا ۴٪ آن را نشکیل می‌دهند عبارت‌اند از گلوکز و فروکتوز. مهم‌ترین مواد معدنی موجود در گوجه فرنگی که به نوع خاک و کود بستگی دارد شامل پتاسیم، کلر و فسفر است. گوجه فرنگی هم‌چنین دارای لیکوپن، یکی از قوی‌ترین انواع آنتی‌اکسیدان‌های طبیعی، و چند نوع رنگ‌دانه از خانوادهٔ کاروتنوئیدها از جمله بتاکاروتن است. ویژگی های پزشکی گوجه فرنگی حاوی ویتامین‌های آ، ث و لیکوپن است. رنگ قرمز گوجه فرنگی از لیکوپن موجود در آن ناشی می‌شود. این ماده که آنتی اکسیدان بسیار قوی‌ای محسوب می‌شود، دارای خاصیت ضد سرطان بوده و از ابتلا به سرطان‌های پروستات و سینه پیشگیری می‌کند. همچنین این ماده روند بالا رفتن سن را کاهش داده و رادیکال‌های آزادی را که به سلول‌ها آسیب می‌رسانند، از بین می‌برد. ویتامین ث و آ موجود در گوجه فرنگی برای مقابله با سرماخوردگی مفید است. تعدادی از تحقیقات نشان می‌دهند که لیکوپن، به خصوص در گوجه فرنگی پخته، در جلوگیری از ابتلا به سرطان پروستات مؤثر است؛ ولی تحقیقات دیگری با این نتایج مغایرت داشتند. این مولکول موجب بهبود توانایی پوست برای حفاظت در برابر پرتوهای فرابنفش می‌شود. به‌علاوه، تحقیقات نشان می‌دهند که مصرف گوجه فرنگی و کاهش ریسک ابتلا به سرطان سینه، سرطان سر و گردن و بیماری‌های مخرب اعصاب مرتبط است. جهش‌های ژنتیکی در رقم‌های مختلف گوجه فرنگی و انواع وحشی آن گنجی از ژن‌های مختلف که لیکوپن، کاروتن، آنتوسیانین و آنتی‌اکسیدان‌های دیگر تولید می‌کنند به وجود آورده است. میزان این آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین‌ها در برخی رقم‌های پرورش داده‌شده نسبت به میزان طبیعی آن افزایش داده شده است. سالاد موتزارلا کاروتنوئیدهای موجود در گوجه فرنگی (μg/100 g) بتاکاروتن ۴۴۹ آلفاکاروتن ۱۰۱ لیکوپن ۲۵۷۳ لوتئین/زآکسانتین ۱۲۳ فیتوئن ۱۸۶۰ فیتوفلوئن ۸۲۰ نوعی سوپ محلی در اندلس که با گوجه فرنگی تازه تهیه می‌شود. خوراکی گوجه فرنگی به طور خام یا پخته خورده می‌شود. گوجه فرنگی خام را می‌توان با نمک مصرف کرد، ولی اغلب آن را در سالاد با موادی دیگر مخلوط می‌کنند و سپس مصرف می‌کنند. گوجه فرنگی خام هم‌چنین برای تهیهٔ برخی سوپ‌ها استفاده می‌شود. پختن گوجه فرنگی موجب از بین رفتن بخشی از ویتامین‌های آن می‌شود، ولی در عین حال جذب لیکوپن را افزایش می‌دهد. گوجه فرنگی پخته از مواد تشکیل‌دهندهٔ بسیاری از غذاها و سس‌هاست. فراوری گوجه فرنگی امروزه صنعت عظیمی فراوری گوجه فرنگی را برعهده دارد و آن را به صورت خشک‌ شده، پوست‌کنده، پوره، رُِب، انواع سس از جمله سس کچاپ، پودر و آب‌میوه در اختیار مصرف‌کنندگان می‌گذارد. دو عمل اصلی فراوری صنعتی گوجه فرنگی تغلیظ کردن و خشک کردن هستند. دلمه گوجه فرنگی نگاهداری گوجه فرنگی نرسیده معمولاً در دمای اتاق و در جای تاریک نگاهداری می‌شود تا زمانی که برسد. با این شرایط، عمر مفید آن ۳ تا ۴ روز است. پس از رسیدن، گوجه فرنگی باید ظرف یک تا دو روز مصرف شود. گوجه فرنگی تنها در صورتی در یخچال قرار داده می‌شود که کاملاً رسیده باشد، هرچند این موجب تغییر طعم می‌شود. مسمومیت برگ‌ها، ساقه و میوهٔ سبز نرسیدهٔ این گیاه دارای میزان کمی توماتین است که سمی است. مصرف برگ گوجه فرنگی در چای در حداقل یک مورد موجب مرگ فرد شده است، ولی به‌طور کلی میزان توماتین گوجه فرنگی به آن حد زیاد نیست که برای انسان خطری داشته باشد، و غذاهایی چون گوجه فرنگی سبز نرسیدهٔ سرخ‌شده برای سلامتی ضرری ندارند. گوجه فرنگی رسیده دارای توماتین نمی‌باشد. مصرف گوجه فرنگی خام در بعضی از افراد موجب حساسیت می‌شود و می‌تواند به آنافیلاکسی منجر شود. این حساسیت نادر به‌علت ترکیب برخی از پروتئین‌های موجود در گوجه فرنگی و ایمونوگلوبین‌های ای می‌باشد. گوجه فرنگی تازه می‌تواند به باکتری سالمونلا آلوده شود. در اواخر بهار سال ۲۰۰۸ مصرف گوجه فرنگی آلوده به این باکتری در ایالات متحدهٔ آمریکا موجب مسمویت ۲۲۸ فرد و بستری شدن ۲۵ نفر در ۲۳ ایالت گردید. به این ترتیب گوجه فرنگی از بسیاری از زنجیره‌های غذایی و فروشگاه‌ها جمع‌آوری گردید. در کانادا گزارشی حاکی از مسمومیت به‌علت مصرف گوجه فرنگی آلوده اعلام نشد، ولی زنجیره‌های غذایی بزرگ چون مک‌دونالد و کی‌اف‌سی از روی احتیاط گوجه فرنگی را موقتاً از منوهای خود حذف کردند. گوجه فرنگی سبز سرخ‌شده و سوخاری از غذاهای جانبی در جنوب ایالات متحدهٔ آمریکاست. میوه یا تره‌بار از لحاظ گیاه‌شناسی گوجه فرنگی سبزی محسوب می‌شود. با این حال میزان قند و شیرینی گوجه فرنگی نسبت به میوه‌های دگر کم‌تر است و اغلب به‌عنوان بخشی از سالاد یا غذایی اصلی، و نه دسر، سِرو می‌شود. به این ترتیب به‌علت مصرف عملی‌ای که در آشپزی دارد تره‌بار خوانده می‌شود. این ابهام مختص گوجه فرنگی نیست و تعدادی دیگر از گیاهانی که تره‌بار می‌خوانیم، هم‌چون بادنجان، خیار، کدو و کدو حلوایی، میوه هستند. این ابهام در ایالات متحدهٔ آمریکا در سال ۱۸۸۷ موجب یک مباحثهٔ حقوقی شد. در این سال قوانین تعرفه‌های گمرکی موجب می‌کردند که برای تره‌بار (و نه میوه‌ها) عوارض پرداخت شود. به این ترتیب جایگاه و طبقه‌بندی گوجه فرنگی در این کشور اهمیت قانونی یافت. دیوان عالی ایالات متحده آمریکا برای حل این مشکل، در روز ۱۰ مه ۱۸۹۳ بر پایهٔ تعریف عمومی که گوجه فرنگی را به‌علت استفادهٔ عملی آن تره‌بار محسوب می‌کرد، اعلام کرد که گوجه فرنگی جزء تره‌بار است. با این حال این اظهار تنها به‌منظور به‌عمل درآوردن قوانین تعرفه‌های گمرکی بود و موجب اقدام برای تغییر رده‌بندی گوجه فرنگی از لحاظ گیاه‌شناسی نگردید. شورای اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۱ در یک رهنمود اعلام کرد که گوجه فرنگی باید میوه محسوب شود. رکوردها سنگین‌ترین گوجه فرنگی وزنی برابر ۳٫۵۱ کیلوگرم داشت و در سال ۱۹۸۶ در اکلاهما پرورش داده شده بود. بزرگترین گوجه فرنگی نیز با عرضی برابر ۱۹٫۸ متر در سال ۲۰۰۰ در انگلستان به ثبت رسید. درخت گوجه فرنگی در تفرجگاه جهانی والت دیزنی در فلوریدا. بوتهٔ بزرگ گوجه فرنگی موجود در تفرجگاه جهانی والت دیزنی در فلوریدا احتمالاً بزرگ‌ترین گیاه گوجه فرنگی در جهان است و با محصول بیش از ۳۲٬۰۰۰ گوجه فرنگی برای وزنی کلی برابر ۵۲۲ کیلوگرم رکورددار رکوردهای جهانی گینس می‌باشد. هر تاک این گیاه به طور هم‌زمان هزاران گوجه فرنگی می‌دهد که در رستوران‌های پارک دیزنی سِرو می‌شوند. پانویس و منابع جستارهای دیگر توماتینا: جشنواره گوجه فرنگی پیوند به بیرون در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گوجه فرنگی موجود است. یک مقاله: مطالعه‌ای در باب مقاوم سازی گوجه فرنگی در برابر حملات ویروسی خواص گوجه فرنگی

For other uses, see Tomato (disambiguation). Tomato Cross-section and full view of a hothouse (greenhouse-grown) tomato. Scientific classification Kingdom: Plantae (unranked): Angiosperms Division: Magnoliophyta (unranked): Eudicots Class: Magnoliopsida (unranked): Asterids Order: Solanales Family: Solanaceae Subfamily: Solanoideae Tribe: Solaneae Genus: Solanum Species: S. lycopersicum Binomial name Solanum lycopersicum L. Synonyms Lycopersicon lycopersicum (L.) H. Karst. Lycopersicon esculentumMill. The word "tomato" may refer to the plant (Solanum lycopersicum) or the edible, typically red, fruit that it bears. Having originated in México, the tomato was spread around the world following the Spanish colonization of the Americas, and its many varieties are now widely grown, often in greenhouses in cooler climates. The tomato is consumed in diverse ways, including raw, as an ingredient in many dishes and sauces, and in drinks. While it is botanically a fruit, it is considered a vegetable for culinary purposes (as well as by the United States Supreme Court, see Nix v. Hedden), which has caused some confusion. The fruit is rich in lycopene, which may have beneficial health effects. The tomato belongs to the nightshade family. The plants typically grow to 1–3 meters (3–10 ft) in height and have a weak stem that often sprawls over the ground and vines over other plants. It is a perennial in its native habitat, although often grown outdoors in temperate climates as an annual. An average common tomato weighs 102–105 grams. History Mesoamerica Aztecs and other peoples in Mesoamerica used the fruit in their cooking. The exact date of domestication is unknown: by 500 BC, it was already being cultivated in southern Mexico and probably other areas. The Pueblo people are thought to have believed that those who witnessed the ingestion of tomato seeds were blessed with powers of divination. The large, lumpy tomato, a mutation from a smoother, smaller fruit, originated in Mesoamerica, and may be the direct ancestor of some modern cultivated tomatoes. Spanish distribution Tomatoes which have not ripened uniformly Spanish conquistador Hernán Cortés may have been the first to transfer the small yellow tomato to Europe after he captured the Aztec city of Tenochtítlan, now Mexico City, in 1521, although Christopher Columbus, a Genoese working for the Spanish monarchy, may have taken them back as early as 1493. The earliest discussion of the tomato in European literature appeared in an herbal written in 1544 by Pietro Andrea Mattioli, an Italian physician and botanist, who suggested that a new type of eggplant had been brought to Italy that was blood red or golden color when mature and could be divided into segments and eaten like an eggplant—that is, cooked and seasoned with salt, black pepper, and oil. However it wasn't until ten years later that tomatoes were named in print by Mattioli as pomi d’oro, or "golden apple". After the Spanish colonization of the Americas, the Spanish distributed the tomato throughout their colonies in the Caribbean. They also took it to the Philippines, from where it spread to southeast Asia and then the entire Asian continent. The Spanish also brought the tomato to Europe. It grew easily in Mediterranean climates, and cultivation began in the 1540s. It was probably eaten shortly after it was introduced, and was certainly being used as food by the early 17th century in Spain. The earliest discovered cookbook with tomato recipes was published in Naples in 1692, though the author had apparently obtained these recipes from Spanish sources. In certain areas of Italy, such as Florence, however, the fruit was used solely as a tabletop decoration before it was incorporated into the local cuisine in the late 17th or early 18th century. Italy The recorded history of tomatoes in Italy dates back to October 31, 1548 when the house steward of Cosimo de' Medici, the grand duke of Tuscany, wrote to the Medici private secretary informing him that the basket of tomatoes sent from the grand duke's Florentine estate at Torre del Gallo "had arrived safely." Tomatoes were grown mainly as ornamentals early on after their arrival in Italy. For example, the Florentine aristocrat Giovanvettorio Soderini wrote how they "were to be sought only for their beauty" and were grown only in gardens or flower beds. The tomato's ability to mutate and create new and different varieties helped contribute to its success and spread throughout Italy. However, even in areas where the climate supported growing tomatoes, their proximity of growing to the ground suggested low status. They were not adopted as a staple of the peasant population because they were not as filling as other fruits already available. Additionally, both toxic and inedible varieties discouraged many people from attempting to consume or prepare them. Britain Tomatoes on display at Borough Market in London Tomatoes were not grown in England until the 1590s. One of the earliest cultivators was John Gerard, a barber-surgeon. Gerard's Herbal, published in 1597, and largely plagiarized from continental sources, is also one of the earliest discussions of the tomato in England. Gerard knew the tomato was eaten in Spain and Italy. Nonetheless, he believed it was poisonous (in fact, the plant and raw fruit do have low levels of tomatine, but are not generally dangerous; see below). Gerard's views were influential, and the tomato was considered unfit for eating (though not necessarily poisonous) for many years in Britain and its North American colonies. By the mid-18th century, tomatoes were widely eaten in Britain, and before the end of that century, the Encyclopædia Britannica stated the tomato was "in daily use" in soups, broths, and as a garnish. Asia The tomato was introduced to cultivation in the Middle East/Asia by John Barker, British consul in Aleppo circa 1799 to 1825. Nineteenth century descriptions of its consumption are uniformly as an ingredient in a cooked dish. In 1881, it is described as only eaten in the region "within the last forty years". The tomato entered Iran through two separate routes;[citation needed] one was through Turkey and Armenia, and the other was through the Qajar royal family's frequent travels to France. The early name used for tomato in Iran was Armani badenjan (Armenian eggplant). Currently, the name used for tomato in Iran is gojeh farangi [French plum]. North America Handful of different tomatoes from Ho Farms in Kahuku, Hawaii. The earliest reference to tomatoes being grown in British North America is from 1710, when herbalist William Salmon reported seeing them in what is today South Carolina. They may have been introduced from the Caribbean. By the mid-18th century, they were cultivated on some Carolina plantations, and probably in other parts of the Southeast as well. Possibly, some people continued to think tomatoes were poisonous at this time; and in general, they were grown more as ornamental plants than as food. Thomas Jefferson, who ate tomatoes in Paris, sent some seeds back to America. Alexander W. Livingston was the first person who succeeded in upgrading the wild tomato, developing different breeds and stabilizing the plants. In the 1937 yearbook of the Federal Department of Agriculture, it was declared that "half of the major varieties were a result of the abilities of the Livingstons to evaluate and perpetuate superior material in the tomato". Livingston's first breed of tomato, the Paragon, was introduced in 1870. In 1875, he introduced the Acme, which was said to be involved in the parentage of most of the tomatoes introduced by him and his competitors for the next twenty-five years. When Alexander W. Livingston had begun his attempts to develop the tomato as a commercial crop, his aim had been to grow tomatoes smooth in contour, uniform in size and having better flavor. One year, after many attempts, he passed through his fields, picking out particular tomato plants having distinct characteristics and heavy foliage. He saved the seeds carefully. The following spring he set two rows across his family garden located just below the hill and milk house. To his happy surprise, each plant bore perfect tomatoes like the parent vine. After five years, the fruit became fleshier and larger. In 1870, Alexander introduced the Paragon and tomato culture began at once to be a great enterprise of the county. Today, the crop is grown in every state in the Union. He eventually developed over seventeen different varieties of the tomato plant. Because of the long growing season needed for this heat-loving crop, several states in the US Sun Belt became major tomato-producers, particularly Florida and California. In California, tomatoes are grown under irrigation for both the fresh fruit market and for canning and processing. The University of California, Davis (UC Davis) became a major center for research on the tomato. The C.M. Rick Tomato Genetics Resource Center at UC Davis is a gene bank of wild relatives, monogenic mutants and miscellaneous genetic stocks of tomato. The Center is named for the late Dr. Charles M. Rick, a pioneer in tomato genetics research. Research on processing tomatoes is also conducted by the California Tomato Research Institute in Escalon, California. In California, growers have used a method of cultivation called dry-farming, especially with Early Girl tomatoes. This technique encourages the plant to send roots deep to find existing moisture in soil that retains moisture, such as clayey soil. Modern commercial varieties The poor taste and lack of sugar in modern garden and commercial tomato varieties resulted from breeding of tomatoes which ripen uniformly red. This change occurred after discovery of a variety in the mid 20th century which ripened uniformly which was then widely cross-bred to produce attractive red fruit without the typical green ring surrounding the stem on uncross-bred varieties. Prior to general introduction of this trait tomatoes were able to produce more sugar during the process of ripening and were sweeter and more flavorful. Cultivation Tomato plants 7 days after planting 27 days after planting 52 day old plant, first fruits The tomato is now grown worldwide for its edible fruits, with thousands of cultivars having been selected with varying fruit types, and for optimum growth in differing growing conditions. Cultivated tomatoes vary in size, from tomberries, about 5 mm in diameter, through cherry tomatoes, about the same 1–2 cm (0.4–0.8 in) size as the wild tomato, up to beefsteak tomatoes 10 cm (4 in) or more in diameter. The most widely grown commercial tomatoes tend to be in the 5–6 cm (2.0–2.4 in) diameter range. Most cultivars produce red fruit, but a number of cultivars with yellow, orange, pink, purple, green, black, or white fruit are also available. Multicolored and striped fruit can also be quite striking. Tomatoes grown for canning and sauces are often elongated, 7–9 cm (3–4 in) long and 4–5 cm (1.6–2.0 in) diameter; they are known as plum tomatoes, and have a lower water content. Roma-type tomatoes are important cultivars in the Sacramento Valley. Tomatoes are one of the most common garden fruits in the United States and, along with zucchini, have a reputation for outproducing the needs of the grower. Quite a few seed merchants and banks provide a large selection of heirloom seeds. The definition of an heirloom tomato is vague, but unlike commercial hybrids, all are self-pollinators that have bred true for 40 years or more. About 150 million tons of tomatoes were produced in the world in 2009. China, the largest producer, accounted for about one quarter of the global output, followed by United States and India. For one variety, plum or processing tomatoes, California accounts for 90% of U.S. production and 35% of world production. According to FAOSTAT, the top producers of tomatoes (in tonnes) in 2010 were: Top Ten Tomato Producers – 2010 (in tonnes) China 41,879,684 United States 12,902,000 India 11,979,700 Turkey 10,052,000 Egypt 8,544,990 Italy 6,024,800 Iran 5,256,110 Spain 4,312,700 Brazil 4,114,310 Mexico 2,997,640 World Total 145,751,507 Tomato seedlings growing indoors Green tomatoes nestled on the vine Within the EU, there are several areas that grow tomatoes with Protected Geographical Status. These include: Pomodoro di Pachino (PGI), in Sicily Pomodoro S. Marzano dell'Agro Sarnese-Nocerino (PDO), in south Italy Tomaten von der Insel Reichenau (PGI), from Reichenau Island, Germany Pomodorino del Piennolo del Vesuvio (PDO), in Mt Vesuvius area. Varieties For a more comprehensive list, see List of tomato cultivars. There are around 7500 tomato varieties grown for various purposes. Heirloom tomatoes are becoming increasingly popular, particularly among home gardeners and organic producers, since they tend to produce more interesting and flavorful crops at the cost of disease resistance and productivity. In 1973, Israeli scientists developed the world's first long shelf-life commercial tomato varieties. Hybrid plants remain common, since they tend to be heavier producers, and sometimes combine unusual characteristics of heirloom tomatoes with the ruggedness of conventional commercial tomatoes. Tomato varieties are roughly divided into several categories, based mostly on shape and size. "Slicing" or "globe" tomatoes are the usual tomatoes of commerce, used for a wide variety of processing and fresh eating. Beefsteak tomatoes are large tomatoes often used for sandwiches and similar applications. Their kidney-bean shape, thinner skin, and shorter shelf life makes commercial use impractical. Oxheart tomatoes can range in size up to beefsteaks, and are shaped like large strawberries. Plum tomatoes, or paste tomatoes (including pear tomatoes), are bred with a higher solids content for use in tomato sauce and paste, and are usually oblong. Pear tomatoes are obviously pear-shaped, and are based upon the San Marzano types for a richer gourmet paste. Cherry tomatoes are small and round, often sweet tomatoes generally eaten whole in salads. Grape tomatoes, a more recent introduction, are smaller and oblong, a variation on plum tomatoes, and used in salads. Campari tomatoes are also sweet and noted for their juiciness, low acidity, and lack of mealiness. They are bigger than cherry tomatoes, but are smaller than plum tomatoes. Early tomatoes and cool-summer tomatoes bear fruit even where nights are cool, which usually discourages fruit set. There are also varieties high in beta carotenes and vitamin A, hollow tomatoes and tomatoes that keep for months in storage. Tomatoes are also commonly classified as determinate or indeterminate. Determinate, or bush, types bear a full crop all at once and top off at a specific height; they are often good choices for container growing. Determinate types are preferred by commercial growers who wish to harvest a whole field at one time, or home growers interested in canning. Indeterminate varieties develop into vines that never top off and continue producing until killed by frost. They are preferred by home growers and local-market farmers who want ripe fruit throughout the season. As an intermediate form, there are plants sometimes known as vigorous determinate or semideterminate; these top off like determinates, but produce a second crop after the initial crop. The majority of heirloom tomatoes are indeterminate, although some determinate heirlooms exist. Most modern tomato cultivars are smooth surfaced, but some older tomato cultivars and most modern beefsteaks often show pronounced ribbing, a feature that may have been common to virtually all pre-Columbian cultivars. While virtually all commercial tomato varieties are red, some cultivars – especially heirlooms – produce fruit in other colors, including green, yellow, orange, pink, black, brown, ivory, white, and purple. Such fruits are not widely available in grocery stores, nor are their seedlings available in typical nurseries, but they can be bought as seed. Less common variations include fruit with stripes (Green Zebra), fuzzy skin on the fruit (Fuzzy Peach, Red Boar), multiple colors (Hillbilly, Burracker's Favorite, Lucky Cross), etc. There is also a considerable gap between commercial and home-gardener cultivars; home cultivars are often bred for flavor to the exclusion of all other qualities, while commercial cultivars are bred for such factors as consistent size and shape, disease and pest resistance, suitability for mechanized picking and shipping, and ability to be picked before fully ripening.[citation needed] Tomatoes grow well with seven hours of sunlight a day. A fertilizer with an NPK ratio of 5-10-10 is often sold as tomato fertilizer or vegetable fertilizer, although manure and compost are also used. Cherry tomatoes Cherry tomatoes – various colors upon ripening Roma or Bangalore Tomatoes (Indian hybrid) Various heirloom tomato cultivars A variety of specific cultivars, including Brandywine (biggest red), Black Krim (lower left) and Green Zebra (top left) Diseases and pests For a more comprehensive list, see List of tomato diseases. Tomato cultivars vary widely in their resistance to disease. Modern hybrids focus on improving disease resistance over the heirloom plants. One common tomato disease is tobacco mosaic virus, so smoking or use of tobacco products are discouraged around tomatoes, although there is some scientific debate[citation needed] over whether the virus could possibly survive being burned and converted into smoke. Various forms of mildew and blight are also common tomato afflictions, which is why tomato cultivars are often marked with a combination of letters that refer to specific disease resistance. The most common letters are: V – verticillium wilt, F – fusarium wilt strain I, FF – fusarium wilt strain I and II, N – nematodes, T – tobacco mosaic virus, and A – alternaria. Tomato fruitworm eating unripe tomato Another particularly dreaded disease is curly top, carried by the beet leafhopper, which interrupts the lifecycle, ruining a nightshade plant as a crop. As the name implies, it has the symptom of making the top leaves of the plant wrinkle up and grow abnormally. Some common tomato pests are stink bugs, cutworms, tomato hornworms and tobacco hornworms, aphids, cabbage loopers, whiteflies, tomato fruitworms, flea beetles, red spider mite, slugs, and Colorado potato beetles. Tomato plants produce the plant peptide hormone systemin after an insect attack. Systemin activates defensive mechanisms, such as the production of protease inhibitors to slow the growth of insects. The hormone was first identified in tomatoes, but similar proteins have been identified in other species since. Companion plants See also: List of companion plants and List of beneficial weeds Tomatoes serve, or are served by, a large variety of companion plants. In fact, one of the most famous pairings is the tomato plant and carrots; studies supporting this relationship having produced a popular book about companion planting, Carrots Love Tomatoes. Additionally, the devastating tomato hornworm has a major predator in various parasitic wasps, whose larvae devour the hornworm, but whose adult form drinks nectar from tiny-flowered plants like umbellifers. Several species of umbellifer are therefore often grown with tomato plants, including parsley, queen anne's lace, and occasionally dill. These also attract predatory flies that attack various tomato pests. On the other hand, borage is thought to actually repel the tomato hornworm moth. Other plants with strong scents, like alliums (onions, chives, garlic) and mints (basil, oregano, spearmint) are simply thought to mask the scent of the tomato plant, making it harder for pests to locate it, or to provide an alternative landing point, reducing the odds of the pests from attacking the correct plant. These plants may also subtly impact the flavor of tomato fruit. Ground cover plants, including mints, also stabilize moisture loss around tomato plants and other solaneae, which come from very humid climates, and therefore may prevent moisture-related problems like blossom end rot. Finally, tap-root plants like dandelions break up dense soil and bring nutrients from down below a tomato plant's reach, possibly benefiting their companion. Tomato plants, on the other hand, protect asparagus from asparagus beetles, because they contain solanum that kills this pest, while asparagus plants (as well as marigolds) contain a chemical that repels root nematodes known to attack tomato plants. Pollination Tomato flower in full bloom, associated with a young, developing fruit. The flower and leaves are visible in this photo of a tomato plant. In the wild, original state, tomatoes required cross-pollination; they were much more self-incompatible than domestic cultivars. As a floral device to reduce selfing, the pistil of wild tomatoes extends farther out of the flower than today's cultivars. The stamens were, and remain, entirely within the closed corolla. As tomatoes were moved from their native areas, their traditional pollinators, (probably a species of halictid bee) did not move with them. The trait of self-fertility became an advantage, and domestic cultivars of tomato have been selected to maximize this trait. This is not the same as self-pollination, despite the common claim that tomatoes do so. That tomatoes pollinate themselves poorly without outside aid is clearly shown in greenhouse situations, where pollination must be aided by artificial wind, vibration of the plants (one brand of vibrator is a wand called an "electric bee" that is used manually), or more often today, by cultured bumblebees.[citation needed] The anther of a tomato flower is shaped like a hollow tube, with the pollen produced within the structure, rather than on the surface, as in most species. The pollen moves through pores in the anther, but very little pollen is shed without some kind of outside motion. The best source of outside motion is a sonicating bee, such as a bumblebee, or the original wild halictid pollinator. In an outside setting, wind or animals provide sufficient motion to produce commercially viable crops. Hydroponic and greenhouse cultivation Tomatoes are often grown in greenhouses in cooler climates, and there are cultivars such as the British 'Moneymaker' and a number of cultivars grown in Siberia that are specifically bred for indoor growing. In more temperate climates, it is not uncommon to start seeds in greenhouses during the late winter for future transplant. Greenhouse tomato production in large-acreage commercial greenhouses and owner-operator stand-alone or multiple-bay greenhouses is on the increase, providing fruit during those times of the year when field-grown fruit is not readily available. Smaller sized fruit (cherry and grape), or cluster tomatoes (fruit-on-the-vine) are the fruit of choice for the large commercial greenhouse operators while the beefsteak varieties are the choice of owner-operator growers. Hydroponic tomatoes are also available, and the technique is often used in hostile growing environments, as well as high-density plantings. Picking and ripening A cluster of tomatoes In order to facilitate transportation and storage, tomatoes are often picked unripe (and thus colored green) and ripened in storage with ethylene. Unripe tomatoes are firm. As they ripen they soften until reaching the ripe state where they are red or orange in color and slightly soft to the touch.[citation needed] Ethylene is a hydrocarbon gas produced by many fruits that acts as the molecular cue to begin the ripening process. Tomatoes ripened in this way tend to keep longer, but have poorer flavor and a mealier, starchier texture than tomatoes ripened on the plant.[citation needed] They may be recognized by their color, which is more pink or orange than the other ripe tomatoes' deep red, depending on variety.[citation needed] A machine-harvestable variety of tomato (the "square tomato") was developed in the 1950s by University of California, Davis's Gordie C. Hanna, which, in combination with the development of a suitable harvester, revolutionized the tomato-growing industry.[citation needed] In 1994, Calgene introduced a genetically modified tomato called the 'FlavrSavr', which could be vine ripened without compromising shelf life. However, the product was not commercially successful, and was sold only until 1997.[citation needed] Recently, stores have begun selling "tomatoes on the vine", which are determinate varieties that are ripened or harvested with the fruits still connected to a piece of vine. These tend to have more flavor than artificially ripened tomatoes[citation needed] (at a price premium). Slow-ripening cultivars of tomato have been developed by crossing a nonripening cultivar with ordinary cultivars. Cultivars were selected whose fruits have a long shelf life and at least reasonable flavor. At home, fully ripe tomatoes can be stored in the refrigerator, but are best kept at room temperature. Tomatoes stored cold will still be edible, but tend to lose flavor; thus, "Never Refrigerate" stickers are sometimes placed on tomatoes in supermarkets.[citation needed] Genetic modification Main article: Genetically modified tomato Tomatoes that have been modified using genetic engineering have been developed, and although none are commercially available now, they have been in the past. The first commercially available genetically modified food was a variety of tomato named (the Flavr Savr), which was engineered to have a longer shelf life. Scientists are continuing to develop tomatoes with new traits not found in natural crops, such as increased resistance to pests or environmental stresses. Other projects aim to enrich tomatoes with substances that may offer health benefits or provide better nutrition. Consumption Vegetarian stuffed tomatoes (stuffed with hard-boiled egg and Parmesan) Suquet de peix (Catalan cuisine) The tomato is now grown and eaten around the world. It is used in diverse ways, including raw in salads, and processed into ketchup or tomato soup. Unripe green tomatoes can also be breaded and fried, used to make salsa, or pickled. Tomato juice is sold as a drink, and is used in cocktails such as the Bloody Mary. Tomatoes are acidic, making them especially easy to preserve in home canning whole, in pieces, as tomato sauce or paste. The fruit is also preserved by drying, often in the sun, and sold either in bags or in jars with oil. Tomatoes are used extensively in Mediterranean cuisine. They are a key ingredient in pizza, and are commonly used in pasta sauces. They are also used in gazpacho (Spanish cuisine) and pa amb tomàquet (Catalan cuisine). Though it is botanically a berry, a subset of fruit, the tomato is a vegetable for culinary purposes, because of its savory flavor (see below). Nutrition Red tomatoes, raw Nutritional value per 100 g (3.5 oz) Energy 74 kJ (18 kcal) Carbohydrates 3.9 g - Sugars 2.6 g - Dietary fiber 1.2 g Fat 0.2 g Protein 0.9 g Water 94.5 g Vitamin A equiv. 42 μg (5%) - beta-carotene 449 μg (4%) - lutein and zeaxanthin 123 μg Thiamine (vit. B1) 0.037 mg (3%) Niacin (vit. B3) 0.594 mg (4%) Vitamin B6 0.08 mg (6%) Vitamin C 14 mg (17%) Vitamin E 0.54 mg (4%) Vitamin K 7.9 μg (8%) Magnesium 11 mg (3%) Manganese 0.114 mg (5%) Phosphorus 24 mg (3%) Potassium 237 mg (5%) Lycopene 2573 µg Link to USDA Database entry Percentages are relative to US recommendations for adults. Source: USDA Nutrient Database Tomatoes are now eaten freely throughout the world, and their consumption is believed to benefit the heart, among other organs. They contain the carotene lycopene, one of the most powerful natural antioxidants. In some studies, lycopene, especially in cooked tomatoes, has been found to help prevent prostate cancer, but other research contradicts this claim. Lycopene has also been shown to improve the skin's ability to protect against harmful UV rays. A study done by researchers at Manchester and Newcastle universities revealed that tomato can protect against sunburn and help keeping the skin looking youthful. Natural genetic variation in tomatoes and their wild relatives has given a genetic plethora of genes that produce lycopene, carotene, anthocyanin, and other antioxidants. Tomato varieties are available with double the normal vitamin C (Doublerich), 40 times normal vitamin A (97L97), high levels of anthocyanin (resulting in blue tomatoes), and two to four times the normal amount of lycopene (numerous available cultivars with the high crimson gene). Medicinal properties Lycopene has also been shown to protect against oxidative damage in many epidemiological and experimental studies. In addition to its antioxidant activity, other metabolic effects of lycopene have also been demonstrated. The richest source of lycopene in the diet is tomato and tomato derived products. Tomato consumption has been associated with decreased risk of breast cancer, head and neck cancers and might be strongly protective against neurodegenerative diseases. Tomatoes, tomato sauces and puree are said to help lower urinary tract symptoms (BPH) and may have anticancer properties. Tomato consumption might be beneficial for reducing cardiovascular risk associated with type 2 diabetes. Storage Tomatoes keep best unwashed at room temperature and out of direct sunlight. It is not recommended to refrigerate as this can harm the flavor. Tomatoes that are not yet ripe can be kept in a paper bag till ripening. Safety Plant toxicity Leaves, stems, and green unripe fruit of the tomato plant contain small amounts of the toxic alkaloid tomatine. They also contain solanine, a toxic alkaloid found in potato leaves and other plants in the nightshade family. Use of tomato leaves in tea (tisane) has been responsible for at least one death. However, levels of tomatine in foliage and green fruit are generally too small to be dangerous unless large amounts are consumed, for example, as greens. Small amounts of tomato foliage are sometimes used for flavoring without ill effect, and the green fruit is sometimes used for cooking, particularly as fried green tomatoes. Compared to potatoes the amount of solanine in green or ripe tomatoes is low; however, even in the case of potatoes while solanine poisoning resulting from dosages several times normal human consumption has been demonstrated, actual cases of poisoning resulting from excessive consumption of potatoes that have high concentration of solanine are rare. Tomato plants can be toxic to dogs if they eat large amounts of the fruit, or chew plant material. Salmonella A sign posted at a Havelock, North Carolina Burger King tells customers that no tomatoes are available due to the salmonellosis outbreak. On October 30, 2006, the U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) announced tomatoes might have been the source of a salmonellosis outbreak causing 172 illnesses in 18 states. Tomatoes have been linked to seven salmonella outbreaks since 1990. The 2008 United States salmonellosis outbreak caused the removal of tomatoes from stores and restaurants across the United States and parts of Canada, although other foods, including jalapeño and serrano peppers, may have been involved. Botanical description Tomato flower Tomato plants are vines, initially decumbent, typically growing six feet or more above the ground if supported, although erect bush varieties have been bred, generally three feet tall or shorter. Indeterminate types are "tender" perennials, dying annually in temperate climates (they are originally native to tropical highlands), although they can live up to three years in a greenhouse in some cases. Determinate types are annual in all climates. Tomato plants are dicots, and grow as a series of branching stems, with a terminal bud at the tip that does the actual growing. When that tip eventually stops growing, whether because of pruning or flowering, lateral buds take over and grow into other, fully functional, vines. Tomato vines are typically pubescent, meaning covered with fine short hairs. These hairs facilitate the vining process, turning into roots wherever the plant is in contact with the ground and moisture, especially if the vine's connection to its original root has been damaged or severed. Most tomato plants have compound leaves, and are called regular leaf (RL) plants, but some cultivars have simple leaves known as potato leaf (PL) style because of their resemblance to that close cousin. Of RL plants, there are variations, such as rugose leaves, which are deeply grooved, and variegated, angora leaves, which have additional colors where a genetic mutation causes chlorophyll to be excluded from some portions of the leaves. The leaves are 10–25 centimetres (4–10 in) long, odd pinnate, with five to 9 leaflets on petioles, each leaflet up to 8 centimetres (3 in) long, with a serrated margin; both the stem and leaves are densely glandular-hairy. Their flowers, appearing on the apical meristem, have the anthers fused along the edges, forming a column surrounding the pistil's style. Flowers in domestic cultivars tend to be self-fertilizing. The flowers are 1–2 centimetres (0.4–0.8 in) across, yellow, with five pointed lobes on the corolla; they are borne in a cyme of three to 12 together. Tomato fruit is classified as a berry. As a true fruit, it develops from the ovary of the plant after fertilization, its flesh comprising the pericarp walls. The fruit contains hollow spaces full of seeds and moisture, called locular cavities. These vary, among cultivated species, according to type. Some smaller varieties have two cavities, globe-shaped varieties typically have three to five, beefsteak tomatoes have a great number of smaller cavities, while paste tomatoes have very few, very small cavities. For propagation, the seeds need to come from a mature fruit, and be dried or fermented before germination. Botanical classification In 1753, Linnaeus placed the tomato in the genus Solanum (alongside the potato) as Solanum lycopersicum. In 1768, Philip Miller moved it to its own genus, naming it Lycopersicon esculentum. This name came into wide use, but was in breach of the plant naming rules. Technically, the combination Lycopersicon lycopersicum (L.) H.Karst. would be more correct, but this name (published in 1881) has hardly ever been used (except in seed catalogs, which frequently used it and still do[citation needed]). Genetic evidence has now shown that Linnaeus was correct to put the tomato in the genus Solanum, making Solanum lycopersicum the correct name. Both names, however, will probably be found in the literature for some time. Two of the major reasons some still consider the genera separate are the leaf structure (tomato leaves are markedly different from any other Solanum), and the biochemistry (many of the alkaloids common to other Solanum species are conspicuously absent in the tomato). Hybrids of tomato and diploid potato can be created in the lab by somatic fusion, and are partially fertile, providing evidence of the close relationship between these species. Wild species Including Solanum lycopersicum, there are currently 13 species recognized in Solanum section Lycopersicon. Three of these species – S. Cheesmaniae, S. Galapagense, and S. Pimpinellifolium – are fully cross compatible with domestic tomato, four more species – S. chmielewskii, S. habrochaites, S. neorickii, and S. pennelli – can be readily crossed with domestic tomato though with some limitations, and five species – S. arcanum, S. chilense, S. corneliomulleri, S. huaylasense, and S. peruvianum – can be crossed with domestic tomato with significant difficulty usually requiring embryo rescue to produce viable plants. The Lycopersicon section has not been fully sampled within the South American range in which wild species are found so new species may be added in the future. Solanum section Lycopersicoides and section Juglandifolium are represented by two species each that are considered bridge species genetically intermediate between tomato and non-tuber bearing potato species. S. Lycopersicoides can be crossed with domestic tomato and introgression lines have been developed. This species was significant in moving the domestic tomato from separate genus status into the Solanum group because it directly links the tomato into the potato family. Genome sequencing An international consortium of researchers from 10 countries, among them researchers from the Boyce Thompson Institute for Plant Research, began sequencing the tomato genome in 2004, and is creating a database of genomic sequences and information on the tomato and related plants. A prerelease version of the genome was made available in December, 2009. The genomes of its mitochondria and chloroplasts are also being sequenced as part of the project. The complete genome for the cultivar Heinz 1706 was published on May 31, 2012 in Nature. Since many other fruits, like strawberries, apples, melons, and bananas share the same characteristics and genes, researchers stated the published genome could help to improve food quality, food security and reduce costs of all of these fruits. Breeding Active breeding programs are ongoing by individuals, universities, corporations, and organizations. The Tomato Genetic Resource Center, Germplasm Resources Information Network, AVRDC, and numerous seed banks around the world store seed representing genetic variations of value to modern agriculture. These seed stocks are available for legitimate breeding and research efforts. While individual breeding efforts can produce useful results, the bulk of tomato breeding work is at universities and major agriculture-related corporations. These efforts have resulted in significant regionally adapted breeding lines and hybrids, such as the Mountain series from North Carolina. Corporations including Heinz, Monsanto, BHNSeed, Bejoseed, etc., have breeding programs that attempt to improve production, size, shape, color, flavor, disease tolerance, pest tolerance, nutritional value, and numerous other traits. Fruit or vegetable? Botanically, a tomato is a fruit: the ovary, together with its seeds, of a flowering plant. However, the tomato has a much lower sugar content than other edible fruits, and is therefore not as sweet. Typically served as part of a salad or main course of a meal, rather than at dessert, it is considered a vegetable for most culinary uses. One exception is that tomatoes are treated as a fruit in home canning practices: they are acidic enough to be processed in a water bath rather than a pressure cooker as vegetables would require. Tomatoes are not the only food source with this ambiguity: green beans, eggplants, cucumbers, and squashes of all kinds (such as zucchini and pumpkins) are all botanically fruits, yet cooked as vegetables. This dispute has led to legal speculation in the United States. In 1887, U.S. tariff laws that imposed a duty on vegetables, but not on fruits, caused the tomato's status to become a matter of legal importance. The U.S. Supreme Court settled this controversy on May 10, 1893, by declaring that the tomato is a vegetable, based on the popular definition that classifies vegetables by use, that they are generally served with dinner and not dessert (Nix v. Hedden (149 U.S. 304)). The holding of this case applies only to the interpretation of the Tariff Act of March 3, 1883, and the court did not purport to reclassify the tomato for botanical or other purposes. Tomatoes have been designated the state vegetable of New Jersey. Arkansas took both sides by declaring the "South Arkansas Vine Ripe Pink Tomato" to be both the state fruit and the state vegetable in the same law, citing both its culinary and botanical classifications. In 2009, the state of Ohio passed a law making the tomato the state's official fruit. Tomato juice has been the official beverage of Ohio since 1965. A.W. Livingston, of Reynoldsburg, Ohio, played a large part in popularizing the tomato in the late 19th century; his efforts are commemorated in Reynoldsburg with an annual Tomato Festival. Names The scientific species epithet lycopersicum means "wolf peach", and comes from German werewolf myths. These said that deadly nightshade was used by witches and sorcerers in potions to transform themselves into werewolves, so the tomato's similar, but much larger, fruit was called the "wolf peach" when it arrived in Europe. The Aztecs called the fruit xitomatl (pronounced [ʃiːˈtomatɬ]), meaning plump thing with a navel. Other Mesoamerican peoples, including the Nahuas, took the name as tomatl, from which most western European languages derived their names for "tomato". However, the Italian word, pomodoro (from pomo d'oro "apple of gold") was borrowed into Polish, and via Russian, into several other languages. Similarly, the now rare German term Paradeisapfel (for "apple of paradise") is still heard in the form paradeiser in the Bavarian and Austrian dialects, and was borrowed into modern Hungarian, Slovenian and Serbian. Pronunciation The pronunciation of tomato differs in different English-speaking countries; the two most common variants are /təˈmɑːtoʊ/ (tə-MAH-toh) and /təˈmeɪtoʊ/ (tə-MAY-toh). Speakers from the British Isles and most of the Commonwealth typically say /təˈmɑːtoʊ/, while most North American speakers usually say /təˈmeɪtoʊ/. The word's dual pronunciations were immortalized in Ira and George Gershwin's 1937 song Let's Call the Whole Thing Off ("You like /pəˈteɪtoʊ/ and I like /pəˈtɑːtoʊ/ / You like /təˈmeɪtoʊ/ and I like /təˈmɑːtoʊ/") and have become a symbol for nitpicking pronunciation disputes. In this capacity, it has even become an American and British slang term: saying /təˈmeɪtoʊ, təˈmɑːtoʊ/ when presented with two choices can mean "What's the difference?" or "It's all the same to me." Tomato records The "tomato tree" as seen by guests on the Living with the Land boat ride at Epcot, Lake Buena Vista, Florida The heaviest tomato ever, weighing 3.51 kg (7 lb 12 oz), was of the cultivar 'Delicious', grown by Gordon Graham of Edmond, Oklahoma in 1986. The largest tomato plant grown was of the cultivar 'Sungold' and reached 19.8 m (65 ft) in length, grown by Nutriculture Ltd (UK) of Mawdesley, Lancashire, UK, in 2000. The massive "tomato tree" growing inside the Walt Disney World Resort's experimental greenhouses in Lake Buena Vista, Florida may be the largest single tomato plant in the world. The plant has been recognized as a Guinness World Record Holder, with a harvest of more than 32,000 tomatoes and a total weight of 522 kg (1,150 lb). It yields thousands of tomatoes at one time from a single vine. Yong Huang, Epcot's manager of agricultural science, discovered the unique plant in Beijing, China. Huang brought its seeds to Epcot and created the specialized greenhouse for the fruit to grow. The vine grows golf ball-sized tomatoes, which are served at Walt Disney World restaurants. The world record-setting tomato tree can no longer be seen by guests along the Living With the Land boat ride at Epcot, as the tree developed a disease and was removed in April 2010 after approximately 13 months of life. On August 30, 2007, 40,000 Spaniards gathered in Buñol to throw 115,000 kilograms (250,000 lb) of tomatoes at each other in the yearly Tomatina festival. Cultural impact The town of Buñol, Spain, annually celebrates La Tomatina, a festival centered on an enormous tomato fight. Tomatoes are a popular "nonlethal" throwing weapon in mass protests, and there was a common tradition of throwing rotten tomatoes at bad performers on a stage during the 19th century; today this is usually referenced as a metaphor. Embracing it for this protest connotation, the Dutch Socialist party adopted the tomato as their logo. The US city of Reynoldsburg, Ohio calls itself "The Birthplace of the Tomato", claiming the first commercial variety of tomato was bred there in the 19th century. Several US states have adopted the tomato as a state fruit or vegetable (see above). See also List of heirloom tomato cultivars Marglobe (tomato) Ring culture Tomatillo Footnotes Further reading David Gentilcore. Pomodoro! A History of the Tomato in Italy (Columbia University Press, 2010), scholarly history External links External identifiers for Solanum lycopersicum Encyclopedia of Life 392557 NCBI 4081 Also found in: Wikispecies Data related to Solanum lycopersicum at Wikispecies Media related to Tomatoes at Wikimedia Commons Tomato at National Center for Biotechnology Information (NCBI) "Solanum lycopersicum". Integrated Taxonomic Information System.  Tomato at the Encyclopedia of Life Tomato Pests (NCSU) – Overview of the entomological threats to tomato cultivation. Tomato Genome Sequencing Project – Sequencing of the twelve tomato chromosomes. Solanum lycopersicum L. on Solanaceae Source – Images, specimens and a full list of scientific synonyms previously used to refer to the tomato. Tomato core collection database – Phenotypes and images of 7,000 tomato cultivars The On-line Tomato Vine (Keith Mueller) – Comprehensive and practical information on growing and breeding tomatoes. The case against heirloom tomatoes at Scientific American Red menace: How the ‘strange and horrible’ tomato conquered Italy, and America at The Boston Globe Paul Lunde, New World Foods, Old World Diet, 1992, Saudi Aramco World