گوت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
گوتها (GUTANS) یکی از قبایل ژرمنهای خاوری بودند، که در قرون سوم و چهارم، امپراتوری روم را غارت کرده و بعداً اعتقاد به یک شکل مسیحیت (Arianism) را قبول کردند. در قرون پنجم و ششم، تقسیمشده دو شاخه بودند:
یکی از دو شاخه گوتهای خاوری (اوستروگتها) بودند. شاخه دیگر گوتهای باختری بودند. گوتها امپراتوری روم را در دوره کوچ در سال ۴۱۰ م. غارت کردند. آنها جانشین ایالتی نیرومند امپراتوری روم را به ترتیب در شبهجزیره ایبری و ایتالیا، تأسیس کردند.
نیروهای گوتهای باختری در سال ۴۱۰ م. به رم تاختند. پس از فروپاشی روم غربی گوتها تا دو سده و نیم دیگر در اروپا نقش بزرگی را بازی کردند. آنها در آغاز سده پنجم م. به شبهجزیره ایبری کوچیدند.
[ویرایش] منبع
- نویسندگان ویکیپدیای انگلیسی، Visigoths. (نسخه ۳ ژوئن ۲۰۰۷)
