گنج قارون

پوستر فیلم گنج قارون

گنج قارون یکی از فیلم‌های ایرانی بود که در سال ۱۳۴۴ ساخته شد. این فیلم ساخته سیامک یاسمی و بازیگر اصلی آن محمدعلی فردین بود.

داستان این فیلم در رابطه با فردی ثروتمند بنام قارون با بازی آرمان است که بدلیل اشتباهات گذشته خود را به دام یاس و ناامیدی انداخته‌است. در زمان خودکشی در اصفهان، بدست علی فردین و تقی ظهوری نجات می‌یابد و از آن پس دنیا برایش رنگ و بوی تازه‌ای می‌گیرد.

حواشی

برخی فیلمنامه این فیلم را منتسب به احمد شاملو می‌دانند. استفادهٔ فراوان از امکانات زبان محاوره در گفت‌گوهای گنج قارون می‌تواند دلیلی بر این مدعا باشد.

وقتی فردین در گنج قارون با صدای ایرج آواز «گنج قارون نمی خوام» سر می‌داد و توده‌های مردم را به امید رستگاری و سعادت در قناعت دلشاد می کرد و مردمی که برای دیدن قامت فردین در کسوت یک کارگر زحمتکش فقیر اما مغرور و سربلند، جلوی سینماها صف می کشیدند و به خاطر قهرمانی هایش دست می‌زدند. به همین دلیل این فیلم به ذائفه بسیاری روشنفکران چپ گرای آن زمان خوش نیامد.

فردین و فروزان در ابتدا می‌خواسته‌اند سهم خود را از این فیلم بفروشند چون فکر نمی‌کرده‌اند بدلیل تنوع و طولانی بودن قصه فروش خوبی داشته باشد ولی این فیلم با موفقیت روبرو می‌شود و به گفته‌ای حدود ۶۰۰ هزار تومان فروش بی‌سابقه و انفجاری داشته‌است.

داستان

خط اصلی داستان این فیلم حکایت جنگ خیر و شر و عشق و عاشقی میان یک انسان بامرام (علی فردین) و یک دختر زیبا و پولدار به نام شیرین( فروزان) است.

علی کارگر فقیری است که همراه مادر و دوستش در اصفهان زندگی می‌کند و قارون (پدری که او را به خاطر نمی‌آورد) یکی از سرمایه داران بزرگ تهران است. پدری که سالها قبل او و مادرش را از خانه بیرون رانده است.

علی که جلوه تمام نمای انسان‌های با مرام و مورد پسند مردم است، تصمیم می‌گیرد به دختری بنام شیرین که نشاندهنده دخترهای پر فیس و افاده و پولدار است و از سوی پدر و مادر پولدار خود در آستانه ازدواج اجباری با یک فرد دیگر قرار گرفته کمک کند. برای برگرداندن نظر پدر و مادر شیرین، تنها حقه کارساز این است که علی پسر فردی بنام قارون باشد و نقش پسر تازه از هند بازگشته قارون را ایفا کند...

این فیلم بدلیل قصه زیبا و دارا بودن همه گونه آیتم لازمه اعم از موسیقی، رقص، کمدی، سکس مثبت، خوشی، غم، عشق و تنفر از فیلم‌های پربییننده بوده است.

منابع

• «گنج قارون ۱۳۴۴». وب‌گاه سوره. بازبینی‌شده در ۹ دی ۱۳۸۶. 

‌