گل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
یک گل-پرچم و گردهٔ گل به خوبی مشاهده می‌شود.

گُل یا شکوفه ساختار زایشی در گیاهان گل‌دار یا نهان‌دانه است. کارکرد زیست‌شناختی گل به هم رسانیدن یاختهٔ زایشی نر (اسپرم) و یاخته زایشی ماده (تخم) است. این فرایند با گرده‌افشانی آغاز و پس از لقاح به تشکیل دانه می‌انجامد.

گل را می‌توان جوانه‌ای تصور کرد که برای تولیدمثل گیاه مادر تغییر شکل یافته‌است. در جریان تبدیل برگ به گل، برگ از نظر شکل و رنگ دستخوش تغییرات فراوانی می‌شود. این برگ‌های تغییرشکل‌یافته را قسمت‌های گل می‌نامند.[۱]

گل‌ها می‌توانند پیوند دو نژاد را تسهیل کنند (تلفیق اسپرم و تخم گل‌های مختلف در یک گونه) یا درون گونه خود افزایش یابند (تلفیق اسپرم و تخم در همان گونه). بعضی از گل‌ها بدون لقاح، دیاسپور تولید می‌کنند (parthenocarpy). گل‌ها دارای اسپورانژیا هستند، جاییکه محتوی گامتوفیت می‌باشد. گل‌ها منجر به تولید میوه و دانه می‌شوند. بعضی از گل‌ها در دوره تکامل خود برای حیوانات جذاب هستند و این دلیلی است که حیوانات را عامل گرده افشانی آنها می‌کند. علاوه بر تسهیل تولید مثل گیاهان گلدار، گل‌ها مدت طولانی است که توسط انسان‌ها تحسین شده و برای زیباسازی محیط، نشانه‌ای از عشق، آیین، مذهب، پزشکی و به عنوان منبع غذایی استفاده می‌شوند.


ریخت‌شناسی[ویرایش]

بخش‌های اصلی یک گل بالغ Ranunculus glaberrimus

بخش‌های گل[ویرایش]

یک گل، از ۴ قسمت که به بالای یک ساقه کوتاه متصل شده‌اند، تشکیل شده است. هر کدام از این بخش‌ها در یک حلقه از حفره گل گیاه قرار گرفته‌اند. ۴ حلقه اصلی (با شروع از پایه گل یا پایین ترین گره و حرکت به سمت بالا) به شرح زیر است:

بخش‌های گیاهی[ویرایش]

در مجموع کاسه گل و جام گل را تشکیل می‌دهند.

  • کاسبرگ‌ها:مجموعاً کاسهٔ گل گفته می‌شوند. کاسبرگ‌ها دارای ساختمانی تقریباً مشابه برگ‌ها می‌باشند و به‌عنوان پوششی از تبخیر سریع جلوگیری کرده و از قسمت‌های داخلی‌تر گل محافظت می‌کنند. رنگ بیشتر کاسبرگ‌ها سبز است ولی در بعضی قهوه‌ای و فلس‌مانند است و در برخی دیگر ممکن است رنگی باشد. به مجموعهٔ کاسبرگ‌ها و گلبرگ‌ها پریانت یا گلپوش گفته می‌شود.
  • گلبرگ‌ها: مجموعاً جام‌گل گفته می‌شوند. آن‌ها با رنگ‌های جذاب خود حشرات را به غدد شهد که در قاعده یا نزدیک قاعده‌شان وجود دارد، جلب می‌کنند. حشرات باعث حمل گرده می‌شوند و بدین ترتیب در عمل گرده‌افشانی یا انتقال گرده از پرچم به کلاله نقش مهمی را ایفا می‌کنند.
بخش‌های تولید مثلی، لیلیوم عید پاک، ۱)کلاله، ۲)خامه، ۳)پرچک، ۴)رشته، ۵)گلبرگ

بخش‌های تولید مثلی[ویرایش]

  • پرچم‌ها: مجموعاً اندروسیوم نامیده می‌شوند. هر پرچم از یک بساک یا قسمت حامل گرده و یک میله یا پایه تشکیل می‌گردد. غالباً گرده‌های آزادشده به وسیلهٔ بساک با بزرگ نمایی به صورت کُره‌های زرد بسیار کوچک به نظر می‌رسند. گرده معمولاً توسط حشرات یا باد به کلاله حمل می‌گردد. پرچم‌ها اندام‌های نر گل هستند.
  • مادگی: حلقه درونی گل، متشکل از یک یا چند بخش به نام برچه. برچه یا چند برچه چسبیده به هم به شکل یک ساختار توخالی هستند که تخمدان نامیده می‌شود که تخمک را درون خود تولید می‌کنند. تخمک‌ها مگااسپورانژیا هستند و با روش میوز مگااسپور تولید می‌کنند که گامتوفیت ماده است و منجر به سلول‌های تخم می‌شود. مادگی یک گل با اصطلاحات جایگزین در جایی که ساختارش را در حلقه درونی گل می‌بینید توصیف می‌شود (متشکل از یک تخمدان، خامه و کلاله). مادگی از یک یا چند برچه که به هم متصل هستند تشکیل شده است. بخش چسبناک بالای مادگی، کلاله، گیرنده گرده می‌باشد. از یک تخمدان قاعده‌ای، یک خامهٔ میانی، و یک کلاله انتهایی تشکیل می‌شود. تخمدان محتوی تخمک‌هاست که توسط پوشش احاطه شده‌است و بعد از لقاح به صورت بذر رشد می‌یابد. کلاله یک جمع‌آوری‌کنندهٔ گرده است و خامه در زیر آن گذرگاهی است که گرده را به سمت تخمک هدایت می‌کند. مادگی اندامی ماده است. ار تباط بین مادگی و حفره گل هیپوجینوس (در زیر تخمدان بالایی)، پریجینوس (اطراف تخمدان بالایی) یا اپی جینوس (بالاتر از تخمدان تحتانی) توضیف می‌شود.[۲]
گل زعفران بنفش‌فام در حالت بسته

ساختار[ویرایش]

اگرچه ترتیب توصیف بالا "معمولا " در نظر گرفته می‌شود، گونه‌های گیاهی تنوع گسترده‌ای از ساختار گل را نشان می‌دهند. این تغییرات در تکامل گیاهان گلدار دارای اهمیت هستند و بصورت گسترده توسط گیاه شناسان برای ایجاد ارتباط بین گونه‌های مختلف گیاهی استفاده می‌شوند. چهار بخش اصلی گل معمولا بر اساس محل قرار گیری خود در حفره گل تعریف می‌شوند نه بر اساس عملکرد خود. بعضی از گل‌ها فاقد برخی از قسمت‌ها هستند یا بعضی قسمت‌ها ممکن است برای عملکرد دیگری تغییر یافته باشند یا شبیه بخش دیگری که معمولا وجود دارد دیده شوند. در بعضی خانواده‌ها، مثل آلالگان، گلبرگ‌ها تا حد زیادی کوچک شده و در بعضی گونه‌ها کاسبرگ‌ها رنگی بوده و شبیه گلبرگ هستند. گل‌های دیگر پرچم‌های تغییر یافته دارند که شبیه گلبرگ هستند، گل صدتومانی و گل‌های رز پرچم‌های گلبرگی شکل دارند. گل‌ها تغییرات بزرگی را نشان می‌دهند و دانشمندان گیاه‌شناسی این تغییرات را به روش‌های سیستماتیک برای شناسایی و تشخیص گونه‌ها توصیف می‌کنند.

اصطلاحات خاصی برای توصیف گل‌ها و بخش‌های آنها استفاده می‌شود. بسیاری از بخش‌های گل‌ها با یکدیگر ترکیب شده‌اند، منشا بخش‌های ترکیبی، از همان حلقه گل مادرزادی هستند، در حالیکه منشا بخش‌های ترکیبی از حلقه‌های مختلف حاصل بخش‌هایی است که ترکیبشان آزادنه نبوده است. گلبرگ‌های ترکیب شده که داخل یک لوله یا حلقه به عنوان یک بخش جدا می‌شوند، هم برگی نامیده می‌شوند (گلبرگ پیوسته نیز می‌نامند). گلبرگ‌های ترکیبی قسمت‌های متمایزی دارند: پایه استوانه‌ای، شکل لوله است، منطقه پهن آن شکل گلو و منطقه شعله‌ور بیرونی، شاخه شکل است. گل هم برگی با تقارن دو طرفه، با لب بالایی و پایینی دو لبی نامیده می‌شود (bilabiate). گل‌های با گلبرگ‌های ترکیبی یا کاسبرگ‌ها جام گل یا کاسه گل به شکل‌های مختلفی دارند، از جمله: زنگی شکل، قیفی شکل، لوله‌ای، زنگوله‌ای، سینی شکل و یا چرخشی.

اشاره به "همجوشی" که معمولا انجام می‌شود، سوال برانگیز است چرا که حداقل فرایندهای انجام شده ممکن است غیر همجوشی باشند. به عنوان مثال، علاوه بر این رشد اضافی در یا زیر پایه پری موردیا، زائده‌های گل، مانند کاسبرگ‌ها، گلبرگ‌ها، پرچم‌ها و برچه‌ها که به یک پایه مشترک هدایت می‌شوند نتیجه همجوشی نیستند.

چپ: گل‌های طبیعی Streptocarpus دارای تقارن، راست: گل نامتقارن peloric Streptocarpus. هر دو این گل‌ها، دو رگه Streptocarpus و Anderson's Crows' Wings هستند.

بیشتر گل‌ها تقارن دارند. هنگامی که پوشش گل از محور مرکزی از هر نقطه به دو قسمت تقسیم شود، نیمه متقارن بوجود می‌آید و تشکیل یک تقارن شعاعی می‌دهد. این گل‌ها نیز به نام اکتینومورف یا متقارن شناخته می‌شوند، به عنوان مثال، رز و تریلیوم. وقتی گل‌ها به دو نیمه تقسیم شوند و فقط یک خط باشد که نیمه متقارن ایجاد کند، این گل‌ها را بی قاعده یا متقارن الطرفین می‌نامند، مثل گل میمون یا بیشتر ارکیده‌ها. گل‌ها ممکن است به طور مستقیم از پایه خود به گیاه متصل شوند (بی ساقه _ ساقه حمایت کننده یا ساقه خیلی کوچک شده یا بدون ساقه). ساقه یا ساقه زیرین یک گل، دمگل یا پدانکل نامیده می‌شود. اگر یک دمگل از گل‌های زیادی حمایت کند، ساقه‌های متصل به هر گل که به محور اصلی متصل می‌شوند ساقه کوچک یا پایک نامیده می‌شوند. راس اشکال ساقه گل که تورم انتهایی دارد جام گل یا تاروس نامیده می‌شود.

گل شیپوری اتیوپیایی یک گل تنها نیست. در واقع یک گل آذین از گل‌های کوچک فشرده شده در کنار هم، در پایه مرکزی است که اطرافش با برگکی شبیه گلبرگ بزرگ پوشده شده است.

گل آذین[ویرایش]

گونه‌هایی که بیش از یک گل در یک محور دارند، خوشه جمعی گل یا گل آذین می‌نامند. بعضی از گل آذین‌ها از ترکیب تعداد زیادی گل‌های کوچک تشکیل شده‌اند که در کنار هم به شکل تنها یک گل دیده می‌شوند. مثال متداول، تعداد زیادی از اعضای گروه بزرگ کامپوزیت‌ها (آستراسه آ) هستند. گل آفتابگردان، برای مثال، یک گل نیست اما سر گل _ گل آذین متشکل از گل‌های متعدد (یا گلچه) است. گل آذین ممکن است شامل ساقه‌های تخصص یافته و برگ‌های تغییر شکل یافته باشد که به نام برگک شناخته می‌شوند.

نمودار گل و فرمول گل[ویرایش]

فرمول گل راهی برای نشان دادن قسمت‌های مختلف گل با استفاده از اصطلاحات خاص است، شماره‌ها و سمبل‌ها، اطلاعات قابل توجهی را در یک فرم فشرده ارائه می‌دهند. می‌تواند یک آرایه (taxon) باشد، معمولا محدوده‌ای از تعداد عضوهای مختلف یا گونه‌های خاص را ارائه می‌دهد. فرمول گل در اوایل قرن ۱۹ گسترش یافته است و استفاده از آن در طول زمان کاهش یافته است. پرنر و همکارانش (۲۰۱۰) مدل‌های موجود را برای گسترش توان توصیفی آن فرمول‌ها ابداع کرده‌اند. قالب فرمول گل در نقاط مختلف جهان متفاوت است، اما همان اطلاعات را ارائه می‌دهد.

ساختار گل می‌تواند با استفاده از نمودار گل نیز بیان شود. استفاده از طرح‌های شماتیک می‌تواند جایگزین توصیفات طولانی یا نقشه‌های پیچیده که ابزاری برای درک ساختار گل و سیر تکامل آن هستند، باشند. این نمودارها ممکن است ویژگی‌های مهمی از گل‌ها را نشان دهند، ازجمله موقعیت‌های نسبی اندام‌های مختلف، وجود همجوشی و تقارن و همچنین جزئیات ساختاری.

رشد و نمو[ویرایش]

یک گل از یک ساقه تغییر شکل یافته یا قسمت معین مریستم راسی رشد می‌کند (قسمت معین به معنی رشد محوری در یک جهت است). این قسمت فشرده، در مورفولوژی گیاهی کلاسیک به عنوان برگ‌های اصلاح شده تفسیر شده‌اند. با این حال، مطالعات تفصیلی رشد، نشان داده‌اند که پرچم‌ها اغلب کم و بیش شبیه ساقه تغییر شکل یافته (کالوم‌ها) هستند که در بعضی موارد حتی ممکن است شبیه شاخه باشند. با توجه به تمام تنوع رشد آندروسئوم گیاهان گلدار، ما یک زنجیره بین برگ‌های تغییر شکل یافته (فیلوم‌ها)، ساقه‌های تغییر یافته (کالوم‌ها) و شاخه‌های تغییر یافته (ساقه‌ها) پیدا کرده‌ایم.

انتقال گل[ویرایش]

انتقال گل یکی از تغییرات فاز اصلی است که یک گل در طول چرخه زندگی خود انجام می‌دهد. این انتقال باید در زمانی صورت بگیرد که لقاح و تشکیل دانه مناسب باشد، در این صورت اطمینان از موفقیت تولید مثل حداکثر خواهد بود. برای پاسخگویی به این نیازهای گیاه باید نشانه‌های درون زا و زیست محیطی مهم مانند تغییرات در سطح هورمون‌های گیاهی و درجه حرارت فصلی و تغییرات طول روز را تفسیر کرد. بسیاری از گیاهان چند ساله و بیشتر گیاهان دو ساله در بهاره سازی گل می‌دهند. تفسیر مولکولی این سیگنال‌ها از طریق انتقال یک سیگنال پیچیده به نام فلوریژن می‌باشد که ژن‌های دخیل آن شامل کنستان، لوکوز گلدهی C، لوکوز گلدهی T می‌باشند. فلوریژن در برگ‌ها، در زمان مطلوب باروری تولید می‌شود و در غنچه‌ها عمل می‌کند و تغییرات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی مختلف را به سمت رشد راهنمایی می‌کند.

اولین مرحله از این تحولات، تبدیل ساقه رویشی پری موردیا به گل پری موردیا می‌باشد. این اتفاق به عنوان تغییرات بیوشیمیایی در تمایز سلولی برگ صورت می‌گیرد. جوانه و بافت‌های بنیادی، داخل بافت اندام‌های تناسلی رشد می‌کنند. رشد بخش مرکزی از نوک ساقه متوقف یا مسطح می‌شود و تورمی در یک طرف آن گسترش می‌یابد و حالت مارپیچی یا اسپیرال را در اطراف خارجی انتهای ساقه ایجاد می‌کند. این برآمدگی داخل کاسبرگ‌ها، گلبرگ‌ها، پرچم‌ها و برچه‌ها گسترش می‌یابد. در بسیاری از گیاهان، زمانی که این پروسه آغاز می‌شود، نمی‌توان آن را معکوس کرد و ساقه گل‌ها بسط پیدا می‌کنند حتی اگر شروع اولیه این رویداد به برخی از نشانه‌های زیست محیطی وابسته باشد. زمانی که این پروسه آغاز می‌شود حتی اگر نشانه‌ها حذف شوند، ساقه به ایجاد گل ادامه می‌دهد.

مدل ABC رشد و نمو گل

رشد و نمو اندام[ویرایش]

بررسی‌های مولکولی برای شناسایی اندام‌های گل در درک بعضی از گونه‌ها نسبتا خوب به نظر می‌رسد. در یک مدل ساده، تعامل فعالیت‌های سه ژن در یک روش ترکیبی، هویت رشد و نمو اندام پری موردیا را داخل مریستم گل مشخص می‌کند. این ژن‌ها را، ژن‌های عملکردی A، B و C می‌نامند. در اولین حلقه گل فقط ژن A بیان می‌شود که منجر به تشکیل کاسبرگ می‌شود. در حلقه دوم هر دو ژن A و B بیان می‌شوند که منجر به تشکیل گلبرگ می‌شوند. در حلقه سوم، ژن‌های B و C تشکیل پرچم را باعث می‌شوند و در مرکز گل ژن C به تنهایی باعث رشد برچه‌ها می‌شود. این مدل بر اساس مطالعات انجام شده روی جهش هموتیک در رَشادی گوش‌موشی و گل میمون Antirrhinum majus می‌باشد. به عنوان مثال، زمانی که عملکرد ژن B از دست می‌رود، گل‌های جهش یافته با کاسبرگ‌ها در حلقه اول بطور معمول تولید می‌شوند، همچنین در حلقه دوم نیز، به جای گلبرگ طبیعی قرار می‌گیرند. در حلقه سوم عدم عملکرد ژن B و وجود عملکرد ژن C حلقه چهارمی ایجاد می‌شود که منجر به تولید برچه‌ها در حلقه سوم نیز می‌شوند. به مدل ABC رشد گل نگاه کنید.

بیشتر ژن‌های اصلی در این مدل متعلق به باکس ژن‌های MADS و فاکتورهای رونویسی هستند که بیان ژن‌های خاص برای هر عضو گل را تنظیم می‌کنند.

عملکرد گل[ویرایش]

یک نمونه از گل کامل Crateva religiosa که دارای پرچم (حلقه بیرونی) و مادگی (مرکز) است.

هدف اصلی گل تولید مثل فردی و گونه‌ای است. تمام گیاهان گلدار هتروسپوروس هستند و دو نوع اسپور تولید می‌کنند. میکروسپورها درون بساک توسط میوز تولید می‌شوند، در حالیکه مگاسپورها درون تخمک در تخمدان تولید می‌شوند. در واقع، بساک بطور معمول از چهار میکروسپورانژیا و یک تخمک در پوشش مگاسپورانژیوم تشکیل شده است. هر دو نوع هاگ‌ها داخل گامتوفیت‌های درون اسپورانژیوم تشکیل می‌شوند. در تمام گیاهان هتروسپوروس، گامتوفیت‌ها نیز در داخل هاگ تشکیل می‌شوند (آندوسپوریک).

در اکثر گونه‌ها، گل‌های فردی هر دو عملکرد برچه‌ها و پرچم‌ها را دارند. گیاه شناسان این گل را به عنوان نمونه کامل یا دو جنسی و گونه هرمافرودیک توصیف می‌کنند. بعضی از گل‌ها فاقد یک یا چند اندام تناسلی هستند و ناقص یا تک جنسی نامیده می‌شوند. اگر گل‌های تک جنسی روی یک گیاه منحصر به فرد، در قسمت‌های مختلف دیده شوند، آن‌ها را گونه‌های تک پایه (مونوسئوس) می‌نامند. اگر هر کدام از گل‌های تک جنسی در گل‌های جداگانه یافت شوند این گیاه دوپایه (دیوسئوس) نامیده می‌شود.

تخصص گل و گرده افشانی[ویرایش]

گیاهان گل دار معمولا با یک فشار انتخابی برای بهبود گرده افشانی خود مواجه هستند که معمولا از مورفولوژی گل‌ها و رفتار گیاهان ناشی می‌شود. انتقال گرده‌ها در بین گیاهان توسط بعضی "حامل‌ها " انجام می‌گیرد. بعضی از گیاهان از حامل‌های زنده استفاده می‌کنند – یعنی باد (anemophily) یا حامل‌ها کمتر معمول، آب (hydrophily). دیگر گل‌ها از حامل‌های زنده حیاتی از جمله حشرات (entomophily)، پرندگان (ornithophily)، خفاش‌ها (chiropterophily) یا دیگر حیوانات استفاده می‌کنند. بعضی از گیاهان از حامل‌های چندگانه استفاده می‌کنند اما بسیاری دیگر تخصص یافته تر هستند.

گیاهان کلیستوگاموس بعد از باز شدن یا باز نشدن، خود گرده افشان هستند. بسیاری از گونه‌های بنفشه عطری و بعضی از گونه‌های مریم گلی (سلوی) از این نوع گل‌ها هستند.

گیاهانی که گل هایشان از حامل‌های زنده حیاتی برای گرده افشانی استفاده می‌کنند معمولا دارای غددی هستند که شهد نامیده می‌شوند و به عنوان یک جاذب برای حیوانات به سمت گل‌ها عمل می‌کنند. بعضی از گل‌ها الگوهایی دارند که راهنمای شهد نامیده می‌شوند و به حشرات گرده افشان نشان می‌دهند که کجا دنبال شهد بگردند. گل‌ها از بو و رنگ نیز برای جذب حشرات گرده افشان استفاده می‌کنند. بعضی از گل‌ها نیز از شکل خود برای جذب حشرات گرده افشان استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بعضی از گونه‌های ارکیده، گل‌هایی مشابه زنبور ماده در رنگ، شکل و بو تولید می‌کنند. گل‌ها در شکل نیز تخصص یافته هستند و آرایشی از پرچم‌ها دارند که باعث می‌شوند زمانی که حشرات برای یافتن ماده جاذب روی گل می‌نشینند دانه‌های گرده به بدنشان بچسبند (مثل شهد، گرده یا یک جفت). در ادامه مبحث مواد جاذب گل‌ها در یک گونه، گرده افشان‌ها، گرده‌ها را به کلاله – که به همان روشی که اشاره شد مرتب شده‌اند – همه گل‌هایی که رویشان می‌نشینند، منتقل می‌کنند.

گرده افشانی[ویرایش]

دانه‌های گرده چسبیده به این زنبور عسل به گل بعدی که روی آن بنشیند منتقل می‌شود.

هدف اولیه یک گل تولید مثل است. از آنجایی که گل‌ها اندام‌های تولید مثل گیاهان هستند، واسط پیوستن اسپرم موجود در گرده با تخمک موجود در تخمدان می‌باشند. گرده افشانی، حرکت گرده از بساک به کلاله می‌باشد. پیوستن اسپرم به تخمک لقاح گفته می‌شود. به طور معمول گرده از یک گیاه به گیاه دیگر حرکت می‌کند، اما بسیاری از گیاهان می‌توانند خود را بارور کنند. لقاح تخمک دانه‌های نسل بعد را تولید می‌کند. تولید مثل جنسی فرزندان منحصر به فرد ژنتیکی برای انطباق با محیط تولید می‌کند. گل‌ها طرح‌های خاصی دارند که انتقال گرده را از گیاهی به گیاه دیگر در همان گونه را تقویت می‌کند. بسیاری از گیاهان برای گرده افشانی وابسته به عوامل خارجی می‌باشند از جمله: باد، حیوانات و بخصوص حشرات. حتی حیوانات بزرگ مثل پرندگان، خفاش‌ها و صاریغ کوتوله نیز می‌توانند اینکار را انجام دهند. مدت زمانی که در طی آن این فرایند انجام می‌شود (گل بطور کامل رشد کرده و آماده عمل می‌باشد) گرده افشانی (انتزیس) نامیده می‌شود. مطالعه گرده افشانی توسط حشرات انتکولوژی نامیده می‌شود.

گرده[ویرایش]

انواعی از گرده‌ها که باعث واکنش‌های آلرژیک می‌شوند توسط گیاهان ساده تولید می‌شوند (درختان، چمن‌ها و علف‌های هرز) که گل‌های پر جلوه ندارند. این گیاهان کوچک، سبک و دانه‌های گرده خشک دارند که توسط باد منتقل می‌شوند.

نوع آلرژن‌های موجود در گرده، اصلی ترین فاکتور در تعیین گرده عامل تب یونجه می‌باشد. به عنوان مثال، گرده درخت کاج به مقدار زیاد توسط یک درخت تولید می‌شود که می‌تواند آن را به کاندیدای خوبی برای ایجاد آلرژی تبدیل کند. هر چند؛ این درخت یک علت نسبتا نادر در ایجاد آلرژی می‌باشد زیرا آلرژن‌های موجود در گرده کاج خاصیت آلرژنیک کمی نشان می‌دهد.

در میان گیاهان آمریکای شمالی، علف‌های هرز پرکارترین تولید کنندگان گرده آلرژی زا می‌باشند. نوعی ابروسیا عامل اصلی است اما درمنه، تاج خروس، lamb’s quarters، خار روسی (تاج خروس) و درخت چنار انگلیسی نیز از منابع مهم دیگر هستند. آشفتگی زیادی در مورد نقش گل‌ها در آلرژی‌ها وجود دارد. به عنوان مثال گل‌های پر جلوه روئینه زرین (سولیداگو) برای آلرژی تنفسی مورد سرزنش قرار می‌گیرند در حالیکه بی گناه هستند زیرا گرده‌های خود را در هوا پخش نمی‌کنند. در عوض مواد آلرژن همیشه در گرده شکوفه نوعی ابروسیا وجود دارد (امبروسیا) که می‌تواند چندین کیلومتر در باد منتقل شود.

دانشمندان نمونه‌های گرده نوعی ابروسیا را در ۴۰۰ مایل در دریا و ۲ مایل بالا در هوا جمع‌آوری کرده‌اند. یک نوعی ابروسیا به تنهایی می‌تواند یک میلیون دانه گرده را روزانه تولید کند.

معمولا شنیده می‌شود که افراد می‌گویند به گل‌های رنگارنگ و معطر مانند گل سرخ حساسیت دارند. در واقع، تنها گل فروش‌ها، باغبان‌ها و کسانی که به مدت طولانی در ارتباط با این گل‌ها باشند، به گرده‌های این گیاهان حساسیت نشان می‌دهند. اکثر مردم تماس کمی با دانه‌های گرده بزرگ، سنگین و مومی گیاهان گل دار دارند زیرا این نوع از گرده‌ها با باد حمل نمی‌شوند اما توسط حشرات مثل پروانه‌ها و زنبورها حمل می‌شوند.

روش‌های جذب[ویرایش]

Bee orchid به شکل زنبور ماده است و زنبور نر را برای گرده افشانی جذب می‌کند.

گیاهان نمی‌توانند از جایی به جای دیگر نقل مکان کنند بنابراین بیشتر گل‌ها حیوانات را برای انتقال گرده بین افراد جمعیت‌های پراکنده جذب می‌کنند. گل‌هایی که توسط حشرات گرده افشانی می‌کنند را انتوموفیلوس می‌نامند. معنای واقعی کلمه "حشره دوست" در زبان یونانی است. این گل‌ها در تکامل مشترک با حشرات گرده افشان تغییرات زیادی کرده‌اند. گل‌ها معمولا غددی بنام شهد در بخش‌های مختلف خود دارند که حیواناتی که به دنبال شهد می‌گردند را به سمت خود جذب می‌کنند. پرندگان و زنبورها دید رنگی دارند که آنها را قادر می‌سازد به دنبال گل‌های رنگی بروند.

بعضی از گل‌ها الگویی به نام راهنمای شهد دارند که به گرده افشان‌ها نشان می‌دهد که کجا دنبال شهد بگردند، آنها ممکن است تنها تحت نور ماوراء بنفش قابل دیدن باشند که برای زنبورها و دیگر حشرات قابل مشاهده می‌باشند. گل‌ها می‌توانند با عطر خود نیز گرده افشان‌ها را جذب کنند، بعضی از این عطرها برای ما نیز خوشایند هستند. همه عطر گل‌ها برای انسان‌ها جذاب نیستند، تعدادی از گل‌هایی که توسط حشرات گرده افشانی می‌کنند مثل گوشت فاسد هستند و بوی حیوان مرده می‌دهند، این گل‌ها را ابلق می‌نامند، از جمله رافلزیا و گل بدبو (گل مردگان) و پاپاو آمریکای شمالی (Asimina triloba). گل‌هایی که بوسیله شب پروازها مثل خفاش‌ها و بیدها گرده افشانی می‌کنند به احتمال زیاد بر روی عطر جذاب خود تمرکز دارند و گل‌های سفید رنگ هستند.

دیگر گل‌ها از شکل خود برای جذب گرده افشان‌ها استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بعضی از گونه‌های ارکیده، گل‌هایی مشابه زنبور ماده در رنگ، شکل و عطر تولید می‌کنند، زنبور نر از یک گل به گل دیگر برای یافتن زنبور ماده پرواز می‌کند.

مکانیسم گرده افشانی[ویرایش]

مکانیسم گرده افشانی بکار گرفته شده توسط یک گیاه بستگی به روش گرده افشانی استفاده شده دارد.

بیشتر گل‌ها را می‌توان بین دو گروه گسترده از روش‌های گرده افشانی تقسیم کرد:

انتوموفیلوس: گل‌هایی که از حشرات، خفاش‌ها، پرندگان یا دیگر حیوانات برای انتقال گرده خود از گلی به گل دیگر استفاده می‌کنند. این گل‌ها در شکل نیز تخصص یافته هستند و آرایشی از پرچم‌ها دارند که باعث می‌شوند زمانی که حشرات برای یافتن ماده جاذب روی گل می‌نشینند دانه‌های گرده به بدنشان بچسبند (ماده جاذب مثل شهد، گرده یا یک جفت).). در ادامه مبحث مواد جاذب گل‌ها در یک گونه، گرده افشان‌ها، گرده‌ها را به کلاله – که به همان روشی که اشاره شد مرتب شده‌اند – همه گل‌هایی که رویشان می‌نشینند، منتقل می‌کنند. بسیاری از گل‌ها برای اطمینان از گرده افشانی به مجاورت اجزای خود تکیه دارند، در حالی که دیگر گل‌ها از جمله ساراسنیا یا lady-slipper orchids، طرح استادانه‌ای برای اطمینان از گرده افشانی دارند در حالیکه از خود گرده افشانی جلوگیری می‌کنند.

گل چمن با بقایای پوشش گل

آنموفیلوس: این گل‌ها از باد برای انتقال گرده از یک گل به گل دیگر استفاده می‌کنند. مثال‌های این گروه شامل علف‌ها، درختان توس، نوعی ابروسیا و افرا می‌باشد. آنها نیازی به جذب گرده افشان‌ها ندارند بنابراین گل‌های "پر جلوه " نیز ندارند. در حالی که حیوانات گرده افشان تمایل به گرده‌های دانه بزرگ، چسبناک و غنی از پروتئین دارند (یک "پاداش" برای گرده افشان‌ها)، گرده گل‌های آنموفیلوس معمولا دانه کوچک، بسیار سبک بوده و ارزش غذایی کمی برای حشرات دارند. هرچند هنوز هم ممکن است در زمان قحطی جمع‌آوری شوند. زنبورهای عسل به طور فعالانه گرده ذرت انموفیلوس (ذرت) را با اینکه ارزش غذایی کمی برای آن‌ها دارد جمع می‌کنند.

بعضی از گل‌ها خود گرده افشانی دارند دارای گلهایی هستند که هر گز باز نمی‌شوند یا قبل از باز شدن گل‌ها خود گرده افشانی می‌کنند، این گل‌ها را کلیستوگاموس می‌نامند. بسیاری از گونه‌های بنفشه عطری و بعضی از گونه‌های مریم گلی از این نوع گل‌ها هستند.

روابط گرده افشان گل‌ها[ویرایش]

بسیاری از گل‌ها روابط نزدیکی با یک یا تعدادی از موجودات خاص گرده افشان دارند. به عنوان مثال، بیشتر گل‌ها تنها یک گونه خاص از حشرات را جذب می‌کنند و برای تولید مثل موفق به آن حشره تکیه می‌کنند. این ارتباط نزدیک می‌تواند نمونه‌ای از هم تکاملی باشد که گل و گرده افشان در طول زمانی که نیازهای یکدیگر را رفع می‌کنند، با یکدیگر رشد می‌یابند. این رابطه نزدیک اثرات منفی انقراض را ترکیب می‌کند. انقراض هر کدام از اعضای این رابطه می‌تواند به معنی انقراض قریب به یقین عضوهای دیگر باشد. بعضی از گونه‌ها به دلیل کاهش جمعیت گرده افشان‌ها در معرض خطر هستند.

لقاح و پراکندگی[ویرایش]

بعضی از گل‌ها، با داشتن هر دو پرچم و مادگی قادر به خود لقاحی هستند که باعث افزایش شانس تولید دانه است اما تنوع ژنتیکی را محدود می‌کند. حداکثر موارد خودلقاحی در گل‌هایی که همیشه خود را بارور می‌کنند اتفاق می‌افتد، مانند گل قاصدک. در مقابل، بسیاری از گونه‌های گیاهان راه‌هایی برای جلوگیری از خود لقاحی دارند. گل‌های تک جنسی نر و ماده در یک زمان در همان بوته ظاهر نشده یا بالغ نمی‌شوند و گرده‌ای که از همان گیاه بدست می‌آید قادر به بارور کردن تخمک‌های آن نیست. گل‌های نوع دیگر که موانع شیمیایی بر سر راه گرده‌های خود دارند خود استریل یا خود ناسازگار گفته می‌شوند.

سیر تکاملی[ویرایش]

Archaefructus liaoningensis اولین گیاه گلدار شناخته شده

در حالی که گیاهان روی زمین حدود ۴۲۵ میلیون سال است که وجود دارند، نمونه‌های اولیه آن‌ها بوسیله یک تطابق ساده با همتایان آبزی خود تکثیر یافته‌اند: هاگ‌ها. گیاهان و - بعضی از حیوانات –می‌توانند کلون‌های ژنتیکی را به راحتی در دریا پراکنده کنند تا به مناطق دورتری رفته و در جای دیگر رشد کنند. این روشی است که گیاهان اولیه تولید مثل می‌کردند. اما گیاهان روش‌های تکامل یافته‌ای برای محافظت از نسخه‌های خود در برابر خشک شدن و دیگر موارد سواستفاده یافتند که بیشتر بر روی زمین بودند تا دریا، در واقع حفاظت از دانه، که هنوز به گل تکامل نیافته است. گیاهان دانه دار اولیه شامل چهل سکه و مخروطیان بودند. اولین فسیل از یک گیاه گلدار Archaefructus liaoningensis نام دارد و مربوط به ۱۲۵ میلیون سال پیش است.

چند گروه از بازدانگان منقرض شده، بخصوص دانه‌های سرخس، به عنوان نیاکان گیاهان گلدار معرفی شده‌اند اما هیچگونه مدرک فسیلی برای نشان دادن دقیق تکامل گل‌ها وجود ندارد. ظاهرا، تظاهر ناگهانی گل‌های پیشرفته در فسیل‌های یافت شده نوعی مشکل در تئوری تکامل ایجاد کرده که توسط چارلز داروین " رمز و راز نفرت انگیز " نامیده شده است. فسیل‌های تازه یافت شده از گیاهان گلدار مثل Archaefructus، در کنار کشف فسیل‌های بازدانگان، مراحلی را برای کشف پیشرفت گیاهان گلدار پیشنهاد می‌کند.

Amborella trichopoda گروه خواهر برای گیاهان گلدار باقی مانده

آنالیزهای اخیر دی‌ان‌ای (سیستم‌های مولکولی) نشان می‌دهد کهآمبورلا یافت شده در Pacific island of New Caledonia، یک گروه خواهر برای گیاهان گلدار باقی مانده است و مطالعات مورفولوژیکی ویژگی‌هایی که ممکن بود گیاهان گلدار اولیه داشته باشند را پیشنهاد می‌دهد.

فرض کلی در مورد عملکرد گل‌ها از آغاز، شامل نقش حیوانات در روند تولید مثل آنها می‌باشد. گل‌ها بدون داشتن رنگ‌های روشن و شکل‌های جذاب می‌توانند گرده‌های خود را پخش کنند که این نشانه توانایی و استفاده از منابع گیاهان است مگر اینکه مزایای دیگری را ارائه دهند. یکی از دلایل ارائه شده برای ظهور ناگهانی گل‌ها اینست که آنها در یک محیط جداگانه مثل یک جزیره یا رشته‌ای از جزیره‌ها تکامل یافته‌اند، جایی که در آن گیاهان قادر به ایجاد یک رابطه تخصصی قوی با حیوانات خاصی بودند (به عنوان مثال زنبور)، روشی که بسیاری از گونه‌های جزیره‌ای امروزه تکامل می‌یابند. این رابطه همزیستی با یک زنبور فرضی گرده‌ها را از یک گیاه به گیاه دیگر حمل می‌کند، مثل روشی که زنبورهای انجیری امروزه انجام می‌دهند و در نهایت باعث رشد و نمو گیاه و خودشان می‌شوند. ژنتیک جزیره‌ای اعتقاد به یک منبع مشترک زایشی دارد، بخصوص زمانی که هدف اصل سازگاری باشد، به نظر می‌رسد به فرم‌های انتقالی فرعی نیاز بوده است. توجه داشته باشید که مثال زنبور اتفاقی نیست، زنبور عسل، که ظاهرا برای رابطه همزیستی گیاهی تکامل یافته است از زنبورها مشتق شده است.

همچنین، بیشتر میوه‌ها که از تولید مثل گیاهی بوجود می‌آیند در واقع بزرگ شده قسمت‌هایی از گل هستند. این میوه یک ابزار است که پراکندگی دانه در آن، بستگی به حیواناتی که از آن تغذیه می‌کنند دارد.

در حالی که بیشتر این روابط همزیستی باقیمانده در رقابت برای زنده ماندن با موجودات اصلی سرزمین بسیار شکننده هستند، گل‌ها یک ابزار غیرمنتظره موثر در تولید مثل را اثبات کرده‌اند، گسترش (منشا واقعی خود) برای تبدیل شدن به شکل غالب زندگی گیاهی زمین.

در حالی که به سختی می‌توان اثبات کرد گل‌ها در ۱۳۰ میلیون سال پیش وجود داشتند، شواهد ضمنی بر وجود آنها تا ۲۵۰ میلیون سال پیش وجود دارد. اله نان، ماده شیمیایی که گیاهان برای دفاع از گل‌های خود استفاده می‌کنند در فسیل‌های گیاهان قدیمی مثل gigantopterids کشف شده‌اند که در همان زمان تکامل می‌یافتند و بسیاری از ویژگی‌های پیشرفته را دارند، گیاهان گل داری که خود به عنوان گیاهان گلدار شناخته نی شوند، زیرا تنها ساقه و خارهای کوچکشان جزئیات خود را حفظ کرده‌اند، یکی از اولین نمونه‌های سنگ شدگی هستند.

شباهت در ساختار برگ و ساقه می‌تواند بسیار مهم باشد زیرا گل‌ها از نظر ژنتیکی تنها تشکیل شده از ساقه و برگ طبیعی هستند، ترکیبی از ژن‌ها به طور معمول مسئول تشکیل شاخه‌های جدید می‌باشند. بیشتر گل‌های ابتدایی گمان می‌رود تعداد متغییری از قطعات گل جدا از هم (اما در ارتباط با هم) داشته‌اند. گل‌ها برای تک جنسی شدن (در گیاهان به معنی اینست که بخش‌های نر و ماده در یک گل باشند) و توسط تخمدان مسلط شدن (بخش ماده) به رشد در یک الگوی پیچشی گرایش دارند. در گل‌های با رشد پیشرفته تر، بعضی از بخش‌های تغییر یافته تکامل یافته با تعداد و طراحی بسیار مشخص تر و جنس‌های خاص در هر گل یا گیاه یا حداقل "تخمدان تحتانی" با یکدیگر ترکیب شده‌اند.

تکامل گل‌ها تا به امروز ادامه داشته، گل‌های امروزی تاثیر عمیقی بر روی انسان‌ها گذاشته‌اند. بسیاری از آنها نمی‌توانند در طبیعت گرده افشانی کنند. امروزه، گل‌های اهلی یه عنوان علف هرز نامیده می‌شوند و تنها زمانی که زمین دچار اختلال باشد جوانه می‌زنند. بعضی از آنها با محصولات انسانی رشد می‌کنند و زیباترین آنها چیده نمی‌شود زیرا زیبایی آنها وابسته به محبت مخصوص انسانی است.

نمادشناسی[ویرایش]

بسیاری از گل‌ها معانی سمبلیک مهمی در فرهنگ غربی دارند. عمل نسبت دادن معانی به گل‌ها، زبان گل‌ها نامیده می‌شود. بعضی از مثال‌های رایج شامل:

رز قرمز
زنبق/سوسن اغلب به عنوان نماد رستاخیز و زندگی استفاده می‌شوند.
  • گل رز قرمز نماد عشق، زیبایی و شور
  • خشخاش نماد تسلی در زمان مرگ. در انگلستان، نیوزیلند، استرالیا و کانادا، خشخاش قرمز به مناسبت گرامی داشت سربازانی که در جنگ کشته شده‌اند استفاده می‌شود.
  • زنبق / سوسن در مراسم تدفین به عنوان نماد " رستاخیز/زندگی" استفاده می‌شوند. این گل‌ها شبیه به ستاره‌ها (خورشید) بوده و گلبرگ هایشان درخشنده است.
  • بابونه نماد بی گناهی
گل‌ها موضوع رایج در نقاشی‌های طبیعت بی جان هستند. مانند این نقاشی کشیده شده توسط Ambrosius Bosschaert the Elder

در هنر، گل‌ها به عنوان نماد جنسی زنان نیز هستند، همانطور که در کارهای هنرمندانی از جمله جورجیا اوکیف،Imogen Cunningham،Veronica Ruiz de Velascoو جودی شیکاگو و هنر کلاسیک غربی و آسیایی دیده می‌شوند. بسیاری از فرهنگ‌ها در سراسر دنیا تمایل قابل توجی به اشتراک گل‌ها با زنانگی دارند.

انواع مختلفی از گل‌های ظریف و زیبا الهام بخش آثار شاعران متعددی شده است، به ویژه در دوران رمانتیک قرن ۱۸ و ۱۹. از جمله آثار مشهور، من سرگردان تنها نوشته ویلیام وردزورث و آه! گل - خورشید نوشته ویلیام بلیک می‌باشند.

به دلیل تنوع و ظاهر رنگین، مدت طولانی است که گل‌ها به یک موضوع مورد علاقه برای هنرمندان تجسمی تبدیل شده‌اند. برخی از نقاشی‌های مشهور از هنرمندان شناخته شده از گل‌ها می‌باشد، مثل سری گل‌های آفتابگردان اثر ون گوک یا نیلوفرهای آبی اثر مونت. خشک کردن، یخ خشک و فشرده سازی به منظور دائمی کردن گل‌ها، قطعات سه بعدی از هنر گل آرایی می‌باشد.

نمادشناسی گل‌ها با تفاسیر ممکن از جمله " پتانسیل شکوفایی "، همچنان در حال بحث می‌باشد. در روم، الهه گل‌ها، باغ‌ها و فصل بهار، فلورا است. در یونان، الهه بهار، گل‌ها و طبیعت چلوریس می‌باشد.

در اساطیر هندو، گل یک وضعیت قابل توجهی دارد. ویشنو، یکی از سه خدای بزرگ هندوها اغلب ایستاده در کنار گل‌های نیلوفر آبی مجسم شده است. به غیر از ارتباط با ویشنو، سنت هندو به نیلوفر آبی اهمیت معنوی می‌دهد. به عنوان مثال، تعداد داستان‌های خلق شده از هندو.

کاربردها[ویرایش]

در عصر مدرن، مردم به دنبال راه‌های پرورش، خرید، پوشش یا بودن در کنار گل‌ها و گیاهان گل دار هستند چراکه آنها ظاهر زیبا و بوی مطلوبی دارند. در سراسر جهان، مردم برای طیف گسترده‌ای از اتفاقات و عملکردها از گل‌ها استفاده می‌کنند، در مجموع، در برگیرنده زندگی‌های فردی هستند:

بازار گل‌ها، بازار شرقی دیترویت
پرپر کردن گل‌ها توسط زنی در حال عبادت در معبد،بنارس
  • در تولد نوزاد یا غسل تعمید
  • برای گل سینه در مهمانی‌های اجتماعی یا برای تعطیلات
  • به عنوان نشانه‌ای از عشق و اعتماد به نفس
  • به عنوان گل‌های عروسی در جشن عروسی و برای تزئین اتاق
  • برای جلوه بخشی به تزئین داخل خانه
  • به عنوان هدیه برای یادگاری در مهمانی‌های خداحافظی، مهمانی خوش آمد گویی و هدیه به عنوان " به تو فکر می‌کنم".
  • برای مراسم تشییع جنازه و بیان همدردی با عزادار
  • برای پرستش الهه‌ها. پیروان فرهنگ هندو معمولا گل‌ها را به عنوان هدیه به معبد می‌آورند.

مردم همچنین گل‌ها را در اطراف خانه خود پرورش می‌دهند، تمام بخش از فضای زندگی خود را به باغ گل اختصاص می‌دهند، گل‌های وحشی را انتخاب می‌کنند یا گل‌ها را از گل فروشان می‌خرند.

گل‌ها غذای کمتری از دیگر بخش‌های گیاهان تولید می‌کنند (بذر، میوه، ریشه، ساقه و برگ) اما چندین ادویه و ترشی جات مهم از تولیدات آنها است. سبزیجات گل شامل کلم بروکلی، گل کلم و کنگر فرنگی می‌باشند. ادویه خیلی گران، زعفران، شامل پرچم‌های خشک شده از زعفران است. دیگر گل ادویه‌ای میخک و کبر هستند. گل‌های هاپ به عنوان طعم دهنده آبجو استفاده می‌شوند. گل‌های همیشه بهار به عنوان غذای جوجه‌ها استفاده می‌شوند تا زرده تخم هایشان زرد طلایی شود که برای مشتریان مطلوب تر هستند. خشک شده گل‌های همیشه بهار زمینی به عنوان ادویه و عامل رنگ دهنده در آشپزی گرجستانی نیز استفاده می‌شوند. گل‌های قاصدک و الدر اغلب در ساخت شراب استفاده می‌شوند. گرده زنبور عسل، گرده جمع‌آوری شده از زنبورها یک ماده غذایی سالم توسط برخی از افراد در نظر گرفته می‌شود. عسل، شامل شهد فرآوری شده گل‌ها بوسیله زنبور عسل است و اغلب از روی نوع گل‌ها نامگذاری می‌شود، به عنوان مثال، عسل شکوفه پرتقال، عسل شبدر و عسل توپلو.

صدها تن از گل‌های تازه، خوراکی هستند اما تعداد کمی به عنوان مواد غذایی به بازار عرضه می‌شوند. آنها اغلب به عنوان رنگ دهنده و طعم دهنده سالادها استفاده می‌شوند. گل‌های کدو تنبل در پودرهای سوخاری اغشته شده و تفت داده می‌شوند. گل‌های خوراکی ازجمله گل لادن، گل داوودی، گل میخک، لوئی، پیچ امین الدوله، کاسنی، گل گندم، گل اختر و آفتابگردان هستند. بعضی از گل‌های خوراکی گاهی اوقات در آب نبات استفاده می‌شوند مثل گل آفتابگردان، رز و بنفشه (همچنین بنفشه سه رنگ).

گل‌ها همچنین می‌توانند در چای‌های گیاهی استفاده شوند. گل‌های خشک مثل گل داوودی، رز، یاس، گل بابونه به دلیل عطر خوش و خواص درمانی خود در چای‌ها اضافه می‌شوند. گاهی اوقات، برای خوش عطر کردن به برگ‌های چای اضافه می‌شوند.

گل‌ها از ۵۰۰۰۰ سال پیش در مراسم تشییع جنازه استفاده می‌شدند. بیشتر فرهنگ‌ها رابطه‌ای بین گل‌ها و زندگی و مرگ ترسیم می‌کنند زیرا رویش فصلی گل‌ها نمادی از تولد دوباره است که ممکن است توضیحی بر این باشد که چرا بسیاری از مردم بر روی قبرها گل قرار می‌دهند. در یونان باستان یک تاج گل بر روی سر مرحوم گذاشته و مقبره را با تاج‌های گل و گلبرگ‌های اهدایی پر می‌کردند. زنان ثروتمند و قدرتمند در مصر باستان گردنبند و پوشش سری از گل را به عنوان تضمینی برای زندگی شاد پس از مرگ می‌پوشیدند. امروزه نیز مردم مکزیک، گل‌ها را در جشن روز مردگان به همان روش اجداد آزتک خود استفاده می‌کنند.

نقاشی هشت گل اثر Qian Xuan، قرن ۱۳، کاخ موزه، پکن

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ گل موجود است.
  • بیگم فقیر، مرضیه. تیره‌های متداول گیاهان گلدار. رشت: دانشگاه گیلان، ۱۳۸۰. شابک ‎۹۶۴-۶۵۷۷-۸۸-۱. 
  • موسوی‌نیا، حسین. طبقه‌بندی گیاهان - کلیدشناسی گیاهان آوندی. ج. اول، نهاندانگان. اهواز: دانشگاه شهید چمران، ۱۳۷۹. شابک ‎۹۶۴-۶۷۱۰-۲۴-۷. 
جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به گل در ویکی‌گفتاورد موجود است.

For other uses, see Flower (disambiguation).
"Floral" redirects here. For other uses, see Floral (disambiguation).
A poster with flowers or clusters of flowers produced by twelve species of flowering plants from different families

A flower, sometimes known as a bloom or blossom, is the reproductive structure found in flowering plants (plants of the division Magnoliophyta, also called angiosperms). The biological function of a flower is to effect reproduction, usually by providing a mechanism for the union of sperm with eggs. Flowers may facilitate outcrossing (fusion of sperm and eggs from different individuals in a population) or allow selfing (fusion of sperm and egg from the same flower). Some flowers produce diaspores without fertilization (parthenocarpy). Flowers contain sporangia and are the site where gametophytes develop. Flowers give rise to fruit and seeds. Many flowers have evolved to be attractive to animals, so as to cause them to be vectors for the transfer of pollen.

In addition to facilitating the reproduction of flowering plants, flowers have long been admired and used by humans to beautify their environment, and also as objects of romance, ritual, religion, medicine and as a source of food.

Morphology

Main parts of a mature flower (Ranunculus glaberrimus)
Diagram of flower parts

Floral parts

The essential parts of a flower can be considered in two parts, the vegetative part, consisting of petals and associated structures in the perianth, and the reproductive or sexual parts. A stereotypical flower consists of four kinds of structures attached to the tip of a short stalk. Each of these kinds of parts is arranged in a whorl on the receptacle. The four main whorls (starting from the base of the flower or lowest node and working upwards) are as follows:

Vegetative (Perianth)

Main articles: Perianth, Sepal and Corolla (flower)

Collectively the Calyx and Corolla form the Perianth (see diagram).

  • Calyx: the outermost whorl consisting of units called sepals; these are typically green and enclose the rest of the flower in the bud stage, however, they can be absent or prominent and petal-like in some species.
  • Corolla: the next whorl toward the apex, composed of units called petals, which are typically thin, soft and colored to attract animals that help the process of pollination.

Reproductive

Reproductive parts of Easter Lily (Lilium longiflorum). 1. Stigma, 2. Style, 3. Stamens, 4. Filament, 5. Petal
  • Androecium (from Greek andros oikia: man's house): the next whorl (sometimes multiplied into several whorls), consisting of units called stamens. Stamens consist of two parts: a stalk called a filament, topped by an anther where pollen is produced by meiosis and eventually dispersed.
  • Gynoecium (from Greek gynaikos oikia: woman's house): the innermost whorl of a flower, consisting of one or more units called carpels. The carpel or multiple fused carpels form a hollow structure called an ovary, which produces ovules internally. Ovules are megasporangia and they in turn produce megaspores by meiosis which develop into female gametophytes. These give rise to egg cells. The gynoecium of a flower is also described using an alternative terminology wherein the structure one sees in the innermost whorl (consisting of an ovary, style and stigma) is called a pistil. A pistil may consist of a single carpel or a number of carpels fused together. The sticky tip of the pistil, the stigma, is the receptor of pollen. The supportive stalk, the style, becomes the pathway for pollen tubes to grow from pollen grains adhering to the stigma. The relationship to the gynoecium on the receptacle is described as hypogynous (beneath a superior ovary), perigynous (surrounding a superior ovary), or epigynous (above inferior ovary).

Structure

Although the arrangement described above is considered "typical", plant species show a wide variation in floral structure.[1] These modifications have significance in the evolution of flowering plants and are used extensively by botanists to establish relationships among plant species.

The four main parts of a flower are generally defined by their positions on the receptacle and not by their function. Many flowers lack some parts or parts may be modified into other functions and/or look like what is typically another part. In some families, like Ranunculaceae, the petals are greatly reduced and in many species the sepals are colorful and petal-like. Other flowers have modified stamens that are petal-like, the double flowers of Peonies and Roses are mostly petaloid stamens.[2] Flowers show great variation and plant scientists describe this variation in a systematic way to identify and distinguish species.

Specific terminology is used to describe flowers and their parts. Many flower parts are fused together; fused parts originating from the same whorl are connate, while fused parts originating from different whorls are adnate, parts that are not fused are free. When petals are fused into a tube or ring that falls away as a single unit, they are sympetalous (also called gamopetalous.) Connate petals may have distinctive regions: the cylindrical base is the tube, the expanding region is the throat and the flaring outer region is the limb. A sympetalous flower, with bilateral symmetry with an upper and lower lip, is bilabiate. Flowers with connate petals or sepals may have various shaped corolla or calyx including: campanulate, funnelform, tubular, urceolate, salverform or rotate.

Referring to "fusion," as it is commonly done, appears questionable because at least some of the processes involved may be non-fusion processes. For example, the addition of intercalary growth at or below the base of the primordia of floral appendages such as sepals, petals, stamens and carpels may lead to a common base that is not the result of fusion.[3][4][5]

Left: A normal zygomorphic Streptocarpus flower. Right: An aberrant peloric Streptocarpus flower. Both of these flowers appeared on the Streptocarpus hybrid 'Anderson's Crows' Wings'.

Many flowers have a symmetry. When the perianth is bisected through the central axis from any point, symmetrical halves are produced, forming a radial symmetry. These flowers are also known to be actinomorphic or regular, e.g. rose or trillium. When flowers are bisected and produce only one line that produces symmetrical halves the flower is said to be irregular or zygomorphic, e.g. snapdragon or most orchids.

Flowers may be directly attached to the plant at their base (sessile—the supporting stalk or stem is highly reduced or absent). The stem or stalk subtending a flower is called a peduncle. If a peduncle supports more than one flower, the stems connecting each flower to the main axis are called pedicels. The apex of a flowering stem forms a terminal swelling which is called the torus or receptacle.

Inflorescence

The familiar calla lily is not a single flower. It is actually an inflorescence of tiny flowers pressed together on a central stalk that is surrounded by a large petal-like bract.
Main article: Inflorescence

In those species that have more than one flower on an axis, the collective cluster of flowers is termed an inflorescence. Some inflorescences are composed of many small flowers arranged in a formation that resembles a single flower. The common example of this is most members of the very large composite (Asteraceae) group. A single daisy or sunflower, for example, is not a flower but a flower head—an inflorescence composed of numerous flowers (or florets). An inflorescence may include specialized stems and modified leaves known as bracts.

Floral diagrams and floral formulae

Main article: Floral formula

A floral formula is a way to represent the structure of a flower using specific letters, numbers and symbols, presenting substantial information about the flower in a compact form. It can represent a taxon, usually giving ranges of the numbers of different organs, or particular species. Floral formulae have been developed in the early 19th century and their use has declined since. Prenner et al. (2010) devised an extension of the existing model to broaden the descriptive capability of the formula.[6] The format of floral formulae differs in different parts of the world, yet they convey the same information.[7][8][9][10]

The structure of a flower can also be expressed by the means of floral diagrams. The use of schematic diagrams can replace long descriptions or complicated drawings as a tool for understanding both floral structure and evolution. Such diagrams may show important features of flowers, including the relative positions of the various organs, including the presence of fusion and symmetry, as well as structural details.[7]

Development

A flower develops on a modified shoot or axis from a determinate apical meristem (determinate meaning the axis grows to a set size). It has compressed internodes, bearing structures that in classical plant morphology are interpreted as highly modified leaves.[11] Detailed developmental studies, however, have shown that stamens are often initiated more or less like modified stems (caulomes) that in some cases may even resemble branchlets.[5][12] Taking into account the whole diversity in the development of the androecium of flowering plants, we find a continuum between modified leaves (phyllomes), modified stems (caulomes), and modified branchlets (shoots).[13][14]

Flowering transition

The transition to flowering is one of the major phase changes that a plant makes during its life cycle. The transition must take place at a time that is favorable for fertilization and the formation of seeds, hence ensuring maximal reproductive success. To meet these needs a plant is able to interpret important endogenous and environmental cues such as changes in levels of plant hormones and seasonable temperature and photoperiod changes.[15] Many perennial and most biennial plants require vernalization to flower. The molecular interpretation of these signals is through the transmission of a complex signal known as florigen, which involves a variety of genes, including CONSTANS, FLOWERING LOCUS C and FLOWERING LOCUS T. Florigen is produced in the leaves in reproductively favorable conditions and acts in buds and growing tips to induce a number of different physiological and morphological changes.[16]

The first step of the transition is the transformation of the vegetative stem primordia into floral primordia. This occurs as biochemical changes take place to change cellular differentiation of leaf, bud and stem tissues into tissue that will grow into the reproductive organs. Growth of the central part of the stem tip stops or flattens out and the sides develop protuberances in a whorled or spiral fashion around the outside of the stem end. These protuberances develop into the sepals, petals, stamens, and carpels. Once this process begins, in most plants, it cannot be reversed and the stems develop flowers, even if the initial start of the flower formation event was dependent of some environmental cue.[17] Once the process begins, even if that cue is removed the stem will continue to develop a flower.

Organ development

The ABC model of flower development

The molecular control of floral organ identity determination appears to be fairly well understood in some species. In a simple model, three gene activities interact in a combinatorial manner to determine the developmental identities of the organ primordia within the floral meristem. These gene functions are called A, B and C-gene functions. In the first floral whorl only A-genes are expressed, leading to the formation of sepals. In the second whorl both A- and B-genes are expressed, leading to the formation of petals. In the third whorl, B and C genes interact to form stamens and in the center of the flower C-genes alone give rise to carpels. The model is based upon studies of homeotic mutants in Arabidopsis thaliana and snapdragon, Antirrhinum majus. For example, when there is a loss of B-gene function, mutant flowers are produced with sepals in the first whorl as usual, but also in the second whorl instead of the normal petal formation. In the third whorl the lack of B function but presence of C-function mimics the fourth whorl, leading to the formation of carpels also in the third whorl. See also The ABC Model of Flower Development.

Most genes central in this model belong to the MADS-box genes and are transcription factors that regulate the expression of the genes specific for each floral organ.

Floral function

An example of a "perfect flower", this Crateva religiosa flower has both stamens (outer ring) and a pistil (center).

The principal purpose of a flower is the reproduction of the individual and the species. All flowering plants are heterosporous, producing two types of spores. Microspores are produced by meiosis inside anthers while megaspores are produced inside ovules, inside an ovary. In fact, anthers typically consist of four microsporangia and an ovule is an integumented megasporangium. Both types of spores develop into gametophytes inside sporangia. As with all heterosporous plants, the gametophytes also develop inside the spores (are endosporic).

In the majority of species, individual flowers have both functional carpels and stamens. Botanists describe these flowers as being perfect or bisexual and the species as hermaphroditic. Some flowers lack one or the other reproductive organ and called imperfect or unisexual. If unisex flowers are found on the same individual plant but in different locations, the species is said to be monoecious. If each type of unisex flower is found only on separate individuals, the plant is dioecious.

Flower specialization and pollination

Further information: Pollination syndrome

Flowering plants usually face selective pressure to optimize the transfer of their pollen, and this is typically reflected in the morphology of the flowers and the behaviour of the plants. Pollen may be transferred between plants via a number of 'vectors'. Some plants make use of abiotic vectors — namely wind (anemophily) or, much less commonly, water (hydrophily). Others use biotic vectors including insects (entomophily), birds (ornithophily), bats (chiropterophily) or other animals. Some plants make use of multiple vectors, but many are highly specialised.

Cleistogamous flowers are self-pollinated, after which they may or may not open. Many Viola and some Salvia species are known to have these types of flowers.

The flowers of plants that make use of biotic pollen vectors commonly have glands called nectaries that act as an incentive for animals to visit the flower. Some flowers have patterns, called nectar guides, that show pollinators where to look for nectar. Flowers also attract pollinators by scent and color. Still other flowers use mimicry to attract pollinators. Some species of orchids, for example, produce flowers resembling female bees in color, shape, and scent. Flowers are also specialized in shape and have an arrangement of the stamens that ensures that pollen grains are transferred to the bodies of the pollinator when it lands in search of its attractant (such as nectar, pollen, or a mate). In pursuing this attractant from many flowers of the same species, the pollinator transfers pollen to the stigmas—arranged with equally pointed precision—of all of the flowers it visits.

Anemophilous flowers use the wind to move pollen from one flower to the next. Examples include grasses, birch trees, ragweed and maples. They have no need to attract pollinators and therefore tend not to be "showy" flowers. Male and female reproductive organs are generally found in separate flowers, the male flowers having a number of long filaments terminating in exposed stamens, and the female flowers having long, feather-like stigmas. Whereas the pollen of animal-pollinated flowers tends to be large-grained, sticky, and rich in protein (another "reward" for pollinators), anemophilous flower pollen is usually small-grained, very light, and of little nutritional value to animals.

Pollination

Main article: Pollination
Grains of pollen sticking to this bee will be transferred to the next flower it visits

The primary purpose of a flower is reproduction. Since the flowers are the reproductive organs of plant, they mediate the joining of the sperm, contained within pollen, to the ovules — contained in the ovary. Pollination is the movement of pollen from the anthers to the stigma. The joining of the sperm to the ovules is called fertilization. Normally pollen is moved from one plant to another, but many plants are able to self pollinate. The fertilized ovules produce seeds that are the next generation. Sexual reproduction produces genetically unique offspring, allowing for adaptation. Flowers have specific designs which encourages the transfer of pollen from one plant to another of the same species. Many plants are dependent upon external factors for pollination, including: wind and animals, and especially insects. Even large animals such as birds, bats, and pygmy possums can be employed. The period of time during which this process can take place (the flower is fully expanded and functional) is called anthesis. The study of pollination by insects is called anthecology.

Pollen

The types of pollen that most commonly cause allergic reactions are produced by the plain-looking plants (trees, grasses, and weeds) that do not have showy flowers. These plants make small, light, dry pollen grains that are custom-made for wind transport.

The type of allergens in the pollen is the main factor that determines whether the pollen is likely to cause hay fever. For example, pine tree pollen is produced in large amounts by a common tree, which would make it a good candidate for causing allergy. It is, however, a relatively rare cause of allergy because the types of allergens in pine pollen appear to make it less allergenic.[18]

Among North American plants, weeds are the most prolific producers of allergenic pollen.[19] Ragweed is the major culprit, but other important sources are sagebrush, redroot pigweed, lamb’s quarters, Russian thistle (tumbleweed), and English plantain.

There is much confusion about the role of flowers in allergies. For example the showy and entomophilous goldenrod (Solidago) is frequently blamed for respiratory allergies, of which it is innocent, since its pollen cannot be airborne. Instead the allergen is usually the pollen of the contemporary bloom of anemophilous ragweed (Ambrosia), which can drift for many kilometers.

Scientists have collected samples of ragweed pollen 400 miles out at sea and 2 miles high in the air.[18] A single ragweed plant can generate a million grains of pollen per day.[20]

It is common to hear people say they are allergic to colorful or scented flowers like roses. In fact, only florists, gardeners, and others who have prolonged, close contact with flowers are likely to be sensitive to pollen from these plants. Most people have little contact with the large, heavy, waxy pollen grains of such flowering plants because this type of pollen is not carried by wind but by insects such as butterflies and bees.

Attraction methods

A Bee orchid has evolved over many generations to better mimic a female bee to attract male bees as pollinators.

Plants cannot move from one location to another, thus many flowers have evolved to attract animals to transfer pollen between individuals in dispersed populations. Flowers that are insect-pollinated are called entomophilous; literally "insect-loving" in Greek. They can be highly modified along with the pollinating insects by co-evolution. Flowers commonly have glands called nectaries on various parts that attract animals looking for nutritious nectar. Birds and bees have color vision, enabling them to seek out "colorful" flowers.

Some flowers have patterns, called nectar guides, that show pollinators where to look for nectar; they may be visible only under ultraviolet light, which is visible to bees and some other insects. Flowers also attract pollinators by scent and some of those scents are pleasant to our sense of smell. Not all flower scents are appealing to humans; a number of flowers are pollinated by insects that are attracted to rotten flesh and have flowers that smell like dead animals, often called Carrion flowers, including Rafflesia, the titan arum, and the North American pawpaw (Asimina triloba). Flowers pollinated by night visitors, including bats and moths, are likely to concentrate on scent to attract pollinators and most such flowers are white.

Other flowers use mimicry to attract pollinators. Some species of orchids, for example, produce flowers resembling female bees in color, shape, and scent. Male bees move from one such flower to another in search of a mate.

Pollination mechanism

The pollination mechanism employed by a plant depends on what method of pollination is utilized.

Most flowers can be divided between two broad groups of pollination methods:

Entomophilous: flowers attract and use insects, bats, birds or other animals to transfer pollen from one flower to the next. Often they are specialized in shape and have an arrangement of the stamens that ensures that pollen grains are transferred to the bodies of the pollinator when it lands in search of its attractant (such as nectar, pollen, or a mate). In pursuing this attractant from many flowers of the same species, the pollinator transfers pollen to the stigmas—arranged with equally pointed precision—of all of the flowers it visits. Many flowers rely on simple proximity between flower parts to ensure pollination. Others, such as the Sarracenia or lady-slipper orchids, have elaborate designs to ensure pollination while preventing self-pollination.

Grass flower with vestigial perianth or lodicules

Anemophilous: flowers use the wind to move pollen from one flower to the next, examples include the grasses, Birch trees, Ragweed and Maples. They have no need to attract pollinators and therefore tend not to grow large blossoms. Whereas the pollen of entomophilous flowers tends to be large-grained, sticky, and rich in protein (another "reward" for pollinators), anemophilous flower pollen is usually small-grained, very light, and of little nutritional value to insects, though it may still be gathered in times of dearth. Honeybees and bumblebees actively gather anemophilous corn (maize) pollen, though it is of little value to them.

Some flowers are self-pollinated and use flowers that never open or are self-pollinated before the flowers open, these flowers are called cleistogamous. Many Viola species and some Salvia have these types of flowers.

Flower-pollinator relationships

Many flowers have close relationships with one or a few specific pollinating organisms. Many flowers, for example, attract only one specific species of insect, and therefore rely on that insect for successful reproduction. This close relationship is often given as an example of coevolution, as the flower and pollinator are thought to have developed together over a long period of time to match each other's needs.

This close relationship compounds the negative effects of extinction. The extinction of either member in such a relationship would mean almost certain extinction of the other member as well. Some endangered plant species are so because of shrinking pollinator populations.

Fertilization and dispersal

Some flowers with both stamens and a pistil are capable of self-fertilization, which does increase the chance of producing seeds but limits genetic variation. The extreme case of self-fertilization occurs in flowers that always self-fertilize, such as many dandelions. Conversely, many species of plants have ways of preventing self-fertilization. Unisexual male and female flowers on the same plant may not appear or mature at the same time, or pollen from the same plant may be incapable of fertilizing its ovules. The latter flower types, which have chemical barriers to their own pollen, are referred to as self-sterile or self-incompatible.

Evolution

Archaefructus liaoningensis, one of the earliest known flowering plants
Amborella trichopoda, the sister group to the rest of the flowering plants

While land plants have existed for about 425 million years, the first ones reproduced by a simple adaptation of their aquatic counterparts: spores. In the sea, plants—and some animals—can simply scatter out genetic clones of themselves to float away and grow elsewhere. This is how early plants reproduced. But plants soon evolved methods of protecting these copies to deal with drying out and other abuse which is even more likely on land than in the sea. The protection became the seed, though it had not yet evolved the flower. Early seed-bearing plants include the ginkgo and conifers. The earliest fossil of a flowering plant, Archaefructus liaoningensis, is dated about 125 million years old.[21]

Several groups of extinct gymnosperms, particularly seed ferns, have been proposed as the ancestors of flowering plants but there is no continuous fossil evidence showing exactly how flowers evolved. The apparently sudden appearance of relatively modern flowers in the fossil record posed such a problem for the theory of evolution that it was called an "abominable mystery" by Charles Darwin. Recently discovered angiosperm fossils such as Archaefructus, along with further discoveries of fossil gymnosperms, suggest how angiosperm characteristics may have been acquired in a series of steps.

Recent DNA analysis (molecular systematics)[22][23] shows that Amborella trichopoda, found on the Pacific island of New Caledonia, is the sister group to the rest of the flowering plants, and morphological studies[24] suggest that it has features which may have been characteristic of the earliest flowering plants.

The general assumption is that the function of flowers, from the start, was to involve animals in the reproduction process. Pollen can be scattered without bright colors and obvious shapes, which would therefore be a liability, using the plant's resources, unless they provide some other benefit. One proposed reason for the sudden, fully developed appearance of flowers is that they evolved in an isolated setting like an island, or chain of islands, where the plants bearing them were able to develop a highly specialized relationship with some specific animal (a wasp, for example), the way many island species develop today. This symbiotic relationship, with a hypothetical wasp bearing pollen from one plant to another much the way fig wasps do today, could have eventually resulted in both the plant(s) and their partners developing a high degree of specialization. Island genetics is believed to be a common source of speciation, especially when it comes to radical adaptations which seem to have required inferior transitional forms. Note that the wasp example is not incidental; bees, apparently evolved specifically for symbiotic plant relationships, are descended from wasps.

Likewise, most fruit used in plant reproduction comes from the enlargement of parts of the flower. This fruit is frequently a tool which depends upon animals wishing to eat it, and thus scattering the seeds it contains.

While many such symbiotic relationships remain too fragile to survive competition with mainland organisms, flowers proved to be an unusually effective means of production, spreading (whatever their actual origin) to become the dominant form of land plant life.

While there is only hard proof of such flowers existing about 130 million years ago, there is some circumstantial evidence that they did exist up to 250 million years ago. A chemical used by plants to defend their flowers, oleanane, has been detected in fossil plants that old, including gigantopterids,[25] which evolved at that time and bear many of the traits of modern, flowering plants, though they are not known to be flowering plants themselves, because only their stems and prickles have been found preserved in detail; one of the earliest examples of petrification.

The similarity in leaf and stem structure can be very important, because flowers are genetically just an adaptation of normal leaf and stem components on plants, a combination of genes normally responsible for forming new shoots.[26] The most primitive flowers are thought to have had a variable number of flower parts, often separate from (but in contact with) each other. The flowers would have tended to grow in a spiral pattern, to be bisexual (in plants, this means both male and female parts on the same flower), and to be dominated by the ovary (female part). As flowers grew more advanced, some variations developed parts fused together, with a much more specific number and design, and with either specific sexes per flower or plant, or at least "ovary inferior".

Flower evolution continues to the present day; modern flowers have been so profoundly influenced by humans that many of them cannot be pollinated in nature. Many modern, domesticated flowers used to be simple weeds, which only sprouted when the ground was disturbed. Some of them tended to grow with human crops, and the prettiest did not get plucked because of their beauty, developing a dependence upon and special adaptation to human affection.[27]


Symbolism

Red Rose
Lilies are often used to denote life or resurrection
Flowers are common subjects of still life paintings, such as this one by Ambrosius Bosschaert the Elder
Main article: Language of flowers

Many flowers have important symbolic meanings in Western culture. The practice of assigning meanings to flowers is known as floriography. Some of the more common examples include:

  • Red roses are given as a symbol of love, beauty, and passion.
  • Poppies are a symbol of consolation in time of death. In the United Kingdom, New Zealand, Australia and Canada, red poppies are worn to commemorate soldiers who have died in times of war.
  • Irises/Lily are used in burials as a symbol referring to "resurrection/life". It is also associated with stars (sun) and its petals blooming/shining.
  • Daisies are a symbol of innocence.

Flowers within art are also representative of the female genitalia, as seen in the works of artists such as Georgia O'Keeffe, Imogen Cunningham, Veronica Ruiz de Velasco, and Judy Chicago, and in fact in Asian and western classical art. Many cultures around the world have a marked tendency to associate flowers with femininity.

The great variety of delicate and beautiful flowers has inspired the works of numerous poets, especially from the 18th-19th century Romantic era. Famous examples include William Wordsworth's I Wandered Lonely as a Cloud and William Blake's Ah! Sun-Flower.

Because of their varied and colorful appearance, flowers have long been a favorite subject of visual artists as well. Some of the most celebrated paintings from well-known painters are of flowers, such as Van Gogh's sunflowers series or Monet's water lilies. Flowers are also dried, freeze dried and pressed in order to create permanent, three-dimensional pieces of flower art.

Their symbolism in dreams has also been discussed, with possible interpretations including "blossoming potential".[28]

The Roman goddess of flowers, gardens, and the season of Spring is Flora. The Greek goddess of spring, flowers and nature is Chloris.

In Hindu mythology, flowers have a significant status. Vishnu, one of the three major gods in the Hindu system, is often depicted standing straight on a lotus flower.[29] Apart from the association with Vishnu, the Hindu tradition also considers the lotus to have spiritual significance.[30] For example, it figures in the Hindu stories of creation.[31]

Usage

Flower market - Detroit's Eastern Market
A woman spreading flowers over a lingam in a temple in Varanasi

In modern times people have sought ways to cultivate, buy, wear, or otherwise be around flowers and blooming plants, partly because of their agreeable appearance and smell.[citation needed] Around the world, people use flowers for a wide range of events and functions that, cumulatively, encompass one's lifetime:

  • For new births or christenings
  • As a corsage or boutonniere worn at social functions or for holidays
  • As tokens of love or esteem
  • For wedding flowers for the bridal party, and for decorations for the hall
  • As brightening decorations within the home
  • As a gift of remembrance for bon voyage parties, welcome-home parties, and "thinking of you" gifts
  • For funeral flowers and expressions of sympathy for the grieving
  • For worshiping goddesses. In Hindu culture adherents commonly bring flowers as a gift to temples

People therefore grow flowers around their homes, dedicate entire parts of their living space to flower gardens, pick wildflowers, or buy flowers from florists who depend on an entire network of commercial growers and shippers to support their trade.

Flowers provide less food than other major plants parts (seeds, fruits, roots, stems and leaves) but they provide several important foods and spices. Flower vegetables include broccoli, cauliflower and artichoke. The most expensive spice, saffron, consists of dried stigmas of a crocus. Other flower spices are cloves and capers. Hops flowers are used to flavor beer. Marigold flowers are fed to chickens to give their egg yolks a golden yellow color, which consumers find more desirable; dried and ground marigold flowers are also used as a spice and colouring agent in Georgian cuisine. Flowers of the dandelion and elder are often made into wine. Bee pollen, pollen collected from bees, is considered a health food by some people. Honey consists of bee-processed flower nectar and is often named for the type of flower, e.g. orange blossom honey, clover honey and tupelo honey.

Hundreds of fresh flowers are edible but few are widely marketed as food. They are often used to add color and flavor to salads. Squash flowers are dipped in breadcrumbs and fried. Edible flowers include nasturtium, chrysanthemum, carnation, cattail, honeysuckle, chicory, cornflower, canna, and sunflower. Some edible flowers are sometimes candied such as daisy, rose, and violet (one may also come across a candied pansy).

Flowers can also be made into herbal teas. Dried flowers such as chrysanthemum, rose, jasmine, camomile are infused into tea both for their fragrance and medical properties. Sometimes, they are also mixed with tea leaves for the added fragrance.

Flowers have been used since as far back as 50,000 years in funeral rituals. Many cultures do draw a connection between flowers and life and death, and because of their seasonal return flowers also suggest rebirth, which may explain why many people place flowers upon graves. In ancient times the Greeks would place a crown of flowers on the head of the deceased as well as cover tombs with wreaths and flower petals. Rich and powerful women in ancient Egypt would wear floral headdresses and necklaces upon their death as representations of renewal and a joyful afterlife, and the Mexicans to this day use flowers prominently in their Day of the Dead celebrations in the same way that their Aztec ancestors did.

Eight Flowers, a painting by artist Qian Xuan, 13th century, Palace Museum, Beijing.

See also

References

  1. ^ Sattler, R. (1973). Organogenesis of Flowers. A Photographic Text-Atlas. University of Toronto Press. ISBN 0-8020-1864-5
  2. ^ Reynolds, Joan; Tampion, John (1983). Double flowers: a scientific study. London: [Published for the] Polytechnic of Central London Press [by] Pembridge Press. p. 41. ISBN 978-0-86206-004-6. 
  3. ^ Sattler, R. 1978. 'Fusion' and 'continuity' in floral morphology. Notes of the Royal Botanic Garden, Edinb.36: 397-405
  4. ^ Greyson, R.I. 1994. The Development of Flowers. New York/Oxford: Oxford University Press
  5. ^ a b Leins, P. and Erbar, C. 2010. Flower and Fruit. Stuttgart: Schweizerbart Science Publishers
  6. ^ Prenner, Gernard (February 2010). "Floral formulae updated for routine inclusion in formal taxonomic descriptions". Taxon 59 (1): 241–250. 
  7. ^ a b de Craene, Louis P. Ronse (2010). Floral Diagrams. Cambridge University Press. p. 459. ISBN 9781139484558. 
  8. ^ Stephen Downie; Ken Robertson. "Digital Flowers: Floral Formulas". University of Illinois. Retrieved 28 January 2014. 
  9. ^ Sharma, O. P. (2009). Plant Taxonomy (2 ed.). Tata McGraw-Hill Education. pp. 165–166. ISBN 1259081370. 
  10. ^ Plant Taxonomy: Floral Formulas. St. John's University, Collegeville, MN
  11. ^ Eames, A. J. (1961) Morphology of the Angiosperms McGraw-Hill Book Co., New York.
  12. ^ Sattler, R. 1973. Organogensis of Flowers. A Photographic Text-Atlas. Toronto: University of Toronto Press
  13. ^ Sattler, R. 1988. A dynamic multidimensional approach to floral development. In: Leins, P., Tucker, S. C. and Endress, P. K. (eds.) Aspects of Floral Development. Berlin: J. Cramer/Borntraeger, pp. 1-6.
  14. ^ Sattler, R. and Jeune, B. 1992. Multivariate analysis confirms the continuum view of plant form. Annals of Botany 69: 249-262.
  15. ^ Ausín, I., et al. (2005). "Environmental regulation of flowering". Int J Dev Biol 49 (5-6): 689–705. doi:10.1387/ijdb.052022ia. PMID 16096975. 
  16. ^ Turck, F., Fornara, F., Coupland, G. (2008). "Regulation and Identity of Florigen: FLOWERING LOCUS T Moves Centre Stage". Annual Review of Plant Biology 59: 573–594. doi:10.1146/annurev.arplant.59.032607.092755. PMID 18444908. 
  17. ^ Searle, I., et al. (2006). "The transcription factor FLC confers a flowering response to vernalization by repressing meristem competence and systemic signaling in Arabidopsis". Genes & Dev. 20 (7): 898–912. doi:10.1101/gad.373506. PMC 1472290. PMID 16600915. 
  18. ^ a b [1]
  19. ^ [2]
  20. ^ [3]
  21. ^ "Flowers Modern & Ancient". Pbs.org. Retrieved 2010-08-30. 
  22. ^ "First Flower". Pbs.org. 2007-04-17. Retrieved 2010-08-30. 
  23. ^ "Amborella not a "basal angiosperm"? Not so fast". Amjbot.org. doi:10.3732/ajb.91.6.997. Retrieved 2010-08-30. 
  24. ^ "South Pacific plant may be missing link in evolution of flowering plants". Eurekalert.org. 2006-05-17. Retrieved 2010-08-30. 
  25. ^ "Oily Fossils Provide Clues To The Evolution Of Flowers". Sciencedaily.com. 2001-04-05. Retrieved 2010-08-30. 
  26. ^ "Age-Old Question On Evolution Of Flowers Answered". Unisci.com. 2001-06-15. Retrieved 2010-08-30. 
  27. ^ "Human Affection Altered Evolution of Flowers". Livescience.com. Archived from the original on 2008-05-16. Retrieved 2010-08-30. 
  28. ^ Dee, Nerys (1984). Your Dreams & What They Mean. Surrey, Great Britain: Guild Publishing. p. 142. 
  29. ^ "Vishnu". Bbc.co.uk. 2009-08-24. Retrieved 2010-08-30. 
  30. ^ "God's Favorite Flower". Hinduism Today. Retrieved 2010-08-30. 
  31. ^ "The Lotus". Theosociety.org. Archived from the original on 2013-06-23. Retrieved 2010-08-30. 

Further reading

  • Esau, Katherine (1965) Plant Anatomy (2nd ed.). John Wiley & Sons, New York.
  • Greyson, R. I. (1994) The Development of Flowers. Oxford University Press.
  • Leins, P., Erbar, C. (2010) Flower and Fruit. Schweizerbart Science Publishers, Stuttgart.
  • Sattler, R. (1973) Organogenesis of Flowers. A Photographic Text-Atlas. University of Toronto Press.

External links

Quotations related to Flowers at Wikiquote