گل‌بهار (افغانستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۸′۰″ شمالی ۶۹°۱۵′۴۸″ شرقی / ۳۵.۱۳۳۳۳° شمالی ۶۹.۲۶۳۳۳° شرقی / 35.13333; 69.26333

رود شُتول نزدیک به پیوندگاهش با رود پنج‌شیر، در گل‌بهار افغانستان.
یک ناودانک چوبی در گل‌بهار.

گُل‌بهار روستایی است در ولایت پروان افغانستان.

گل بهار (جمعیت در ۱۳۳۵ خ./۱۹۵۶ حدود ۲۰ هزار تن) مرکز منطقه پروان است و در دهانه دره تنگی، در قسمت جنوبی رشته کوه هندوکش در ۷۶ کیلومتری شمال شهر کابل قرار گرفته و محل دادوستد اهالی پنجشیر است. دره غوربند در شمال غربی گل‌بهار واقع است. آب گل‌بهار از رود پنجشیر و آب دره شُتول تأمین می‌شود.[۱] منطقه گل‌بهار نیمی در ولایت پروان و نیمی در ولایت کاپیسا قرار دارد. گل‌بهار منطقه‌ای سرسبز است. گلبهار سرزمینیست دیرینه وقدیمی ومربوط ولایت پروان که یکی از قدیمترین شهرهای آریا ناست میبا شد.گلبهار یک موقعیت خوب جغرافیایی پروان را احراز کرده و از نواحی مشهور شمالی زیبا به حساب می آید.

این حوزه نسبت داشتن منابع سرشار آبی، سه فصل سال لباس زمردین به تن کرده است. بهار معتدل، تابستان گرم با بادهای تند، خزان خشکه خنک و زمستان نه چندان سرد اوضاع جوی این منطقه را تشکیل میدهد. دریای پنجشیر و شتل که از کوهپایه های هندوکش سرچشمه میگیرند، ازهمین ناحیه میگذرند و در قسمت باغ عمومی گلبهار که از تفریح گاه های مشهور در کشور به حساب میرود، باهم یکجا میشوند و مردمان ولایات پروان و کاپیسااز آب های این دریاها در زمینه های زراعت، مالداری، برق و آب آشامیدنی استفاده میکنند.

گلبهار مرز طبیعی بین ولایات پروان، کاپیسا و پنجشیر را تشکیل میدهد و از موقعیت خوب استراتیژیک برخوردار است. این ناحیه حدود 85 قریه کوچک و بزرگ را در خود جا داده که تقریبا 21000 انسان درین حوزه زندگی میکند.

مردم این سرزمین بیشتر زراعت پیشه اند و ازین طریق امرار معیشت میکنند و عایدات زراعتی این مردم بیشتر حبوبات اند مانند: گندم، جواری، لوبیا، ماش، گال و غیره. اما حال شمار زیاد هم به بازرگانی روی آورده، چون جمعیت این ناحیه افزایش یافته و کمبود زمین های زراعتی مردم را به انتخاب گزینه های دیگری واداشته است.

میوه های متنوع که در گلبهار یافت میشوند عبارتنداز: توت، زردآلو، آلوبالو، شفتالو، بادام، آلوچه، چارمغز...

مردمان این دیار دارای طبع سلحشور و با مقاومت اند و همیشه در برابر متجاوزین شرق و غرب و یا دست نشانده های آنهادست و پنجه نرم کرده وآنهارا باضربات سنگین پاسخ داده اند. درین راه فرزندان عزیز خویش را به سینۀ خاک سپردند اما تسلیم هیچ ویروس اجنبی نشده و لباس شهامت رابه تن کرده اند.

حدود اربعه این حوزه قرار ذیل است: شمال آن ولسوالی شتل، شرق آن ولسوالی حصه اول کوهستان، غرب آن ولسوالی جبل السراج و جنوب آن ولسوالی سیدخیل موقعیت دارد.

این که چرااین منطقه را گلبهار نامیده اند، کدام تعبیرعلمی ندارد و صرف همان گل خیزی این منطقه در فصل بهاراست. البته یک روایت فولکلوری در مورد نامگذاری گلبهار به نقل از مردم آمده که درین جا ارائه میگردد.

میگوینداین سرزمین در قدیم پر از آب بود، زمانیکه آب این منطقه تبخیر شد، در فصل بهار گلی درین سرزمین رویید از نام این گل و فصل بهار، این منطقه را گلبهار نام نهادند.

بند گل‌بهار[ویرایش]

در تاریخ ۲۷/۱۱/۱۳۸۶ خورشیدی برابر با ۲۰۰۸/۰۲/۱۶ میلادی قرارداد پروژه مطالعات فنی و اقتصادی بند ذخیره گل‌بهار در بالای رود پنج‌شیر میان وزارت انرژی و آب افغانستان و شرکت ایرانی خدمات مشاوره مهندسی یکُم منعقد شد.

این بند ذخیره، ۶۰٬۰۰۰ هکتار زمین کشاورزی موجود را آبیاری خواهد کرد و با ساخت آن مشکل آبیاری ولایات کاپیسا و پروان حل خواهد شد. ظرفیت تولید برق این پروژه ۱۲۰ مگاوات خواهد بود

مؤثریت این بند جلوگیری سیلاب و فرسایش در پائین آب بند و همچنان استفاده از آب آشامیدنی این پروژه برای اهالی پروان، کاپیسا و کابل به خصوص شهرک جدید کابل واقع ده سبز می‌ باشد که در درازمدت شهر کابل مشکل آب آشامیدنی را نخواهد داشت. ارتفاع بند ۲۰۰ متر و ساحه آبگیر این پروژه ۳۵۶۵ کیلومترمربع می‌باشد ظرفیت ذخیره ۷۶۰ میلیون مترمکعب و همچنان تونل آبگردان به قطر ۹ متر و ظرفیت انتقال آب ۷۸۸ متر مکعب در ثانیه می‌باشد.[۲]

[۳]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پنجشیر.
  2. بر پایهٔ داده‌هایی از: همبستگی، سایت رسمی امیر محمد اسماعیل
  3. ویدیویی از نمای پلی که ار روی دریای پنجشیر در گلبهار عبور میکند : [ویدیو در یوتیوب]