گلویه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گَلُویه روستای کوچکی در منطقه گوده و از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک استان هرمزگان است. در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی مردنو واقع شدهاست. حشمنشین است.
[ویرایش] محدوده گَلُویه
ازشمال کوه بر، از جنوب مردنو، از مغرب شیخ حضور، واز سمت مشرق به ناخهری و تسان محدود میگردد.
دارای چهار خانوار با ۴۵ نفر جمعیت میباشد که از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند، وبزبان فارسی به لهجه گودهای تکلم مینمایند. در زمان قدیم تعداد جمعیش بیشتر بوده ولی بعلت نا امنی درآن دوران گروه زیادی از مردم روستا به دهنگ و مردنو و گود گز کوچ کردهاند.
دارای زمین زیر کشن دیم وآبی میباشد و در حدود ۲۵۰ من جو و گندم میتوان زراعت نمود. قناتی دارد که آبش بسیار شیرین است. آب زیر زمنی اش شیرین وچاههایش نیمه عمیق است، تعداد چند پمپ آب نصب کردهاند وآبش برای سبزی جات استفاده مینمایند.
- محمدیان، کوخردی، محمد، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
- عباسی، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
- سلامی، بستکی، احمد. (بستک در گذرگاه تاریخ) ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
- بالود، محمد. (فرهنگ عامه در منطقه بستک) ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
- بنی عباسیان، بستکی، محمد اعظم، «تاریخ جهانگیریه» چاپ تهران، سال ۱۳۳۹ خورشیدی.
- الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
- بختیاری، سعید، ، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
- محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحههای (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
- نگارهها از: محمد بارکار.