گریس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گریس از مشتقات نفتی دارای گرانروی زیاد می‌باشد.[۱]

خواص فیزیکی[ویرایش]

گریس در دمای محیط جامد یا نیمه‌جامد است. گریس‌ها بر اساس میزان گرانروی به ۹ گرید گوناگون تقسیم بندی می‌شوند.[۲] نامگذاری گریس‌ها ۶ گروه اطلاعاتی را در بر میگیرد که با حروف و اعداد مشخص می‌شوند.

  1. نوع کاربرد گریس
  2. مواد افزودنی بکار رفته(در صورت استفاده)
  3. نوع روغنهای پایه سنتتیک(در صورت استفاده)
  4. گرید گریس
  5. حداکثر دمای مجاز عملیاتی
  6. حداقل دمای مجاز عملیاتی[۳]

خواص شیمیایی[ویرایش]

گریس از مخلوط یک غلیظ کننده (صابون فلزی) با یک روانساز (روغن) ساخته می‌شود.[۴] غلیظ کننده‌ها هیدروکربن‌هایی هستند که ۵۰ تا ۶۰ (حتی گاهی بیش از ۸۰) اتم کربن دارند. در عوض هیدروکربن سازنده روغن‌ها معمولاً بیش از ۳۰ اتم کربن ندارند.[۵]

نحوه تولید[ویرایش]

برای تهیه گریس ابتدا صابون فلزی مورد نیاز از ترکیب آمینواسید و قلیای فلزی (لیتیم، سدیم یا کلسیم) تهیه شده و سپس در دستگاه مخصوصی، روانساز به آن افزوده می‌شود.[۶] برخی از انواع خاص گریس فاقد صابون فلزی بوده و از خاک معدنی بنتونیت برای تغلیظ استفاده میشود.[۷]

موارد استفاده[ویرایش]

از گریس برای روانکاری جاهایی استفاده می‌شود که امکان روانکاری مکرر توسط روانساز مایع وجود نداشته و یا مقرون به صرفه نباشد. (مانند قطعات متحرک جلوبندی خودرو) گریس‌ها بر خلاف روغن‌ها وظیفه خنک کنندگی و پاک کنندگی را نمی‌توانند انجام دهند.[۸]

منابع[ویرایش]

مجله الكترونيكي روانكارها

  1. دانشنامه رشد. «گریس». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  2. کانون فرهنگی رهپویان وصال. «گریس و ساختار آن». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  3. مقالات علمی ایران. «نامگذاری و شناسایی گریس». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  4. کانون فرهنگی رهپویان وصال. «گریس و ساختار آن». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  5. دانشنامه رشد. «گریس». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  6. کانون فرهنگی رهپویان وصال. «گریس و ساختار آن». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  7. شرکت نفت پارس. «روانکاری خودرو و دانستنیهای عمومی آن». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸. 
  8. شرکت نفت پارس. «روانکاری خودرو و دانستنیهای عمومی آن». بازبینی‌شده در ۱۷ مهر ۸۸.