کوئین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از گروه کوئین)
پرش به: ناوبری، جستجو
کوئین
Queen 1984 012.jpg
اطلاعات هنرمند
اهل کشور لندن، بریتانیا
سبک‌ها راک، پاپ
مدت کار 1973 - تاکنون
وب‌گاه http://queenonline.com

کوئین (به انگلیسی: Queen)‏ یک گروه راک بریتانیائی است . آهنگ‌های این گروه هنوز هم مورد علاقه دوستداران موسیقی است و از رادیوهای سراسر جهان شنیده می‌شود. فردی مرکوری اصالتا" از خانواده‌ای پارسی الاصل وزرتشتی مقیم هندوستان بنام‌های بومی وسارا بولسارا زاده شد. این خواننده هنرمند و پرطرفدار که بیش ازدودهه درعرصه موسیقی راک درخشید درپنجم سپتامبر سال ۱۹۴۶ میلادی درشهرزنگباردرکشور تانزانیا متولد گردید. درابتدا خانواده اش نام اورا فرخ گذاشتند اماپس ازآن ودرشروع دوران خوانندگی اش بدلیل سختی تلفظ نامش برای طرفداران مجبور به تغییرنامش از فرخ به فردی شد و نام خانوادگی اش را نیز به مرکوری تغییرداد. اودر همان دوران کودکی و برای ادامه تحصیل به همراه خانواده اش به انگلستان مهاجرت کردند وپس ازاتمام تحصیلات در رشته موسیقی وهنربه عنوان خواننده و ترانه نویس سبک موسیقی راک پا به این عرصه نهاداین خواننده بریتانیایی به شخصیت گوتیگ واروپر زرق وبرق وصدای قدرتمندش بر روی صحنه مشهور بود. گروه کویین درسال ۱۹۷۱ در شهر لندن شکل گرفتند. فردی مرکوری خواننده اصلی و پیانیست، برایان می گیتاریست، جان دیکن گیتاربیس وراجر تیلر به عنوان جازیست اعضای گروه را تشکیل می‌دادند. راجر و برایان قبل از پیوستن به گروه کویین با گروه smile همکاری می‌کردند.این گروه که بعد از گروه انگلیسی بیتلز تشکیل شد دومین گروه برتر جهان موسیقی شناخته شد.رتبه اول توسط بیتلز کسب گردید.

محتویات

[ویرایش] تاریخچه

[ویرایش] روز‌های اولیه (۱۹۶۸–۱۹۷۴)

در سال ۱۹۶۸، برایان می (گیتاریست) که دانشجو کالج سلطنتی لندن بود بهمراه تیم استافل (بیسیست) تصمیم به تشکیل گروهی گرفتند. می یک آگهی دست‌نویس را روی تابلو اعلانات دانشکده برای جذب یک درامر نوشت. راجر تیلور جوان که دانشجو دندانپزشکی بود این آگهی را مشاهده و پیشنهاد آنرا قبول می‌کند. بدین ترتیب آنها گروهی تشکیل داده و آنرا را اسمایل نامیدند.[۱]

تیم استافل دوستی با نام فرخ بلسارا (کسی که نام انگلیسی‌اش فردی بود) را پس از مدتی به گروه معرفی کرد. فردی در ابتدا کمک‌هایی را به گروه می‌رساند اما بعده‌ها تبدیل به یکی از اعضای ماندگار اسمایل شد. در سال ۱۹۷۰ تیم استافل به گروهی به نام هامپی بانگ پیوست و اعضای باقیمانده اسمایل بهمراه فرخ بلسارا گروهی با نام کوئین را تشکیل دادند.[۲] زمانی که از بلسارا دربارهٔ نام گروه پرسیدند او در پاسخ گفت: "خیلی سال پیش من این اسم را انتخاب کردم.این فقط یک نام است. همین! ولی خیلی باشکوه و عالی بنظر می‌رسد، یک اسم شناخته شده و جهانیست و در عین حال عامه‌پسند.هرجور تعبیر و تفسیری از آن ممکنه.یک اسم‌ چند بعدی.البته‌ قطعاً نشاط‌ و سر زندگی و صلابت‌ اسم‌ مد نظرم‌ بوده ولی اين‌ تنها یک جنبه‌ قضیه‌ به‌ حساب‌ می‌آید.""[۲]

گروه در ابتدا فعالیتش، چند نوازندهٔ گیتار بیس را اخراج کرد. جای خالی یک بیسیست در گروه به قدری حس می‌شد که گروه را از ادامهٔ فعالیت بسیار سست کرده بود. تا اینکه آنها با جان دیکن آشنا شدند و در سال ۱۹۷۱ او را برای ضبط اولین آلبوم خود استخدام کردند. آن‌ها چهارتا از آهنگ‌های خود با نام «کذاب»، «اعتماد به نفست را حفظ کن»، «شب فرا می‌رسد» و «مسیح» را ضبط کرده و حال که دمو نوارها آماده شده بود، آن‌ها دنبال یک کمپانی برای ضبط آثارشان بودند.[۲] در این زمان بود که فردی نام خانوادگی خود را به مرکوری تغییر داد. ۲ جولای ۱۹۷۱، کوئین نخستین نمایش خود ترکیب اصلی را در یک دانشگاه سوری خارج از لندن پشت سر گذاشت.[۳]

لوگوی سنتی کوئین

مدت کوتاهی قبل از انتشار نخستین آلبوم گروه، مرکوری با استفاده از دانش گرافیکی خود لوگو گروه کوئین را طراحی کرد که تاج کوئین نام گرفت.[۴] لوگو با ترکیبی از نشانه‌های منطقةالبروج برای هر چهار عضو گروه طراحی شده بود: دو شیر برای برج اسد (دیکن و تیلور)، یک خرچنگ برای برج سرطان (می) و دو پری برای برج سنبله (مرکوری).[۴] دو شیر در سمت راست و چپ لوگو در حال به آغوش کشیدن حرف Q هستند و خرچنگ بالای حرف Q در حالی که شعله‌های آتش بر فرازش شعله‌ور هستند قرار دارد. دو پری هم در قسمت پائین این لوگو و زیر سایهٔ دو شیر قرار گرفته‌اند.[۴] همچنین یک تاج بالای حرف Q قرار گرفته و یک ققنوس برفرازش سایه افکنده است. نکته مهم اینجاست که این نماد بسیار شبیه به آرم سلطنتی بریتانیا می‌باشد.[۴]

جلد آلبوم کوئین ۲

در سال ۱۹۷۳، بعد از یکسری وقفه در کار گروه، کوئین اولین آلبوم خود را با تاثیر از هوی متال و پراگرسیو راک آن روزها منتشر کرد.[۵] آلبوم نقدهای خوبی را دریافت کرد؛ گوردون فلچر از رولینگ استون در خصوص آلبوم نوشت: "آلبوم ابتدایی آنها بسیار خوب است".[۶] و روزنامه دیلی هرالد شیکاگو هم این آلبوم را "آغازی بالاتر از حد میانی" توصیف کرد.[۷] آهنگ «اعتماد به نفست را حفظ کن» ساختهٔ برایان می که آهنگ آغازیین این آلبوم بود، به عنوان یکی از برجسته‌ترین کارهای این آلبوم شناخته شد و در سال ۲۰۰۸، رولینگ استون رتبهٔ ۳۱ را در لیست "۱۰۰ آهنگ برتر گیتار در تمام زمان‌ها" به این ترانه بخشید.[۸] این آلبوم موفق به دریافت گواهی‌نامه طلا در ایالات متحده و بریتانیا شد.[۹][۱۰]

دومین ال‌پی گروه، کوئین ۲، در سال ۱۹۷۴، با طرح "عکاس موسیقی راک" مایک راک برای طرح جلد روی این آلبوم منتشر شد. این عکس تبدیل به یکی از طرح‌های نمادین گروه شد و در موزیک ویدئو ۱۹۷۵ گروه یعنی «راپسودی بوهمی» هم مورد استفاده قرار گرفت. آلبوم به رتبه پنجم در چارت بریتانیا دست یافت. تک‌آهنگ پایانی این آلبوم که توسط فردی مرکوری نوشته شده بود، در جایگاه دهم بریتانیا قرار گرفت و اولین موفقیت گروه را رقم زد. این آلبوم نقدهای مطلوب بسیاری را بیش از موفقیت آلبوم قبلی گروه دریافت کرد. همچنین این اولین آلبوم از سه آلبوم کوئین است که در کتاب ۱۰۰۱ آلبوم که شما باید پیش از مردن گوش کنید ثبت شد.

[ویرایش] حمله قلبی محض و شبی در اپرا (۱۹۷۴–۱۹۷۶)

پس از شش روز اقامت گروه در نیویورک در ماه می ۱۹۷۴، مشخص شد که برایان می دچار بیماری هپاتیت بوده است (او توسط یک سوزن آلوده در واکسیناسیون قبل از تور استرالیا به این بیماری مبتلا شده بود). بعد از عمل جراحی، زمانی که او در دوران نقاهت بسر می‌برد، تور بعدی گروه لغو شد. می از این شرایط بسیار ناراحت شد و از اعضای گروه می‌خواهد که شخص دیگری را جایگزینش کنند اما هیچکدام از اعضای گروه همچنین چیزی را نمی‌خواستند. بعد از این جریانات می به گروه بازگشت و به ضبط با گروه ادامه داد. آلبوم بعدی گروه در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. حمله قلبی محض در جایگاه دوم بریتانیا قرار گرفت، به خوبی در اروپا به فروش رسید و به گواهی‌نامه طلا در ایالات متحده دست یافت. این تجربهٔ واقعی از نخستین موفقیت جهانی گروه بود، و موفقیتی که در دو جنب اقیانوس اطلس رقم خورد. گروه با این آلبوم علاوه بر سبک اصلی خود، شانسش را با استفاده از چند سبک دیگر امتحان کرد. سبک‌هایی نظیر: موسیقی سالن بریتانیا، هوی متال، تصنیف، رگتایم و موسیقی کارائیبی.

تک‌آهنگ «کوئین کشنده» از حمله قلبی محض به رتبهٔ دوم در چارت بریتانیا دست یافت و نخستین موفقیت در ایالات متحده را با دستیابی به جایگاه ۱۲ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رقم زد. آهنگ ترکیبی از موسیقی کمپ، وودویل و سالن بریتانیا با ذوق و هنر می در نواختن گیتار محسوب می‌شد. دومین تک‌آهنگ آلبوم، «حالا من اینجا هستم»، که بیشتر با آهنگسازی سنتی هارد راک همراه بود، در بریتانیا یازدهم شد. حال‌آنکه آهنگ پرسرعت راک «سنگ سرد دیوانه» که با ریف‌های دارای تمپو بالا می همراه بود، پیشرو در سبک اسپید متال شد. طی سالهای اخیر، آلبوم تحسین بسیاری از انتشارات معتبر جهان را برانگیخته است: در سال ۲۰۰۶، کلاسیک راک جایگاه ۲۸ را در "۱۰۰ آلبوم برتر بریتانیا در تمام دوران" و در سال ۲۰۰۷، موجو رتبهٔ ۸۸ را در "۱۰۰ ضبط شده‌ای که جهان را تغییر داد" به این آلبوم اختصاص دادند. همچنین این دومین آلبوم کوئین است که در کتاب ۱۰۰۱ آلبوم که شما باید پیش از مردن گوش کنید ثبت می‌شود.

در ۱۹۷۵، کوئین یک تور جهانی را آغاز کرد. سرخط اجراهای آنها در ایالات متحده بود. و نخستین اجرایشان را در کانادا پشت‌سر گذاشتند. در سپتامبر همان سال، گروه از مذاکره با ترایدنت استودیوز خارج شد و در صدد بستن قرار داد با مدیر دیگری برآمد. یکی از این اتخاب‌ها پیشنهادی از مدیر لد زپلین، پیتر گرانت بود. گرانت به امضای قرار داد آنها با شرکت تهیه‌کنندگی لد زپلین، سوان سانگ رکوردز احتیاج داشت. در پایان گروه با منجر التون جان، یعنی جان رید به توافق رسید.

[ویرایش] یک روز در مسابقه و لیو کیلرز (۱۹۷۶–۱۹۷۹)

[ویرایش] بازی و کارها (۱۹۸۰–۱۹۸۴)

[ویرایش] لیو آید و سال‌های پایانی (۱۹۸۵–۱۹۹۰)

[ویرایش] مرکوری: بیماری، مرگ و احترام‌گذاری (۱۹۸۸–۱۹۹۲)

[ویرایش] ساخته شده در بهشت و کنسرت ۴۶۶۶۴ (۱۹۹۵–۲۰۰۳)

[ویرایش] کوئین + پاول راجرز (۲۰۰۴–۲۰۰۹)

[ویرایش] (۲۰۰۹ تاکنون)

[ویرایش] اعضای گروه

اعضای فعلی

  • برایان می - نوازنده گیتار الکتریک - کی برد - خواننده (۱۹۷۰ - امروز)
  • راجر تیلور - درامر - پرکاشنیست - خواننده (۱۹۷۰ - امروز)

اعضای قبلی

  • فردی مرکوری - خواننده اصلی - نوازنده پیانو - ریتم گیتار (۱۹۷۰ - ۱۹۹۱)
  • جان دیکن - نوازنده گیتار بیس (۱۹۷۱ - ۱۹۹۷)

اعضای اولیه

[ویرایش] نمودار زمانی

Queen Timeline Persian Maham Samanpajouh.png

[ویرایش] آلبوم‌ها

  • ۱۹۷۳ - Queen
  • ۱۹۷۴ - Queen II
  • ۱۹۷۴ - Sheer Heart Attack
  • ۱۹۷۵ - A Night at the Opera
  • ۱۹۷۶ - A Day at the Races
  • ۱۹۷۷ - اخبار جهان
  • ۱۹۷۸ - Jazz
  • ۱۹۸۰ - The Game
  • ۱۹۸۰ - Flash Gordon
  • ۱۹۸۲ - Hot Space
  • ۱۹۸۴ - The Works
  • ۱۹۸۶ - A Kind of Magic
  • ۱۹۸۹ - The Miracle
  • ۱۹۹۱ - Innuendo
  • ۱۹۹۵ - Made in Heaven

[ویرایش] نمونه آهنگ‌ها

در زیر تعدادی از آهنگ‌های کوئین برای نمونه آمده‌است و می‌توان آن‌ها را شنید. اگر در اجرایشان مشکلی داشتید به Wikipedia Media help رجوع کنید.

  • Queen
[۱] - Keep Yourself Alive
[۲] - Liar
  • Queen II
[۳] - Seven Seas of Rhye
  • Sheer Heart Attack
[۴] - Killer Queen
[۵] - Now I'm Here
  • A Day At The Races
[۶] - Tie Your Mother Down
[۷] - Somebody To Love
[۸] - Good Old-Fashioned Lover Boy
[۹] - Teo Torriatte
  • News Of The World
[۱۰] - We Will Rock You
[۱۱] - We Are The Champions
[۱۲] - Spread Your Wings
[۱۳] - It's Late
  • - Jazz
[۱۴] - Mustapha
[۱۵] - Fat Bottomed Girls

the show must go on

[۱۶] - Bicycle Race

[ویرایش] منابع

  1. “Pre-Queen – Smile!”. Web.archive.org. Archived from the original on 30 May 2004. Retrieved 20 December 2010. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ “Queen Biography 1970”. Queen Zone. 
  3. "Queen: The Ultimate Illustrated History of the Crown Kings of Rock". p.26. Voyageur Press, 2009
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ “Queen Logo”. Famouslogos.us. Retrieved 28 January 2011. 
  5. Buckley, Peter (2003) The rough guide to rock p.422. Rough Guides, 2003
  6. Fletcher, Gordon. “Queen”. Rolling Stone. Archived from the original on 17 February 2009. 
  7. “Queen”. Daily Herald (Chicago, IL), 7 December 1973. 
  8. “100 Greatest Guitar Songs of All Time”. Rolling Stone, June 2008. 
  9. Roberts, David (2006).. “British Hit Singles & Albums”. London: Guinness World Records Limited.. 
  10. “RIAA – Gold and Platinum”. Recording Industry Association of America. Retrieved 22 January 2011. 

[ویرایش] جستارهای وابسته

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کوئین موجود است.