گراف جهت‌دار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گراف جهتدار

در ریاضیات و به طور خاص در نظریۀ گراف، گراف جهت‌دار (به انگلیسی: directed graph یا digraph) گرافی (مجموعه‌ای از گره‌ها که با یا‌ل‌ها به هم متصل شده‌اند) است که در آن به هر یال جهتی نسبت داده شده‌است. به زبان ریاضی، یک گراف جهت‌دار زوج مرتبی به صورت G=(V,A) است (گاهی به صورت G=(V,E) نیز نمایش داده می‌شود) که در آن [۱]

  • V مجموعه‌ایست که اعضایش را رأس (به انگلیسی: vertice) یا گره (به انگلیسی: node) می‌نامند
  • A مجموعه ای از زوج‌های مرتبی از رأس‌ها است که کمان(به انگلیسی: arc)، یال جهت‌دار(به انگلیسی: directed edge)، فلش(به انگلیسی: arrow) یا گاهی یال (به انگلیسی: edge) نامیده می شوند (که در حالت اخیر مجموعهٔ متناظر را به جای A، با E نمایش می‌دهند).

گراف جهت‌دار با گراف معمولی (بدون جهت) متفاوت است: در گراف معمولی، E به صورت مجموعه‌ای از زوج‌های نامرتب از رأس‌ها تعریف شده و معمولاً یال نامیده می‌شود.

یک گراف جهت‌دار ساده نامیده می‌شود اگر هیچ طوقه (به انگلیسی: loop) و یال چندگانه‌ای نداشته باشد (یال‌های چندگانه یعنی یال‌هایی که ابتدا و انتهای یکسانی دارند). در یک گراف چندگانهٔ جهت‌دار یال‌ها تشکیل یک مجموعهٔ چندگانه (به جای مجموعه) از زوج‌های مرتب رأس‌ها می‌دهند و این گراف‌ها می‌توانند طوقه و یال چندگانه داشته باشند (طوقه یالی است که ابتدا و انتهایش رأس یکسانی است). در برخی متون، گراف جهت‌دار (بدون ذکر ویژگی ساده بودن) می‌تواند طوقه، یال چند‌گانه یا هر دو را داشته باشد.


اصطلاحات پایه‌ای[ویرایش]

یال e=(x,y) دارای جهت از x به y در نظر گرفته می‌شود. y ابتدا و x انتهای یال نامیده می‌شود. y را رأس مابعد مستقیم x و x را رأس ماقبل مستقیم y می‌نامند. اگر مسیری متشکل از یک یا چند یال رو به جلو از x به y وجود داشته باشد، به y رأس مابعد x و به x رأس ماقبل y می‌گویند. به یال (y,x) معکوس یال (x,y) می‌گویند.

جهت‌دار کردن یک گراف سادهٔ بدون جهت یعنی نسبت دادن جهت به هر یال آن گراف. هر گراف جهت‌داری که به این طریق ساخته شود گراف جهت‌دار شده (به انگلیسی: oriented graph) نامیده می‌شود. یک گراف جهت‌دار، یک گراف سادهٔ جهت‌دار شده است اگر و تنها اگر نه طوقه داشته باشد و نه حلقهٔ دوتایی (یال چندگانه). [۲]

گراف جهت‌دار وزن‌دار (به انگلیسی: weighted digraph) گراف جهت‌داری است که به هر یالش وزنی نسبت داده شده‌است، درست مانند گراف بدون جهت وزن‌دار. در نظریهٔ گراف به گراف جهت‌دار با یال‌های وزن‌دار، شبکه (به انگلیسی: network) می‌گویند.

ماتریس مجاورت (به انگلیسی: adjacency matrix) یک گراف جهت‌دار (با طوقه و یال‌های چندگانه) ماتریسی دارای مقادیر صحیح است که سطرها و ستون‌هایش متناظر با گره‌ها هستند و در آن، مؤلفهٔ غیر قطری a_{i,j} تعداد یال‌ها از رأس i به رأس j و مؤلفهٔ قطری a_{i,i} تعداد طوقه‌های رأس i است. ماتریس مجاورت یک گراف جهت‌دار (با یکسان در نظر گرفتن جایگشت‌های سطرها و ستون‌ها) یکتاست. نمایش ماتریسی دیگری برای یک گراف، ماتریس وقوع(به انگلیسی: incidence matrix) آن است.

درجهٔ ورودی و درجهٔ خروجی[ویرایش]

یک گراف جهت‌دار که رأس هایش به صورت (درجهٔ خروجی,درجهٔ ورودی) برچسب گذاری شده‌اند.

برای هر گره، تعداد رأس‌های ابتدایی مجاور، درجهٔ ورودی (به انگلیسی: indegree) و تعداد رأس‌های انتهایی مجاور، درجهٔ خروجی (به انگلیسی: outdegree) (در درخت‌ها ضریب انشعاب(به انگلیسی: branching factor)) نامیده می‌شود.

درجهٔ ورودی با \deg^-(v) و درجهٔ خروجی با \deg^+(v) نمایش داده می‌شود. رأس با \deg^-(v) صفر منبع (به انگلیسی: source) نامیده می‌شود (چون مبدأ همه‌ی یال‌های متصل به خودش است) و به طور مشابه رأس با \deg^+(v) صفر چاه (به انگلیسی: sink) نامیده می‌شود.

رابطهٔ مجموع درجات بیان می‌کند که برای یک گراف جهت‌دار:

\sum_{v \in V} \deg^+(v) = \sum_{v \in V} \deg^-(v) = |A|\,

اگر برای هر گرهٔ vV، \deg^+(v) = \deg^-(v) گراف را یک گراف جهت‌دار متعادل (به انگلیسی: balanced digraph) می‌نامیم. [۳]

همبندی گراف جهت‌دار[ویرایش]

می‌گوییم یک گراف جهت‌دار ضعیفاً همبند است (به انگلیسی: weakly connected) (یا همبند است [۴]) اگر گراف زمینهٔ آن (که با حذف جهت یال‌ها به دست می‌آید) یک گراف همبند باشد. می‌گوییم یک گراف جهت‌دار قویاً همبند است (به انگلیسی: strongly connected) (یا قوی است) اگر برای هر جفت رأس u و v مسیر جهتداری از u به v و مسیر جهتداری از v به u داشته باشد. مؤلفه‌های قوی (به انگلیسی: strong components)، زیرگراف‌های قویاً همبند ماکزیمال هستند.

انواع گراف‌های جهت‌دار[ویرایش]

گراف جهت‌دار G متقارن (به انگلیسی: symmetric) نامیده می‌شود اگر برای هر کمان متعلق به G، معکوس آن کمان نیز متعلق به G باشد. یک گراف جهت‌دار متقارن بدون طوقه معادل یک گراف بدون جهت است که با گذاشتن یک یال به جای هر جفت کمان معکوس هم به دست می‌آید (و بنابراین تعداد یال‌هایش نصف تعداد کمان‌های گراف اولیه است).

یک گراف جهت‌دار سادهٔ بی‌دور

یک گراف جهت‌دار بی‌دور (به انگلیسی: acyclic) یا گراف بی‌دور جهت‌دار، گرافی جهت‌دار است که هیچ دور جهت‌داری ندارد. درخت‌های چندگانه (به انگلیسی: multitrees) (گراف‌هایی که در آن‌ها هیچ دو مسیر جهت‌داری که از یک گره شروع شده‌اند دوباره در یک گرهٔ مشترک تمام نمی‌شوند)، درخت‌های جهت‌دار (به انگلیسی: oriented trees) یا چند‌درخت‌ها (به انگلیسی: polytrees) (گراف‌های جهت‌داری که از جهت‌دار کردن یال‌های یک گراف بدون جهت بی‌دور ساخته می‌شوند) و درخت‌های ریشه‌دار (به انگلیسی: rooted trees) (درخت‌های جهت‌داری که تمام یال‌های درخت بدون جهت زمینهٔ آن به سمت دور شدن از ریشه جهت‌دار شده‌اند) حالت‌هایی خاص از گراف‌های جهت‌دار بی‌دور هستند.

تورنمنتی با چهار رأس

یک تورنمنت (به انگلیسی: tournament) گرافی جهت‌دار است که از جهت‌دار کردن همه‌ی یال‌های یک گراف کامل (به انگلیسی: complete graph) بدون جهت به دست می‌آید.

در نظریه‌ی گروه‌های لی، یک quiver، گرافی جهتدار است که دامنه‌ی نمایش v (که به عنوان عملگر تعریف شده) می‌باشد (و بنابر این مشخص کننده‌ی شکل V است)؛ به ویژه شیئی از طبقهٔ عملگری FinVctKF(Q) است که (F(Q طبقهٔ آزاد روی Q و تشکیل شده از مسیرهای Q است و FinVctK طبقهٔ فضای برداری با بعد متناهی روی میدان K است. نمایش‌های یک quiver رأس‌های آن را با فضاهای برداری و یال‌هایش (و در نتیجه مسیرهایش) را به طور سازگاری با تبدیلات خطّی بین این فضاها و تبدیل از طریق تبدیلات طبیعی برچسب‌گذاری می‌کند.


جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Bang-Jensen & Gutin (2000). Diestel (2005), Section 1.10. Bondy & Murty (1976), Section 10.
  2. Diestel (2005), section 1.10.
  3. Satyanarayana, Bhavanari; Prasad, Kuncham Syam, Discrete Mathematics and Graph Theory, PHI Learning Pvt. Ltd., p. 460, ISBN 978-81-203-3842-5; Brualdi, Richard A. (2006), Combinatorial matrix classes, Encyclopedia of mathematics and its applications 108, Cambridge University Press, p. 51, ISBN 978-0-521-86565-4.
  4. Bang-Jensen & Gutin (2000) p. 19 in the 2007 edition; p. 20 in the 2nd edition (2009).

منابع[ویرایش]