گالیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قسمت پشتی یک گالیون معمولاً بلندتر از قسمت جلویی است.

گالیون (Galleon) نوعی کشتی بادبانی بزرگ دارای سه یا چهار دکل بود که در نیمه دوم سده شانزدهم و در سده هفدهم به عنوان کشتی جنگی و یا کشتی بازرگانی از سوی اروپاییان به کار برده می‌شد. امروزه واژه گالیون معمولاً برای اشاره به گالیون‌های اسپانیایی به‌کار می‌رود که از بر جدید طلا و نقره به اسپانیا می‌بردند، اما در اصل بیشتر کشتی‌های اروپایی سده هفدهم، ازجمله کشتی‌های هلندی‌ها، از نوع گالیون بودند.

کشتی‌هایی که در زمان کریستوف کلمب به کار می‌رفتند معمولاً از نوع گالیون، کاراک، و یا از نوع کاراول بوده‌اند. دو نوع اولی کشتی‌های بادبانی بزرگی بودند که قدرت کشش بسیار داشتند و عموماً می‌توانستند تا ۱۶۰۰ چلیک بار و ۱۲۰۰ عمله و مسافر و ۲۰۰ توپ حمل کنند و حال آنکه نوع سومی کوچک و قدرت صد تا ۲۰۰ بشکه بار را داشته‌است.[۱]

در سال ۱۶۳۸ لویی سیزدهم پادشاه فرانسه کشتی تاج (کورون) را به آب انداخت و آن کشتی بزرگی از نوع کاراک بود که ۷۰ متر طول و ۱۵ متر عرض داشت و ۷۲ توپ حمل می‌کرد و مساحت مجموعه بادبان‌های آن بیش از پانزده هزار متر مربع بود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. سازمان بنادر و کشتیرانی. بازدید: اوت ۲۰۱۴.
  2. سازمان بنادر و کشتیرانی. بازدید: اوت ۲۰۱۴.
  • Kirsch, P. (1990) The Galleon: the great ships of the Armada era, London : Conway Maritime, ISBN 0-85177-546-2