کیتوسان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختار شیمیایی پلیمر کیتوسان

کیتوسان مشتقی از گلوکان با واحدهای تکرار شونده کیتین است که توسط روگت در سال ۱۸۵۹ با عامل شناخته شده ای بروز نموده و بسیار شایع تر از نوع ثانویه می باشد. جوشاندن کیتین در محلول پتاس با غلظت مشخص به دست آمد.

کیتین یک موکوپلی ساکارید بوده که به وفور در اسکلت خارجی بندپایان مانند میگو ، خرچنگ و همچنین گیاهان پست از قبیل مخمرها یافت می شود. این ترکیب برای اولین بار توسط براکونوت در سال ۱۸۱۱ تشریح شد.

کیتوسان تجاری از اسکلت خارجی بندپایانی مانند میگو استخراج می شود.

اهمیت کیتین در تهیه کیتوسان از آن جا است که کیتوسان در فرآورده های بالینی به دلیل سازگاری زیست شناسی با بقیه مواد، قابلیت هضم آسان، غیر سمی بودن، قدرت جذب بالا، و در دسترس بودن به عنوان یک حامل داروئی به کار می رود.از کیتوسان به عنوان یک حامل دارویی قرن بیست و یکم نام برده شده است.

کاربردها[ویرایش]

کیتوسان با درجه خلوص مناسب در سیستم های آزادسازی و رهایش دارویی ، همودیالیز، پوست مصنوعی ، مشمع های دارو یی، بی حرکتی آنزیمی، لنزهای تماسی، بانداژ چشم، ارتوپدی، نخ جراحی، دندان پزشکی و کشاورزی به کار رفته و علاوه بر آن اثراتی چون توانایی جذب چربی، کاهش گلوکز، کلسترول و تری گلیسرید و ضد میکروبی نیز آن گزارش شده است، از حلالیت اندک کیتوسان ،باعث محدودیت هایی در کاربرد این ماده ارزشمند شده است .

کیتوسان در بخش های مختلف صنعت داروسازی به اندازه ای اهمیت دارد که پیش بینی شده بود در سال ۲۰۰۵ میلادی یکی از پرفروش ترین و مطرح ترین مواد اولیه تولید شده در جهان بوده و بازار جهانی را تحت الشعاع خود قرار دهد. ۷۵ درصد کیتوسان تهیه شده کاربرد دارویی و بهداشتی خواهد داشت.

کاربرد در مهندسی پزشکی[ویرایش]

از کاربردهای در حال گسترش پلیمر کیتوسان در مهندسی پزشکی میتوان به موارد ذیل اشاره کرد:

کاربرد در بهبود زخم، کاربرد در مهندسی بافت ، کاربرد در ساخت حامل های دارویی در رهایش دارو، ساخت نانوحامل های کیتوسان در رهایش داروهای ضد سرطان و رهایش واکسن ها، ژن تراپی و زیست تصویر نگاری از ارگانهای حیاتی.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]