کیا بزرگ امید

کیا بزرگ امید از سران اسماعیلی و جانشین حسن صباح بود.

بر طبق وصیت حسن صباح کیا بزرگ امید رودباری به جای حسن نشست و دهدار ابوعلی اردستانی بر دست راست بزرگ امید و حسن آدم قصرانی بر دست چپ و کیا جعفر در پیش او. جوینی در کتاب تاریخ جهانگشای می‌گوید: «کس به لمسر فرستاد و بزرگ امید را بخواند و به جای خویش تعیین کرد.» بزرگ امید از چهره‌های ممتاز در میان شاگردان حسن بود و همو بود که قلعه لمسر (لمبه‌سر یا لنبه‌سر) را گشود و بیست سال در آنجا حکومت کرد.

وقایع مهم

از وقایع مهم زمان بزرگ امید حمله سلطان سنجر به قلاع اسماعیلی است. سنجر در زمان حسن به سازش تن داده بود ولی حالا می خواست امتحانی تازه کند بنابر این در سال ۵۲۰ هجری دو سال پس از جلوس بزرگ امید نخستین حمله را از مشرق آغاز کرد. نوشته‌اند که محرک سلطان در این حمله وزیر او معین الدین کاشی بود و البته اندکی بعد (در سال ۵۲۱ هجری) به دست اسماعیلیان کشته شد.

این حمله در نهایت به سود اسماعیلیان تمام شد. بزرگ امید همچنین دستگاه ترور فداییان یا حشاشیون را گسترده تر کرد البته قتلهای کمتری نسبت به زمان حسن انجام شد ولی همانها بسیار مهم بودند. کشتن دو خلیفه عباسی المسترشد بالله و الراشد بالله، یک خلیفه فاطمی مصر الآمر باحکام‌الله ابوعلی منصور از آن جمله‌است.

مرگ بزرگ امید

بزرگ امید چهارده سال و دو ماه و بیست روز حکومت کرد و در سال ۵۳۲ هجری وفات یافت. او را در نزديكى قلعه الموت در مقبره حسن صباح به خاك سپردند. این مقبره، كه بعداً ديگر رهبران نزاريه ايران نيز در آنجا دفن شدند، تا هنگامى كه به دست مغولان ويران گشت، زيارتگاه اسماعيليان نزارى بود.

پس از او پسرش محمد بن کیا بزرگ به تخت نشست.

منابع

• حسن صباح چهره شگفت انگیز تاریخ پناهی سمنانی چاپ نهم 1372