کوه اربوس
| اربوس | |
|---|---|
 کوه اربوس در سال ۱۹۷۲ نمایی هوایی از کوه اربوس در سال ۲۰۰۹ |
|
| جغرافیا | |
| ارتفاع | ۳۷۹۴ متر[۱] |
| مکان | جزیره راس، شرق جنوبگان |
| ارتفاع نسبی | ۳۷۹۴ متر[۲] |
| مختصات | ۱۲″ ۰۹′ ۱۶۷°شرقی ۴۷″ ۳۱′ ۷۷°جنوبی / ۱۶۷٫۱۵۳۳۳غرب ۷۷٫۵۲۹۷۲شمالیمختصات: ۱۲″ ۰۹′ ۱۶۷°شرقی ۴۷″ ۳۱′ ۷۷°جنوبی / ۱۶۷٫۱۵۳۳۳غرب ۷۷٫۵۲۹۷۲شمالی |
| زمینشناسی | |
| گونه | آتشفشان چینهای[۱] |
| آخرین فوران | ۲۰۱۱ (ادامهدار)[۱] |
| کوهنوردی | |
| نخستین صعود | ۱۹۰۸توسط تی دابلیو ای دیوید بریتانیایی و گروهش [۳] |
کوه اربوس (به انگلیسی: Mount Erebus) قلهای آتشفشانی واقع در جزیره راس در دریای راس در شرق جنوبگان است.[۳] این کوه جنوبیترین آتشفشان فعال کره زمین است.[۴] اربوس ۳۷۹۴ متر ارتفاع دارد و در مقایسه با سه کوه آتشفشانی مهم دیگری که جزیرهٔ راس را شکل دادهاند بزرگترین آنها است.[۱] اربوس یکی از تنها سه آتشفشان فعال در جنوبگان است[۳] که آخرین فوران آن در سال ۲۰۱۱ بهثبت رسیده است.[۳] همچنین در سال ۱۹۰۸ گروهی کوهنورد به سرپرستی تی دابلیو ای دیوید، زمینشناس بریتانیایی نخستین صعود خود به قلهٔ آن را انجام دادند.[۳] کوه اربوس همچنین صحنهٔ برخورد پرواز شماره ۹۰۱ ایر نیوزیلند با آن در سال ۱۹۷۹ بوده است.
کوه اربوس در سال ۱۸۴۱ توسط ناخدا جیمز راس، جهانگرد بریتانیایی کشف شد و او نام یکی از دو کشتی اکتشافی خود موسوم به اربوس را بر روی این کوه نهاد.[۳] همچنین در نوشتههای او به فوران این آتشفشان پوشیده از یخچال در آن سال اشاره شده است.[۱] اربوس در دهه هفتاد میلادی تقریبا هر سال انفجاراتی داشت و در سال ۱۹۸۴ انفجار بزرگ آتشفشانی آن دود و گدازه زیادی را به راه انداخت.[۵] از سال ۱۹۷۲ به بعد فعالیتهای مداوم دریاچهٔ گدازه که با انفجارهای کوچک و گهگاه انفجارهای بزرگ استرومبولی همراه بوده و منجر به پرتاب بمب آتشفشانی به لبههای دهانه میشود بهثبت رسیده است؛ هرچند گمان میرود که چنین فعالیتهایی در بیشتر طول عمر معاصر آتشفشان اربوس وجود داشته است.[۱]
پیشینه زمینشناختی [ویرایش]
قلهٔ عمدتاً فونولیتی کوه اربوس در نتیجهٔ یک یا دو نسل از تشکیل کاسههای آتشفشانی دگرگون شده که جوانترین آنها در اواخر دورهٔ پلیستوسن شکل گرفتهاند پدید آمدهاست.[۱] این کوه دارای دهانهٔ آتشفشانیای بیضوی با عمق ۱۱۰ و عرض ۵۰۰ در ۶۰۰ متر در قلهٔ خود است و در فاصلهٔ ۱۰۰ متری از دهانهٔ داخلی آن دریاچهٔ گدازهٔ فعالی قرار دارد.[۱]
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ «Erebus». Global Volcanism Program - Smithsonian Institution. بازبینیشده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ «Antarctica Ultra-Prominent Summits». peaklist.org. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ «Mount Erebus». The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press., 2011. Answers.com. بازبینیشده در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ Hammerstein, Mariska. 1998. Panorama atlas: de continenten in reliëf. Amsterdam: Zirkoon. p.34.
- ↑ Hammerstein, Mariska. 1998. Panorama atlas: de continenten in reliëf. Amsterdam: Zirkoon. p.34.
