کورنیلوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Kornilov1916.jpeg

ژنرال کورنیلوف در ۱۳ اوت ۱۹۱۱ به عنوان دریاسالاری و فرماندهی نیروی دریایی سلطنتی روسیه از طرف تزار نیکلای دوم انتخاب شد.

با آغاز جنگ جهانی اول به عنوان رئیس ستاد جنگ از طرف تزار معین شد و وفاداری او به تزار آنچنان بود که تزار خود به عنوان پشتوانه راه برای او صلیب کشید و بعد شمشیر لیپورتیک که دسته و غلاف طلایی داشت و مربوط به تزار مخوف بود به او اعطا کرد.

او رشادتهای بیمانندی از خود نشان داد.

بعد کودتای دوم و به قدرت رسیدن لنین که خواستار پایان جنگ بود او که در کشتی پطر کبیر در حال هدایت جنگ بود دچار مشکل شد.

افسران تماماً از او حمایت میکردند اما سربازان ملوانان سر مخالت گذاشتند.

او برای جلوگیری از خونریزی شمشیر لیپورتیک را به آب انداخت و اعلام کرد معاهده صلح را قبول دارد و بعد افسران که تنها نیروی حاضر در کشتی مجهز به سلاح فشنگی و نمونه ای مشابه کلت های امروزی بودند یک به یک در کشتی تسلیم و بعد کشتی به سن پطرزبورگ و بعد به مسکو پایتخت جدید رفت.

کورنیلوف به دیدار لنین رفت و در قبال آزادی و تبعید تزار به استانبول اعلام وفاداری تا آخرین قطره خون خود و تمام افسران و ژنرال های را کرد.

اما لنین ۲ روز بعد در حدود ۱۰۰ ژنرال و ۱۵۰۰۰ افسر و ۱۱ تن از وزرا را به شیوه های گوناگون می کشد.

کورنیلوف عصبانی می شود و بعد ارتش وفادار مانده را گرد می آورد و در جنوب مشغول عملیات میشود اما در جریان سفر با قطار به دلیل خیانت یکی از ژنرال های ارشد و فرمانده نیروی زمینی توسط افراد لنین دستگیر و ۲ روز بعد در مسکو همراه با وزیر کشور حکومت وفاداران به تزار تیرباران می شود و جنازهی آنها به زیر یخها انداخته می شود لازم به ذکر است که تزار و خانواده اش در شب قبل آن در خانه محل اسارتشان اعدام شده بودند.

ارتش سفید که برای نجات کورنیلوف به مسکو نزدیک شده بود پشت دروازه های مسکو زمین گیر و نابود شد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]