کهنگی عمدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اتومبیل معروف فورد مدل تی هم محکم بود و هم با دوام و قابل اعتماد. ولی چون طی ١٩ سال تولید (١٩٠٨ تا ١٩٢٧) بسیار کم تحول یافت نتوانست با محصولات جنرال موتورز رقابت کند، زیرا این آخری استراتژی خود را بر پایه تولید مداوم مدلهای تازه تر بنا کرده بود که مدلهای پیشین را از مد می انداختند. این یکی از نمونه های کهنگی تعمدی از راه طراحی و مد مبتنی تبلیغات است.

در طراحی صنعتی، کهنگی عمدی که با نام‌های کهنگی تعمدی و کهنگی برنامه‌ریزی شده و کهنگی پیش‌ساخته نیز شناخته می‌شود، عبارت است از خط مشی برنامه ریزی یا طراحی فراورده‌ای با عمر مفید محدود تا آنکه پس از مدت معینی کهنه شود، یعنی از مد یا از کار بیفتد. کهنگی عمدی می‌تواند برای سازندگان سودمند باشد چرا که مصرف کنندگان وادار می‌شوند برای ادامه استفاده از فراورده مورد نظر باز آنرا از همان سازنده (بشکل قطعات یدکی یا مدل تازه تر) یا از یکی از رقبایش بخرند که او نیز ممکن است همان مشی کهنگی عمدی را برگزیده باشد.

از دید یک صنعت، کهنگی عمدی انگیزه ایست برای افزایش تقاضا زیرا خریداران را تشویق می‌کند که اگر می‌خواهند فراورده مورد نظرشان همچنان کار کند زودتر به خرید مجدد آن اقدام ورزند. کهنگی عمدی در بسیاری از فراورده‌ها بکار گرفته می‌شود. ولی این سیاست ممکن است موجب واکنش مصرف کنندگانی شود که در می‌یابند سازنده‌ای برای کهنه شدن سریعتر فر آورده‌اش سرمایه گذاری کرده است. چنین مصرف کنندگانی ممکن است به سازنده‌ای روی آورند که (اگر وجود داشته باشد) بدیل بادوام تری را ارائه می‌دهد.

محاسبات کهنگی برنامه ریزی شده می‌تواند بر تصمیمگیری یک شرکت در مورد طراحی یک فراورده تاثیر گذارد. در نتیجه، شرکت مزبور ممکن است ارزانترین قطعاتی را بکار گیرد که با طول عمر برآورد شده فراورده مورد نظر مطابقت داشته باشد.

منابع[ویرایش]

همچنین رجوع شود به[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]