کنوانسیون بپتیست جنوبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کنوانسیون بپتیست جنوبی
رسیدن به جهان برای مسیح.
طبقه‌بندی پروتستان
الهیات انجیلی بپتیست
رهبری Congregational
نواحی جغرافیایی ایالات متحده
منشأ مه ۸–۱۲, ۱۸۴۵
آگوستا، جورجیا
جدا شده از Triennial Convention
جدا شده ها American Baptist Association,
Alliance of Baptists,
Cooperative Baptist Fellowship,
Church on the Rock- International
Congregations ۴۵٬۰۱۰[۱]
Members ۱۵٫۹۸ میلیون
سایت رسمی www.sbc.net
Statistics for 2005[۲]

کنوانسیون بپتیست جنوبی (به انگلیسی: The Southern Baptist Convention (SBC)) یک مذهب مسیحی مستقر در ایالات متحده است. این مذهب، بزرگترین مذهب بپتیست جهان و بزرگترین گروه پروتستان در ایالات متحده است که تا ۲۰۱۲، نزدیک به ۱۶ میلیون عضو داشته است. این مذهب دومین گروه بزرگ مسیحی در ایالات متحده پس از کلیسای کاتولیک است.

واژهٔ جنوبی در کنوانسیون بپتیست جنوبی ریشه در بنیانگذاشته شدن آن در جنوب ایالات متحده دارد. در ۱۸۴۵، اعضای یک کنوانسیون ناحیه‌ای در آگوستا، جورجیا در پی انشقاق از بپتیست‌های شمالی بر سر مسألهٔ ممنوعیت برده داران جنوبی از میسیونر شدن ایجاد شد. پس از جنگ داخلی آمریکا، انشقاق دیگری رخ داد، بیشتر بپتیست‌های سیاه در جنوب از کلیسای سفید جدا شدند تا جماعات، انجمن‌های محلی و کنوانسیون‌های ایالتی و ملی مستقلی را مانند کنوانسیون ملی بپتیست، دومین کنوانسیون بزرگ بپتیست، ایجاد کنند.

SBC در کنوانسیون سالیانهٔ خود در ۲۰۱۲ فرد لوتر جونیر را به عنوان اولین آفریقایی آمریکایی به ریاست خود برگزید.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Southern_Baptist