خرس آبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کندرو)
پرش به: ناوبری، جستجو
کندرو
کندرو، Tardigrada
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
بالاشاخه: پوست‌اندازان

خرس آبی یا خوکچه خزه‌ای (نام علمی: Tardigrada)[۱] جانور آبزی کوچکی با هشت پا است که به عنوان گونه‌ای از پیچیده‌ترین جانوران شدت‌دوست شناخته شده است..[۲][۳] این جانور یک شاخه از پوست‌اندازان است که تنبل یا تاردیگرید (به انگلیسی: Tardigrade) نیز خواند می‌شود. طول بزرگ‌ترین تاردیگرید از ۱٫۵ میلی‌متر بیشتر نمی‌شود و خیلی از آنها روزهای خود را صرف خوردن جلبک‌ها و باکتری‌ها و شنا کردن در قطرات آب خزه گلسنگ‌ها می‌کنند و به همین دلیل بدن بسیاری از آنها شفاف است. آنها می‌توانند در دمای ۲۷۳- و ۱۵۱ درجهٔ سانتی‌گراد زنده می‌ماند و می‌تواند تا سال‌ها بدون غذا و آب به زندگی ادامه دهد. این جانوران همچنین می‌توانند در برابر فشاری بیش از فشار عمیق‌ترین اقیانوس‌ها تاب بیاورند یا در محیط خلأ بیرون از جو زمین زنده بمانند.

جالب‌ترین چیز در مورد این جانور توانایی انطباق در هر محیطی اعم از خشک، تر و در مناطقی مانند استوا، هیمالیا و … هم دیده شده‌اند. اندازه بیشتر آنها از ۰٫۳ تا ۰٫۵ میلیمتر و بزرگترین آنها به کمتر از ۱٫۵ میلیمتر می‌رسد و سرعت حرکت‌شان نیز آنقدر کند است که به «جانور کُندرو» یا تنبل (به انگلیسی: Tardigrade) معروف هستند.

خرس‌های آبی می‌توانند دمایی از صفر مطلق (صفر کلوین) تا دمای نقطه جوش آب را تحمل کنند. خرس‌های آبی همچنین می‌توانند در برابر فشاری بیش از فشار عمیق‌ترین اقیانوس‌ها تاب بیاورند یا در محیط خلأ بیرون از جو زمین زنده بمانند. خرس‌های آبی می‌توانند در برابر پرتو خورشیدی، پرتو گاما یا پرتو یونی - به میزانی چند صد برابر آنچه که برای یک انسان کشنده است - زنده بمانند.[۴]

خرس‌های آبی می‌توانند بدون آب و غذا مدت‌های مدید (در حدود ده سال) زندگی کنند، تا حدی که میزان آب بدنشان به ۳ درصد برسد. تاردیگریدها بسیار بادوام و ماندگارند زیرا آن‌ها می‌توانند DNA خود را ترمیم کنند. این موجود در سال ۲۰۰۷، به همراه فضانوردان به فضا برده شد و در ۱۰ روز در خلا مورد آزمایش قرار گرفت و زنده ماند و سپس به زمین بازگردانده شد.[۵]

طول یک خرس آبی بالغ - زمانی که بطور کامل رشده کرده - به یک میلی‌متر می‌رسد. خرس‌های آبی بطور معمول چهار جفت پا دارند که هر پا چهار تا هشت پنجه دارد.

این جانوران در خزه‌ها و گلسنگ‌ها زندگی می‌کنند که با میکروسکوپ‌های معمولی هم قابل رویت هستند.[۶][۷]

اولین خرس‌های آبی (به انگلیسی: Tardigrades) در سال ۱۷۷۳ توسط زیست‌شناس Johann August Ephraim Goeze کشف شد. از سال ۱۷۷۸ تا کنون بیش از ۵۰۰ گونه جدید خرس آبی یافت شده است. (به آلمانی: Johann August Ephraim Goeze) برای اولین بار این موجود کوچک را (به آلمانی: kleiner Wasserbär) نام‌گذاری کرد که در کشور آلمان، به خرس کوچک آبی مشهور است. نام (به انگلیسی: Tardigrade) به معنی «کند رو» بوده و در سال ۱۷۷۳ توسط لازارو اسپالانزانی (به ایتالیایی: Lazzaro Spallanzani) نام‎‎‌گذاری شد.

منابع[ویرایش]

  1. Copley, Jon (1999-10-23). 'Known as tardigrades, their cylindrical bodies, stumpy legs and tiny claws have earned them the nicknames of "water bears" and "moss piglets"' "Indestructible". New Scientist (2209). 
  2. Rampelotto, P. H. (2010). Resistance of microorganisms to extreme environmental conditions and its contribution to Astrobiology. Sustainability, 2, 1602-1623.
  3. Rothschild, L.J. ; Mancinelli, R.L. Life in extreme environments. Nature 2001, 409, 1092-1101
  4. Crowe, John H.; Carpenter, John F.; Crowe, Lois M. (October 1998). "The role of vitrification in anhydrobiosis". Annual Review of Physiology 60. pp. 73–103. doi:10.1146/annurev.physiol.60.1.73. PMID 9558455. 
  5. http://bigbangpage.com/?p=8180
  6. Shaw, Michael W. ""How to Find Tardigrades"". tardigrades.us/. Retrieved 2013-01-14. 
  7. Viral, et. al. "How to Find and Care for a Pet Tardigrade (Water Bear)". wikihow.com/. Retrieved 2013-01-14. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Tardigrade»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ فوریه ۲۰۱۴).

پیوند به بیرون[ویرایش]

Just another reason why tardigrades are the best micro-animals

Waterbears are immortal

کندرو (ویدیو)

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ خرس آبی موجود است.