کلوتار یکم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دودمان مروونژی
پادشاه همهٔ فرانک‌ها
پادشاه نوستریا
پادشاه اوسترازیا
فاراموند ۴۱۰-۴۲۶
شلودیو ۴۲۶-۴۴۷
مرووش ۴۴۷-۴۵۸
شیلدریک یکم ۴۵۸-۴۸۱
کلوویس یکم ۴۸۱ - ۵۱۱
  شیلدبرت یکم ۵۱۱-۵۵۸
  کلوتار یکم ۵۱۱-۵۶۱
  کلودومر ۵۱۱-۵۲۴
  تئودریک یکم ۵۱۱-۵۳۴
    تئودبرت یکم ۵۳۴-۵۴۸
    تئودبالد ۵۴۸-۵۵۵
کلوتار یکم ۵۸-۵۶۱
  شاریبرت یکم ۵۶۱-۵۶۷
  شیلپریک یکم ۵۶۱-۵۸۴
    کلوتار دوم ۵۸۴-۶۲۹
  گونترام ۵۶۱-۵۹۲
    شیلدبرت دوم ۵۹۲-۵۹۵
    تئودریک دوم ۵۹۵-۶۱۳
    زیگبرت دوم ۶۱۳
  زیگبرت یکم ۵۶۱-۵۷۵
    شیلدبرت دوم ۵۷۵-۵۹۵
    تئودبرت دوم ۵۹۵-۶۱۲
    تئودریک دوم ۶۱۲-۶۱۳
    زیگبرت دوم ۶۱۳
کلوتار دوم ۶۱۳-۶۲۹
  داگوبرت یکم ۶۲۳-۶۲۹
داگوبرت یکم ۶۲۹-۶۳۹
  داگوبرت دوم ۶۲۹-۶۳۲
    شیلپریک آکیتانی ۶۳۲
  کلوویس دوم ۶۳۹-۶۵۸
    کلوتار سوم ۶۵۸-۶۷۳
    تئودریک سوم ۶۷۳
    شیلدریک دوم ۶۷۳-۶۷۵
    تئودریک سوم ۶۷۵-۶۹۱
  زیگبرت سوم ۶۳۴-۶۵۶
     شیلدبرت تعمیدی      ۶۵۶-۶۶۱
    کلوتار سوم ۶۶۱-۶۶۷
     شیلدریک دوم ۶۶۷-۶۷۵
     کلوویس سوم ۶۷۵-۶۷۶
     داگوبرت دوم ۶۷۶-۶۷۹
تئودریک سوم ۶۷۹-۶۹۱
کلوویس چهارم ۶۹۱-۶۹۵
شیلدبرت سوم ۶۹۵-۷۱۱
داگوبرت سوم ۷۱۱-۷۱۵
شیلپریک دوم ۷۱۵-۷۲۰
  کلوتار چهارم ۷۱۷-۷۷۰
تئودریک چهارم ۷۷۱-۷۳۷
شیلدریک سوم ۷۴۳-۷۵۱
چهره کلوتار یکم بر روی یک نشان برنزی

کلوتار یکم، خلوتار، کلودریک یا کلوتِر (۴۹۷-۵۶۱ (میلادی)) شاه فرانک‌ها و یکی از چهار پسر کلوویس یکم بود. گاهی در تاریخ به او لقب پیر هم داده‌اند.

او در شهر سوآسون (استان ان کنونی) در فرانسه کنونی زاده شد و پس از مرگ پدرش در سال ۵۱۱ وی پادشاه بخشی از سرزمین پدر گشت و زادگاهش را پایتخت خویش نمود. وی مرد جاهطلبی بود و می‌خواست مرزهایش را گسترش دهد. وی در ۵۲۴ توطئه‌ای ریخت و فرزندان برادرش کلودومر را کشتار کرد و شهرهای پواتیه و تور را تاراج کرد. او به بورگوندی لشکر کشید و پس از ویران نمودن آن پادشاهی به شهرهایی دست یافت.

هنگامی که گت‌های خاوری پرووانس را به فرانکها واسپردند، او بر شهرهای اورانژ، کارپنترا و گپ دست یافت. در ۵۳۱ وی همراه برادرش تویدریک یکم به جنگ با تورنژی‌ها پرداخت و در ۵۴۲ به همراه برادر دیگرش شیلدبرت یکم با ویزیگوت‌ها در اسپانیا به جنگ پرداخت. در ۵۵۵ که برادرزاده‌اش تئودبالد مرد وی سرزمینهای او را به کشورش افزود و پس از مرگ شیلدبرت در سال ۵۵۸ وی یگانه پادشاه فرانکها گردید.

او همچنین بر بخش بزرگی از آلمان فرمان می‌راند. وی با ساکسون‌ها به جنگ پرداخت و توانست از آنها سالانه پانصد گاو باج بگیرد.

وی در سالهای پایانی پادشاهیش از چنددستگی پیروانش رنج می‌برد. پسرش کرام بر او شورید و به بریتانی پناه برد. کلوتار بر او دست یافت و او و همسر و فرزندانش را در کلبه‌ای روستایی خفه نمود و کلبه را به آتش کشید ولی چندی پس از این از کار خود پشیمان شد و به افسردگی دچار گشت. او به دیر سنت مارتن رفت و برای آمرزش خویش به نیایش پرداخت و اندکی پس از آن درگذشت.

منبع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلوتار یکم موجود است.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی