کلمه کد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در مخابرات ، کلمه کد عنصر استاندارد شده کد است.هر کلمه کد دارای معنی واحد می باشد و طبق یک قاعده خاص با یک کد متناظر می باشد.کلمه کد نوعاً به خاطر قابلیت اعتماد بالا، وضوح، اختصار و امنیت به کار می رود.
نظریه کدگذاری یک شاخه از ریاضیات می باشد که شامل کد های منبع و کدهای کانال می باشد. کد کانال شامل افزونگی هایی برای قابلیت اطمینان بیشتر در حضور نویز می باشد.این افزونگی ها به این معناست که تنها بخش محدودی از سیگنال ها اجازه انتخاب به عنوان کد در گیرنده را دارد.
کد منبع برای فشرده سازی کلمات(اطلاعات) با نگاشت آنها به کلمات کوتاه تر استفاده می شود.از کلمات دستوری برای مخابره صوت در محیط نویزی استفاده می شود.
منابع[ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Codeword»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.