کلروکین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Chloroquine
(±)-Chloroquine Enantiomers Structural Formulae V.1.svg
نام آیوپاک N'-(7-chloroquinolin-4-yl)-N,N-diethyl-pentane-1,4-diamine-(±)
شمارهٔ CAS 54-05-7
فرمول شیمیایی C18H26ClN3
گروه دارویی داروهای ضد مالاریا
جرم مولی (گرم بر مول) ۳۱۹٫۸۷۲ گرم بر مول
فارماکوکینتیک این دارو از راه خوراکی کاملاً جذب می‌شود، اما سرعت جذب آن متغیر است. پس از جذب در اغلب بافت‌های بدن توزیع می‌یابد. غلظت سرمی دارو ۵/۳ ساعت پس ازمصرف خوراکی به اوج خود می‌رسد
نیمه عمر ۱-۲ ماه
متابولیسم کبدی
دفع دفع دارو عمدتاً کلیوی و خیلی آهسته‌است، به طوری که تا ماهها بعد از قطع مصرف دارو، همچنان در ادرار بیمار قابل ردیابی است اسیدی کردن ادرار سرعت دفع دارو را افزایش می‌دهد.
مکانیسم اثر مکانیسم اثر دقیق این دارو شناخته نشده‌است، اما به توانایی دارو برای پیوند یافتن به DNAارتباط داده می‌شود. اثر ضدروماتوئیدی دارو نیز به فعالیت خفیف کاهش دهندگی ایمنی نسبت داده می‌شود.
عوارض جانبی اختلالات معدی – روده‌ای، سردرد، تشنج، اختلالات بینایی، بیرنگ شدن مو یا ریزش آن و واکنش‌های پوستی با مصرف این دارو گزارش شده‌است.
موارد مصرف این دارو به تنهایی برای درمان یا پیشگیری از مالاریا ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، پلاسمودیوم اوال و پلاسمودیوم مالاریه مصرف می‌شود.

کلروکویین یا کلروکین یکی از داروهای قدرتمند ضد مالاریا است. مصرف این دارو برای درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم به دلیل گستردگی مقاومت انگل به دارو توصیه نمی‌شود. کلروکین امروزه بیشتر در درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز مصرف می‌شود.

مقدار مصرف[ویرایش]

بزرگسالان : مقدار مصرف کلروکین در درمان مالاریا یک مقدار اولیه ۶۰۰ میلی گرم است که ۸-۶ ساعت بعد با ۳۰۰ میلی گرم در یک نوبت ادامه می‌یابد و پس از آن نیز به مقدار mg/day۳۰۰ برای ۲ روز مصرف می‌شود. مقدار مصرف کلیروکین برای درمان آرتریت روماتوئید و لوپوس اریتماتوز mg/kg۱۵۰ تا حداکثرmg/kg/day۲/۵ است. کودکان : در درمان مالاریا، یک مقدار اولیه mg/kg۱۰ مصرف می‌شود که ۸-۶ ساعت بعدبا مصرف mg/kg۵ در یک نوبت ادامه می‌یابد و پس از آن به مقدار mg/kg/day برای ۲ روز مصرف می‌شود. مقدار مصرف کلروکین برای پیشگیری از اتلای به مالاریا، ۳۰۰ میلی گرم یک بار در هفته‌است. در درمان آرتریت روماتوئید، مقدار مصرف mg/kg/day۳ می‌باشد.

هشدارها[ویرایش]

  • برای پیشگیری از ابتلا به مالاریا بهتر است از یک هفته قبل از سفر به مناطق آلوده مصرف کلروکین را آغاز کرد و حداقل تا ۴ هفته پس از بازگشت از آن مناطق آلوده ادامه داد. در صورتی که فرد یک سال پس از بازگشت از آن مناطق ( به ویژه طی ۳ ماه اول ) دچار هر نوع کسالت شود، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا خطر ابتلا به مالاریا وجود دارد.
  • به منظور کاهش تحریک احتمالی گوارشی، بهتر است دارو با غذا یا شیر مصرف شود.
  • این دوره بیش از مقدار تجویز شده، نباید مصرف شود.
  • مراجعه منظم به پزشک برای بررسی مشکلات خونی، ضعف عضلانی و معاینات چشم پزشکی ضروری است.
  • در صورت بروز تاری دید یا هر نوع اختلال بینایی باید احتیاط نمود.
  • کلروکین در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود :

عیب کار کلیه، عیب کار کبد، پسوریازیس، اختلالات نورولوژیک، میاستنی گراو، اختلالات حاد معدی- روده‌ای، کمبودG۶PD و اختلالات شدید خونی.

  • معاینات چشم پزشکی و عصبی – عضلانی و همچنین انجام آزمون شمارش تام خون در طول درمان با این دارو ممکن است ضروری باشد.

تداخـل دارویی[ویرایش]

داروهای آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش می‌دهند. کلروکین اثر داروهای ضد صرع را کاهش می‌دهد. کلروکین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین می‌شود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایمتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن موثر باشد.

منابع[ویرایش]

  • سایت دارویاب
  • ویکی‌پدیای انگلیسی