کفگیر
کفگیر چمچه ٔ سوراخ داری که بدان کف چیزی را گیرند. کفک گیر. کفچه. یکی از آلات مطبخ با سوراخهای کوچک و دسته دار که کف دیگ را بدان گیرند و پلو را با آن به ظرفها کشند. [۱]
در گذشته مرسوم بوده کفگیر فلزی (آهنی) به نام حسوم را در دیگ مسی قرار میدادند و آش یا خورش را با آن بههم میزدند.
محتویات |
اندازه [ویرایش]
کفگیر در اندازههای متفاوت وجود دارد
جنس [ویرایش]
کفگیر با جنسهای متفاوتی وجود دارد که مرسومترین آنها به شرح زیر است
کاربر لغوی در ادبیات [ویرایش]
به ته دیگ خوردن کفگیر؛ کنایه از تمام شدن مال. به آخر رسیدن دارایی. بی پول شدن [۲]
گردون کاسه چشم چو کفگیر جمله چشم نظاره روی زنده دلان کفن درش.[۳]
دستت همه عظم همچوملعق جانی همه رخنه همچو کفگیر. [۴]
در ادبیات انگلیسی قدیمیترین کاربرد کفگیر (به انگلیسی: Spatula) به سال ۱۵۲۵ میلادی برمیگردد. در کاربرد امروزی، برای آنچه ما در زبان فارسی استفاده می کنیم دو معادل در زبان انگلیسی وجود دارد. نخستین (به انگلیسی: Turner) است که اختصاصا به وسیله ای گفته می شود که برای برگرداندن غذا (مانند کوکو) استفاده می شود. و دیگری (به انگلیسی: Skimmer) است که برای کشیدن غذاهای مانند پلو استفاده می شود. که ما برای هر دو ابزار در فارسی از واژه کفگیر استفاده می کنیم.