کف‌گیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کفگیر تفلون که امروزه درآشپزخانه ها کاربرد دارد

کف‌گیر چمچه ٔ سوراخ داری که بدان کف چیزی را گیرند. کفک گیر. کفچه. یکی از آلات مطبخ با سوراخهای کوچک و دسته دار که کف دیگ را بدان گیرند و پلو را با آن به ظرفها کشند. [۱]

در گذشته مرسوم بوده کفگیر فلزی (آهنی) به نام حسوم را در دیگ مسی قرار می‌دادند و آش یا خورش را با آن به‌هم می‌زدند.

اندازه[ویرایش]

کف‌گیر در اندازه‌های متفاوت وجود دارد

جنس[ویرایش]

کف‌گیر با جنس‌های متفاوتی وجود دارد که مرسوم‌ترین آنها به شرح زیر است

کاربر لغوی در ادبیات[ویرایش]

به ته دیگ خوردن کفگیر؛ کنایه از تمام شدن مال. به آخر رسیدن دارایی. بی پول شدن [۲]

گردون کاسه چشم چو کفگیر جمله چشم نظاره روی زنده دلان کفن درش.[۳]

دستت همه عظم همچوملعق جانی همه رخنه همچو کفگیر. [۴]

در ادبیات انگلیسی قدیمی‌ترین کاربرد کف‌گیر (به انگلیسی: Spatula) به سال ۱۵۲۵ میلادی برمی‌گردد. در کاربرد امروزی، برای آنچه ما در زبان فارسی استفاده می کنیم دو معادل در زبان انگلیسی وجود دارد. نخستین (به انگلیسی: Turner) است که اختصاصا به وسیله ای گفته می شود که برای برگرداندن غذا (مانند کوکو) استفاده می شود. و دیگری (به انگلیسی: Skimmer) است که برای کشیدن غذاهای مانند پلو استفاده می شود. که ما برای هر دو ابزار در فارسی از واژه کفگیر استفاده می کنیم.

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ دهخدا
  2. فرهنگ معین
  3. خاقانی
  4. اثیر اخسیکتی