کسانی که از خیر املاس گذشتند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
"کسانی که از خیر املاس گذشتند"
TheOnesWhoWalkAwayFromOmelas.jpg
نمای برگه نخست اولین چاپ کتاب
نویسنده اورسولا لو گویین
کشور  ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
چاپ شده در نیو دیمنژنز، جلد سوم
نوع رسانه چاپ
تاریخ انتشار ۱۹۷۳

کسانی که از خیر اُملاس گذشتند (به انگلیسی: The Ones Who Walk Away from Omelas) داستانی کوتاه از اورسولا لو گویین است که در سال ۱۹۷۳ برای اولین منتشر شد. یک داستان فلسفی است که از طرح داستانی بسیار ساده و توضیحات انتزاعی از شخصیت‌ها تشکیل شده‌است؛ تاکید راوی بر شهری خیالی با نام اُملاس (به انگلیسی: Omelas) و شهروندان آن است.[۱]

این داستان نامزد دریافت جایزه لوکاس در سال ۱۹۷۴[۲] شد. همچنین این داستان برنده جایزه هوگو برای بهترین داستان کوتاه در سال ۱۹۷۴ شد.[۳]

انتشار[ویرایش]

این داستان ابتدا در سال ۱۹۷۳ در کتاب "New Dimensions 3" با ویرایش رابرت سیلوربرگ منتشر شد که در آن گلچینی از داستان‌های علمی-تخیلی آمده بود. سپس در ۱۹۷۵ در کتاب "The Wind's Twelve Quarters" از لو گویین دوباره منتشر شد. پس از آن در مجموعه‌های مختلفی بارها چاپ شده‌است.[۴]

همچنین در سال ۱۹۹۳ بطور جداگانه در ۳۱ صفحه به عنوان کتابی (ISBN 0-88682-501-6) برای جوانان منتشر شد.[۵]

داستان[ویرایش]

داستان آن درباره آرمان‌شهری با نام اُملاس است که ساکنانش باهوش وبافرهنگ‌اند و در شادی و خوشی به سر می‌برند. همه چیز این شهر خوب و زیباست به جز یک مسئله: تمامی بخت و پایداری شهر تنها به این وابسته است که یک بچه را در تاریکی، آلودگی، گرسنگی و بدبختی نگاه دارند و با او به ستم رفتار کنند؛ تمامی شهروندان نیز پس از اینکه به بلوغ رسیدند باید از این مسئله آگاه شوند و آن کودک نگون‌بخت را یکبار ببینند.

پس از اینکه شهروندان در آستانه بزرگسالی از این مسئله خبردار می‌شوند بسیاری از آنها شوکه شده و از این رسم شهر بیزار می‌شوند اما پس از مدتی به آن خو کرده و خود را با این مسئله که بدبختی آن بچه باعث خوشبختی شهر می‌شود سازگار می‌کنند. با این حال، اندکی از شهروندان، جوان یا پیر، روزی، به آرامی و در خاموشی، شهر را رها کرده و می‌روند؛ به جایی که هیچ‌کس نمی‌داند. آخرین جملات داستان چنین است: «مکانی که آن‌ها می‌روند برای ما حتی از شهر شادمانی نیز غیرقابل‌تصورتر است. من هرگز نمی‌توانم توصیفش کنم. ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد. اما به نظر می‌رسد آن‌ها می‌دانند به کجا می‌روند. همان‌هایی که از اُملاس می‌روند.»

پیشینه داستان[ویرایش]

لو گویین می‌نویسد: "ایده اصلی این داستان از scapegoat می‌آید. برخی با عنوان کردن منبع ایده آن از برادران کارامازوف نوشته داستایوفسکی پرسیدند چرا آنرا به ویلیام جیمز نسبت می‌دهم؟ حقیقت این است که من از ۲۵ سالگی دیگر داستایوفسکی نخوانده‌ام و نمی‌دانستم که این ایده در آن نیز آمده‌است. اما هنگامی که در کتاب فیلسوف اخلاقی و زندگی اخلاقی از جیمز آنرا دیدم به یاد آن افتادم."

ویلیام جیمز چنین نوشته‌است:

"اگر فرض را بر این بگذاریم که آرمان‌شهر آقایان فوریه، بلامی و موریس پدید آید و میلیون‌ها انسان در آن به شادکامی به سر برند اما با این شرط که یک روح در تنهایی و دور از همه‌چیز در شکنجه و عذاب به سر ببرد، چه احساسی ویژه علی‌رغم میل ناگهانی چنگ زدن به آن همه خوشبختی در ما ایجاد می‌شود، چه سان زشت است آن‌همه شادکامی که آزادانه در ازای چنین معامله‌ای بدست می‌آید؟"

[۶][۷]

لو گویین گفته که نام شهر هنگامی به ذهنش خطور کرده که در جاده‌ای نشانه راهنمایی شهر سیلم در ایالت اورگن را در آینه ماشین دیده است. (به انگلیسی: Salem, Oregon) و به این دلیل هنگامی که مردم از چگونگی ایده اولیه این داستان از او می‌پرسند پاسخ داده که:"از فراموش کردن داستایوفسکی و خواندن نشانه رانندگی بطور برعکس. از چه جای دیگری؟".

پانویس[ویرایش]

  1. Spivack, Charlotte, Ursula K. Le Guin, (Boston: Twayne Publishers, 1984), page 159.
  2. "فهرست نامزدان جایزه لوکاس". The Locus Index to SF Awards. Retrieved 2011-05-12. 
  3. "جایزه هوگو در سال ۱۹۷۴". The Hugo Awards. Retrieved 2011-05-12. 
  4. Internet Speculative Fiction Database. Bibliography: The Ones Who Walk Away From Omelas
  5. http://www.worldcat.org/title/ones-who-walk-away-from-omelas/oclc/25282554/editions?referer=di&editionsView=true
  6. Kennedy, X.J., and Dana Gioia (ed.): An Introduction to Fiction, 8th ed., page 274. Longman, 2004. ISBN 0-321-08531-0.
  7. James, William. "The Moral Philosopher and the Moral Life". April 1891.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «The Ones Who Walk Away from Omelas»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ فروردین ۱۳۹۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]