کرویه رویدر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| روستاى کرویه رویدر | |
|---|---|
 |
|
| اطلاعات کلی | |
| نام رسمی : | روستاى کرویه رویدر |
| کشور : | ایران  |
| استان : | هرمزگان |
| شهرستان : | خمیر |
| بخش : | رویدر |
| دهستان : | روئیدر |
| مردم |
|
| جمعیت | ۳۶۵ |
| زبانهای گفتاری: | لارستانی |
| مذهب: | اسلام سنی |
| اطلاعات روستایی |
|
| وبگاه : | رویدر من |
کرویه رویدر روستای کوچکی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است. در سه کیلومتری جنوب شرقی روئیدر واقع شدهاست. و از آب رودخانه شیرین رویدر مشروب میگردد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] جمعیت
جمعیتش ۳۶۵ نفر (۸۰ خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، دبستان، آب انبار «برکه» و ۳۰۰ اصله نخل و ۱۵۰ من زمین زیر کشت دیم و آبی است. جاده اش شوسهاست.
[ویرایش] پیشه
پیشه مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.
[ویرایش] محدودهٔ کرویه رویدر
از شمال روئیدر، از جنوب رودخانه، از مغرب رودبار، وازسمت مشرق به کوه محدود میگردد.
[ویرایش] منبع
- عباسی ، قلی، مصطفی، «بستک وجهانگیریه»، چاپ اول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر ، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
|
||||
|---|---|---|---|---|
|
بَنُو، آوین سُفلی، آوین علیا، زاهد محمود ، ساردی، کرویه رویدر، نیکان، پیامبران، تهران رویدر، بستهای، گوین، تنگ گچ ،کینوئی، کرمران، هتران، کشی ،تقی خان، قهوهخانهٔ میر ، چاماخور ،برکه نو، بنفشه دان، پسبست، گیشو، پرکان گیشو ،دروا، جيحون، رودخانه رویدر، پرکان آل موسی، رودبار، گردسیاه، چاه گلشنی، چربه |
||||
