کروز (پرواز)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایرباس آ۳۴۰ در حالت کروز

کروز (به انگلیسی: Cruise) حالتی از پرواز هواپیما است، که در آن هواپیما در مسیر هوایی اصلی قرار دارد یا میان نقاط از پیش تعیین‌شدهٔ مسیر با سرعت و ارتفاع مناسب قرار دارد و یا اینکه دارای عدد ماخ و سطح پرواز مناسب است. [۱]

تعریف[ویرایش]

هواپیماها کروز را در ارتفاع‌های بالا تجریه می‌کنند. زیرا در این ارتفاع‌ها سرعت واقعی هوا که در توربین به‌دست می‌آید از سرعت هوای موجود بسیار بالاتر است. در عین حال در این ارتفاع مصرف سوخت هم به علت پایین آمدن میزان نیاز به رانش بسیار پایین می‌آید. [۲]

انتخاب ارتفاع[ویرایش]

انتخاب ارتفاع کروز کار مشکلی است و بستگی به نوع و اندازهٔ موتور برای رسیدن به ارتفاع مناسب، سرعت واقعی هوا و میزان برد با توجه به هدف ساخت هواپیما دارد. ارتفاع کروز بهینه با عدد ماخ پرواز رابطهٔ مستقیم دارد. اگر هواپیما مدتی در حالت کروز باشد میزان رانش تا ۲۰٪ کاهش می‌یابد که علت آن هم کاهش وزن سوخت هواپما است. در این حالت که اوج-کروز معروف است، هواپیما اندکی اوج می‌گیرد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Rudolf Brockhaus,Wolfgang Alles,Robert Luckner. «Flugregelung». Springer. بازبینی‌شده در ۱۳ اکتیر ۲۰۱۱. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Claire Soares. «Gas turbines: a handbook of air, land, and sea applications». Butterworth-Heinemann، ۲۰۰۷. بازبینی‌شده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۱.