کرمانشاه

فارسی

English

‏ برای دیگر کاربردها، کرمانشاه (ابهام‌زدایی) را ببینید. کرمانشاه کرماشان کشور ایران استان کرمانشاه شهرستان کرمانشاه بخش مرکزی نام(های) دیگر الیپی، کنپد، کامبادن کارمیسین، کرمینشان کارمیشین، کرمیشین کرمیسین، قرمسین قرمشین، کرمانشاهان قهرمانشهر، باختران سال شهرشدن سدهٔ چهارم میلادی مردم جمعیت ۸۵۱،۴۰۵ نفر سال ۱۳۹۰ رشد جمعیت ۰٫۹ تراکم جمعیت ۸۳٫۵۰ نفر بر کیلومتر مربع زبان‌ گفتاری کردی و فارسی مذهب اکثریت:اسلام(شیعه) اقلیت: اهل حق، ،سنی ، مسیحی، یهودی, زرتشتی و... جغرافیای طبیعی مساحت ۹۵٫۹۷ کیلومتر مربع ارتفاع از سطح دریا ۱۴۰۰ متر آب‌وهوا میانگین دمای سالانه ۱۴سانتی گراد میانگین بارش سالانه ۴۵۶٫۸ میلی متر اطلاعات شهری شهردار پیمان قربانی ره‌آورد محصولات کشاورزی محصولات ساختمانی پیش‌شماره تلفنی ۰۸۳۱ وبگاه شهرداری کرمانشاه شناسه ملی خودرو ایران ۱۹ کرمانشاه روی نقشه ایران °۴۷٫۰۶۵۰شرقی °۳۴٫۳۱۴۲شمالی / ۴۷٫۰۶۵۰;۳۴٫۳۱۴۲ کِرْمانْشاهْ ( آوا ) نهمین شهر پرجمعیت و یکی از کلان‌شهرهای ایران و مرکز استان کرمانشاه در ایران می‌باشد که دارای جمعیتی بالغ بر۸۸۴۷۰۶ نفر و مساحت ۹۳٬۳۸۹٬۹۵۶ متر مربع است. شهر کرمانشاه بزرگترین شهر کردنشین و مهمترین شهر در منطقهٔ مرکزی غرب ایران است.. کرمانشاه از شهرهای تاریخی و فرهنگی ایران به شمار می‌رود و پیدایش آن به سده چهارم میلادی باز می‌گردد و از آن دوران تا حمله اعراب به ایران به عنوان دومین پایتخت ساسانیان مورد توجه حکومت بود. و همچنین در دوران سلجوقیان در قرن یازدهم میلادی نیز به عنوان شهر ارشد کردستان انتخاب شد. در قرون وسطی شهر کرمانشاه یا قرمیسین در حکم یکی از نواحی چهارگانه عراق عجم شناخته می‌شد. در آن زمان اغلب اوقات ایالت جبال را عراق عجم می نامیده‌اند تا با عراق عرب اشتباه نشود که به طور تقریبی نیز با ناحیه ماد باستانی مطابقت داشت. با گذشت یازده سده از حملهٔ اعراب به ایران، این شهر در دوران قاجار دوباره شکل شهرنشینی خود را باز یافت و به‌دلیل قرارگرفتن در چهارراه دو محور شمال به جنوب و خاور به باختر و نیز همسایگی با کشور عراق و واقع‌شدن بر سر راه شهرهای زیارتی کربلا و بغداد از اهمیت بسیاری برخوردار است. این شهر در جنبش مشروطه سهمی به سزا داشت و در جنگ جهانی یکم و دوم به تصرف نیروهای بیگانه در آمد و پس از پایان جنگ تخلیه شد. همچنین این شهر در جنگ ایران و عراق، خسارت‌های زیادی دید. شهر کرمانشاه از شمال به کوه فرخشاد، از شمال باختری به کوه طاق‌بستان و از جنوب به سفید کوه ختم می‌شود و یکی از شاهراه‌های ارتباطی خاور و باختر و کهن‌ترین راه گذر از ایران به میان‌رودان است. شهر کرمانشاه دارای آب و هوای معتدل کوهستانی است. در سده چهارم میلادی شهر کرمانشاه که در آن دوران روستای خوش آب و هوایی بود به عنوان دومین اقامتگاه پادشاهی ساسانیان برگزیده شد. در دوران ساسانیان باغ‌های بزرگی در این منطقه ساخته شد و تا مدت‌ها مکان خوش‌گذرانی شاهان ساسانی بوده‌است. کرمانشاه مرکز کشاورزی ایران است و بیشتر درآمد اقصادی این شهر نیز از این راه‌است. همچنین میزان صادرات مواد خوراکی، مصالح ساختمانی و صنایع دستی کرمانشاه در ۳ ماه نخست سال ۱۳۸۸ در مجموع ۹٪ از صادرات کل کشور را شامل می‌شود. وجه تسمیه پیشینه نام کرمانشاه کرمانشاه در دوره‌های مختلف دارای نام‌های مختلفی بوده که معمولاً با تغییر از حکومتی به حکومتی دیگر صورت می‌گرفته‌است، در قدیمی‌ترین شکل خود اولین بار در دوران باستان و در زمان فرمانروایی کاسی‌ها کرمانشاه را با نام الیپی می‌خوانند و در دوران هخامنشیان از کرمانشاه با نام‌های کامبادن، کارمیسین، کارمیشین، کرمینشان و غیره یاد می‌شود. پس از اسلام، اعراب نام کرمانشاه را به قرمسین تغییر دادند و در دوره‌های بعدی کرمانشاه با نام کرمانشاهان و کرمانشاه خوانده می‌شد. نام کرمانشاه پس از پیروزی انقلاب ۵۷ به قهرمانشهر و چندی بعد به باختران تغییر پیدا کرد؛ ولی از آن‌جایی که این امر با اعتراضات گستردهٔ مردم همراه شد، در نتیجه چندی بعد با تلاش‌های اسماعیل ططری و با تصویب قانونی نام شهر به نام قدیمی خود تغییر یافت. نام کرمانشاه در افسانه‌ها در افسانه‌ها بنای شهر کرمانشاه را بدست طهمورث دیوبند پادشاه افسانه‌ای پیشدادیان بیان کرده‌اند. باورها در مورد نام کرمانشاه در مورد نامگذاری کرمانشاه باورهای متفاوتی است، عده‌ای نام کرمانشاه را به بهرام چهارم منسوب می‌دانند که در سدهٔ سوم تا چهارم میلادی پادشاه شهر کرمان بوده و پس از تأسیس کرمانشاه این شهر را با نام او می‌خوانند. پیشینه نوشتار اصلی: پیشینه کرمانشاه همچنین ببینید: گاهشمار تاریخ استان کرمانشاه همچنین ببینید: فهرست آثار تاریخی کرمانشاه تاریخ باستان نخستین مولاژ ساخته شده از انسان نئاندرتال در ایران، موزه پارینه سنگی زاگرس کرمانشاه که در میانه‌های رشته کوه زاگرس قرار دارد به دلیل وضعیت آب و هوایی، کوهستانی بودن و وجود پناهگاه و غارهای طبیعی همواره مورد توجه انسان‌های عصر سنگ بوده‌است. کرمانشاه از لحاظ بقایای سکونت‌های پیش از تاریخ، یکی از مناطق بسیار غنی و مهم در ایران و غرب آسیا است. قدیمی‌ترین آثار سکونت بشر در کرمانشاه مربوط به دورهٔ دیرینه‌سنگی است که شامل چند تبر دستی سنگی است که در منطقهٔ گاکیه و غرب هرسین یافت شده‌است. این آثار دست‌کم حدود ۲۰۰ هزار سال قدمت دارند. آثار مهمی از دوران عصر سنگ در غارهای کرمانشاه کشف شده‌است که بیشترشان مربوط به دوره‌های میان‌سنگی و نوسنگی است. مردم کرمانشاه در دوران باستان بسیاری از نخستین‌های تاریخ را به نام خود ثبت کرده‌اند؛ نخستین انسان‌هایی که در حدود ۹ هزار سال پیش با گرم شدن زمین غارنشینی را ترک کرده و به زندگی یکجانشینی روی آورده‌اند ساکنان این بوم بوده‌اند که نخستین خشت خام را تولید و در ساخت خانه و صنعت از آن استفاده کرده‌اند. و نخستین روستای خاورمیانه در دروان نوسنگی از ۹۸۰۰ ق. م تا ۷۴۰۰ ق. م در این مکان شکل گرفته‌است. کرمانشاهیان در دروان باستان با اختراع سفال نخستین انسان‌هایی بودند که رو به فعالیت‌های صنعتی آوردند و آثار زیادی از دوران پیش از تاریخ در کرمانشاه یافت شده‌است. پیش از اسلام طاق بستان، نمایی از طاق بزرگ و کوچک تاریخدانان قدمت تاریخی کرمانشاه را بین ۸ تا ۱۲ هزار سال برآورد کرده‌اند و برخلاف سایر نقاط ایران که به صورت مقطعی مورد سکونت قرار می‌گرفته‌اند، این مکان همواره مورد سکونت انسان در دوره‌های مختلف قرار گرفته‌است. این شهر به لحاظ تاریخی از دوران باستان به عنوان دروازهٔ ورودی آسیا به جلگهء معروف میان‌رودان بوده‌است. دلیل این ادعا همانطور که در متون تاریخی نیز آمده‌است، وجود بزرگترین راه ارتباطی میان فلات ایران، چین و هندوستان با ساکنان میان‌رودان است که به این راه اصطلاحاً شاهی نیز گفته می‌شود. در هزاره چهارم پیش از میلاد استان کرمانشاه یکی از مراکز مهم تجاری و بازرگانی بوده و بازرگانان آن با بازرگانان شوشی و میان‌رودانی به داد و ستد و مبادله کالا مبادرت می‌ورزیدند. حضور بازارهایی در گودین کنگاور و چغاگاوانه اسلام آباد از آن دوره شاهدی بر این مدعا است. به استناد کتیبه‌های بابلی و آشوری، ساکنان زاگرس اقوام لولوبی و گوتی بودند. این مردمان به منظور حفاظت از این خطه مرتب با بین‌النهرینی‌ها در جنگ و ستیز بوده‌اند که در این امر به پیروزی‌های چشمگیری نیز نایل شده‌اند و از آن پس دره‌های زاگرس قرن‌ها مرکز تمدن و حکومت‌های ایرانی و میان‌رودانی بوده‌است. حضور نقش برجسته‌های این اقوام در یکی از قدیمی‌ترین نقش برجسته‌های خاورمیانه محسوب می‌شود بیانگر این موضوع است. در دوران ساسانیان یکی از شهرهای مهم این دوره به حساب می‌آمده که بناهای زیادی در دروان خسروپرویز در آن ساخته شد و همچنین نشستگاه وی نیز بوده‌است. گویند که در زمان خسرو بنای بلندی به ارتفاع ۴۵ متر به شکل مربع در آن ساخته بودند و سنگ‌ها را با سیخ‌های آهن چنان به هم وصل کرده بودند که میان سنگ‌ها دیده نمی‌شد و گمان می‌رفت که عمارت یکپارچه از سنگ ساخته شده‌است. که از آن برای پذیرایی از پادشاهان سایر کشورها استفاده می‌شد. همچنین در تاریخ آمده‌است هنگامی که محمد، خسروپرویز را به اسلام دعوت کرد، خسرو در کنار رود قره سو نشسته بود و با خواندن نامه به خروش آمد و نامه را پاره کرد و به داخل رود قره سو ریخت. دوره اسلامی تکیه بیگلربیگی، بنایی مربوط به دوران قاجار در سال ۶۴۰ م در پی حمله اعراب به ایران «سعد جریر» به شهر دینور تاخت و از فتح آن ناکام ماند و سپس راهی کرمانشاه شد و بدون نبرد این شهر بدست اعراب افتاد با این وجود اعراب شهر کرمانشاه را بکلی ویران کردند؛ و از جمعیت آن کاسته شد و در پی آن ساکنان این شهر به شهر دینور مهاجرت کردند. و پس از آن از اویل قرن دوم هجری قمری مردم کرمانشاه شهر را در حاشیه رود قره سو احداث کردند و در دوران عباسیان بدلیل موقیت استراتژیک خود یکی از چهار شهر مهم عراق عجم به حساب می‌آمده‌است. کرمانشاه در سال ۱۲۲۰ م پس از حمله مغول به ایران بار دیگر ویران شد و آسیب‌های بسیاری دید. سپاه هلاکو خان که برای فتح بغداد می‌رفت کرمانشاه را نیز ویرانه کرد. در قرن هشتم سپاه امیر تیمور به کرمانشاه یورش آورد و در توصیف شرایط آن زمان در کتاب نزهه القلوب آمده‌است: کرمانشاه دهی است که طاق شبدیز (بستان) در آن قرار دارد و دارای قدمت است. همدان نیز در مجاورت آن است و جزوی از قلمروی علی شکر محسوب می‌شود. با تشکیل حکومت صفویان، کرمانشاه همچون دیگر شهرهای ایران تحت تسلط این حکومت در آمد. در سالهای آغازین حکومت صفوی به دلیل جنگ وستیز این حکومت با عثمانی، کرمانشاه گاه تحت تسلط صفویه و گاه تحت تسلط عثمانی بود. از عصر شاه صفی به بعد، با ورود خاندان زنگنه به وادی قدرت که تیولداران کرمانشاه بودند و بنای شهر کرمانشاه در این دوره در میان پل کهنه و قلعه کهنه امروز قرار داشته‌است. با پایان یافتن جنگهای میان ایران و عثمانی با انعقاد عهد نامه ذهاب در سال ۱۰۱۸ سبب شد تا کرمانشاه از عصر شاه صفی تا پایان دوره صفویه دورانی از آرامش همراه با ترقی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی طی کند. در عصر افشاریه به دلیل وجود توپخانهٔ نادری در کرمانشاه این شهر اهمیت نظامی پیدا کرد و به جبههٔ جنگ نادر شاه با عثمانی تبدیل شد. بعد از مرگ نادر این شهر به دلیل وجود توپخانهٔ نادری در کانون توجه قدرت طلبان قرار داشت و نزاعهای میان سرداران مختلف بر سر دستیابی به این شهر صورت گرفت که در نهایت کریم خان بر آن مسلط شد. در عصر زندیه کرمانشاه با وجود حکمران مقتدر خود الله قلی خان زنگنه اگر چه دورانی کوتاه توام با آرامش را از سر گذراند اما با مطرح شدن الله قلی خان به عنوان یکی از مدعیان قدرت و تلاش وی برای دستیابی به تاج و تخت سلطنت بعد از مرگ کریم خان، بار دیگر این شهر به وادی جنگ و ستیز مبدل گشت. میدان شهرداری سابق در سال ۱۳۱۷ نگاره‌ای از طاق بستان در سال ۱۸۲۹ م دوران بعدی رشد و توجه به کرمانشاه در دوران قاجاریه بود که مورد توجه دوباره حکومت از لحاظ سیاسی و اجتماعی بود. در سال ۱۱۸۴ با منصوب شدن محمد علی میرزا دولتشاه به حکومت کرمانشاهان طرح‌های شهری را در کرمانشاه به اجرا در می‌آورد و شکل کنونی شهر کرمانشاه را بنا می‌کند. این شهر در جنبش مشروطه سهمی به سزا داشت پس از استقرار مشروطه اختلاف بینش‌های سیاسی منجر به پیدایش احزاب مختلف شد که مهمترین آن‌ها حزب دموکرات و اعتدالیون بود که از چهره‌های مهم در میان دموکرات‌ها یارمحمدخان کرمانشاهی بود که در نبردهای کرمانشاه، تبریز و تهران نقش ایفا کرد. کرمانشاه در جنگ جهانی اول و دوم به تصرف قوای بیگانه در آمد و پس از پایان جنگ تخلیه شد. همچنین این شهر در جنگ ایران و عراق، خسارات زیادی دید. جغرافیا موقعیت شهر کرمانشاه از شمال به کوه فرخشاد، از شمال غربی به کوه طاق بستان و از جنوب به سفید کوه منتهی می‌شود که در قسمت مرکزی استان کرمانشاه با موقیعت ۴۷ درجه و ۴ دقیقهٔ شرقی و ۱۹ درجه و ۳۴ دقیقهٔ شمالی قرار دارد و دارای ۲۴۵۰۰ کیلومتر مربع گستردگی و ارتفاع ۱۲۰۰ متر از سطح دریا است. کرمانشاه یکی از شاهراه‌های ارتباطی شرق و غرب و قدیمی‌ترین راه عبور زائران عتبات عالیات است که به همین سبب تاثیرات فرهنگی و معنوی برجا گذارده‌است. کرمانشاه در دروازه زاگرس قرار دارد. رشته کوه زاگرس که فلات ایران را از سرزمین‌های همسایه جدا کرده‌است در مسیر کرمانشاه، به دشت‌های وسیع و کوه‌های عمدتاً مجزا و دره‌های وسیعی منتهی می‌شود که از قدیم برای رسیدن به میان‌رودان مورد استفاده قرار گرفته‌است. فاصلهٔ زمینی شهر کرمانشاه در شرایط مطلوب تا بغداد، ۳۹۰ کیلومتر، تا تهران، ۵۹۰ کیلومتر، تا مرز خسروی (مرز ایران و عراق) در حدود ۲۰۰ کیلومتر و فاصلهٔ هوایی آن تا تهران ۴۱۳ کیلومتر است. آب و هوا شهر کرمانشاه دارای اقلیم معتدل کوهستانی است. در قرن چهارم میلادی شهر کرمانشاه که در آن دوران روستای خوش آب و هوایی بود به عنوان دومین اقامت گاه سلطنتی ساسانیان انتخاب شد. در دوران ساسانیان باغ‌های بزرگی در این منطقه ساخته شد و تا مدت‌ها مکان تفریحی شاهان ساسانی بوده‌است. در دوران اسلامی نیز بارها شهر کرمانشاه را شهری خوش آب و هوا توصیف کرده‌اند که در آن آب‌ها جاری است و درختان و میوه جات فراوان دارد و کالاها در آن ارزان‌اند. ابن فقیه در کتاب البلدان که در سال ۲۹۰ هجری نگاشته‌است در مورد کرمانشاه می‌نویسد: او-قباد- از مداین تا رود بلخ در همه راه هیچ سرزمینی که هوایش از کرمانشاهان تا گردنه همدان-اسدآباد- خوش‌تر و آبش گواراتر و نسیمش لذت بخش‌تر باشد نیافت این بود که قرمسین را ساخت. بیشترین ساعات آفتابی کرمانشاه به ۲۹۹۹ ساعت می‌رسد، بیشترین ساعات آفتابی در ماه‌های تیر و مرداد و کمترین آن در ماه‌های دی و بهمن است. موقعیت اقلیمی و اکولوژیک استان کرمانشاه با توجه به میزان متوسط بارندگی و رطوبت نسبی سالیانه به نحوی است که دامنه کوه‌ها و دشت‌های آن عموماًٌ پوشیده از جنگل و مرتع بوده و در پاره‌ای از نقاط نیز زمین‌های زارعی آبی و دیمی است. میانگین دمای سالانهٔ شهر کرمانشاه درحدود ۱۴سانتی‌گراد و میزان بارش سالانهٔ این شهر ۴۵۶٫۸ میلی‌متر است. آب و هوای کرمانشاه ژانویه فوریه مارس آوریل مـــــه ژوئـن ژوئیـه اوت سپتامبر اکتبـر نوامبر دسامبر سـال گرم‌ترین C° ۱۴ ۲۰ ۲۵ ۲۸ ۳۴ ۴۰ ۴۳ ۴۳ ۳۷ ۳۴ ۲۵ ۲۰ ۴۳ میانگین گرم‌ترین‌ها C° ۳ ۷ ۱۳ ۱۹ ۲۵ ۳۲ ۳۶ ۳۶ ۳۱ ۲۴ ۱۶ ۸ ۲۱ میانگین سردترین‌ها C° -۴ -۲ ۳ ۸ ۱۲ ۱۷ ۲۲ ۲۰ ۱۷ ۱۲ ۵ ۱ ۱۰ سردترین C° -۲۱ -۲۷ -۱۴ -۴ ۲ ۷ ۱۱ ۲ ۰ -۲ -۹ -۹ -۲۷ منبع: وب‌گاه ودربیس ناهمواری‌ها کوه پراو؛ بلندترین قلهٔ شهر کرمانشاه با ۳۳۵۷ متر از سطح دریا (کوهی که پوشیده از برف است) کوه‌های عمدهٔ شهرستان عبارتند از بیستون، کوه فرخشاد در شمال، پرآو در شمال شرقی، کوه میوله در شمال غربی و سفیدکوه که در جنوب شرقی شهر کرمانشاه واقع شده‌اند و غار پرآو که شهرت جهانی دارد یکی از بزرگ‌ترین غارهای دنیاست و در کوه پرآو واقع شده‌است. آب‌ها دریاچه طاق بستان مهمترین آب‌های کرمانشاه رودخانه قره‌سو، رودخانهٔ آبشوران، رودخانهٔ چم‌بشیر، دریاچهٔ طاق بستان، سراب خضرالیاس و سراب نیلوفر می‌باشند. آلودگی آلودگی هوا مهم‌ترین عامل آلودگی هوای کرمانشاه ناشی از گرد و غبار بیابان‌های کشورهای عراق و عربستان است که باعث تعطیلی ادارات، مدارس و لغو پروازها به دلیل کاهش شدید دید در برخی روزها می‌گردد؛ میزان دید در برخی از روزها به ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر کاهش می‌یابد. و این آلودگی در ۱۴ تیر ۱۳۸۸ به ۲۱ برابر حد مجاز رسید؛ عاملی که باعث بستری‌شدن ده‌ها نفر در بیمارستان‌ها به دلیل مشکلات تنفسی و قلبی بوده‌است. همچنین این پدیده باعث آسیب شدید به جنگل‌های بلوک، نابودی پوشش گیاهی و بیابیانی شدن منطقه شده‌است. آلودگی آب‌ها با گسترش شهر کرمانشاه رودخانهٔ قره‌سو که از میان شهر عبور می‌کند با مشکلات زیست محیطی مواجهه شده‌است، مهمترین عامل در آلودگی این رودخانه ریختن آبشوران به داخل رود و پس از آن ریختن فاضلاب‌های کشاورزی است به طوری که این رودخانه امروز تبدیل به فاضلاب شده‌است. در سال‌های پیشین این رودخانه بیش از ۱۵ نوع ماهی را در خود جای می‌داده به طوریکه شغل برخی از بومیان منطقه از راه صید و فروش ماهی تأمین می‌شده‌است. که امروزه این زیستگاه به کلی تخریب شده‌است. مردم زبان زبان اهالی کرمانشاه، کردی و لهجهٔ فارسی کرمانشاهی است. عده‌ای از مردم کرمانشاه به زبان کردی، گویش کلهری سخن می‌گویند. علاوه بر کردی کلهری دیگر گویش‌های کردی از جمله کردی کرمانشاهی، سنجابی، زنگنه و سورانی هم گویشورانی در میان مردم دارد. در کنار زبان کردی، عده‌ای از مردم به لهجهٔ فارسی کرمانشاهی — که از ۲۰۰ سال پیش تاکنون در کرمانشاه رایج شده‌است — تکلم می‌کنند. لهجهٔ فارسی کرمانشاهی تنها خاص شهر کرمانشاه‌است. همچنین در بخشی از مناطق شهر، گویش لکی در میان برخی ساکنان رواج دارد. فرهنگ در کرمانشاه همواره بزرگان زیادی در ادبیات، هنر، تاریخ و سیاست برخاسته‌اند بزرگانی همچون، میرزا محمدرضا کلهر از نستعلیق‌نویسان مهم تاریخ ایران، سید مرتضی نجومی از بزرگان خوشنویسی جهان، شامی کرمانشاهی شاعر کرد زبان، ابوالقاسم لاهوتی شاعر و فعال سیاسی دوران مشروطیت، کیهان کلهر نوازنده‌ی بلندآوازه‌ی کمانچه، شهرام ناظری خواننده ورشید یاسمی نویسنده، مورخ، مترجم و شاعر معاصر ایرانی واستاد موسیقی کردی و فارسی، علی‌محمد افغانی نویسنده نخستین رمان واقعی به زبان فارسی، مجتبی شمسی‌پور شیمیدان، ابوحنیفه احمدابن داود دینوری گیاه شناس، ستاره شناس، ریاضیدان و مورخ قرن نهم میلادی، یارمحمدخان کرمانشاهی از فعالان جنبش مشروطه می‌توان نام برد. نشریه‌ها پس از انقلاب مشروطه وسایل تحصیل در کرمانشاه منحصر به چند مکتبخانه بود و در این میان کسانی که با کتاب و نشریه آشنا بودند به فکر تأسیس مدرسه و روزنامه‌های دستنویس و خطی افتادند، در میان سال‌های ۱۲۸۴ تا ۱۲۸۷ با تلاش میرعبدالباقی نخستین چاپخانه سنگی کرمانشاه افتتاح شد و پس از آن میرزا احمد خان معتضدالدوله وزیری چاپخانهٔ شرافت احمدی را تأسیس کرد و در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۰۲ با ورود نخستین چاپخانهٔ مجهز از آلمان، شرکت سعادت تشکیل شد و پس از فوت برادران سعادت شرکت منحل شد و بعدها در سال ۱۳۲۸ علاوه بر چاپخانهٔ سعادت، روزنامهٔ آن نیز منتشر می‌شد و در این چاپخانه بود که روزنامه‌های فصاحت و کوکب غرب انتشار یافتند. اجتماع خبرگزاری مهر در سال ۱۳۹۰ با انتشار آماری عنوان کرد که در دهه هشتاد رشد آمار طلاق در کرمانشاه «رشد قابل توجه» داشته و استان کرمانشاه را در بالای جدول آمار طلاق در کشور قرار داد و آن را «یکی از بزرگترین معضلات اجتماعی» در این شهر و دلایل آن را «بیکاری و اعتیاد» و سیاست‌های دولت را «بی ثمر و ناموفق» عنوان کرد. همچنین کرمانشاه یکی از بیشترین آمار نزاع‌های خیابانی در ایران را به خود اختصاص داده‌است. پوران درخشنده نیز چندی پیشتر در واکنش به تعطیلی سینماهای شهر کرمانشاه عنوان کرده بود: بالا بودن آمار بی‌کاری، افزایش طلاق، و آمار بالای معتادین در این شهر همه و همه گویای این مطلب است که در این شهر کار فرهنگی قابل توجه صورت نمی‌گیرد و استان کرمانشاه در حال طی کردن یک روند غیر فرهنگی است. مذهب بیشتر جمعیت استان کرمانشاه را شیعیان تشکیل می‌دهد که در حدود ۹۹٫۷ درصد می‌باشد. به طور کلی اقلیت‌های مذهبی استان در مجموع ۰/۱۷ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند که مهمترین آنها زردشتیان با ۰/۱۲ درصد، مسیحیان ۰/۰۲ درصد و کلیمیان ۰/۰۳ درصد از کل جمعیت را دارد. یهودیان انجمن کلیمیان کرمانشاه (هبرا) در سال ۱۳۴۰ محلهٔ قدیمی یهودیان کرمانشاه، در محلهٔ فیض‌آباد و در نزدیکی یکی از پنج دروازهٔ ورودی به شهر قرار داشته که در میان کرمانشاهیان به دروازهٔ یهودی‌ها معروف بوده‌است. شمار یهودیان کرمانشاه در دوران مشروطیت در حدود ۳۰۰۰ نفر برآورد شده که تا زمان احداث مدرسهٔ آلیانس کرمانشاه یعنی ۱۹۰۴ م چندان سر و سامانی نداشتند. یهودیان کرمانشاه در دوران پهلوی و با بهبود نسبی وضع اجتماعی از محله‌های قدیمی خود مهاجرت و در نقاط مختلف شهر پراکنده می‌شوند. این شهر، تا پیش از انقلاب اسلامی یکی از انجمن‌های پرجمعیت یهودیان ایران بود. اما در حال حاضر جمعیت یهودیان شهر به اندازه‌ای کم شده‌است که از ۴ کنیسایی که در سال‌های پیشین فعال بودند تنها در کنیسای اتحاد کلیمیان، مراسم دینی خود را برگزار می‌کنند. جمعیت تغییرات جمعیت کرمانشاه در میان سال‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۸۵ کرمانشاه نهمین شهر پرجمعیت ایران است که براساس آمار درگاه ملی آمار ایران در سال ۱۳۸۵ تعداد ۳۴۶٬۸۶۴ زن و ۳۵۷٬۸۴۵ مرد شهر نشین و مجموع ۷۰۴۷۰۹ نفر شهر نشین در کرمانشاه زندگی می‌کنند. و با اضافه کردن روستاییان، کرمانشاه دارای جمعیت ۷۸۴٬۶۰۲ نفر می‌باشد همچنین جمعیت شهر در سال ۱۳۸۸ براساس آماری که گزتیر انتشار داده ۸۱۵٬۰۱۴ نفر برآورد شده‌است. سیلوستر دوساسی، خاورشناس فرانسوی که در سال ۱۸۰۷ م از کرمانشاه دیدن می‌کند در کتابی شمار مردمان این شهر را در حدود ۱۶ تا ۱۸ هزارنفر برآورد می‌کند. کنراد مالتبرن نیز در کتابی که در سال ۱۸۲۴ م به چاپ می‌رساند شمار خانه‌های شهر را ۳۰۰۰ خانه عنوان می‌کند. هرم جمعیتی کرمانشاه در سال ۱۳۸۵ مردان سن زنان ۲۱٬۲۲۴  بیش‌تر از ۶۵  ۱۸٬۶۷۸ ۷٬۵۲۳  ۶۰-۶۴  ۷٬۹۹۷ ۱۱٬۸۶۱  ۵۵-۵۹  ۱۲٬۱۰۶ ۱۸٬۰۴۵  ۵۰-۵۴  ۱۶٬۷۷۲ ۲۲٬۹۵۹  ۴۵-۴۹  ۲۱٬۹۰۵ ۲۶٬۳۲۰  ۴۰-۴۴  ۲۵٬۹۰۷ ۳۰٬۲۴۸  ۳۵-۳۹  ۳۰٬۱۵۶ ۳۰٬۹۲۲  ۳۰-۳۴  ۳۰٬۷۸۵ ۳۹٬۵۹۹  ۲۵-۲۹  ۳۹٬۳۵۰ ۵۲٬۴۶۷  ۲۰-۲۴  ۵۳٬۱۲۶ ۵۱٬۴۱۹  ۱۵-۱۹  ۴۹٬۴۷۳ ۳۸٬۴۳۴  ۱۰-۱۴  ۳۶٬۴۴۱ ۲۷٬۹۰۵  ۵-۹  ۲۵٬۹۶۰ ۲۷٬۲۰۱  ۰-۴  ۲۵٬۳۰۷ اقتصاد شرکت پالایش نفت کرمانشاه کرمانشاه مرکز کشاورزی ایران است و بیشتر درآمد اقصادی کرمانشاه از این راه‌است. در حوزهٔ شهرستان کرمانشاه دو شهرک صنعتی وجود دارد که بیش از ۲۵۶ واحد صنعت و تولیدی در آن احداث شده‌است. این شهرستان به لحاظ نیروی کار ارزان می‌تواند فعالیت صنعتی چشم گیر ی داشته باشد. ‏میزان صادرات مواد غذایی، مصالح ساختمانی و صنایع دستی کرمانشاه تنها در ۳ ماه نخست سال ۱۳۸۸ مجموع ۹ درصد از صادرات کل کشور را شامل می‌شود. بازارچهٔ مرزی پرویز خان سال ۱۳۸۷ رتبهٔ اول فعالیت را میان بازارچه‌های مرزی کشور کسب کرد. در شش ماه اول سال ۱۳۸۷ بیش از ۲۳۸٬۶۵۲ تن کالای غیرنفتی به ارزش ۱٫۵۳۱ میلیون دلار را از مبادی‌های خروجی استان کرمانشاه صادر شد و همچنان مقام اول صادرات به کشور عراق و مقام هشتم صادرات کشور ایران را به خود تخصیص داد. مهمترین کارخانه‌های شهر کرمانشاه عبارتند از: کارخانه‌های قند، پالایشگاه کرمانشاه، پالایشگاه نفت آناهیتا، مجتمع پتروشیمی کرمانشاه، کارخانه سیمان غرب، کارخانه سیمان سامان، کارخانهٔ اسید سیتریک کرمانشاه (تنها کارخانهٔ اسید سیتریک خاورمیانه). شرکت پالایش نفت کرمانشاه در سال ۱۳۰۱ وجود نفت خام به مقدار کافی در غرب ایران به اثبات رسید و از این زمان فعالیت استخراج و پالایش بااحداث شرکت پالایش نفت کرمانشاه که در آن زمان «پالایشگاه کرمانشاه» نام داشت شروع گردید. شرکت پالایش نفت کرمانشاه با توجه به آن که پس از گسترش شهر کرمانشاه در مرکز شهر قرار گرفت ولی یکی از واحدهای صنعتی سبز صنعت نفت با ۱۲۶ هزار متر مربع فضای سبز است. حمل و نقل پایانهٔ مسافربری پایانهٔ مسافربری شهید کاویانی برای انتقال مسافران بین شهری بوسیلهٔ مینی بوس، اتوبوس و خودروسواری مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو شرکت ایران پیما و تعاونی هفت در خیابان مدرس و شرکت تی بی تی در میدان مصدق دارای مراکز فروش بلیط هستند. فاصلهٔ زمینی شهر کرمانشاه با مراکز استان‌ها از رایج ترین مسیرها فاصلهٔ شهر کرمانشاه با برخی از مناطق پر رفت‌وآمد: شهر مقصد وسیلهٔ نقلیه طول مسافرت تهران از مسیر همدان اتوبوس ۹ ساعت تهران از مسیر اراک اتوبوس ۸ ساعت همدان مینی بوس ۳ ساعت اراک اتوبوس ۴ ساعت قم اتوبوس ۶ ساعت بوکان اتوبوس ۴ ساعت تبریز اتوبوس ۸ ساعت اهواز اتوبوس ۱۰ ساعت ارومیه اتوبوس ۱۲ ساعت اصفهان از مسیر اراک اتوبوس ۸ ساعت خرم آباد اتوبوس ۵ ساعت فرودگاه بین‌المللی فرودگاه بین‌المللی اشرفی اصفهانی به عنوان استانداردترین و مهم‌ترین فرودگاه غرب کشور مورد استفاده قرار می‌گیرید. پروازهای خارجی:دبی، دمشق، جده، سلیمانیه. پروازهای داخلی: تهران، مشهد، کیش، بندرعباس، کرمان، شیراز، عسلویه، ساری. راه آهن در سال ۱۳۵۵ مطالعات برای احداث راه آهن کرمانشاه انجام شد و انجام این عملیات با شروع جنگ ایران و عراق اجرایی نشد و پس از آن نیز این پروژه تا مجلس ششم به فراموشی سپرده شد، پروژهٔ راه آهن کرمانشاه در سه فاز انجام می‌شود. فاز اول اراک-ملایر، فاز دوم ملایر-کنگاور و فاز سوم کنگاور-کرمانشاه. عملیات ساخت این پروژه در سال ۱۳۸۰ آغاز شد و قرار بود در سال ۱۳۸۵ تکمیل شود، اما عملیات اجرایی دوباره راه آهن کرمانشاه در سال ۱۳۸۵ آغاز شد و عنوان شد که این پروژه در سال ۱۳۸۷ تکمیل می‌شود. این در حالی است که در سال ۱۳۸۸ فاز دوم پروژه هنوز آغاز نشده بود. یکی از دلایل عقب ماندن این طرح اختصاص دادن بودجه طرح‌های ریلی کشور از جمله راه آهن کرمانشاه به طرح راه آهن بافق-مشهد بوده که با این کار پروژهٔ بافق-مشهد چهار سال زودتر از موعد مقرر تمام شد. ساخت این پروژه تا پایان سال ۱۳۹۰ به کرمانشاه و تا پایان سال ۱۳۹۲ به مرز خسروی و به راه آهن خانقین عراق متصل می‌شود. با این حال پایان این پروژه در زمان تعیین شده بعید به نظر می‌رسد. قطار شهری در ۱۲ اردیبهشت سال ۱۳۸۶ خط ریلی کرمانشاه به طول ۱۴ کیلومتر در شورای عالی هماهنگی ترافیک به تصویب رسید و در ۱۵ تیر ماه ۱۳۸۷ سازمان قطار شهری کرمانشاه تأسیس شد. این خط قطار شهری شامل ۱۱ ایستگاه می‌شود و میدان فردوسی را به میدان طاق بستان متصل می‌کند که این پروژه در پنج سال به پایان می‌رسد. عملیات احداث خط قطار شهری کرمانشاه در سال ۱۳۸۸ به منوریل تغییر کاربری داد و مقرر شد در برخی از قطعات مسیر به صورت زیر زمینی و در برخی دیگر به صورت هوایی برای حمل مسافران استفاده شود. به این ترتیب هزینه اجرای این پروژه پنجاه درصد کاهش می‌یابد و عنوان شده‌است که به دلیل «تفکر مهندسی و اصلاح الگوی مصرف» قطار شهری کرمانشاه به منوریل تغییر یافته‌است. با توجه به گفتهٔ یکی از نمایندگان این شهر به نظر می‌رسد مشکل اجرایی نشدن منوریل کرمانشاه بیشتر ضعفی مدیریتی است تا فراهم نشدن بودجه ساختار شهری شهر کرمانشاه ۱٫۵ درصد از مساحت کل ایران را دارد و به ۶ منطقهٔ شهرداری تقسیم شده‌است. سراسر نمای پل ولایت در شب شهرداری کرمانشاه همچنین ببینید: فهرست شهرداران کرمانشاه بلدیهٔ کرمانشاه در زمان قاجار در میان سال‌های ۱۲۷۹ تا ۱۲۹۰ در محل دیوانخانه تشکیل می‌شود که وظیفهٔ آن رفت و روب کردن خیابان‌های پر رفت‌وآمد و روشن کردن چراغ‌های پیه سوز خیابان‌ها بوده‌است که این وظایف تا زمان اولین رئیس بلدیه، اسدالله خان فزونی به همین شکل اداره می‌شود که وی در زمان ریاست به ایجاد خیابان شاه بختی از جلالیه تا سه راه پهلوی، سنگفرش خیابان‌های شهر و نصب فانوس‌های نفتی در معابر شهر اقدام می‌کند. کرمانشاه از زمان ساخت بلدیه تا کنون ۷۱ شهردار داشته. ساختمان شهرداری کرمانشاه در سال ۱۸۹۷ م توسط سفارت انگلیس جهت کنسولگری تأسیس شده‌است، که در سال ۱۳۳۷ توسط سلطان محمد دولتشاهی، شهردار وقت، برای ساختمان شهرداری که قبلاً در میدان شهرداری سابق قرار داشت خریداری می‌شود. معابر سطح شهر میدان شهرداری سابق در سال ۱۳۱۰ (ضلع غربی) یک گروه موسیقی در حال اجرای برنامه هستند. ردیف عناوین متراژ تعداد ۱ سرانه فضای سبز ۸٫۸۱ ۲ تراکم(براساس جمعیت) ۸۳٫۵ در هکتار ۳ تعداد میادین ۳۴ ۴ تعداد پارک‌ها ۱۲۰ ۵ تعداد خیابان‌ها ۶۵۵ ۶ تعداد شهرک‌ها ۶۷ ۷ تعداد کوچه ها ۵۲۱۰ ۸ تعداد بلوارها ۱۰۳ ۹ تعداد بن‌بست‌ها ۲۴۷۱ اماکن سطح شهر ردیف مکان مهمترین‌ها شمار تأسیس ۱ پارک ها پارک کوهستان پارک شرقی طاق بستان پارک شاهد ۱۲۰ - - - ۲ قبرستان ها باغ فردوس قبرستان مسیحیان ۲ - - ۳ شهربازی ها شهربازی کرمانشاه شهربازی طاق بستان ۲ - - ۴ موزه ها موزه پارینه‌سنگی زاگرس موزه سنگ طاق بستان موزه مردم‌شناسی کرمانشاه موزه پوشاک و زیورآلات استان کرمانشاه ۱۴ ۱۳۸۶ - ۱۳۶۹ - ۵ کتابخانه ها امیرکبیر شهید آوینی شهید بهشتی ۸ - - ۱۳۷۶ پارک‌ها سراسرنمای پارک کوهستان میزان فضای سبز در کرمانشاه ۸٫۸۱ متر مربع به ازای هر نفر است و تعداد ۱۲۰ بوستان در شهر کرمانشاه وجود دارد. پارک‌های مهم شهر که بیشترشان در کنار محوطهٔ تاریخی طاق بستان قرار دارند عبارتند از پارک شرقی، پارک غربی، پارک کوهستان که در شمال شهر کرمانشاه قرار دارند و پارک‌هایی که در نقاط دیگر شهر قرار دارند شامل پارک شاهد، پارک شیرین و پارک لاله می‌شوند؛ پارک شاهد محل برگزاری نمایشگاه‌های مهم شهر کرمانشاه‌است که در بلوار شهید بهشتی قرار دارد. سالن‌های سینما درب سینما آزادی در ۹ تیر ۱۳۸۸ که نشان دهندهٔ تعطیلی یک سالهٔ سینماهای این شهر است. کرمانشاه در سال ۱۳۱۰ صاحب سینمایی بوده که توسط سید ابول نقاش با راهنمایی و کمک دوستش حبیب‌الله مراد در زمین‌های تفریحی آن روزگارساخته شده، بانام سینما فروهر - در مجموع کرمانشاه درطی تاریخ خود دارای ۱۴ سالن سینمابوده، البته نه به طور همزمان، نام این سینماها عبارتند از سینما باربد، سینما هما کرمانشاه (قبل از سینما ایران درمحل همین سینمابوده) سینما ایران، سینما دیانا، سینما مولن روژ ورکس، (که تابستانی بوده‌اند) سینما متروپل، سینما کریستال، سینما آتلانتیک، سینما شهر فرنگ، سینما شهر تماشا، سینما صحرا، سینما فرهنگ که پس از پیروزی انقلاب این سالن‌ها متروکه شدند و یا تغییر کاربری دادند. سینماهای شهر کرمانشاه پس از انقلاب ۵۷ شامل سینماهای آزادی، پیروزی، فرهنگ و استقلال بوده که در دی ماه ۱۳۸۷ همهٔ سینماها به جز سینما فرهنگ به گفتهٔ نهادهای دولتی به دلیل بازسازی و بهبود کیفیت سینماهای شهر کرمانشاه تعطیل شدند. این در حالی بود که تعداد صندلی‌های سینما فرهنگ نیز به ۲۰۰ صندلی کاهش یافت و پس از نه ماه همزمان با عید فطر ۱۳۸۸ سینما آزادی به دستور استاندار کرمانشاه بدون بازسازی سینما بازگشایی شد و عنوان شد که به دلیل فقدان اعتبارات سینماهای این شهر هنوز بازسازی نشده‌اند. در حال حاضر تنها دو سینمای فرهنگ و آزادی به کار خود ادامه می‌دهند. آموزش دانشگاه‌ها نوشتار اصلی: فهرست دانشگاه‌های کرمانشاه هم اکنون ۴۹ هزار دانشجو در ۹ مرکز دانشگاهی دولتی و خصوصی کرمانشاه در حال تحصیل هستند، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه اولین دانشگاه در منطقهٔ غرب کشور بود که در سال ۱۳۴۷ مدرسه عالی پرستاری کرمانشاه با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی ناپیوسته (در زیر مجموعه بهداری) و دانشکدهٔ پزشکی (زیر مجموعه دانشگاه رازی) در سال ۱۳۵۵ با پذیرش دانشجو در مقطع دکترای عمومی تأسیس، گردیدند. دانشگاه رازی پس از دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، نخستین دانشگاه در منطقهٔ غرب ایران است. نوع دانشگاه نام تاسیس شمار دانشجویان دولتی دانشگاه رازی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه دانشگاه صنعتی کرمانشاه ۱۳۵۱ ۱۳۴۷ ۱۳۸۶ - - ۳٬۵۰۰ آزاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه ۱۳۶۷ ۱۴٬۰۰۰ آموزشکده آموزشکده فنی مهندسی کرمانشاه آموزشکده فنی شماره ۲ پسران کرمانشاه آموزشکده فنی دختران کرمانشاه ۱۳۴۶ - - ۱٬۹۹۶ - - غیره دانشگاه پیام نور کرمانشاه دانشگاه علمی کاربردی کرمانشاه جهاد دانشگاهی کرمانشاه موسسهٔ آموزش عالی غیرانتفاعی زاگرس موسسه آموزش عالی شهید رضایی ۱۳۷۷ ۱۳۷۳ ۱۳۸۵ - - ۱۲٬۰۰۰ - ۲٬۵۰۰ - - حوزه‌ها مسجد عمادالدوله، مکان قدیمی‌ترین حوزهٔ علمیه در شهر کرمانشاه هم اکنون در شهر کرمانشاه ۴ حوزهٔ علمیه وجود دارد که یکی از آن‌ها مخصوص بانوان است، مسجد و مدرسهٔ امام صادق علیه السلام که در سال ۱۲۴۷ توسط امامقلی میرزا عمادالدوله با نام حوزهٔ علمیهٔ عادالدوله ساخته شد قدیمی ترین حوزهٔ علمیهٔ کرمانشاه به شمار می‌رود و در ۲۶ فروردین ۱۲۵۱ همراه با مغازه‌های اطراف وقف شد. فعالیت این مدرسه در دوران پهلوی متوقف و در سال ۱۳۵۹ فعالیت دوبارهٔ خود را آغاز کرد. و پس از انقلاب ۵۷، در سال ۱۳۶۳ با مجوز روح الله خمینی، حوزهٔ علمیهٔ امام خمینی(ره) تأسیس شد که در سال ۱۳۸۵ با پذیرش ۶۰ دانشجو کار خود را آغاز کرد. نام حوزه تأسیس شمار طلبه‌ها مدرسه و حوزهٔ علمیهٔ حضرت امام صادق علیه السلام حوزهٔ علمیهٔ امام خمینی(ره) کرمانشاه حوزهٔ علمیهٔ حاج شهباز خان ۱۲۴۷ ۱۳۶۳ - ۷۰ نفر مرد، ۱۰۹ نفر زن - - مدرسه‌ها نوشتار اصلی: فهرست مدرسه‌های کرمانشاه اولین مدارس در شهر کرمانشاه، مدرسهٔ اسلامیه و مدرسهٔ محتشمیه بودند که در سال ۱۲۷۸ تأسیس شدند همچنین در سال ۱۲۸۸ قرائتخانه‌ای در شهر ساخته شد که نخستین قرائتخانه این شهر و مدرسهٔ اکابر نیز بود. کتابخانه‌ها کتابخانه‌های شخصی نخستین کتابخانهٔ شخصی در کرمانشاه در ۱۲۹۵ با نام کتابخانه و قراتخانهٔ نجابت تأسیس شد و کتابخانهٔ دولتشاه واقع در کاخ محمد علی میرزا دولتشاه فرزند ارشد فتحعلی شاه و حاکم وقت کرمانشاه که نسخی نایاب و نادر را در خود خود داشت از اولین کتابخانه‌های شخصی در این منطقه هستند و دیگر کتابخانه‌های شخصی که در کرمانشاه تأسیس شدند شامل کتابخانهٔ آل آقا در مسجد جامع کرمانشاه، کتابخانهٔ سردار کابلی، کتابخانهٔ فیض مهدوی با حدود ۸۰۰۰ جلد، کتابخانهٔ سید محمود کزازی (در حال حاضر در متعلق به جلال الدین کزازی است)، کتابخانهٔ مرتضی نجومی با ۷۰۰۰ جلد، کتابخانهٔ عبدالجلیل جلیلی که در سال ۱۳۴۷ تأسیس شد و شامل ۶۰۰۰ نسخه خطی و چاپی بود که در سال ۱۳۵۹ با کتابخانهٔ محمدحسین جلیلی تبدیل به یک کتابخانه شد. کتابخانه‌های عمومی نخستین کتابخانهٔ عمومی کرمانشاه در سال ۱۳۴۴ توسط شهرداری کرمانشاه تأسیس شد و در همین دهه در نقاط دیگر استان هم کتابخانه‌هایی تأسیس شدند. شهر کرمانشاه دارای ۵ باب کتابخانهٔ عمومی است و نخستین کتابخانهٔ مخصوص کودکان آن، در سال ۱۳۵۳ در تأسیس شد. کتابخانه‌های تخصصی با تأسیس کتابخانهٔ مدرسهٔ آیت‌الله بروجردی در سال ۱۳۳۵ نخستین کتابخانهٔ تخصصی در کرمانشاه آغاز به کار کرد که مورد استفادهٔ طلاب علوم دینی بود، سایر کتابخانه‌های در زمینهٔ تخصصی شامل کتابخانهٔ مرکز تحقیقات جهاد سازندگی، کتابخانهٔ پشتیبانی ارتش، کتابخانهٔ مرکز دولتی کرمانشاه، کتابخانهٔ سازمان برنامه و بودجه، کتابخانهٔ مرکز آموزشی توانیر، کتابخانهٔ ادارهٔ برق، کتابخانهٔ سازمان آب و فاضلاب می‌شود. بر اساس آمار ۱۳۸۲ کرمانشاه دارای ۷ کتابخانهٔ تخصصی با مجموع ۶۷٬۵۱۳ کتاب است. کتابخانه‌های دانشگاهی با تأسیس دانشگاه رازی در سال ۱۳۵۱ نخستین کتابخانهٔ دانشگاهی در کرمانشاه ساخته شد و پس از انقلاب ۵۷ با نام کتابخانهٔ شهید مطهری شناخته شد که شامل ۶۰٬۰۰۰ جلد کتاب و ۴۵۰ عنوان نشریه و همچنین کتب نفیس خطی، پایان نامه‌ها، نقشه‌ها، اسناد و مدارک است. کتابخانهٔ دیگر مربوط به کتابخانهٔ مرکزی و اسناد و مدارک دانشگاه علوم پزشکی است که در سال ۱۳۶۵ تأسیس شده و حدود ۴۵٬۰۰۰ کتاب تخصصی و مرجع، ۳۰۰ عنوان نشریهٔ جاری و پایانامه‌ها و غیره را شامل می‌شود. همچنین کتابخانهٔ دانشگاه ادبیات از دیگر کتابخانه‌های دانشگاهی شهر کرمانشاه‌است که شامل ۲۶٬۰۰۰ جلد کتاب فارسی و ۴٬۰۰۰ جلد کتاب لاتین و ۲۰ عنوان نشریه و غیره‌است. کتابخانهٔ دانشگاه پیام نور هم که در سال ۱۳۷۴ تأسیس شد شامل ۱۵٬۰۰۰ جلد کتاب فارسی و لاتین است؛ کتابخانهٔ مرکز آموزشی فنی مهندسی که در سال ۱۳۶۴ تأسیس شد نیز شامل ۹۱٬۴۱۵ جلد کتاب در کلیه رشته‌ها را نگهداری می‌کند. همچنین کتابخانهٔ مرکز آموزش عالی نیز شامل ۱۶٬۰۰۰ جلد کتاب است. طبق آماری در سال ۱۳۸۲ شمار کتابخانه‌های استان ۱۳ باب و مجموع ۸۷۴٬۱۹۱ جلد کتاب است. آثار تاریخی طاق بزرگ در طاق بستان کرمانشاه پیش از اسلام یکی از شهرهای مهم ایران به شمار می‌رفت و پس از اسلام بارها توسط اعراب مورد حمله قرار گرفت؛ مسعر ابن مهلهل که در قرن چهارم از کاخ‌های باستانی شاهان ایران در کرمانشاه دیدن کرد و شرح ویران کردن آن توسط اعراب را نوشته‌است. گرچه این مساله با توجه فاصله زمانی مسعر ابن مهلهل از صدر اسلام مورد تردید است؛ مخصوصا با توجه به اینکه کرمانشاه - که اعراب آن را قرمیسن می‌خواندند- در زمان بنی عباس شهری آباد و معمور بوده است. جاذبه‌های تاریخی پیش از اسلام شهر کرمانشاه بیشتر آثار باقی‌مانده از دوران ساسانیان است که سرآمد آنها طاق بستان است که به گونه‌ای نماد شهر کرمانشاه هم به حساب می‌آید و در پایین تر از محوطهٔ تاریخی طاق بستان و شهر تاریخی کامبادنه منطقه‌ای به نام شکارگاه خسروپرویز وجود دارد که در زمان خسروپرویز برای شکار تفریحی کاربرد داشته‌است که در نقش برجسته‌های طاق بستان این شکارها به تصویر کشیده شده‌اند. سنگ‌نبشته بیستون نیز از آثار ثبت شدهٔ ایران در میراث جهانی یونسکو، در دامنه کوه بیستون قرار دارد. طاق بستان نوشتار اصلی: طاق بستان همچنین ببینید: نقش‌برجسته تاج‌گذاری اردشیر دوم و شکارگاه خسرو پرویز طاق بستان مجموعه‌ای از سنگ‌نگاره‌ها و سنگ‌نبشته‌های دورهٔ ساسانی است که در شمال غربی کرمانشاه واقع شده‌است. این مجموعه در قرن سوم میلادی ساخته شده‌است و ارزش هنری و تاریخی زیادی دارد. چند صحنه تاریخی از جمله تاج‌گذاری خسرو پرویز، تاج‌گذاری اردشیر دوم، تاج گذاری شاهپور دوم و سوم و همچنین چند سنگ‌نوشته (کتیبه) به خط پهلوی کتیبه‌ای در آن کنده‌کاری شده‌است. ۰ سنگ‌نبشته بیستون نوشتار اصلی: سنگ‌نبشته بیستون سنگ‌نبشته بیستون سنگ‌نبشته بیستون یا کتیبه بیستون، از آثار دوره هخامنشیان واقع در سی کیلومتری شهر کرمانشاه در دامنه کوه بیستون است. سنگ‌نبشته بیستون یکی از مهمترین و مشهورترین سندهای تاریخ جهان و مهمترین متن تاریخی در زمان هخامنشیان است که شرح پیروزی داریوش بزرگ را بر گوماته مغ و به بند کشیدن یاغیان را نشان می‌دهد. این اثر از سال ۲۰۰۶ یکی از آثار ثبت شدهٔ ایران در میراث جهانی یونسکو است. آثار تاریخی دورهٔ قاجار همچنین ببینید: بازار کرمانشاه، خانه خواجه باروخ، فهرست مسجدهای کرمانشاه, و فهرست تکایا کرمانشاه تکیه معاون الملک بزرگترین تکیه در شهر کرمانشاه بیشتر بناهای تاریخی پس از اسلام شهر کرمانشاه بیشتر مربوط به دورهٔ قاجار می‌شوند، زمانی که شهر کرمانشاه به دلیل موقعیت خود مورد توجه قرار می‌گیرد، این بناها که در نزدیکی بازار کرمانشاه و محلهٔ فیض آباد؛ محلهٔ قدیمی شهر قرار دارند شامل مسجدهای قدیمی، تکایا و خانه‌های قدیمی هستند، بازار کرمانشاه که در دوران پهلوی به چهار قمست تقسیم شده‌است بیشتر این بناها را در خود و مناطق اطراف خود جای داده‌است، که شامل تکیه معاون الملک، مسجد عمادالدوله، مسجد جامع کرمانشاه، مسجد جامع شافعی، تکیه بیگلربیگی، مسجد حاج شهباز خان، مسجد شاهزاده، مسجد دولتشاه، خانه خواجه باروخ و غیره می‌شوند. تکایای شهر کرمانشاه و اکثر مساجد تاریخی این شهر مربوط به دوران قاجار و پهلوی اول می‌باشند و معماری قدیمی شهر نیز در این حال و هوا فرو رفته‌است. تکیه معاون الملک معروفترین ترین اثر از دوره قاجاریه در شهر کرمانشاه‌است که که کاشی‌های منحصربه‌فردش آن را از دیگر تکایا متمایز می‌کند. این بنا در بافت قدیمی شهر در محلهٔ آبشوران بنا شده‌است که به دستور حسین خان معین الرعایا در سال ۱۳۱۵ هجری قمری ساخته شده‌است. شهر کرمانشاه هم اکنون دارای ۷۶ باب مسجد و ۱۱ باب کانون فرهنگی و ۸ کتابخانه عمومی است. گردشگاه‌ها پارک جنگلی طاق بستان که در شمال شرقی شهر کرمانشاه قرار دارد شامل کوهستان‌ها، چشمه‌ها، فضای سبز، دریاچه‌های مصنوعی، مجموعه نقش برجسته‌های ساسانی و شکارگاه خسرو پرویز می‌شود که به دلیل آب و هوای معتدل مورد توجه پادشاهان ساسانی قرار گرفته‌است و از آن به عنوان شکارگاه سلطنتی استفاده کرده‌اند که امروزه به دلیل امکانات تفریحی و آثار تاریخی یکی از پر جاذبه‌ترین مناطق کرمانشاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین غار پرآو بزرگترین غار عمودی دنیا و دومین اثر طبیعی ملی کرمانشاه، از مکان‌های مهم برای غارنوردی است که هر ساله غارنوردان داخلی و خارجی زیادی را راهی کوه پراو می‌کند. موزه‌ها موزه‌های متعددی در شهر کرمانشاه وجود دارند که بیشتر موزه‌های شهر را موزه‌هایی در در زمینه فرهنگی تشکیل می‌دهد که ۱۴ موزه در این زمینه در شهر کرمانشاه وجود دارد. نگاره‌هایی از موزه‌های کرمانشاه موزه پارینه سنگی زاگرس موزه سنگ طاق بستان موزه مردم شناسی موزه پوشاک و زیورآلات سوغاتی‌ها در بازار کرمانشاه نان برنجی پزها با قرار دادن نان برنجی‌ها روی سینی به مشتریان اجازه امتحان کردن شیرینی هایشان را می‌دهند. ردیف اول نان خرمایی، ردیف دوم کاک، ردیف سوم نان برنجی شیرینی‌ها بژی، نان روغنی کرمانشاهی و نان شکری. سوغات نان برنجی، کاک، روغن کرمانشاهی و نان خرمایی. صنایع دستی گلیم، گیوه، جاجیم، موج، انواع آلات موسیقی(دف، تنبور، تار، دیوان و سه‌تار) و چرم. غذاها ترخینه، خورش خلال بادام، دنده کباب کرمانشاهی، سیب پلو، آش عباسعلی و آبگوشت کرمانشاهی،آبگوشت باغی. نگاره‌هایی از سوغاتی‌های کرمانشاه نان برنجی نان خرمایی خورش خلال بادام گیوه روز ملی به پیشنهاد معاونان گردشگری کرمانشاه و با تأیید مجلس شورای اسلامی، ۵ مرداد ماه به عنوان روز ملی «کرمانشاه گهوارهٔ تمدن» نام گذاری شده که همزمان با عملیات مرصاد است. شهرهای خواهر پرچم شهر کشور سال خواهر خواندگی سیسیل ایتالیا ۲۰۱۰ قاضی آنتپ ترکیه ۲۰۱۰ اشپلیت کرواسی ۲۰۱۱ جستارهای وابسته هتل‌های کرمانشاه یادداشت‌ها پانویس منابع فارسی آلبرت تن آیک اومستد. تاریخ شاهنشاهی هخامنشی. ترجمهٔ محمد مقدم. تهران: امیرکبیر، ۱۳۷۲. ISBN 964-00-0466-9.  احمد بن یحیی بلاذری. «فتح‌های جبال-حلوان». در فتوح البلدان. ترجمهٔ محمد توکل. بیروت: دار و مکتبة الهلال، قرن سوم.  سید ضیاء الدین خرمشاهی. کتاب سبز (بانک اطلاعات استان کرمانشاه). کرمانشاه: کانون تبلیغاتی دالاهو، دی ۱۳۷۵.  عربی ابوالقاسم بن حوقل النصیبی. صورة الارض. ویرایش الطبعة الثانیه. [بی جا]: لیدن، ۱۹۳۸ م.  انگلیسی Silk Buckingham, James. Travels in Assyria, Media, and Persia. ویرایش 2ND Edition. Oxford University:Henry Colburn and Richard Bentley، ۱۸۳۰.  Boulanger, Robert. The Middle East, Lebanon, Syria, Jordan, Iraq, Iran. Hachette، ۱۹۶۶.  Malte-Burn, Conrad. Universal geography: or a description of all parts of the world, on a new plan, according to the great natural divisions of the globe; accompanied with analytical, synoptical, and elementary tables. London: Wells and Lilly، ۱۸۲۴.  Innes Clarke,John; Drummond Clark, Brian. Kermanshah: an Iranian provincial city. illustrated ed. University of Durham (Dept. of Geography), 1969. ISBN 978-0-900974-01-4, ISBN 0-900974-01-X.  Bruke, Andrew; Elliott, Mark; Mohammadi, Kamin. «Western Iran». در Iran;LONELY PLANET IRAN;Country Guide Series;Lonely planet;City guide. Lonely Planet، ۲۰۰۴. ISBN 1-74059-425-8,ISBN 978-1-74059-425-7.  پیوند به بیرون در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد کرمانشاه اطلاعات بیشتری پیدا کنید. در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار در میان خبرها از ویکی‌خبر وب‌گاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه وب‌گاه اداره کل آموزش و پرورش استان کرمانشاه وب‌گاه اداره کل هواشناسی استان کرمانشاه پورتال استانداری کرمانشاه وبگاه صدا و سیمای مرکز کرمانشاه

For other uses, see Kermanshah (disambiguation). Kermanshah kermanshah کرمانشاه کرمانشاه —  city  — Nickname(s): The Land of History & Myths; The Land of Eternal Lovers; The Land of Shirin & Farhad Kermanshah Coordinates: 34°18′51″N 47°03′54″E Country Iran Province Kermanshah County Kermanshah Bakhsh Central Established date 4th century Government  • Mayor Peyman Ghorbani Elevation 1,350 m (4,430 ft) Population (2012)  • Total 828,313  • Demonym Kermanshahi Time zone IRST (UTC+3:30)  • Summer (DST) IRDT (UTC+4:30) Postal code 67146 Area code(s) 0831 Website www.kermanshahcity.ir Kermanshah (Persian: کرمانشاه, Kermãnshãh‎,Kurdish: کرماشان, Kirmaşan; also known as Bakhtaran, Bākhtarān, Kermānshāhān and Qahremānshahr) is a city in and the capital of Kermanshah Province, Iran. At the 2006 census, its population was 784,602, in 198,117 families. The languages spoken by the people is kermanshahi persian, Kermanshahi Kurdish and laki. Kermanshah is located 525 km from Tehran in the western part of Iran. Kermanshah has a moderate and mountainous climate. The religion of most of the people is Shia Islam. History Prehistoric Periods A view of Kermanshah in mid 19th century- toward south, Farokhshad Mt. and Wasi Mt. are visible at background Given its antiquity, attractive landscapes and rich culture, Kermanshah is considered as one of the cradles of prehistoric cultures such as Neolithic villages. According to archaeological surveys and excavation, Kermanshah area has been occupied by prehistoric people since the Lower Paleolithic period, and continued to later Paleolithic periods till late Pleistocene period. The Lower Paleolithic evidence consists of some handaxes found in the Gakia area to the east of the city. The Middle Paleolithic remains have been found in the northern vicinity of the city in Tang-e Kenesht and near Taqwasan. Neanderthal Man existed in the Kermanshah region during this period. The known Paleolithic caves in this area are Warwasi, Qobeh,Malaverd and Do-Ashkaft Cave. The region was also one of the first places in which human settlements including Asiab, Qazanchi, Tappeh Sarab, Chia Jani, and Ganj-Darreh were established between 8,000-10,000 years ago. This is about the same time that the first potteries pertaining to Iran were made in Ganj-Darreh, near present-day Harsin. In May 2009, based on a research conducted by the University of Hamedan and UCL, the head of Archeology Research Center of Iran's Cultural Heritage and Tourism Organization announced that the one of the oldest prehistorian village in the Middle East dating back to 9800 B.P., was discovered in Sahneh, located west of Kermanshah. Remains of later village occupations and early Bronze Age are found in a number of mound sites in the city itself. A reconstruction of a Neanderthal male at Zagros Paleolithic Museum Historic Periods Hellenistic-era depiction of Bahram as Hercules carved in 153 BC. In ancient Iranian mythology, construction of the city is attributed to Tahmoures Divband, the fabulous king of Pishdadian dynasty, however it is believed that the Sassanids have constructed Kirmaşan/Kermanshah. Bahram IV called Kirmaşan/Kermanshah gave his name to this city. It was a glorious city in Sassanid period about the 4th century AD when it became the capital city and a significant health center serving as a summer resort for Sassanid kings. In AD 226, following a two-year war led by the Persian Emperor, Ardashir I, against Kurdish tribes in the region, the empire reinstated a local Kurdish prince, Kayus of Medya, to rule Kirmaşan/Kermanshah. Within the dynasty known as the House of Kayus (also Kâvusakân) remained a semi-independent Kurdish kingdom lasting until AD 380 before Ardashir II removed the dynasty's last ruling member. Islamic periods Kermanshah was conquered by the Arabs in AD 640. Under Seljuk rule in the eleventh century, it was a major cultural and commercial centre in Western Iran and the southern Kurdish region as a whole. The Safavids fortified the town, and the Qajars repulsed an attack by the Ottomans during Fath Ali Shah's rule (1797–1834). Kermanshah was occupied by Ottomans between 1723–1729 and 1731-1732. Recent Occupied by the Ottoman army in 1915 during World War I, it was evacuated in 1917. Kermanshah played an important role in the Iranian Constitutional Revolution during the Qajar period and the Republic Movement in Pahlavi period. The city was badly damaged during the Iran–Iraq War, and although it was rebuilt, it has not yet fully recovered. Naming dispute After The Islamic Revolution in the late 1970s, the city was shortly named "Ghahramanshahr" and later the city and its province (called Kermanshahan before the revolution) were renamed Bakhtaran, apparently due to the presence of the word "Shah" in the original name. Bakhtaran means Western, which refers to the location of the city and the province within Iran. After the Iran–Iraq War, however, the city was renamed Kermanshah, as it resonates more with the desire of its people and the Persian literature and the collective memory of the Iranian people. Demographics The city's inhabitants are mainly kurdish, along with a [[Persian}} people]] minority. Most of the population follows Shia Islam,but it has a growing Sunni and Yarstani minority. Climate Kermanshah has a climate heavily influenced by the proximity of the Zagros mountains, classified as a Mediterranean climate (Csa) although much more continental than usually associated with that type. The city's altitude and exposed location relative to westerly winds makes precipitation a little bit high (more than twice that of Tehran), but at the same time produces huge diurnal temperature swings especially in the virtually rainless summers, which remain extremely hot during the day. Kermanshah experiences rather cold winters and there are usually rainfalls in fall and spring. Snow cover is seen for at least a couple of weeks during winter. Climate data for Kirmaşan/Kermanshah, Iran Month Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec Year Record high °C (°F) 20.0 (68) 21.0 (69.8) 27.0 (80.6) 30.0 (86) 35.0 (95) 41.0 (105.8) 44.0 (111.2) 44.0 (111.2) 39.0 (102.2) 33.0 (91.4) 26.0 (78.8) 21.0 (69.8) 44 (111.2) Average high °C (°F) 6.5 (43.7) 8.9 (48) 14.3 (57.7) 19.7 (67.5) 25.8 (78.4) 33.3 (91.9) 37.8 (100) 37.0 (98.6) 32.5 (90.5) 25.0 (77) 16.7 (62.1) 9.7 (49.5) 22.27 (72.08) Daily mean °C (°F) 0.6 (33.1) 2.5 (36.5) 7.7 (45.9) 12.7 (54.9) 17.6 (63.7) 23.6 (74.5) 28.2 (82.8) 27.2 (81) 22.4 (72.3) 16.0 (60.8) 8.9 (48) 3.5 (38.3) 14.24 (57.65) Average low °C (°F) −4.3 (24.3) −3.0 (26.6) 1.2 (34.2) 5.1 (41.2) 8.2 (46.8) 11.4 (52.5) 16.1 (61) 15.4 (59.7) 10.6 (51.1) 6.4 (43.5) 1.8 (35.2) 1.7 (35.1) 5.88 (42.6) Record low °C (°F) −24 (−11) −27.0 (−16.6) −10.4 (13.3) −6.0 (21.2) −1.0 (30.2) 2.0 (35.6) 8.0 (46.4) 8.0 (46.4) 2.0 (35.6) −3.5 (25.7) −11.0 (12.2) −19 (−2) −27 (−16.6) Precipitation mm (inches) 67.1 (2.642) 62.9 (2.476) 88.9 (3.5) 69.9 (2.752) 33.7 (1.327) 0.5 (0.02) 0.3 (0.012) 0.3 (0.012) 1.3 (0.051) 29.2 (1.15) 54.3 (2.138) 70.3 (2.768) 478.7 (18.848) Avg. rainy days 11.4 10.7 12.6 11.0 7.6 0.5 0.2 0.4 0.5 4.9 7.9 9.6 77.3 Avg. snowy days 5.9 4.7 1.9 0.2 0 0 0 0 0 0 0.3 3.1 16.1  % humidity 75 71 62 57 49 28 23 23 25 40 59 71 48.6 Mean monthly sunshine hours 134.8 150.1 180.7 204.6 268.0 348.3 349.1 336.7 304.6 242.8 187.6 147.9 2,855.2 Source: NOAA (1961-1990) Sightseeing Frontal view of the two arches. Anahita on the left as the patron yazata of the Sassanian dynasty behind Emperor Khosrau Parviz with Ahura Mazda presenting the diadem of sovereignty on the right. Taq-e Bostan. Kermanshah sights include Kohneh Bridge, Behistun Inscription, Taghbostan, Temple of Anahita, Dinavar, Ganj Dareh, Essaqwand Rock Tombs, Sorkh Deh chamber tomb, Malek Tomb, Hulwan, Median dakhmeh (Darbad, Sahneh), Parav cave, Do-Ashkaft Cave, Tekyeh Moavenalmolk, Dokan Davood Inscription, Sar Pol-e-Zahab, Tagh e gara, Patagh pass, Sarab Niloufar, Ghoori Ghale Cave, Khaja Barookh's House, Chiyajani Tappe, Statue of Herakles in Behistun complex, Emad al doleh Mosque, Tekyeh-e Beglarbagi, Hunters cave, Jamé Mosque of Kermanshah, Godin Tepe, Bas relief of Gotarzes II of Parthia, and Anobanini bas relief. Taghbostan Main article: Taq-e_Bostan Taghbostan is a series of large rock relief from the era of Sassanid Empire of Persia, the Iranian dynasty which ruled western Asia from 226 to 650 AD. This example of Sassanid art is located 5 km from the city center of Kermanshah in western Iran. It is located in the heart of the Zagros mountains, where it has endured almost 1,700 years of wind and rain. The carvings, some of the finest and best-preserved examples of Persian sculpture under the Sassanids, include representations of the investitures of Ardashir II (379–383) and Shapur III (383–388). Like other Sassanid symbols, Taghbostan and its relief patterns accentuate power, religious tendencies, glory, honor, the vastness of the court, game and fighting spirit, festivity, joy, and rejoicing. Sassanid kings chose a beautiful setting for their rock reliefs along an historic Silk Road caravan route waypoint and campground. The reliefs are adjacent a sacred spring that empties into a large reflecting pool at the base of a mountain cliff. Taghbostan and its rock relief are one of the 30 surviving Sassanid relics of the Zagros mountains. According to Arthur Pope, the founder of Iranian art and archeology Institute in the USA, "art was characteristic of the Iranian people and the gift which they endowed the world with." One of the most impressive reliefs inside the largest grotto or ivan is the gigantic equestrian figure of the Sassanid king Khosrau II (591-628 AD) mounted on his favorite charger, Shabdiz. Both horse and rider are arrayed in full battle armor. The arch rests on two columns that bear delicately carved patterns showing the tree of life or the sacred tree. Above the arch and located on two opposite sides are figures of two winged angles with diadems. Around the outer layer of the arch, a conspicuous margin has been carved, jagged with flower patterns. These patterns are also found in the official costumes of Sassanid kings. Equestrian relief panel measured on 16.08.07 approx. 7.45 m across by 4.25 m high. Behistun Main article: Behistun Inscription UNESCO World Heritage Site Bisotun Name as inscribed on the World Heritage List Country Iran (Islamic Republic of) Type Cultural Criteria ii, iii Reference 1222 UNESCO region Asia-Pacific Inscription history Inscription 2006 (30th Session) Behistun inscription is considered as a UNESCO World Heritage Site. The Behistun Inscription (also Bisitun or Bisutun, Modern Persian: بیستون ; Old Persian: Bagastana, meaning "the god's place or land") is a multi-lingual inscription located on Mount Behistun. The inscription includes three versions of the same text, written in three different cuneiform script languages: Old Persian, Elamite, and Babylonian. A British army officer, Henry Rawlinson, had the inscription transcribed in two parts, in 1835 and 1843. Rawlinson was able to translate the Old Persian cuneiform text in 1838, and the Elamite and Babylonian texts were translated by Rawlinson and others after 1843. Babylonian was a later form of Akkadian: both are Semitic languages. In effect, then, the inscription is to cuneiform what the Rosetta Stone is to Egyptian hieroglyphs: the document most crucial in the decipherment of a previously lost script. The inscription is approximately 15 metres high by 25 metres wide, and 100 metres up a limestone cliff from an ancient road connecting the capitals of Babylonia and Media (Babylon and Ecbatana). It is extremely inaccessible as the mountainside was removed to make the inscription more visible after its completion. The Old Persian text contains 414 lines in five columns; the Elamite text includes 593 lines in eight columns and the Babylonian text is in 112 lines. The inscription was illustrated by a life-sized bas-relief of Darius, holding a bow as a sign of kingship, with his left foot on the chest of a figure lying on his back before him. The prostrate figure is reputed to be the pretender Gaumata. Darius is attended to the left by two servants, and ten one-metre figures stand to the right, with hands tied and rope around their necks, representing conquered peoples. Faravahar floats above, giving his blessing to the king. One figure appears to have been added after the others were completed, as was (oddly enough) Darius' beard,[citation needed] which is a separate block of stone attached with iron pins and lead. Ghajar dynasty monuments See also: Tekyeh Mo'avenalmolk and Khaja Barookh's House During the Qajar dynasty (1794 to 1925), Kirmaşan/Kermanshah Bazaar, Mosques and Tekyehs such as Moavenalmolk Mosque, and beautiful houses such as Khaja Barookh's House were built. Tekyeh Moavenalmolk, is unique because it has many pictures on the walls that relate to shahnameh, despite some of its more religious ones. Khaja Barookh's House is located in the old district of Faizabad, a Jewish neighborhood of Kirmaşan/Kermanshah. It was built by a Jewish merchant of the Qajar period, named Barookh. The house, an historical depiction of Iranian architecture, was renamed "Randeh-Kesh House", after the last owner, is a "daroongara"(pro-interior)house and is connected through a vestibule to the exterior yard and through a corridor to the interior yard. Surrounding the interior yard are rooms, brick pillars making the iwans(porches) of the house, and step-like column capitals decorated with brick-stalactite work. This house is among the rare Qajar houses with a private bathroom. Khaja Barookh's House Interior of the second room of Zagros Paleolithic Museum. Economy Kermanshah is one of the western agricultural core of Iran that produces grain, rice, vegetable, fruits, and oilseeds, however Kermanshah is emerging as a fairly important industrial city; there are two industrial centers with more than 256 manufacturing units in the suburb of the city. These industries include petrochemical refinery, textile manufacturing, food processing, carpet making, sugar refining, and the production of electrical equipment and tools. Kermanshah Oil Refining Company (KORC) established in 1932 by British companies, is one of the major industries in the city. After recent changes in Iraq, Kermanshah has become one of the main importing and exporting gates of Iran. Higher education Islamic Azad University, Kermanshah Branch Kermanshah University of Medical Sciences Kermanshah University of Technology Payame Noor University Razi University Notable people Karim Sanjabi, Iran's attorney in national oil's movement, leader of National Front, former minister of foreign affairs, former minister of education Doris Lessing, writer, 2007 winner of the Nobel Prize in Literature (born in Kirmaşan/Kermanshah to British parents) Mojtaba Mirzadeh master of violin and setar Shahram Nazeri, vocalist and musician Kayhan Kalhor, musician Pouran Derakhshandeh, film director, producer, screen writer Reza Shafiei Jam, actor Karim Sanjabi, Iran's attorney in the oil's national movement, former foreign minister Massoud Azarnoush, archaeologist Rashid Yasemi, one of the Five-Masters of Persian Literature Moeini kermanshahi, songwriter Ali Mohammad Afghani, novelist Ali Ashraf Darvishian, novelist and writer Seyed Khalil Alinezhad, Tanbour master Mirza Mohammad Reza Kalhor, calligrapher Abolghasem Lahouti, poet Manouchehr Esmaili, TV and cinema doubleur Sousan (Golandam Taherkhani), singer Nozar Azadi, actor Reza Fieze Norouzi, actor Alexis Kouros, writer, documentary-maker, director and producer Roknoddin Mokhtari, violin player Bijan Namdar Zangeneh, former minister Ebrahim Azizi, member and spokesman of the Guardian Council Mir Jalaleddin Kazzazi, writer Al-Dinawari, botanist, historian, geographer, astronomer and mathematician Shahram Amiri, nuclear scientist Mohammad Ranjbar, former Iran national football team player and headcoach Mohammad Hassan Mohebbi, light heavyweight freestyle wrestler & Iran's national team coach Kourosh Bagheri, world weightlifting champion Ali Mazaheri, 2006 Asian Games gold medalist, Asian champion & Olympic boxer Homa Hosseini, rower Ali Akbar Moradi, Musician and Tanbour Player Guity Novin, painter & graphic designer Sohrab Pournazeri, musician Mahshid Amirshahi, writer Kianoush Rostami, world weight lifting champion Mojtaba Shamsipour, Ph.D. in Analytical chemistry from Michigan State University Abdolreza Mesri, MP from Kirmaşan/Kermanshah constituency in the 7th, & 9th Islamic Consultative Assembly, former minister of Welfare & Iran's ambassador to Venezuela Neda Shahsavari, table tennis player Photos of Kirmaşan/Kermanshah Taghbostan Lake Taghbostan Lake   Carving of Khosrow Parviz   Ferdowsi Square  Anahita Temple in Kangavar  Mount Dalekhani   Ghouri Ghaleh Cave   Ghouri Ghaleh Cave   Bisotun Inscription   Close-Up of Bisotun Inscription   Taghbostan Carving   Taghbostan Carving   Tekye moaven ol molk   Mount Parau   Taghbostan Boulevard   Ferdosi Square   Footnotes Sister cities Sicily, Italy (2010) Gaziantep (Dîlok), Turkey (2010) Split, Croatia (2011) See also Kalhor Kirmaşan/ Kermanshah Province Kirmaşan/Kermanshahi Warwasi cave Visual Art High school of Kermanshah External links [1] Pictures of Inscription and Bas relief of Darius the Great - Free Pictures of IRAN irantooth.com Photos from Bisotun Complex - From Online Photo Gallery Of Aryo.ir Photos from Taqwasan - From Online Photo Gallery Of Aryo.ir Photos from Moavenol Molk Tekieh - From Online Photo Gallery Of Aryo.ir References