مردم کتول

کَتول قوم اصلی ساکن در منطقه علی آبادکتول و دشت کمالان در استان گلستان است. حد واسط بین منطقه فندرسک و مَلِک. ییلاق و قشلاق آنها در دشت کمالان و روستاهای دهنهٔ محمد آباد کَتول و در دهنه زرین گل روستاهایی چون افراتخته وشیرین آباد(دهنه به معنی دره سرسبز که رودخانه در ان جاریست می باشد) می‌باشد. از دیگر ساکنان کتول میتوان به خراسانی و شاهرودی اشاره کرد.البته در یکی دو دهه اخیر به دلیل کمبود کارگر در بخش کشاورزی سیستانیها هم در این منطقه سکنی گزیده اند.مردم این منطقه با وجود قومهای مختلف در آرامش در کنار هم زندگی میکنند. اقتصاد اصلی منطقه بر مبنای کشاورزی وباغداری و دامپروری می باشد ومحصولات که در منطقه کشت میشود در بخش کشاورزی گندم و پنبه و سویا، شالی، گوجه فرنگی، کلم، جو، ذرت، کلزا ودر بخش باغی پرتقال، خرمالو، شلیل و هلو و آلو، در ارتفاعات فندق وگردو ودر دامنه زیتون می باشد.

از مهمترین محله‌هایی که در علی آبادکتول به گویش کَتولی صحبت می‌کنند محله خارکلاته، محله علی آباد و روستاهای پیچک محله، مزرعه کتول و محمد اباد کتول و شیرنگ و سنگدوین... می‌باشد. در این شرستان اقوام سیستانی هم زندگی میکنند که گویش آن ها نیز به زبان سیستانی و فارسی است.

موسیقی مقامی کتول: چاربیده (چهاربیته) کَله کَش، نی بید ( نِی بیت) منظومه عاشقانه طالب (مشترک با مازندران) و منظومه حماسی عباس گالش ( مشترک با منطقه ملک)

صنایع دستی: چادرشب بافی ( بُقبند) بقچه بند، سفره بافی، لباس سنتی چوپانی ( چوقا) و صنایع چوب قاشق، لگن (لاک)، چیقه

منابع

• «موسیقی کتولی». 
• «آلبوم موسیقی کتولی».