کتایون امیرابراهیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کتایون امیرابراهیمی
Katayoon.jpg
نام اصلی کتایون امیرابراهیمی
زمینه فعالیت سینما و تلویزیون
تولد ۱۳۲۵ خورشیدی
تهران، ایران
ملیت ایرانی
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۳۴۲ - تاکنون
فرزندان نازی و نیلوفر
مدرک تحصیلی دیپلم
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

کتایون امیرابراهیمی (زاده ۱۳۲۵ خورشیدی در تهران)[۱]، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است. عده‌ایی او را با شهپر امیرابراهیمی خواننده قدیمی رادیو که با نام هنری کتایون می خواند اشتباه می گیرند.

بیوگرافی[ویرایش]

پدرش کارمند وزارت خارجه بود و وقتی به باکو رفته بود با مادرش آشنا شد و ازدواج کرد. مادر کتایون اهل باکو بود و تحصیلاتش را در شوروی گذرانده بود. او در مورد نحوه ازدواج پدر و مادرش در مصاحبه ای که با روزنامه جام جم داشته این چنین می گوید : در سفری كه پدرم به باكو رفته بود با مادرم آشنا شد و در آنجا از مادرم خواستگاری كرد. مادرم در شوروی تحصيل كرده بود و چون مدرک دانشگاه باكو در آن زمان معتبرتر از مدرک تحصيلی دانشگاه‌های ايران بود پس از اين كه مادرم به ايران آمد به عنوان دبير ورزش مشغول به كار شد.[۲] کتایون فرزند اول خانواده بود. دو خواهر و سه برادر دارد. کودکی اش را در رشت گذراند. نوجوان بود که به تهران آمد. در دبیرستانی در خیابان شاه آباد تحصیل کرد، مادرش هم در همان مدرسه تدریس می کرد. در 17 سالگی به عقد یکی از اقوام نزدیکش درآمد و صاحب دو دختر به نام های نازی و نیلوفر شد. از كودكی عاشق بازيگری بود و در خانواده‌ای زندگی می کرد که با هنر بيگانه نبودند. شوهر عمه‌اش، كارگردان تئاتر بود و البته نسبت دوری هم با شهلا رياحی و بهمن فرمان‌آرا دارد. در مورد چگونگی ورودش به دنیای هنر می گوید: يادم است نزديك دبيرستان ما سالن تئاتری بود كه اكثر هنرپيشه‌های آن زمان در اين سالن، نمايش اجرا می كردند. من هم به واسطه شوهرعمه‌ام كه در تئاتر بود زياد به آنجا می رفتم و از همانجا با صحنه تئاتر واقعی آشنا شدم.[۳]

پیش از انقلاب[ویرایش]

عمده فعالیت بازیگری اش پیش از انقلاب ۱۳۵۷ است. کار خود را در سینما به عنوان بازیگر از سال ۱۳۴۲ با فیلم تار عنکبوت ( مهدی میرصمدزاده) آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۳ در چهل و هشت فیلم بازی کرد.

بی شک یکی از بیاد ماندنی ترین نقش هایش را در فیلم حسن کچل شادروان علی حاتمی،(۱۳۴۹) بازی کرد. او می گوید: قبل از حضورم در اين فيلم آشنايی چندانی با مرحوم علی حاتمی نداشتم و فقط از طريق شوهرم تهيه‌كننده فيلم را می شناختم. يك روز آقای حاتمی مرا در دفتر ايشان ديدند و از من خواستند كه اين نقش را بازی كنم، اما همان موقع به من گفتند اين فيلم موزيكال است و معلوم نيست كه اصلا بفروشد يا نه، ‌اما با اين حال من قبول كردم كه اين نقش را بازی كنم و جالب اينجاست كه فيلم حسن كچل در زمان خودش يعنی سال ۱۳۴۹ چيزی حدود ۹ ميليون تومان فروخت و من هم برای بازی در اين فيلم ده هزار تومان گرفتم.[۴] در فیلم درخت‌ها ایستاده می‌میرند (امیر شروان،۱۳۵۰) او در کنار آذر شیوا بازی کرد. در فیلم بده در راه خدا (رضا صفایی،۱۳۵۰) به عنوان نقش اول زن در کنار تقی ظهوری و علی میری بازی کرد. درفیلم ازدواج ایرانی (احمد نجیب زاده،۱۳۴۷) نقش مقابل عارف عارف کیا را بازی کرد.

پس از انقلاب[ویرایش]

کتایون امیرابراهیمی پس از ۲۷ سال با سریال بدون شرح مهدی مظلومی ،۱۳۸۰) بار دیگر به دنیای بازیگری بازگشت و در سال ۱۳۸۲ در سریال کوچهٔ اقاقیا به کارگردانی رضا عطاران در نقش گلنسا که همسر فوت شده منوچهر نوذری، که به شکل روح ظاهر می شد و با منوچهر نوذری صحبت می کرد به ایفای نقش پرداخت. پس از آن در سال ۱۳۸۳ و با فیلم بازنده به سینما بازگشت. او نقشی هم در فیلم ورود آقایان ممنوع (رامبد جوان) داشت که حاشیه هایی را به همراه داشت. امیر ابراهیمی نسبت به نوع نوشتن اسمش در تيتراژ گله‌مند است و می گوید: از رامبد جوان به‌خاطر نوع نوشتن اسم من در تيتراژ گله‌مند هستم چون ايشان هيچ احترامی برای من قایل نشدند و اسم مرا در انتهای تيتراژ نوشتند. متاسفانه امروزه در سينما اخلاق و احترام وجود ندارد.[۵]

از مجموعه‌های تلویزیونی او می‌توان به بدون شرح ، من یک مستاجرم و زیر هشت اشاره کرد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]