کتابت‌خانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کتابت‌خانه اتاقی بوده‌است در صومعه‌ها و کلیساهای قرون وسطایی به منظور نسخه برداری از روی دستنویس‌ها اختصاص داشته‌است و یا بطور کلی برای نوشتن و مطالعه از آن استفاده می شده‌است.[۱]

در دوره‌ای که کتابخانه‌های سلطنتی رایج شد دو بخش مهم در این نوع کتابخانه‌ها بسیار قابل توجه بود. یکی کتابتخانه و دیگری صورت خانه بوده که بخصوص این دو قسمت از دوره ایلخانان به بعد به دلیل رشد و گسترش کتاب آرایی در دربار تشکیلات و کارکنان و هنرمندان زیادی را جلب کرد و کانون اصلی هنرهای تصویری خطاطی و تذهیب و غیره گردید.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. دانشنامه کتابداری و اطلاع رسانی، پوری سلطانی
  2. هنرهای زیبا (دوره: ۳۳، شماره:)

منابع[ویرایش]

  • سلطانی، پوری/دانشنامه کتابداری و اطلاع رسانی
  • پایگاه نشریات الکترونیکی دانشگاه تهران/نشریه هنر‌های زیبا